ΣτΕ: Απόφαση – μπουλντόζα για τα δασικά αυθαίρετα

Αντι­μέ­τω­ποι με τον κίνδυνο της μπουλ­ντό­ζας φαί­νε­ται πως βρί­σκο­νται κτί­σματα, σύμφωνα με απόφαση του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας.

Συγκε­κρι­μένα, όπως ανα­φέ­ρει ρεπορ­τάζ του Ελεύ­θε­ρου Τύπου, κιν­δυ­νεύ­ουν όσα κτί­σματα βρί­σκο­νται εντός οικι­στι­κών πυκνώ­σεων σε ανα­δα­σω­τέες εκτά­σεις.

Η αρχή έγινε μετά την απόφαση του ΣτΕ να κρίνει ως νόμιμη την απόρ­ριψη αίτησης για ανά­κληση κατε­δά­φι­σης δασικού αυθαι­ρέ­του στο Καπαν­δρίτι Αττικής.

Είχε προη­γη­θεί από την Ολο­μέ­λεια η αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τητα του νόμου Τσιρώνη (οικι­στι­κές πυκνώ­σεις) και μαζί με τα τωρινά δεδο­μένα το υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος καλεί­ται να λύσει ένα δύσκολο παζλ την ώρα μάλιστα που «τρέχει» η ανάρ­τηση των δασικών χαρτών.

Η προη­γού­μενη ηγεσία του ΥΠΕΝ είχε κατα­θέ­σει στο παρά πέντε των εκλογών σχέδιο νόμου με το οποίο προ­βλε­πό­ταν, μεταξύ άλλων, η δια­τή­ρηση των δασικών αυθαι­ρέ­των για 25 χρόνια με την κατα­βολή προ­στί­μων.

Ωστόσο, και επίσημα πια η ιδέα «παρά­τα­σης» τέτοιων ιδιο­κτη­σιών καταρ­ρί­πτε­ται, ενώ η νομο­πα­ρα­σκευα­στική ομάδα που θα φτιάξει το νομο­θέ­τημα θα πρέπει να ξεπε­ρά­σει σχε­τι­κές αγκυ­λώ­σεις και να παρου­σιά­σει ένα εντελώς δια­φο­ρε­τικό σχέδιο.

Περισ­σό­τερα από 1,5 εκα­τομ­μύ­ριο δασικά αυθαί­ρετα

Όπως ανα­φέ­ρει το ρεπορ­τάζ του Ελεύ­θε­ρου Τύπου, τα δασικά αυθαί­ρετα σε όλη τη χώρα υπο­λο­γί­ζε­ται πως ξεπερ­νούν τα 1,5 εκα­τομ­μύ­ρια.

Το γεγονός αυτό δυσκο­λεύει ακόμα περισ­σό­τερο την κατά­θεση της νέας ρύθ­μι­σης. 

Σύμφωνα με το υπουρ­γείο οι δια­τά­ξεις που θα προ­ω­θη­θούν θα είναι σύμ­φω­νες με τις επι­τα­γές του ΣτΕ και δεν θα δημιουρ­γή­σουν πρό­βλημα στους δασι­κούς χάρτες.

Άλλωστε αυτός είναι και ο λόγος που δεν υπάρχει συγκε­κρι­μένο χρο­νο­διά­γραμμα.

Η νέα απόφαση του ΣτΕ μνη­μο­νεύει επίσης την απόφαση της Ολο­μέ­λειας του ανώ­τα­του ακυ­ρω­τι­κού δικα­στη­ρίου (ΣτΕ 685/2019) που έκρινε αντι­συ­νταγ­μα­τική την εξαί­ρεση των οικι­στι­κών πυκνώ­σεων από τους δασι­κούς χάρτες.

Η απόφαση υπο­γραμ­μί­ζει ότι «υπό τα ανωτέρω δεδο­μένα, η άρνηση της διοί­κη­σης να ανα­κα­λέ­σει την ως άνω απόφαση κατε­δά­φι­σης παρί­στα­ται νομίμως και επαρκώς αιτιο­λο­γη­μένη».

Το χρονικό

Τι έχει συμβεί όμως; Η Ολο­μέ­λεια είχε κρίνει πως ο νόμος Τσιρώνη, δηλαδή οι οικι­στι­κές πυκνώ­σεις, είναι αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός.

Η προη­γού­μενη ηγεσία του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος είχε εξαι­ρέ­σει προ­σω­ρινά από την ανάρ­τηση των δασικών χαρτών τις οικι­στι­κές πυκνώ­σεις (σύνολο κτιρίων εντός δασών που υπο­λο­γί­ζο­νται γύρω στις 700.000) που είχαν υπο­δεί­ξει σχεδόν στο σύνολό τους οι δήμοι (εκτός από 24 ΟΤΑ), για να συμπε­ρι­λη­φθούν σε δεύτερο χρόνο στην ανάρ­τηση.

Στο ενδιά­μεσο διά­στημα το ΥΠΕΝ ετοί­μασε και παρου­σί­ασε το νέο νόμο για τα δασικά αυθαί­ρετα, με τον οποίο προ­βλε­πό­ταν, μεταξύ άλλων, η δια­τή­ρηση κτι­σμά­των έως και 25 χρόνια.

Ωστόσο με την απόφαση – κατα­πέλτη που βάζει φρένο στους κατα­πα­τη­τές, ανα­φέ­ρο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά πως οι αυθαι­ρε­τού­χοι, δεν πρέπει να επι­βρα­βεύ­ο­νται, το υπουρ­γείο έμεινε μετέωρο. 

Σύμφωνα με το σκε­πτικό των δικα­στών, οι εν λόγω συγκε­ντρώ­σεις κτιρίων δεν εμπί­πτουν ούτε σε πολε­ο­δο­μη­μέ­νες περιο­χές ή νομίμως υφι­στα­μέ­νους οικι­σμούς, ούτε σε περιο­χές υπό έγκριση σχεδίων ή υπό οριο­θέ­τηση οικι­σμών, ενώ δεν προ­βλέ­πε­ται άλλη δια­δι­κα­σία που θα δια­σφά­λιζε ότι οι εκτά­σεις αυτές θα συμπε­ρι­λη­φθούν στους ορι­στι­κούς δασι­κούς χάρτες.

Κατα­λή­γο­ντας, σημεί­ω­ναν ότι η εξαί­ρεση των οικι­στι­κών πυκνώ­σεων από τους δασι­κούς χάρτες δεν εξυ­πη­ρε­τεί ούτε υπα­γο­ρεύ­ε­ται από κάποιον σκοπό δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, του­να­ντίον είναι απρό­σφορη για την επι­τά­χυνση της κύρωσης των δασικών χαρτών ή για την ενη­μέ­ρωση της διοί­κη­σης.

Η εξαί­ρεση

Μάλιστα, στην απόφαση του δικα­στη­ρίου περι­λαμ­βά­νε­ται και η σκέψη ότι το πρό­βλημα των οικι­στι­κών πυκνώ­σεων δεν μπορεί να λυθεί με την επι­βρά­βευση της αυθαί­ρε­της δόμησης εντός δασών, «αντι­θέ­τως δε, προ­ϋ­πο­θέ­τει την έγκυρη κατα­γραφή των δασών και των δασικών εκτά­σεων στον αναρ­τώ­μενο δασικό χάρτη και κατ’ επέ­κταση στο δασο­λό­γιο, την οποία, όμως, ματαιώ­νουν επ’ αόρι­στον οι επί­μα­χες δια­τά­ξεις.

Πράγ­ματι, ενώ ο νομο­θέ­της προ­βλέ­πει ειδική δια­δι­κα­σία για την προ­σθήκη στον δασικό χάρτη και, εν τέλει, στο δασο­λό­γιο, των δασικών εκτά­σεων των κίτρι­νων περι­γραμ­μά­των, όσων, δηλαδή, περι­λαμ­βά­νο­νται ακόμη και σε περιο­χές για τις οποίες έχουν εκδοθεί διοι­κη­τι­κές πράξεις που, ενδε­χο­μέ­νως, ενθάρ­ρυ­ναν την πεποί­θηση των πολιτών ότι αυτές δεν είναι δασικές (μη νόμιμες ή ασαφείς οριο­θε­τή­σεις οικι­σμών, ημι­τε­λείς πολε­ο­δο­μή­σεις κ.λπ.), ο ίδιος νομο­θέ­της εμφα­νί­ζε­ται, ταυ­το­χρό­νως, να εξαιρεί, και από την ανάρ­τηση ακόμη των δασικών χαρτών, εκτά­σεις, ορι­σμέ­νες από τις οποίες δομή­θη­καν όλως αυθαι­ρέ­τως, χωρίς καμία ένδειξη νομι­μο­φά­νειας και κατά προφανή παρά­βαση των κανόνων του κράτους δικαίου».

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι στο ΣτΕ είχε προ­σφύ­γει το WWF και το ΓΕΩΤΕΕ, τα οποία ζητού­σαν ακύρωση της επί­μα­χης υπουρ­γι­κής από­φα­σης ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κής και παρά­νο­μης.

Πηγή eleftherostypos.gr