“Εκ κακού κόρακος κακόν ωόν”-Γράφει ο Παρασκευάς Γιάννης

Από κακό κοράκι μόνο κακό αυγό μπορεί να προ­κύ­ψει.

Δίκαζαν οι δικα­στές την διένεξη του ρητο­ρο­δι­δά­σκα­λου Κόρακα με τον μαθητή του τον Τεισία.

Ρήτορας ήθελε να γίνει ο Τεισίας, αλλά λεφτά δεν είχε να πλη­ρώ­σει τον δάσκαλο.

Έκαναν μια συμ­φω­νία: Λέει στον δάσκαλο ο μαθητής, θα σε πληρώσω όταν θα κερδίσω την πρώτη μου δίκη.

Πέρασαν τα χρόνια, ο Τεισίας έγινε καλός ρήτορας αλλά δεν πλήρωνε τον δάσκαλο του.

Άλλα επαγ­γέλ­ματα έκανε και δεν δικη­γο­ρούσε.

Ο Κόρακας τον πήγε στο Δικα­στή­ριο, στην αγό­ρευση του ισχυ­ρί­ζε­ται και λέει στουςΔικαστές,

«δεν με ενδια­φέ­ρει τί απόφαση θα πάρετε, αν η απόφαση σας είναι ευνοϊκή για μένα,

ο Τεισίας οφείλει να με πλη­ρώ­σει, αν είναι αρνη­τική και δικαιώ­νει τον Τεισία, αφού έτσι κερ­δί­ζει την δίκη, πάλι οφείλει να με πλη­ρώ­σει».

Κατα­θέ­τει ο Τεισίας και λέει,

«δεν με απα­σχο­λεί η απόφαση σας και δεν πρό­κει­ται να πληρώσω, εάν απο­φα­σί­σετε ότι δεν πρέπει να πληρώσω τον δάσκαλο, δεν πληρώνω γιατί αυτή είναι η απόφαση σας, αν πείτε ότι πρέπει να πληρώσω, τότε θα έχω χάσει την δίκη, οπότε δεν πληρώνω».

Απηύ­δη­σαν οι δικα­στές και με μια φωνή είπαν, «εκ κακού κόρακος κακόν ωόν».

Στις μέρες μας, όταν με σκω­πτική, περι­παι­χτική διάθεση αντι­με­τω­πί­ζεις κάποιον που πιστεύει ότι δια­τυ­πώ­νει σοφίες και αλή­θειες με μια παρά­φραση του πιο πάνω του απαντάς:

«Εκ κακού κόρακος κρά».

Χωρίς καμιά ιδιαί­τερη προ­σπά­θεια μου ήρθε στο μυαλό η παρα­πάνω ρήση δια­βά­ζο­ντας το τελευ­ταίο άρθρο του αγα­πη­τού μου, πρώην Πρω­θυ­πουρ­γού και Προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ κ. ΣΗΜΙΤΗ.

Με πολύ καλή διάθεση προ­σπα­θούσα να ανι­χνεύσω, τί στο καλό θέλει να πεί ο ποιητής.

Κατέ­ταξα το κείμενο του στην κατη­γο­ρία των «ευγενών λιβε­λο­γρα­φη­μά­των» και «ευγενών αγιο­γρα­φιών».

Κατη­γο­ρούσε «αβρό­χοις ποσί», συλ­λη­βδην όλη την Αντι­πο­λί­τευση, ότι δεν έχει προ­τά­σεις και ότι ο αντι­πο­λι­τευ­τι­κός της λόγος είναι ανού­σιος και όπως αφήνει να υπο­νο­εί­ται και επι­κίν­δυ­νος.

Μια δεύτερη, προ­σε­κτι­κό­τερη ανά­γνωση, οδηγεί τον κάθε αντι­κει­με­νικό ανα­γνώ­στη σε ένα αβίαστο συμπέ­ρα­σμα .

«Αφήστε ήσυχο τον κ. Μητσο­τάκη, καλά κάνει τα όσα κάνει και αυτά που δεν κάνει, μόνο αυτός μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει τις σημε­ρι­νές πολ­λα­πλές κρίσεις».

Δεν θα ήταν δυνατόν να περι­μέ­νει κανείς τίποτα άλλο από τον κ. Σημίτη και για αυτό η μόνη απά­ντηση – αντί­δραση, είναι μόνο μια: Εκ κακού κόρακος κρά».

Από παλαιό­θεν είναι γνωστός ο έρωτας σου κ. Σημίτη με τον Νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό και οι εμμονές σου για τις δυνα­τό­τη­τες αυτο­ρύθ­μι­σης των αγορών και τις περι­στο­λές των όποιων εργα­σια­κών δικαιω­μά­των.

Μήπως δεν ήταν στα χρόνια σου η περί­ο­δος της ασύ­δο­της λει­τουρ­γίας του χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κού κατε­στη­μέ­νου, η ασύδοτη ληστρική λει­τουρ­γία των Τρα­πε­ζών, η ληστεία των πολιτών με το Χρη­μα­τι­στή­ριο, η εξα­θλί­ωση λει­τουρ­γίας των θεσμών και η απα­ξί­ωση τους;

Στα χρόνια σου έγινε μια προ­σπά­θεια επί­λυ­σης του Ασφα­λι­στι­κού αλλά με λάθος μεθο­δεύ­σεις και με λάθος στο­χεύ­σεις.

Σε χρόνια κοι­νω­νι­κής και οικο­νο­μι­κής ευμά­ρειας, τότε υπάρ­χουν οι ευνοϊ­κές συν­θή­κες και προ­ϋ­πο­θέ­σεις για δρα­στι­κές μετα­βο­λές λει­τουρ­γίας των θεσμών.

Δια­πρύ­σιος κήρυκας του «εκσυγ­χρο­νι­σμού» αλλά μόνο στα λόγια, εκτός και αν εννο­ού­σες εκσυγ­χρο­νι­σμό την διεύ­ρυνση δικαιω­μά­των και διευ­κό­λυνση των ισχυρών οικο­νο­μι­κών παρα­γό­ντων.

Αρνή­θη­κες τον όποιο εκσυγ­χρο­νι­σμό της Δημό­σιας Διοί­κη­σης, δεν τόλ­μη­σες την παρα­γω­γική ανα­διάρ­θρωση της χώρας, δεν δόθηκε λύση στις δια­δι­κα­σίες και τον χρόνο απο­νο­μής δικαιο­σύ­νης, άφησες ανε­ξέ­λεγ­κτη την ληστρική λει­τουρ­γία των Τρα­πε­ζών, η εύκολη παροχή δανείων έκανε δέσμιους εκα­τομ­μύ­ρια πολιτών.

Ναι, στις μέρες σου εκτε­λέ­στη­καν τα περισ­σό­τερα έργα, κανείς δεν το αμφι­σβη­τεί, αυτό που τίθεται ως προ­βλη­μα­τι­σμός είναι, το κόστος των έργων και ειδικά των Ολυ­μπια­κών έργων και η μετέ­πειτα αξιο­ποί­ηση τους.

Η όποια υστε­ρο­φη­μία σας κ. Σημίτη εδρά­ζε­ται στην ανι­κα­νό­τητα αυτών που σας δια­δέ­χτη­καν, τον μικρό Καρα­μανλή, τον μικρό Γιώργο (δική σου επιλογή), τον Σαμαρά και τον Τσίπρα.

Έχετε δίκιο κ.Σημίτη να εκφρά­ζε­στε σήμερα με αυτό το τρόπο για την Κυβέρ­νηση του κ. Μητσο­τάκη και την Αντι­πο­λί­τευση, έχετε υπο­χρέ­ωση να στη­ρί­ξετε τα παιδιά σας αυτά που σήμερα στε­λε­χώ­νουν την Κυβέρ­νηση και αυτά που περι­μέ­νουν στον προ­θά­λαμο.

Στο όλο κείμενο σας κ. Σημίτη δεν διάβασα τις δικές σα προ­τά­σεις, ένας πρώην Πρω­θυ­πουρ­γός δεν είναι δημο­σιο­λο­γών ανα­λυ­τής αλλά «Ταγός».

 

Παρα­σκευάς Γιάννης

Ρόδος, 10/11/2020