Γ. Υψηλάντης: «Εχουν αποτύχει όλες οι πολιτικές επιλογές της δημοτικής αρχής»

Κύριε Υψη­λά­ντη, η δημο­τική αρχή Ρόδου κλείνει δύο χρόνια. Πώς θα απο­τι­μού­σατε εσείς αυτή την πορεία μέχρι σήμερα;

Όπως την απο­τι­μούσα και αρκε­τούς μήνες νωρί­τερα σε αντί­στοιχη ερώτηση της έγκρι­της εφη­με­ρί­δας σας. Δεν νομίζω πως άλλαξε κάτι.

Η πολι­τική υπο­τυ­πώ­δους δια­χεί­ρι­σης  της καθη­με­ρι­νό­τη­τας με προ­σα­να­το­λι­σμό στο επι­δει­κτικό «φαί­νε­σθαι» αντί του δημιουρ­γι­κού «γίγνε­σθαι», η πολι­τική της «μαγικής» επι­κοι­νω­νιακά εικόνας που δεν έχει καμιά σχέση με τη χει­ρο­πια­στή πραγ­μα­τι­κό­τητα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας του δημότη και η συνεχώς αυξα­νό­μενη διο­λί­σθηση στη λογική ότι αφού δεν μπο­ρούμε να οργα­νώ­σουμε τα πράγ­ματα εμείς ας τα δώσουμε σε εργο­λά­βους και «επεν­δυ­τές» να το κάνουν, έχει παγιω­θεί και απο­τε­λεί το στίγμα πλεύσης της δημο­τι­κής αρχής.

Παρα­κο­λου­θή­σαμε όλοι το ‘θρίλερ’ με τον δια­γω­νι­σμό για την ανάθεση σε ιδιώτη της καθα­ριό­τη­τας. Τελικά ο Δήμος μπήκε και σε νομικές περι­πέ­τειες. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Όλη η ιστορία είναι το απο­τέ­λε­σμα μιας λαθε­μέ­νης πολι­τι­κής επι­λο­γής της δημο­τι­κής αρχής. Ποια ήταν αυτή; Ξεκί­νη­σαν με την παρα­δοχή ότι τους είναι αδύνατο να τα βγάλουν πέρα με το δια­θέ­σιμο προ­σω­πικό και τον υφι­στά­μενο εξο­πλι­σμό, που στο μεταξύ είχαν φρο­ντί­σει να απα­ξιώ­σουν στο έπακρο. Βολεύ­τη­καν με την κατά­σταση που είχε δια­μορ­φω­θεί από την προη­γού­μενη δημο­τική περίοδο, με το να έχουν δηλαδή έναν εργο­λάβο να τους μαζεύει πάνω από το 80% του σκου­πι­διού και όχι μόνο. Και απο­φά­σι­σαν όχι απλώς να συνε­χί­σουν στον ίδιο δρόμο, αλλά να τον διευ­ρύ­νουν κιόλας, αυξά­νο­ντας το οικο­νο­μικό αντι­κεί­μενο της εργο­λα­βίας. Την ίδια ώρα δηλαδή που ενέ­γρα­φαν στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό πάνω από 6 εκατ. ευρώ για τη μισθο­δο­σία των 342 εργα­ζο­μέ­νων στη Διεύ­θυνση Καθα­ριό­τη­τας, τους περίσ­σευαν φαί­νε­ται κι άλλα 4,5 εκατ. για τον εργο­λάβο (τα ποσά αφορούν ένα έτος). Δεν γνωρίζω αν όντως τους περίσ­σευαν, ξέρω όμως σίγουρα ότι δεν περισ­σεύ­ουν στους δημότες μας. Γιατί αυτοί τα πλη­ρώ­νουν.

Εκτός όμως απ’ αυτό, ο όλος δια­γω­νι­σμός στήθηκε πάνω σε μια εισή­γηση, με  στοι­χεία «δημιουρ­γι­κής λογι­στι­κής». Μια εισή­γηση που όπως απο­δεί­ξαμε εμπε­ρι­στα­τω­μένα μόλις την έφεραν στο δημο­τικό συμ­βού­λιο, διό­γκωνε τεχνητά το συνο­λικά απαι­τού­μενο έργο καθα­ριό­τη­τας, για να φανεί ότι στον εργο­λάβο θα ανέ­θε­ταν ένα μικρό τμήμα του έργου αυτού (κάτω του 50%) ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα αυτό που του ανέ­θε­ταν ήταν πάνω από το 85%, γεγονός που παρα­βί­αζε βάναυσα την ισχύ­ουσα νομο­θε­σία.

Για την οικο­νο­μία του χώρου, δεν θ’ ανα­φερθώ και σ’ άλλες αστο­χίες – και είναι πολλές- της συγκε­κρι­μέ­νης απο­τυ­χη­μέ­νης πολι­τι­κής επι­λο­γής της δημο­τι­κής αρχής. Τελικά τα κατά­φε­ραν και οδη­γή­θη­καν σ’ έναν δια­γω­νι­σμό φιάσκο, με πολλές πτυχές που χρήζουν διε­ρεύ­νη­σης σε άλλες αίθου­σες πέραν του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Το μάρμαρο το πλη­ρώ­νει όμως το νησί, οι δημότες και οι επι­σκέ­πτες μας μεσού­σης της του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Η παρά­ταξή μας τους πρό­τεινε από την αρχή, να αξιο­ποι­ή­σουν το προ­σω­πικό που υπήρχε, να προ­σλά­βουν και επι­πλέον προ­σω­πικό αν ήταν απα­ραί­τητο και να ανα­νε­ώ­σουν τον εξο­πλι­σμό μέσω  leasing. Δεν μας άκουσαν. Μας έλεγαν μάλιστα μέχρι τώρα, ότι αυτά δεν γίνο­νται! Τελικά βέβαια απο­δεί­χθηκε ότι και γίνο­νται και ότι αυτή ήταν η σωστή επιλογή, στην οποία βέβαια τώρα σύρ­θη­καν μετά από το φιάσκο της δικής τους επι­λο­γής.

Εμείς στη­ρί­ζουμε την πρόταση μας που από ανάγκη κι όχι από επιλογή ακο­λου­θεί η δημο­τική αρχή. Στη­ρί­ζουμε την προ­σπά­θεια των εργα­ζο­μέ­νων του Δήμου, που καλού­νται τώρα να απο­δεί­ξουν ότι και θέλουν και μπορούν, αρκεί να τους εμπι­στευ­θούν οι πολι­τι­κοί τους προϊ­στά­με­νοι, να τους εμπνεύ­σουν, να τους καθο­δη­γή­σουν, να τους ελέγ­ξουν και βεβαίως να τους δώσουν τα ανα­γκαία μέσα για να κάνουν τη δουλειά τους.

Η επιλογή αυτή είναι προς το συμ­φέ­ρον των δημοτών, έστω κι αν χρεια­στεί για κάποιο διά­στημα –μέχρι να κυλή­σουν τα πράγματα- να ανε­χτούμε όλοι μας, κάποιες αδυ­να­μίες και κενά.

Υπάρ­χουν πάντως εκκρε­μό­τη­τες: Η ΡΟΔΩΝ Α.Ε. η υπόθεση με την τύχη του ΠΡΟΤΟΥΡ. Από την άλλη, υπάρ­χουν όμως και πολλά “ανοιχτά μέτωπα”: Μεσαιω­νική Πόλη, Νέα Αγορά, Ακταίον, Ροδιακή Έπαυλη… Τι πρέπει να γίνει;

Πολλά πρέπει να γίνουν και δυστυ­χώς ελά­χι­στα γίνο­νται. Κι όσα βήματα γίνο­νται, είναι συνήθως στη λάθος κατεύ­θυνση.

Θεω­ρείτε ακόμα εκκρε­μό­τητα τον ΠΡΟΤΟΥΡ; Μάλλον για τελειω­μένη ιστορία μιλάμε.

Τι περι­μέ­νετε να γίνει με τη Ροδιακή Έπαυλη; Ότι θα παρα­χω­ρη­θεί στο Δήμο που είναι ο ουσια­στι­κός ιδιο­κτή­της της; Όχι βέβαια! Η κου­βέ­ντα που γίνεται με την ΕΤΑΔ, πιστεύω πως έχει να κάνει με το κατά πόσο οι όροι μίσθω­σης ή παρα­χώ­ρη­σης για χρήση στο Δήμο, θα είναι ευνοϊ­κοί ή όχι.

Όσο για τη Μεσαιω­νική Πόλη, νομίζω πως η πραγ­μα­τι­κό­τητα που βιώνουν οι κάτοι­κοι και οι επι­χει­ρη­μα­τίες σ’ αυτήν, είναι αδιά­ψευ­στος μάρ­τυ­ρας μιας χαο­τι­κής κατά­στα­σης, προ­σβλη­τι­κής για ένα μνημείο της παγκό­σμιας πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς.

Θέματα υπο­δο­μών όπως: Μαρίνα Μαν­δρα­κίου, Νέα Μαρίνα, Καρ­νά­γιο, λιμε­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις έχουν μείνει στον… πάγο.  

Κι αυτά στα οποία ανα­φέ­ρε­στε είναι πολύ λίγα σε σχέση με το σύνολο. Αφορούν μόνο στην πόλη της Ρόδου. Αντί­στοιχα ζητή­ματα υπο­δο­μών υπάρ­χουν σε όλη την έκταση του νησιού, σε όλες τις δημο­τι­κές ενό­τη­τες και σχεδόν στο σύνολο των χωριών, άλλα μεγα­λύ­τερα κι άλλα μικρό­τερα. Το ότι μέχρι σήμερα μπα­λώ­νουν τις πληγές από τις πλημ­μύ­ρες του 2011, του 12 ή του 13, δείχνει που πραγ­μα­τικά βρί­σκε­ται το νησί.

Τι πρέπει να γίνει με τον υπο­σταθμό παρα­γω­γής της ΔΕΗ στον Άγιο Νικόλαο; Φάνηκε ότι ο δήμαρ­χος σχεδόν συμ­φώ­νησε με την ΔΕΔΔΗΕ…

Το τι πρέπει να γίνει με τον δεύτερο Υπο­σταθμό Υψηλής Τάσης (ΥΥΤ) πλησίον του οικι­στι­κού ιστού της πόλης, ο Δήμος το έχει ξεκα­θα­ρί­σει με επα­νει­λημ­μέ­νες απο­φά­σεις του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου. «Ούτε στον Άγιο Νικόλαο, ούτε σε άλλη πυκνο­κα­τοι­κη­μένη περιοχή». Αν αυτό το είχε χωνέψει ο ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. το θέμα θα είχε λυθεί από χρόνια. Εναλ­λα­κτι­κές θέσεις έχουν υπο­δει­χθεί από τη δια­πα­ρα­τα­ξιακή επι­τροπή, θέσεις έχουν υπο­δει­χθεί από τους τεχνι­κούς συμ­βού­λους του ΑΠΟΠΕΣ, θέσεις είχαν υπο­δει­χθεί από τον τ. δήμαρχο κ. Κου­σουρνά, θέσεις έχει υπο­δεί­ξει και το ΤΕΕ. Αντί λοιπόν να εξε­τά­σουν σοβαρά τις εναλ­λα­κτι­κές λύσεις και να προ­χω­ρή­σουν στην κατα­σκευή του τόσο απα­ραί­τη­του και επεί­γο­ντος κατά τους ισχυ­ρι­σμούς τους Υπο­σταθ­μού, οι εκπρό­σω­ποι της συγκε­κρι­μέ­νης Α.Ε. έρχο­νται και ξανάρ­χο­νται με το ίδιο παρα­μύθι για πιστο­λά­κια μαλλιών και άλλα παρό­μοιας σοβα­ρό­τη­τας και βαρύ­τη­τας επι­χει­ρή­ματα!

Το τελευ­ταίο διά­στημα, εγκαι­νί­α­σαν και μια άλλη τεχνική προ­σέγ­γι­σης του ζητή­μα­τος που βεβαίως δεν περνά απα­ρα­τή­ρητη. Μια πολυ­δά­πανη επι­κοι­νω­νιακή εκστρα­τεία δια­μόρ­φω­σης κλί­μα­τος στην κοινή γνώμη, υπέρ της άποψής τους. Αντί να κοι­τά­ξουν πως δεν θα ξεπου­λη­θούν για ένα κομμάτι ψωμί στους ιδιώτες, σκορ­πούν τα λεφτά του κόσμου –όχι τα δικά τους- σε δια­φη­μι­στική καμπά­νια περί της μη επι­κιν­δυ­νό­τη­τας αυτού του τύπου έργων. Μέχρι και το κόστος παρα­γω­γής της ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας στα νησιά ανα­κά­λυ­ψαν. Αλήθεια τι σχέση ο ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. που είναι ο δια­νο­μέας απλώς της ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, με την παρα­γωγή της; Φυσικά καμία! Απλά το παρα­μύθι τους πρέπει να έχει και νεράι­δες και δράκους!

Σε κάθε περί­πτωση, καλό είναι να γνω­ρί­ζουν ότι κι εμείς και οι κάτοι­κοι των συνοι­κιών του ΑΠΟΠΕΣ, γνω­ρί­ζουμε πολλά περισ­σό­τερα απ’ ότι νομί­ζουν για το υπό­βα­θρο της ιστο­ρίας και το παρα­σκή­νιο των ενερ­γειών τους.

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την απά­ντηση στο ερώτημά σας, δεν γνωρίζω αν πράγ­ματι ο δήμαρ­χος «σχεδόν συμ­φώ­νησε» με τον ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. Κι αν το έκανε, δικό του πρό­βλημα. Ο δήμαρ­χος είναι εκτε­λε­στικό όργανο υλο­ποί­η­σης των απο­φά­σεων του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, δεν απο­φα­σί­ζει αντ’ αυτού. Το δημο­τικό συμ­βού­λιο έχει ομόφωνα εκφρα­σμένη θέση.

Να υπεν­θυ­μίσω και να προ­συ­πο­γράψω, ένα από­σπα­σμα από μια πρό­σφατη δημόσια τοπο­θέ­τηση γνωστού συμπο­λίτη μας, του Αρχι­τέ­κτονα – Πολι­τι­κού Μηχα­νι­κού κ. Ν. Κου­μνάκη που απευ­θυ­νό­με­νος στο ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. ανα­φέ­ρει: «Και μην ευελ­πι­στείτε ότι θα βρείτε κάποιον «Εφιάλτη» που με κάποιο τρόπο θα αθε­τή­σει την υπο­γραφή του. Το φτύσιμο στην περιοχή μας δεν γίνεται ψιχάλα. Μπόρα γίνεται…»

Βλέ­πουμε ότι στις συνε­δριά­σεις του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, υπάρχει πολύ ένταση ανάμεσα σ’ εσάς και στον δήμαρχο κ. Χατζη­διάκο. Μερικές φορές η “κόντρα” έφτασε στις προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις. Γιατί κυριαρ­χεί αυτή η κατά­σταση;

Πράγ­ματι υπάρχει αυτή η ένταση. Εγώ πάντως προ­σω­πική επίθεση δεν έκανα σε κανέναν, αντι­θέ­τως δέχθηκα. Μου είναι ωστόσο παγερά αδιά­φορη, στο βαθμό που αυτή η πρα­κτική δείχνει φανερά την αδυ­να­μία του άλλου να απα­ντή­σει με στοι­χεία και επι­χει­ρή­ματα στην πολι­τική επίθεση που του κάνω. Γιατί πολι­τική επίθεση, βεβαίως έκανα, κάνω και θα συνε­χίσω να κάνω! Με στοι­χεία, με επι­χει­ρή­ματα και με προ­τά­σεις. Αυτός είναι ο ρόλος και η υπο­χρέ­ωσή μου από τη θέση της αντι­πο­λί­τευ­σης στην οποία με έταξε η ψήφος των δημοτών. Αυτή ήταν η ετυ­μη­γο­ρία του Ροδια­κού λαού. Για μένα είναι απο­λύ­τως σεβαστή και την υπηρετώ με απόλυτη συνέ­πεια και αίσθημα ευθύνης απέ­να­ντί του. Και προ­φα­νώς δεν με δια­κα­τέ­χει καμμιά θλίψη γι’ αυτό. Δεν ξέρω λοιπόν αν η θλίψη γεννά παρα­φρο­σύνη, σίγουρα όμως την γεννά η μανία της εξου­σίας και της καρέ­κλας, όταν τη θεω­ρούμε ανα­γκαία για να καλύψει τις προ­σω­πι­κές μας ανα­σφά­λειες. Εγώ τέτοιες ανα­σφά­λειες δεν έχω!

Πάντως για να είμαστε ακρι­βείς, η ίδια ένταση επι­κρα­τεί μεταξύ του δημάρ­χου και των υπό­λοι­πων συνα­δέλ­φων επι­κε­φα­λής των παρα­τά­ξεων της αντι­πο­λί­τευ­σης όποτε αυτοί δεν χει­ρο­κρο­τή­σουν και δεν ανα­κρά­ξουν «ωσαννά» στις μεγα­λειώ­δεις πρω­το­βου­λίες του, τις οποίες με ατέρ­μο­νες μονο­λό­γους αρέ­σκε­ται να μας αναλύει σε κάθε δημο­τικό συμ­βού­λιο.

Από την άλλη δεν είμαι και ψυχα­να­λυ­τής για ν’ αναλύσω την προ­σω­πι­κό­τητα του καθενός. Σκέ­φτο­μαι πως ίσως προ­σπα­θεί κανείς να ξερι­ζώ­σει το δόντι που τον πονάει πιο πολύ…

Πώς σχο­λιά­ζετε την παραί­τηση Περδίκη;

Θα επα­να­λάβω σχεδόν τα ίδια πράγ­ματα, που είπα σε απά­ντηση ερω­τή­μα­τος  έγκρι­της συνα­δέλ­φου σας. Δεν μ’ ενδια­φέ­ρουν τα εσω­τε­ρικά των άλλων παρα­τά­ξεων. Και δεν έχουν και ουσία. Απο­τε­λέ­σματα παρά­γουν οι πολι­τι­κές κι όχι τα πρόσωπα που τις υπη­ρε­τούν.

Έχουν και τα πρόσωπα το ρόλο τους αλλά είναι ήσσονος σημα­σίας. Μεγα­λύ­τερη σημασία θα είχαν αν ήταν φορείς και δημόσια εκφρα­στές μιας δια­φο­ρε­τι­κής πολι­τι­κής.

Στη σημε­ρινή δημο­τική αρχή, είναι φανερό ότι η πολι­τική γραμμή, πηγάζει από ένα κέντρο, τον ίδιο τον Δήμαρχο και επι­βάλ­λε­ται εκ των άνω. Με δεδο­μένη λοιπόν την ανυ­παρ­ξία ορά­μα­τος και σχεδίου υλο­ποί­η­σής του, οι πολι­τι­κές που προ­ω­θού­νται και επι­βάλ­λο­νται είναι λαθε­μέ­νες και οδηγούν πολλές φορές σε αδιέ­ξοδα αυτούς που καλού­νται να τις υλο­ποι­ή­σουν. Σ’ αυτή την περί­πτωση μια παραί­τηση, ναι είναι μια έντιμη διέ­ξο­δος. Στο κάτω-κάτω, πολι­τι­κός είναι κι αυτός που παραι­τεί­ται, δεν είναι υπάλ­λη­λος με υπο­χρέ­ωση να υπη­ρε­τή­σει ακόμα κι αν δια­φω­νεί.

Η μειο­ψη­φία του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου επι­μέ­νει ότι έρχο­νται θέματα προς συζή­τηση και ψήφιση χωρίς προη­γού­μενη προ­ε­τοι­μα­σία. Ωστόσο δεν έχει αλλάξει τίποτα ακόμη.

Δεν έχει αλλάξει απο­λύ­τως τίποτα. Δυο χρόνια τώρα, ειση­γή­σεις έχουν μόνο τα υπη­ρε­σια­κού χαρα­κτήρα θέματα. Όλα τα σοβαρά θέματα, έρχο­νται στην προ ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης συζήτηση-ενημέρωση χωρίς εισή­γηση, κυριο­λε­κτικά στο «μιλητό» και βεβαίως σχεδόν πάντα, χωρίς σαφή πρόταση από μεριάς της δημο­τι­κής αρχής, που περι­μέ­νει να δει κατά που «φυσά ο άνεμος» για να δια­μορ­φώ­σει τη δική της πρόταση.

Αλλά ας δούμε και ποια σοβαρά θέματα έρχο­νται για συζή­τηση; Ελά­χι­στα. Μόνο αυτά που η πίεση της αντι­πο­λί­τευ­σης ή της επι­και­ρό­τη­τας καθιστά ανα­πό­φευ­κτο να συζη­τη­θούν και με τον τρόπο που ανέλυσα προη­γού­μενα.

Αυτήν την πρω­το­πο­ριακή ομο­λο­γου­μέ­νως πολι­τική πρα­κτική, πρώτη φορά τη βλέπω στον Δήμο Ρόδου. Δείγμα γραφής κι αυτό της σημε­ρι­νής δημο­τι­κής αρχής!