Μητέρα δύο παιδιών υπέστη επίθεση από μανιακό Άγγλο!

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 500.000 ευρώ διεκ­δι­κεί με αγωγή της ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, μια κά­τοι­κος Αγίων Απο­στό­λων Ρόδου, έγ­γα­μη μη­τέ­ρα, που υπέ­στη αιφ­νί­δια επί­θε­ση από έναν Αγγλο μα­νια­κό, ανεύ λόγου και αι­τί­ας.

Η πε­ρι­γρα­φή γε­γο­νό­των από την ενα­γό­με­νη έχει ως εξής:

«Στις 19 Ιου­λί­ου 2010 στην Ρόδο ευ­ρι­σκό­μουν έξω­θεν της οι­κί­ας μου και ει­δι­κό­τε­ρα στην πε­ριο­χή Αγίων Απο­στό­λων και ξε­φόρ­τω­να από το αυ­το­κί­νη­τό μου, που ήταν σταθ­μευ­μέ­νο ακρι­βώς έξω­θεν της οι­κί­ας μου, λα­χα­νι­κά, που είχα με­τα­φέ­ρει από το χωριό μου. Η κί­νη­ση στον δρόμο ήταν αραιή και δεν υπήρ­χε κα­νέ­να πρό­βλη­μα στην με­τα­κί­νη­ση των πραγ­μά­των από το αυ­το­κί­νη­το προς το σπίτι μου.

Εντε­λώς ξαφ­νι­κά, αναί­τια, ο ενα­γό­με­νος τον οποίο δεν γνώ­ρι­ζα, δεν είχα ξα­να­δεί στην ζωή μου, δεν είχα την πα­ρα­μι­κρή επαφή ή σχέση μαζί του από οποια­δή­πο­τε αιτία, με πλη­σί­α­σε με ορμή από την πίσω πλευ­ρά μου, ενώ με­τέ­φε­ρα τα πράγ­μα­τα, με εκτί­να­ξε με το σώμα του και έπεσα στο έδα­φος ευ­ρι­σκό­με­νη σε αιφ­νι­δια­στι­κή επί­θε­ση από αυτόν τον άγνω­στο σε μένα άνδρα. Επρό­κει­το για ένα άτομο ηλι­κί­ας πε­ρί­που 25 ετών, γυ­μνός από την μέση και πάνω που αφού με έριξε κάτω λόγω της ώθη­σης του σώ­μα­τός του, έπεσε πάνω μου και άρ­χι­σε να με γρον­θο­κο­πεί αστα­μά­τη­τα, αδιά­κρι­τα σε όλο μου το σώμα.

Κατ αρχήν βρέ­θη­κα σε πα­νι­κό αφού δεν κα­τά­λα­βα τι ακρι­βώς μου είχε συμ­βεί, γιατί άραγε το άτομο αυτό με έριξε κάτω και γιατί με κτυ­πού­σε. Ο ενα­γό­με­νος μη ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από τα κτυ­πή­μα­τά του με τις γρο­θιές του στο σώμα μου, άρ­χι­σε να με κου­νά­ει βά­ναυ­σα δεξιά και αρι­στε­ρά προ­κα­λώ­ντας μου με­γά­λα τα­ρα­κου­νή­μα­τα και επι­πλέ­ον τα­ρα­χή αφού δεν μπο­ρού­σα να κα­τα­λά­βω γιατί δε­χό­μουν όλη αυτή την επί­θε­ση.

Ακο­λού­θως συ­νέ­χι­σε να με γρον­θο­κο­πεί εκ νέου σε όλο μου το σώμα προ­κα­λώ­ντας μου αφό­ρη­τους πό­νους πράγ­μα που με έκανε να κραυ­γά­ζω αρ­χί­ζο­ντας πλέον να καλώ σε βο­ή­θεια, αφού αντι­λή­φθη­κα ότι ευ­ρι­σκό­μουν σε σπου­δαίο κίν­δυ­νο για τη ζωή μου και την σω­μα­τι­κή μου ακε­ραιό­τη­τα. Μο­λο­νό­τι ζη­τού­σα βο­ή­θεια και σπά­ρα­ζα από τους πό­νους από τα αλε­πάλ­λη­λα κτυ­πή­μα­τά του, στο πρό­σω­πό μου, στο στή­θος μου, στα πλευ­ρά μου, στην κοι­λια­κή χώρα, ο ενα­γό­με­νος δεν πτο­ή­θη­κε κα­θό­λου, αντί­θε­τα μαι­νό­με­νος συ­νεί­χε να επι­φέ­ρει αδιά­κρι­τα και αδιά­φο­ρα για τις συ­νέ­πειες των κτυ­πη­μά­των του, βολές με τα χέρια του στο σώμα μου. Πλέον άρ­χι­σα να νιώθω ότι χάνω τις αι­σθή­σεις μου αφού είχα ήδη δε­χθεί ανα­ρίθ­μη­τα χτυ­πή­μα­τα πα­ντού, από το κε­φά­λι μου, πρό­σω­πό μου, στή­θος μου, κοι­λια­κή χώρα και σιγά σιγά αι­σθα­νό­μουν ότι χάνω την επαφή με το πε­ρι­βάλ­λον ως αιτία έχου­σα τους αβά­στα­χτους πό­νους σε όλο μου το σώμα. Την στιγ­μή εκεί­νη πρό­λα­βα και ανέ­κρα­ξα
για άλλη μια φορά βο­ή­θεια εις ανα­ζή­τη­ση οποιου­δή­πο­τε αν­θρώ­που μπο­ρού­σε να μου πα­ρά­σχει συν­δρο­μή ώστε να ξε­φύ­γω από την απει­λη­τι­κή για την ζωή μου αυτή κα­τά­στα­ση.

Ο ενα­γό­με­νος ενώ ευ­ρί­σκο­νταν πάνω μου έβγα­λε από το πίσω μέρος του πα­ντε­λο­νιού του ένα σου­γιά και μου κα­τά­φε­ρε με­ρι­κά κτυ­πή­μα­τα με αυτό το αιχ­μη­ρό αντι­κεί­με­νο. Εκεί­νη ακρι­βώς την στιγ­μή έχασα και τις αι­σθή­σεις μου μέ­νο­ντας πλέον εντε­λώς ανή­μπο­ρη και αβο­ή­θη­τη στο έλεος της μα­νια­κής επί­θε­σης του ενα­γό­με­νου. Ευ­τυ­χώς για μένα και σω­τη­ρία της ζωής μου, εκεί­νη ακρι­βώς την στιγ­μή άκου­σε τις τε­λευ­ταί­ες μου κραυ­γές η κόρη μου που ευ­ρί­σκο­νταν εντός της οι­κί­ας μου, πλη­σί­α­σε άμεσα τον ενα­γό­με­νο προ­σπα­θώ­ντας να απο­τρέ­ψει, όσο μπο­ρού­σε, να μου επι­φέ­ρει και άλλα κτυ­πή­μα­τα.

Για την ακρί­βεια τον τρα­βού­σε, τον κλό­τση­σε,  πα­ράλ­λη­λα κα­λού­σε σε βο­ή­θεια όποιον μπο­ρού­σε να συν­δρά­μει. Τούτο διότι το μένος, η ορμή του ενα­γό­με­νου ενα­ντί­ον μου ήταν τέ­τοια που σχε­δόν καμία επί­δρα­ση δεν είχε η επέμ­βα­ση της θυ­γα­τρός μου. Εκεί­νος συ­νέ­χι­σε τα κτυ­πή­μα­τα και τε­λι­κά η σω­τη­ρία ήρθε από θα­μώ­νες πα­ρα­κεί­με­νου κα­φε­νεί­ου που ακού­γο­ντας τις φωνές της θυ­γα­τρός μου, εγώ είχα χάσει πλέον τις αι­σθή­σεις μου, αι­μορ­ρα­γού­σα, οι οποί­οι κα­τά­φε­ραν από κοι­νού με­τα­ξύ των να με απο­σπά­σουν από τον εγκλω­βι­σμό που μου είχε κάνει με το σώμα του και να δια­κό­ψουν τα κτυ­πή­μα­τά του στο σώμα μου. Αμέ­σως ει­δο­ποι­ή­θη­κε η αστυ­νο­μία και ο ενα­γό­με­νος πα­ρα­δό­θη­κε στους αστυ­νο­μι­κούς που τον οδή­γη­σαν στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα. Εμένα με με­τέ­φε­ραν αι­μό­φυρ­τη στο, ευ­τυ­χώς σε κο­ντι­νή από­στα­ση ευ­ρι­σκό­με­νο, νο­σο­κο­μείο για νο­ση­λεία».

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιάν­νης Πα­ντε­λί­δης.