Μ. Χατζηάμαλλος για την υπόθεση Μουρτζούκου: «Πρωτοφανής στα ελληνικά χρονικά – Η πολιτεία οφείλει να θωρακίσει τους θεσμούς της» Κοινωνικά

Την ιδιαί­τερη σοβα­ρό­τητα και τον μονα­δικό χαρα­κτήρα της υπό­θε­σης Μουρ­τζού­κου υπο­γράμ­μισε ο πρό­ε­δρος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Κω, Μανώλης Χατζηά­μαλ­λος, μιλώ­ντας για θεσμι­κές ευθύνες και ανάγκη ενί­σχυ­σης της κρα­τι­κής λει­τουρ­γίας.

Όπως δήλωσε, πρό­κει­ται για μια πρω­το­φανή υπόθεση στα ελλη­νικά δεδο­μένα, η οποία ανα­δει­κνύει κενά και αδυ­να­μίες σε κρί­σι­μους τομείς του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού.

«Αυτό που μας ενδια­φέ­ρει πρώ­τι­στα είναι ποια είναι τα αντα­να­κλα­στικά της Πολι­τείας σε τέτοιες περι­πτώ­σεις. Ποιοι φορείς καλού­νται να δράσουν και πώς μπορούν να εξα­σφα­λι­στούν η νομι­μό­τητα και η προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής», τόνισε.

Ανα­φε­ρό­με­νος στα πρω­τό­κολλα που οφεί­λουν να ενερ­γο­ποιού­νται σε περι­πτώ­σεις ύποπτων θανάτων, εξήγησε πως οφείλει να ειδο­ποιεί­ται η αστυ­νο­μία, να διε­νερ­γεί­ται νεκροψία-νεκροτομή, και, αν εντο­πι­στούν ενδεί­ξεις εγκλη­μα­τι­κής ενέρ­γειας, να ενη­με­ρώ­νε­ται άμεσα ο εισαγ­γε­λέας για την έναρξη της προ­α­να­κρι­τι­κής δια­δι­κα­σίας.

Ωστόσο, στην υπόθεση Μουρ­τζού­κου, όπου πέντε ανήλικα παιδιά έχασαν τη ζωή τους, οι δια­δι­κα­σίες αυτές δεν οδή­γη­σαν στο επι­θυ­μητό απο­τέ­λε­σμα.

«Παρότι φάνηκε να κινεί­ται ο μηχα­νι­σμός, τελικά δεν προ­έ­κυ­ψαν τα συμπε­ρά­σματα που θα έπρεπε. Κι αυτό δείχνει ότι κάτι δεν λει­τούρ­γησε όπως θα έπρεπε», σημεί­ωσε.

Ο κ. Χατζηά­μαλ­λος σχο­λί­ασε και την απόφαση του Υπουρ­γείου να ανα­στεί­λει τη λει­τουρ­γία της Ιατρο­δι­κα­στι­κής Υπη­ρε­σίας Πατρών, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι ήταν δικαιο­λο­γη­μένη ενέρ­γεια, ιδιαί­τερα με φόντο την προη­γού­μενη υπόθεση Πισπι­ρί­γκου, που είχε επίσης συγκλο­νί­σει τη χώρα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ρίζα του προ­βλή­μα­τος εντο­πί­ζε­ται σε χρόνιες παθο­γέ­νειες, με βασι­κό­τερη την ανα­ξιο­κρα­τία:

«Η ανα­ξιο­κρα­τία είναι πληγή για τη χώρα μας και, όπου κι αν εμφα­νί­ζε­ται, αργά ή γρήγορα, έχει κόστος. Και στην περί­πτωση αυτή βλέ­πουμε τις συνέ­πειες. Είναι ευθύνη της Πολι­τείας να ενι­σχύ­σει τους θεσμούς της με πρόσωπα που δια­θέ­τουν τις απαι­τού­με­νες γνώσεις, επάρ­κεια και ήθος», δήλωσε, προ­σθέ­το­ντας πως μόνο τότε μπορεί το ανα­κρι­τικό και προ­α­να­κρι­τικό έργο να είναι απο­τε­λε­σμα­τικό.

Ανα­φέρ­θηκε ακόμη και στον καθο­ρι­στικό ρόλο των ΜΜΕ και της δημο­σιό­τη­τας στην πρόοδο της υπό­θε­σης:

«Το σύστημα λει­τούρ­γησε τελικά, αλλά με σημα­ντική καθυ­στέ­ρηση. Και σε αυτό συνέ­βα­λαν τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης και άλλοι φορείς που άσκησαν πίεση».

Ωστόσο, εξέ­φρασε επι­φυ­λά­ξεις για το κατά πόσο η υπερ­βο­λική δημο­σιό­τητα ωφελεί πάντα μια έρευνα:

«Όταν δημο­σιο­ποιού­νται λεπτο­μέ­ρειες και η υπόθεση λαμ­βά­νει δυσα­νά­λο­γες δια­στά­σεις, ελλο­χεύει ο κίν­δυ­νος να χαθεί το πλε­ο­νέ­κτημα του αιφ­νι­δια­σμού, γεγονός που μπορεί να επη­ρε­ά­σει αρνη­τικά την εξέλιξη της δια­δι­κα­σίας», επι­σή­μανε.

Πηγή: kostv.gr