Πάνω από 8.000 οι Ελληνες μετανάστες στην Αυστραλία τα τελευταία πέντε χρόνια

Τη μελέτη, που τιτλο­φο­ρεί­ται «Το Ταξίδι των Νέων Ελλήνων Μετα­να­στών στην Αυστρα­λία: Ευκαι­ρίες και Προ­κλή­σεις» και την οποία ετοί­μασε ο Δρ. Κων­στα­ντί­νος Τσίγκας, παρου­σί­ασε στο Μετα­να­στευ­τικό Μουσείο της Μελ­βούρ­νης ο Ομο­σπον­δια­κός υπουρ­γός Κοι­νω­νι­κών Υπη­ρε­σιών, Κέβιν ‘Αντριους, ο οποίος ανα­φέρ­θηκε μεταξύ άλλων και στην ιστορία της μετα­νά­στευ­σης Ελλήνων στην Αυστρα­λία, που ξεκί­νησε, όπως είπε, πριν 160 χρόνια και συνε­χί­ζε­ται έως τις μέρες μας.

Σύμφωνα με την έρευνα της Αυστραλιανής-Ελληνικής Πρό­νοιας, περίπου 6.000 Έλληνες έχουν φτάσει μόνο στην πολι­τεία της Βικτώ­ριας από το 2010, έως το τέλος του οικο­νο­μι­κού έτους 2012-2013 ανα­ζη­τώ­ντας ένα καλύ­τερο μέλλον. Εκτι­μά­ται ότι έκτοτε έφθασαν άλλες δυο χιλιά­δες. Συνο­λικά, δηλαδή, μόνο στην Βικτώ­ρια εγκα­τα­στά­θη­καν οκτώ χιλιά­δες Έλληνες τα τελευ­ταία πέντε χρόνια, όπως είπε ο Δρ. Τσίγκας.

Το 60% αυτών, είναι Ελλη­νο­αυ­στρα­λοί που είχαν επι­στρέ­ψει στην Ελλάδα με τις οικο­γέ­νειές τους, αλλά η οικο­νο­μική κρίση τους ανά­γκασε να φτιά­ξουν εκ νέου τις βαλί­τσες τους και να γυρί­σουν στην Αυστρα­λία. Σε αντί­θεση με την προη­γού­μενη «φουρνιά» μετα­να­στών, οι άνθρω­ποι που φτάνουν στην Αυστρα­λία τα τελευ­ταία χρόνια μορ­φω­μέ­νοι και έχουν οικο­γέ­νειες με μικρά παιδιά.

Στην εκδή­λωση, δύο νεο­α­φι­χθέ­ντες ανα­φέρ­θη­καν στην προ­σω­πική τους μετα­να­στευ­τική “Οδύσ­σεια”, παρου­σία και του Αυστρα­λού υπουρ­γού. Η Αλκμήνη Μπαλντά και ο Οδυσ­σέας Τζι­μπρά­κος, που συγκί­νη­σαν τους παρευ­ρι­σκό­με­νους εξι­στο­ρώ­ντας τις εμπει­ρίες τους.

Η κ. Μπαλντά στάθηκε ιδιαί­τερα στη δυσκο­λία να ανα­γνω­ρι­στούν και να εκτι­μη­θούν στην Αυστρα­λία τα προ­σό­ντα που έχει κάποιος από το εξω­τε­ρικό, ενώ ο κ. Τζι­μπρά­κος ανα­φέρ­θηκε στις δυσκο­λίες που αντι­με­τώ­πισε όταν έφθασε μόνος του στην Αυστρα­λία χωρίς γνω­στούς και χωρίς χρήματα αλλά του δόθηκε στέγη στη Μονή του ‘Αξιον Εστί και στη συνέ­χεια έφερε την οικο­γέ­νειά του.Στην Ελλάδα, σπού­δαζε και έκανε και διά­φο­ρες δου­λειές και το 2004 είχε ανα­κη­ρυ­χτεί «ο καλύ­τε­ρος ταξι­τζής της Αθήνας το 2004». «Αν το ξέραμε αυτό θα σε φέρναμε νωρί­τερα» αστειεύ­τηκε ο Αυστρα­λός υπουρ­γός κ. ‘Αντριους.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η έξοδος από την Ελλάδα όσο και αν είναι οδυνηρή είναι για τους ίδιους (αλλά και για την Ελλάδα) ανα­ζω­ο­γο­νη­τική. Απο­τε­λεί όμως και πρό­κληση για την ομο­γέ­νεια, σε μια περίοδο ανα­γέν­νη­σης και εναλ­λα­γής των γενεών. Οι σημα­ντι­κό­τε­ρες θετικές επιρ­ροές εμφα­νί­ζο­νται στην εκπαί­δευση και τη φρο­ντίδα των ηλι­κιω­μέ­νων, καθώς αρκετοί από τους νεο­φερ­μέ­νους ενι­σχύ­ουν τα ελλη­νό­φωνα σχολεία και φρο­ντί­ζουν τον γερα­σμένο ελλη­νικό πλη­θυ­σμό της Αυστρα­λίας.

Την ίδια ώρα, όμως, οι νέοι αφι­χθέ­ντες δημιουρ­γούν και πρό­βλημα στις ελλη­νι­κές υπη­ρε­σίες πρό­νοιας που πρέπει να προ­σαρ­μο­στούν στην αυξη­μένη πλέον ζήτηση για να αντα­πο­κρι­θούν στις ανάγκες τους. Η Αυστραλο-Ελληνική Πρόνοια (AGWS) έκανε την ερευ­νη­τική μελέτη της σε ανα­γνώ­ριση της σημα­ντι­κής αύξησης του αριθμού των ανθρώ­πων που κατα­φθά­νουν από την Ελλάδα και σε μικρό­τερο βαθμό από την Κύπρο, από το 2010.

Σχο­λιά­ζο­ντας τη μελέτη, «Το Ταξίδι των Νέων Ελλήνων Μετα­να­στών στην Αυστρα­λία: Ευκαι­ρίες και Προ­κλή­σεις» η εκτε­λε­στική διευ­θύ­ντρια της Πρό­νοιας κ. Μεση­μέρη ανέφερε: «με τις δου­λειές στην Ελλάδα να είναι σπάνιες, πολλοί άνθρω­ποι μετα­κο­μί­ζουν σε άλλες χώρες συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Αυστρα­λίας, ψάχνο­ντας για ευκαι­ρίες απα­σχό­λη­σης».

Ο πρό­ε­δρος της Πρό­νοιας Γ. Σπη­λιώ­της είπε: «Η μετα­νά­στευση δεν είναι ποτέ εύκολη και πουθενά. Η μελέτη της Πρό­νοιας κατα­δει­κνύει ότι δυσκο­λίες προ­κύ­πτουν σε ένα εύρος πεδίων κατά τη διάρ­κεια του προ-μεταναστευτικού σχε­δια­σμού και στο στάδιο της προ­ε­τοι­μα­σίας. Δείχνει, επίσης, ότι οι προ­κλή­σεις που οι και­νούρ­γιοι Έλληνες μετα­νά­στες αντι­με­τω­πί­ζου, όταν φθάνουν, ποι­κίλ­λουν ανάλογα με την ακρί­βεια της προ-μεταναστευτικής προ­ε­τοι­μα­σίας, με τις δια­θέ­σι­μες οικο­νο­μι­κές πηγές, τις δια­φο­ρές στη βίζα, την παρου­σία οικο­γέ­νειας, συγ­γε­νών ή φίλων και τη διάρ­κεια και τη ποιό­τητα της υπο­στή­ρι­ξης που αυτοί παρέ­χουν, την επί­γνωση και πρό­σβαση σε επί­ση­μες υπη­ρε­σίες υπο­στή­ρι­ξης, και στην ικα­νό­τητα αυτών των υπη­ρε­σιών να αντα­πο­κρι­θούν απο­τε­λε­σμα­τικά και με ευαι­σθη­σία».

Η κ. Μεση­μέρη δήλωσε ότι σημα­ντική είναι «η σύνθεση του προφίλ των ανθρώ­πων που κατα­φθά­νουν από την Ελλάδα, με 60% να είναι Αυστρα­λοί υπήκοοι ή μόνιμοι κάτοι­κοι ελλη­νι­κής προ­ε­λεύ­σεως, που επι­στρέ­φουν στην Αυστρα­λία, έπειτα από πολλά χρόνια παρα­μο­νής στην Ελλάδα και σε μικρό­τερο βαθμό από τη Κύπρο. Μόλις πάνω από 40% είναι Έλληνες υπήκοοι» είπε.

Πρό­σθεσε πως «η μελέτη ενί­σχυσε την άποψη ότι αυτή η ομάδα ανθρώ­πων είναι κυρίως πανε­πι­στη­μια­κής μόρ­φω­σης, πνευ­μα­τικά έμπει­ροι, καλ­λιερ­γη­μέ­νοι, σίγου­ροι για τον εαυτό τους, και ερευ­νούν ευκαι­ρίες για να απε­λευ­θε­ρώ­σουν τα ταλέντα τους και τη θέληση να πετύ­χουν. Πρό­κει­ται για μονα­δικό ανθρώ­πινο κεφά­λαιο για την Αυστραλο-ελληνική κοι­νό­τητα της Βικτώ­ριας και τη γενι­κό­τερη Αυστρα­λιανή Κοι­νω­νία, η οποία αν αξιο­ποι­η­θεί κατάλ­ληλα θα φέρει σημα­ντικά οφέλη στην Αυστρα­λία».

Κλεί­νο­ντας, η κ. Μεση­μέρη τόνισε: «Η Αυστραλο-Ελληνική Πρόνοια προ­σβλέ­πει να εργα­στεί στενά με την Πολι­τειακή και Ομο­σπον­διακή Κυβέρ­νηση, όπως επίσης την Αυστραλο-ελληνική κοι­νό­τητα για να εξα­σφα­λι­στεί ότι, οι κύριες προ­τά­σεις σε αυτή τη μελέτη θα εφαρ­μο­στούν, με σκοπό να επι­τα­χυν­θεί η εγκα­τά­σταση των ανθρώ­πων που μόλις φθάνουν από την Ελλάδα και τη Κύπρο, δίνο­ντάς τους έτσι τη δυνα­τό­τητα να εμπλα­κούν πλήρως ως μέλη της Αυστρα­λια­νής κοι­νω­νίας»

 ΠΗΓΗ:imerisia.gr