Αλλος ένας Αδικοχαμένος Νέος

Αρθρο του Κώστα Σαρή

Είναι πολλοί οι νέοι άνθρω­ποι που έχουν χάσει τη ζωή τους από τροχαία δυστυ­χή­ματα στην Αρχάγ­γελο, κι είναι και αυτό της μοίρας μας. Προχθές έγινε η κηδεία ενός νέου παιδιού εξαι­τίας πάλι τρο­χαίου δυστυ­χή­μα­τος, η απώλεια του οποίου εγέμισε πίκρα και χολή όχι μόνο τους οικεί­ους του, αλλά ολό­κληρη την κοι­νω­νία της Αρχαγ­γέ­λου. Απο­κλει­στική αιτία και αφορμή απ’ ότι γνωρίζω ήταν για πολ­λο­στή φορά, η κατά­σταση του οδικού δικτύου στο συγκε­κρι­μένο σημείο. Πριν από την κατα­σκευή του κόμβου στην είσοδο προς Αρχάγ­γελο από την Εθνική οδό Ρόδου Λίνδου, είχαν συμβεί αρκετά τροχαία ατυ­χή­ματα εκ των οποίων απ’ ότι θυμάμαι του­λά­χι­στον τρία ήσαν θανα­τη­φόρα. Ευτυχώς όμως ο κόμβος έλυσε το μέχρι τότε χρο­νί­ζον πρό­βλημα.

Το προ­χθε­σινό θανα­τη­φόρο τροχαίο δυστύ­χημα προήλθε από την κατά­σταση του οδικού δικτύου στην περιοχή Κολύ­μπια, αμέσως μετά τα φανάρια, τα οποία βρί­σκο­νται δίπλα από το γνωστό Ίδρυμα Κολυ­μπίων. Κύρια αφορμή του παρό­ντος δυστυ­χή­μα­τος, αλλά και άλλων που μέχρι σήμερα έχουν συμβεί, ήσαν τα λιμνά­ζο­ντα βρόχινα νερά, μόλις δεήσει να πέσει λίγη βροχή, σε σημείο που αν τύχει να οδηγείς νύχτα πρέπει να κάμεις τον σταυρό σου αν προ­σπε­ρά­σεις την περιοχή σώος και αβλαβής. Δεν μπορείς να ξεχω­ρί­σεις την νύκτα μέχρι που φτάνει το οδό­στρωμα και από ποιό σημείο αρχίζει το χωμά­τινο έρεισμα.

Η έλλειψη δε επαρ­κούς φωτι­σμού για να μην πω ανύ­παρ­κτου στην περιοχή, καθιστά ακόμα δυσχε­ρέ­στερη την ασφαλή διέ­λευση μέχρι να φτάσεις στο σημείο που οδηγεί στο μονα­στήρι της Πανα­γίας. Άσε δε όταν οδηγείς την νύκτα, αμέσως μετά τα φανάρια συνα­ντάς ένα λοξό τσι­με­ντέ­νιο ρείθρο που πολλές φορές κιν­δυ­νεύ­εις να πέσεις πάνω. Επειδή δε περνώ από την περιοχή αυτή συχνά πυκνά λόγω κατα­γω­γής, επα­νει­λημ­μένα έχω διε­ρω­τη­θεί μήπως μόνο εγώ ή και μερικοί από μας αντι­με­τω­πί­ζουμε το πρό­βλημα αυτό κατά την οδήγηση; Όμως απ’ ότι απο­δει­κνύ­ε­ται το πρό­βλημα είναι υπαρκτό με ολέ­θριες συνέ­πειες και μέχρι σήμερα δεν έχει αντι­με­τω­πι­στεί από τον αρμόδιο ή τους αρμό­διους, εάν βέβαια υπάρ­χουν, διότι στο τέλος δηλώ­νουμε όλοι αναρ­μό­διοι.

Όμως ανε­ξάρ­τητα από αυτό, κάποιος ή κάποιοι τέλος πάντων ας ενσκή­ψουν στα σοβαρά στο πρό­βλημα και ας το επι­λύ­σουν. Ας μη θρη­νή­σουμε και άλλα θύματα. Ο άδικος χαμός ενός νέου παιδιού και η οδύνη των οικείων του εξαι­τίας του τρα­γι­κού αυτού συμ­βά­ντος, ας είναι ο τελευ­ταίος. Επι­τέ­λους ας φανούμε έστω και μία φορά προ­μη­θείς και όχι επι­μη­θείς όπως συμ­βαί­νει πάντοτε. Τα συλ­λυ­πη­τή­ρια όλων των γνωστών και φίλων του αδι­κο­χα­μέ­νου νέου και τα δικά μου, όσο ειλι­κρινή και αν είναι, δεν πρό­κει­ται να μειώ­σουν τον πόνο και τον καημό αυτών των ανθρώ­πων. Και κανένας μας δεν δικαιού­ται έστω και άθελα του να προ­κα­λεί σε συναν­θρώ­πους του τον πόνο αυτό.