Oλόκληρη η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Ρόδο

Νεο­δη­μο­κρά­τισ­σες και Νεο­δη­μο­κρά­τες της Ρόδου και των Δωδε­κα­νή­σων. Σας ευχα­ρι­στώ από καρδιάς γι΄ αυτή την εντυ­πω­σιακή υποδοχή. Ψηλά τις σημαίες της νίκης, ψηλά τις σημαίες της πατρί­δας μας, ψηλά τις σημαίες της Νέας Δημο­κρα­τίας.

Ξέρετε, φίλες και φίλοι, ότι ο δικός σας ενθου­σια­σμός μου δίνει πάντα ξεχω­ρι­στή δύναμη, καθώς έρχεται από έναν τόπο ακρι­τικό, ταυ­τό­χρονα, όμως, και από ένα κέντρο οικο­νο­μι­κής προόδου. Εθνική ασπίδα αλλά και σύμβολο προ­κο­πής.

Γι΄ αυτό και το μήνυμά του, το μήνυμα εδώ της Ρόδου, το μήνυμα όλων των Δωδε­κα­νή­σων, κ. Περι­φε­ρειάρχα, κ. Δήμαρχε, στις εκλογές της 21ης Μαΐου, θα έχει τη δική του διπλή σημασία για τη σιγου­ριά, για την προ­ο­πτική που έχει σήμερα ανάγκη η Ελλάδα.

Γνωρίζω, βέβαια, ότι ο πολιού­χος του νησιού, ο Άγιος Κων­στα­ντί­νος, εορ­τά­ζε­ται εδώ στις 14 Νοεμ­βρίου. Τα λέω καλά; Ανήμερα, όμως, Κων­στα­ντί­νου και Ελένης, θα γιορ­τά­σει και η Ρόδος και μαζί όλη η χώρα τη γιορτή της Δημο­κρα­τίας.

Ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ για τη νεολαία μας, για τους ΟΝΝΕΔίτες μας. Οκτώ και σήμερα έμειναν μέχρι την Κυριακή της νίκης. Γι΄ αυτό και βάζουμε τα δυνατά μας, ώστε όχι μόνο η Ρόδος, αλλά όλα τα νησιά των Δωδε­κα­νή­σων, των Κυκλά­δων, να είναι γαλάζια, σε ένα γαλάζιο χάρτη της χώρας.

Θυμάστε τις μεγάλες δυσκο­λίες που ξεπε­ρά­σαμε μαζί.

Τις υβρι­δι­κές επι­θέ­σεις στον Έβρο, τις μεγάλες μετα­να­στευ­τι­κές ροές εδώ στο Αιγαίο, στο Βόρειο Αιγαίο, αλλά και στην Κω, στη Λέρο.

Αμέσως μετά, τα δια­δο­χικά κύματα της παν­δη­μίας. Υστερα την ενερ­γειακή έκρηξη από τον διεθνή πλη­θω­ρι­σμό και τη ρωσική εισβολή στην Ουκρα­νία.

Σχεδόν καθη­με­ρινά -εσείς το ξέρετε καλύ­τερα από οποιονδήποτε- τις επι­θε­τι­κές προ­κλή­σεις των γει­τό­νων μας. Όμως, η πατρίδα δεν λύγισε στιγμή, η οικο­νο­μία άντεξε και η κοι­νω­νία έμεινε ενωμένη.

Μαζί υψώσαμε ένα τερά­στιο ανάχωμα, που ξεπέ­ρασε τα 57 δισε­κα­τομ­μύ­ρια, προ­κει­μέ­νου να στη­ρί­ξουμε εργα­ζό­με­νους, επι­χει­ρή­σεις, θέσεις εργα­σίας. Μόνο στο νότιο Αιγαίο κατευ­θύν­θη­καν, προ­σέξτε, πάνω από ένα δισε­κα­τομ­μύ­ριο ευρώ σε απο­ζη­μιώ­σεις ειδικού σκοπού, σε επι­στρε­πτέα προ­κα­τα­βολή. Και στο­χευ­μέ­νες ενι­σχύ­σεις για όλους όσοι χτυ­πή­θη­καν από την κρίση. Γνω­ρί­ζετε πολύ καλά σήμερα ότι, αν ο του­ρι­σμός σας πηγαί­νει τόσο καλά, αυτό οφεί­λε­ται στο ότι κρα­τή­σαμε ζωντανή την του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία, τα δύσκολα χρόνια της παν­δη­μίας.

Ταυ­τό­χρονα, όμως, δεν χάσαμε στιγμή από την προ­σή­λωση στις δεσμεύ­σεις που είχαμε ανα­λά­βει το 2019. Σας είχα πει, τότε, ότι θα μειώ­σουμε φόρους και εισφο­ρές, ότι θα φέρουμε επεν­δύ­σεις και πολλές νέες δου­λειές. Ότι θα ενι­σχύ­σουμε το εισό­δημα στη­ρί­ζο­ντας πρώτα τους πιο ευά­λω­τους. Ότι θα θωρα­κί­σουμε τα σύνορά μας, θα ενδυ­να­μώ­σουμε την εθνική μας άμυνα και τέλος θα ανα­βαθ­μί­σουμε τη διεθνή θέση της χώρας. Αυτά σας είχα πει όταν είχα έρθει να σας μιλήσω πριν από τις εκλογές του 2019.

Σας ρωτώ, λοιπόν: τα κάναμε όλα αυτά; Ναι, τα κάναμε πράξη. Άκουσα ένα φίλο να λέει «ο πρώτος που είπε την αλήθεια είσαι εσύ». Ναι, γιατί οι πολι­τι­κοί πρέπει να κρί­νο­νται για τη συνέ­πεια λόγων και έργων. Και γιατί από εμένα ψέματα δεν θα ακού­σετε ποτέ. Σας είπα ότι θα μειώσω φόρους, μειώ­σαμε 50 φόρους. Σας είπα ότι θα μειώσω τον ΕΝΦΙΑ 30%, τον μειώ­σαμε 35%. Σας είπα ότι θα μειώ­σουμε τις εισφο­ρές, τις μειώ­σαμε τέσ­σε­ρις ποσο­στιαίες μονάδες. Εισα­γω­γι­κός φορο­λο­γι­κός συντε­λε­στής από το 22% στο 9%. Η εισφορά αλλη­λεγ­γύης ανήκει στο παρελ­θόν, όπως και ο φόρος γονικής παροχής, ώστε ο κάθε γονιός να μπορεί να μετα­βι­βά­ζει δωρεάν την περιου­σία του στα παιδιά του.

Όλα αυτά ξέρετε με τι ισο­δυ­να­μούν; Επτά δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ λιγό­τερα το χρόνο. Ενώ τα δημόσια έσοδα αυξά­νο­νται, καθώς η ανά­πτυξη τρέχει με ρυθμό διπλά­σιο του ευρω­παϊ­κού μέσου όρου. Έχουμε αλλε­πάλ­ληλα ρεκόρ στις εξα­γω­γές, στις επεν­δύ­σεις, στα του­ρι­στικά έσοδα. Εσείς, εδώ, το ξέρετε πολύ καλά διότι η Ρόδος, τα Δωδε­κά­νησα, ήταν πάντα πρω­τα­γω­νι­στές στην του­ρι­στική ανά­πτυξη. Κι εσείς θα είστε οι μεγάλοι ωφε­λη­μέ­νοι από τη νέα έκρηξη του του­ρι­σμού.

Θα είστε ωφε­λη­μέ­νοι και για τις πολλές νέες δου­λειές που θα δημιουρ­γή­σουμε. 300 χιλιά­δες συνο­λικά. Τον κατώ­τατο μισθό να έχει ανέβει κατά 20%. Από τα 650 ευρώ στα 780 ευρώ. Ανάμεσά μας σήμερα και αρκετοί συντα­ξιού­χοι. Σας θυμίζω ότι από τη Νέα Δημο­κρα­τία πήρατε τις πρώτες αυξή­σεις εδώ και 12 χρόνια, κατά 8%.

Αλλά και όσοι αδι­κού­νται από την προ­σω­πική διαφορά Κατρού­γκα­λου ενι­σχύ­θη­καν με 200 έως 300 ευρώ και δεσμεύ­ο­μαι ότι θα συνε­χίσω να σας ενισχύω έως ότου η προ­σω­πική διαφορά σβήσει ορι­στικά.

Και αυτή η πορεία, η δυνα­μική, απο­τυ­πώ­νε­ται και στην απε­λευ­θέ­ρωση της εθνικής οικο­νο­μίας από κάθε επο­πτεία. Μιλάμε πολύ για την επεν­δυ­τική βαθμίδα. Θα το ξαναπώ και εδώ από τη Ρόδο, κ. Περι­φε­ρειάρχα, κ. Δήμαρχε, η ανά­κτησή της δεν είναι κάποιος ουδέ­τε­ρος στόχος, είναι ουσια­στικά ένα δια­βα­τή­ριο για φθη­νό­τερο χρήμα, για τη δυνα­τό­τητα οι επι­χει­ρή­σεις, το κράτος, τα νοι­κο­κυ­ριά, να δανεί­ζο­νται με χαμη­λό­τερο επι­τό­κιο. Είναι εθνικός στόχος, ο οποίος μπορεί να επι­τευ­χθεί μέσα στο 2023 υπό μία, όμως, προ­ϋ­πό­θεση: η επόμενη ημέρα να βρει τον τόπο με μία σταθερή μετα­σχη­μα­τι­στική κυβέρ­νηση στο τιμόνι του, με την κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας. Τότε θα πετύ­χουμε την επεν­δυ­τική βαθμίδα.

Όμως, μιας και βρί­σκο­μαι εδώ, στα σύνορα της χώρας μας, εθνικοί στόχοι ήταν και αυτοί που θέσαμε το 2019 και τώρα είναι πραγ­μα­τι­κό­τητα και μιλώ για το μετα­να­στευ­τικό και για την ενί­σχυση της εθνικής άμυνας. Πράγ­ματι, εσείς το ξέρετε καλύ­τερα πώς μέσα σε τέσσερα χρόνια μία χώρα μετα­τρά­πηκε από «ξέφραγο αμπέλι» σε πατρίδα με σύνορα σε γη, σε αέρα και σε θάλασσα.

Οι παρά­νο­μες ροές έχουν σχεδόν μηδε­νι­στεί. Η Λέσβος, η Χίος, η Κως, η Λέρος, η Σάμος ανά­σα­ναν. Πριν έρθω να σας μιλήσω, ήμουν στη Λέσβο. Η Μόρια δεν υπάρχει πια. Το «κάτεργο» της Μόριας είναι ιστορία, ανήκει στο παρελ­θόν. Έχουμε πια ανθρώ­πι­νες δομές φιλο­ξε­νίας. Και, ναι, όσο και αν αυτό ενοχλεί κάποιους, ο φράχτης στον Έβρο επε­κτεί­νε­ται, φυλάσ­σο­ντας τα εθνικά και τα ευρω­παϊκά σύνορα.

Απέ­να­ντι σε μία επι­θε­τική Τουρκία είχα ένα χρέος, φίλες και φίλοι, να θωρα­κίσω τις Ένοπλες Δυνά­μεις και την απο­τρε­πτική ισχύ της χώρας. Συχνά πετάνε εδώ, πάνω από τη Ρόδο, πάνω από το Καστε­λό­ριζο, νέα αερο­σκάφη Rafale και ανα­βαθ­μι­σμένα F-16. Δεν τα βλέπετε αλλά να είστε σίγου­ρες και σίγου­ροι ότι είναι εκεί να μας φυλάνε.

Σύντομα, εδώ, στις θάλασ­σές μας θα αρμε­νί­ζουν τρεις νέες φρε­γά­τες, υπερ­σύγ­χρο­νες, τα πιο σύγ­χρονα πλοία που θα υπάρ­χουν στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Από το 2028 θα εντά­ξουμε στις Ένοπλες Δυνά­μεις μας το πιο σύγ­χρονο αερο­σκά­φος που υπάρχει, σήμερα, το F-35. Και δεσμεύ­ο­μαι ότι τα εξο­πλι­στικά προ­γράμ­ματα της πατρί­δας θα συνε­χι­στούν με την επόμενη κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας δίπλα στην ανα­γεν­νη­μένη ναυ­πη­γική και αμυ­ντική βιο­μη­χα­νία της χώρας μας.

Για μας, εσείς το ξέρετε, θα το ξαναπώ, καλύ­τερα από οποιον­δή­ποτε, η άμυνα της χώρας είναι ο υπέρ­τα­τος αυτο­σκο­πός. Δεν υπάρχει ευη­με­ρία και οικο­νο­μική ανάταξη χωρίς ελευ­θε­ρία, χωρίς την προ­ά­σπιση της εθνικής ανε­ξαρ­τη­σίας και της εθνικής κυριαρ­χίας.

Καθώς ερχό­μουν σήμερα να σας μιλήσω σκε­φτό­μουν πόσο δια­φο­ρε­τική είναι η Ελλάδα του 2023 από την Ελλάδα του 2019. Προ­σέξτε, δεν λέω ότι δεν υπάρ­χουν δυσκο­λίες. Βεβαίως υπάρ­χουν δυσκο­λίες. Και ακρί­βεια υπάρχει ακόμα και περισ­σό­τε­ρες επεν­δύ­σεις μπο­ρούμε να προ­σελ­κύ­σουμε και υπάρχει ακόμα αυτό το αίσθημα ότι πρέπει να κάνουμε ένα βήμα παρα­πάνω. Όμως, η εικόνα της χώρας μας γίνεται παντού καλύ­τερη. Ειδικά εδώ, όμως, στο Νότιο Αιγαίο, εσείς έχετε κατα­φέ­ρει να αντι­στρέ­ψετε αρνη­τι­κές τάσεις που υπάρ­χουν στην υπό­λοιπη χώρα. Είστε η μονα­δική Περι­φέ­ρεια που παρου­σιά­ζει τόσο μεγάλη αύξηση πλη­θυ­σμού. Ο του­ρι­σμός, αυτό το μεγάλο εθνικό στοί­χημα, το μεγάλο Περι­φε­ρειακό στοί­χημα, αυτός ο σημα­ντι­κός αιμο­δό­της της οικο­νο­μίας της Ρόδου, αυξή­θηκε κατά σχεδόν 15% σε σχέση με το 2019.

Προ­βλέπω, αν κρίνω από το πώς έχει ξεκι­νή­σει η του­ρι­στική περί­ο­δος, ότι και το 2023 θα είναι μια χρονιά ρεκόρ. Συγ­χα­ρη­τή­ρια σε όλους τους πρω­τα­γω­νι­στές. Γιατί εσείς το κάνατε πράξη σε μεγάλο βαθμό, με εξαι­ρε­τική συνερ­γα­σία μεταξύ του ιδιω­τι­κού τομέα, εργο­δο­τών, εργα­ζό­με­νων. Εσείς είστε αυτοί που επεν­δύ­ετε. Οι ξενο­δό­χοι, οι επι­χει­ρη­μα­τίες. Έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί επεν­δύ­σεις εδώ, στο Νότιο Αιγαίο, που ξεπερ­νούν τα δύο δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Σήμερα, ο Υπουρ­γός Επι­κρα­τείας μαζί με τον περι­φε­ρειάρχη παρου­σί­ασε το νέο ανα­πτυ­ξιακό σχέδιο, 500 έργα που οδηγούν τα νησιά μας ως το 2030.

Επι­τρέψτε μου να ξεχω­ρίσω κάποια. Θα κάνω μια ειδική αναφορά στο νοσο­κο­μείο, το οποίο επι­σκέ­φθηκα σήμερα, για να μπορέσω να απο­κα­λύψω την προτομή του Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού και να δεσμευτώ ταυ­τό­χρονα ότι θα απο­κτή­σετε επι­τέ­λους ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικό κέντρο εδώ στην Ρόδο. Η κατα­σκευή του δρο­μο­λο­γεί­ται άμεσα. Άμεσα. Με πόρους της Περι­φέ­ρειας και του Υπουρ­γείου Υγείας.

Νέα σχολεία στον Δήμο σας. Φράγ­ματα Κρι­τι­νίας και Γαδουρά. Πέρασα πριν από λίγο -θυμάστε την επί­σκεψη στο Εθνικό Θέατρο- δημο­πρα­τεί­ται άμεσα. Άλλη μια δέσμευσή μου η οποία γίνεται πράξη.

Να προ­σθέσω σε αυτά και τα πολύ σημα­ντικά έργα τα οποία γίνο­νται σε όλη την Μεσαιω­νική πόλη. Το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού έχει ένα πολύ σημα­ντικό απο­τύ­πωμα εδώ στην πολι­τι­στική παρα­κα­τα­θήκη συνο­λικά της Ρόδου, την ηλε­κτρική δια­σύν­δεση των νησιών, τις μονάδες δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των, με σημα­ντι­κό­τατη πρω­το­βου­λία των «GR-eco Islands». Στη Χάλκη γίνο­νται πολύ σημα­ντικά πράγ­ματα και απο­δει­κνύ­ουμε πως η κυκλική οικο­νο­μία, οι ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας μπορούν τελικά να αποβούν προς όφελος όλων, καθώς δια­πί­στω­σαν ξαφνικά οι δημότες της Χάλκης ότι πλη­ρώ­νουν μηδε­νι­κούς ή πολύ μειω­μέ­νους λογα­ρια­σμούς ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος. Αυτό είναι το πραγ­μα­τικό όφελος από την πράσινη μετά­βαση και μπο­ρούμε να το κάνουμε πράξη. Και αυτές είναι οι δικές σας, οι τοπικές σας απα­ντή­σεις κ. Περι­φε­ρειάρχα στα μεγάλα έργα που γίνο­νται παντού, διότι, ναι, η Ελλάδα έχει μετα­τρα­πεί σήμερα σε ένα απέ­ρα­ντο εργο­τά­ξιο.

Όπου κι αν πάω βλέπω έργα τα οποία δρο­μο­λο­γού­νται, έργα τα οποία ήταν κολ­λη­μένα. Το Πάτρα – Πύργος στην Πελο­πόν­νησο. Ο ΒΟΑΚ στην Κρήτη, αυτός ο τόσο κρί­σι­μος οδικός άξονας. Οι υπό­λοι­ποι σημα­ντι­κοί δρόμοι, ο Ε65, έρχομαι τώρα από τη Θεσ­σα­λία. Αλλά, θέλω να κάνω μία ειδική αναφορά στον τρόπο με τον οποίον αντι­λαμ­βά­νο­μαι το μέρισμα της ανά­πτυ­ξης να επι­με­ρί­ζε­ται σε όλους.

Θέλω να χαι­ρε­τίσω ειδικά εδώ από τη Ρόδο τη νέα συλ­λο­γική σύμβαση που υπο­γρά­φηκε με τα ξενο­δο­χεία της Ρόδου, με αμοιβές πολύ μεγα­λύ­τε­ρες από την εθνική σύμβαση. Μία σύμβαση, τονίζω, που το Υπουρ­γείο Εργα­σίας κήρυξε υπο­χρε­ω­τική, το οποίο σημαί­νει πια ότι δεσμεύει όλες τις επι­χει­ρή­σεις. Nομίζω ότι είναι πολύ σημα­ντικό ένας receptionist, μια καμα­ριέρα, να έχουν μισθό ο οποίος είναι κοντά στα 1.200 ευρώ το μήνα και αυτό χωρίς επι­δό­ματα. Διότι, ναι, έτσι τελικά αυξά­νο­νται οι μισθοί. Όσο μειώ­νε­ται η ανεργία, όσο αυξά­νε­ται ο τζίρος, η απά­ντηση των επι­χει­ρή­σεων θα είναι καλύ­τε­ροι μισθοί για όλους. Δεν γίνεται ανά­πτυξη χωρίς να τονώ­νουμε το εισό­δημα των εργα­ζό­με­νων. Κι εσείς εδώ στη Ρόδο έχετε αρχίσει να το κάνετε πράξη.

Είμαι σήμερα εδώ μαζί σας, φίλες και φίλοι, σε αυτή την πολύ όμορφη συγκέ­ντρωση για να μοι­ρα­στώ μαζί σας λίγες σκέψεις για την επόμενη μέρα. Γιατί, ξέρετε, οι εκλογές είναι πάντα για το μέλλον. Η δική μας αξιο­πι­στία κρίθηκε στην πράξη. Εσείς γνω­ρί­ζετε καλύ­τερα από εμένα πόσο συνε­πείς ήμασταν σε αυτά τα οποία σας είπαμε.

Τα ανέφερα μόνο και μόνο για να τονίσω ότι η σχέση εμπι­στο­σύ­νης την οποία έχουμε δρο­μο­λο­γή­σει, το συμ­βό­λαιο εμπι­στο­σύ­νης το οποίο έχουμε υπο­γρά­ψει, εξα­κο­λου­θεί να είναι ενεργό και γι’ αυτό αυτά τα οποία θα σας πω και που θέλουμε να κάνουμε τα επόμενα τέσσερα χρόνια, είμαι απο­λύ­τως πεπει­σμέ­νος ότι μπο­ρούμε να τα κάνουμε πράξη.

Όπως ξέρω ότι δίπλα στις επι­τυ­χίες εντο­πί­στη­καν πάντα και κενά και λάθη και αδυ­να­μίες. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι, όμως, την ευθύνη του ηγέτη ως υπο­χρέ­ωση ανά­λη­ψης αυτή της ευθύνης. Όποτε έγιναν λάθη, στάθηκα μπροστά σας. Σας είπα «ανα­λαμ­βάνω την ευθύνη και είμαι εδώ για να τα διορ­θώσω». Δεν τα έκρυψα κάτω από το χαλί, ούτε έστηνα φιέστες μπροστά σε κάμερες για να απο­ποι­ηθώ την όποια ευθύνη.

Η οικο­νο­μία για παρά­δειγμα. Βεβαίως υπήρξαν φορο­ε­λα­φρύν­σεις, δόθηκαν αυξή­σεις, όμως το ξέρω ότι οι μισθοί παρα­μέ­νουν χαμηλοί και ο πλη­θω­ρι­σμός ροκα­νί­ζει ακόμα το εισό­δημα.

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας άντεξε στην παν­δη­μία. Σήμερα είναι Παγκό­σμια Ημέρα Νοση­λευ­τών και Νοση­λευ­τριών. Ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ σε όλους τους εργα­ζό­με­νους του ΕΣΥ, που έδωσαν τα πάντα για να κρα­τή­σουν την κοι­νω­νία όρθια και υγιή τα χρόνια της παν­δη­μίας. Έχουμε κάνει βήματα, αλλά υπάρ­χουν ακόμα ελλεί­ψεις και εδώ στο νοσο­κο­μείο σας και στα κέντρα υγείας. Έχουμε ακόμα καθυ­στε­ρή­σεις στις εγχει­ρή­σεις, στα ραντε­βού.

Το ίδιο συμ­βαί­νει και στο κράτος. Το gov.gr ήταν μία τερά­στια κατά­κτηση, το ξέρετε καλύ­τερα από μένα. Όλοι οι Έλληνες πολίτες σήμερα γλι­τώ­νουν χρόνο και χρήμα χωρίς να χρειά­ζε­ται να περι­μέ­νουν στις ουρές. Ο ΕΦΚΑ βγάζει πια συντά­ξεις σε δύο μήνες από κει που ήθελε δύο και τρία χρόνια.

Δεν έχω, όμως, αυτα­πά­τες. Ξέρω ότι το βαθύ κράτος καρα­δο­κεί. Υπάρ­χουν ακόμα νοο­τρο­πίες «ωχα­δερ­φι­σμού», αδια­φο­ρίας. Μας πόνεσαν πολύ, πρέπει να αλλά­ξουν.

Το ίδιο και στην Παιδεία. Κάναμε ήδη 25.000 μόνι­μους διο­ρι­σμούς, ακο­λου­θούν άλλοι 4.000 αυτό το χρόνο, και σύντομα σε όλα τα σχολεία μας η διδα­σκα­λία θα γίνεται με δια­δρα­στι­κούς πίνακες. Τερά­στια πρόοδος αυτή, στον τρόπο με τον οποίο μαθαί­νουμε τα παιδιά μας.

Όμως τα βήματα που έχουν γίνει πρέπει να συνε­χι­στούν, πρέπει να επι­τα­χυν­θούν ακόμα περισ­σό­τερο. Γιατί οι ανάγκες στα δύο αυτά κοι­νω­νικά μέτωπα, στην παιδεία και την υγεία, δεν στα­μα­τούν ποτέ. Όποιες ελλεί­ψεις εντο­πί­στη­καν πρέπει να γίνουν οι προ­τε­ραιό­τη­τες της δεύ­τε­ρης τετρα­ε­τίας μας. Παλιές εμπει­ρίες να ενωθούν με νέες προσ­δο­κίες, ώστε το νέο πρό­γραμμα το οποίο έχουμε παρου­σιά­σει για μία Ελλάδα παρα­γω­γική, κοι­νω­νική, δίκαιη, ψηφιακή, πράσινη και ισχυρή, να μπορεί να γίνει πράξη.

Να ανοίξω εδώ μία παρέν­θεση, φίλες και φίλοι. Το δικό μας πρό­γραμμα είναι πλήρως κοστο­λο­γη­μένο. Στο ντι­μπέιτ απηύ­θυνα μία πρό­κληση – πρό­σκληση προς όλους τους πολι­τι­κούς αρχη­γούς, αυτο­νό­ητη: στείλτε τα προ­γράμ­ματά σας είτε στο Γενικό Λογι­στή­ριο του κράτους, είτε στην Τράπεζα της Ελλάδος, να τα κοστο­λο­γή­σουμε, να δούμε ποιος επι­τέ­λους μιλάει με πραγ­μα­τι­κούς αριθ­μούς και ποιος σας τάζει φύκια για μετα­ξω­τές κορ­δέ­λες.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ ακόμα να έχουμε απά­ντηση, επειδή γνω­ρί­ζουμε πολύ καλά ότι μία τέτοια κοστο­λό­γηση θα απο­κα­λύ­ψει τα τερα­τώδη ψέματά τους και το βαθμό της εξα­πά­τη­σης του ελλη­νι­κού λαού. Αλλά θα το ξαναπώ κι εδώ από τη Ρόδο, το 2023 δεν είναι 2015. Το έχουμε δει το έργο, δε θέλουμε να το ξανα­δούμε, η Ελλάδα κοιτάει μόνο μπροστά και δε θέλει να γυρίσει πίσω.

Από τους στόχους του προ­γράμ­μα­τός μας ξεχω­ρίζω ως κορω­νίδα αυτόν για τον οποίο σας μίλησα πριν: καλύ­τερα εισο­δή­ματα, καλύ­τε­ροι μισθοί. Ο κατώ­τα­τος μισθός θα φτάσει τα 950 ευρώ στο τέλος της τετρα­ε­τίας, συμπα­ρα­σύ­ρο­ντας μαζί και όλα τα σχετικά επι­δό­ματα. Ο μέσος μισθός μπορεί να φτάσει τα 1.500 ευρώ.

Θέλουμε να στη­ρί­ξουμε τις οικο­γέ­νειες με παιδιά. Το αφο­ρο­λό­γητο αυξά­νε­ται κατά 1.000 ευρώ για όλες τις οικο­γέ­νειες με παιδιά, και αυξά­νουμε τα οικο­γε­νειακά επι­δό­ματα στο δημόσιο.

Μειώ­νουμε τα τεκ­μή­ρια δια­βί­ω­σης κατά 30%. Δίνουμε πρό­σθετη έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ 10% για όλα τα σπίτια που ήταν ή θα είναι ασφα­λι­σμένα από φυσικές κατα­στρο­φές. Γιατί η Κλι­μα­τική αλλαγή είναι μαζί μας και πρέπει να προ­βλέ­πουμε από πριν πώς θα προ­στα­τεύ­ουμε την περιου­σία μας. Και καταρ­γούμε στα­διακά τον τελευ­ταίο μνη­μο­νιακό φόρο, που είναι το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος. Τελειώ­νουμε και με αυτό.

Για να τα πετύ­χουμε όλα αυτά όμως, φίλες και φίλοι, χρειά­ζε­ται να κάνουμε αυτό το οποίο γίνεται εδώ στη Ρόδο, στα Δωδε­κά­νησα: χρεια­ζό­μα­στε επεν­δύ­σεις, χρεια­ζό­μα­στε υψηλή ανά­πτυξη – μπορεί να ξεπε­ρά­σει το 3% μεσο­σταθ­μικά. Η ανεργία θα πέσει σύντομα κάτω από το 10% και οι ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις μπορούν να αυξη­θούν κατά 70% μέσα σε τέσσερα χρόνια. Το ίδιο και οι δημό­σιες επεν­δύ­σεις.

Ήδη, όπως σας είπα, όλη η Ελλάδα έχει μετα­τρα­πεί σε ένα απέ­ρα­ντο εργο­τά­ξιο. Μου έλεγε, αγαπητέ μου Γιώργο (Χατζη­μάρκο), κ. Περι­φε­ρειάρχη, ο φίλος Περι­φε­ρειάρ­χης Κώστας Αγο­ρα­στός στη Θεσ­σα­λία που ήμουν, «κάποτε, πριν από τέσσερα χρόνια -μου λέει- ψάχναμε να βγουν έργα. Τώρα ψάχνουμε να βρούμε τις εται­ρίες που θα κάνουν τα έργα τα οποία έχουμε δημο­πρα­τή­σει». Αυτή είναι η καλύ­τερη ένδειξη προόδου που έχουμε πετύχει όλα αυτά τα χρόνια.

Για την κοι­νω­νική Ελλάδα σας μίλησα ήδη. Δύο βασικές προ­τε­ραιό­τη­τες: υγεία και παιδεία. Δεν γίνεται να ταλαι­πω­ρού­νται ασθε­νείς σε δια­δρό­μους, να περι­μέ­νουν μήνες για μια εγχεί­ρηση. Έχω δεσμευ­τεί ότι θα ανα­κα­τα­σκευά­σουμε όλα τα τμήματα επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών στα νοσο­κο­μεία. Θα ξανα­φτιά­ξουμε από την αρχή 156 κέντρα υγείας. Αλλά η πιο σημα­ντική δέσμευση: ναι, θα προ­σλά­βουμε 10.000 νοση­λευ­τές και για­τρούς ώστε να καλύ­ψουμε ορι­στικά τα κενά τα οποία υπάρ­χουν Και θα βρούμε τρόπο μέσω τηλεϊ­α­τρι­κής και μέσω αυξη­μέ­νων κινή­τρων να μπο­ρέ­σουμε να στε­λε­χώ­σουμε ειδικά τα νησιά μας, ξέρω ότι υπάρ­χουν δυσκο­λίες σήμερα να βρούμε ιατρικό προ­σω­πικό το οποίο να μπορεί να εξυ­πη­ρε­τεί τους νησιώ­τες μας, ειδικά στα πιο μικρά νησιά.

Και μια κου­βέ­ντα ακόμα την οποία την κάνω πάντα, γιατί αποδίδω ξεχω­ρι­στή σημασία στις προ­λη­πτι­κές εξε­τά­σεις. Υγεία, ξέρετε, δεν είναι μόνο η φρο­ντίδα του ασθε­νούς όταν αυτός αρρω­στή­σει, είναι και η πρόληψη.

Δείτε το Πρό­γραμμα «Φώφη Γεν­νη­ματά». Ήδη παρα­πάνω από 130.000 γυναί­κες έχουν κάνει προ­λη­πτι­κές μαστο­γρα­φίες. Εμείς πήγαμε, το κράτος πήγε σε αυτές. Τους έστειλε ένα μήνυμα και τους είπε: «έχετε μία δωρεάν παροχή, πηγαί­ντε σε ένα δημόσιο ή ιδιω­τικό κέντρο υγείας, κάντε μαστο­γρα­φία». Ήδη 7.000 γυναί­κες έχουν εντο­πι­στεί με πρώιμο καρκίνο του μαστού, με πάρα πολύ καλές πιθα­νό­τη­τες να γίνουν καλά.

Οι προ­λη­πτι­κές εξε­τά­σεις σώζουν ζωές. Η ολι­στική προ­σέγ­γιση της υγείας δεν αρχίζει και τελειώ­νει στο νοσο­κο­μείο, 500 εκα­τομ­μύ­ρια θα δώσουμε για τέτοιου είδους εξε­τά­σεις. Είναι πάρα πολύ σημα­ντικό αυτό το πρό­γραμμα να συνε­χι­στεί και να ολο­κλη­ρω­θεί με προ­λη­πτι­κές εξε­τά­σεις για όλα τα νοσή­ματα. Θα σώσουμε πολλές ζωές με αυτό τον τρόπο.

Για την Παιδεία να πω μόνο ότι απο­τε­λεί δέσμευσή μου να αυξή­σουμε σημα­ντικά τον αριθμό των Πρό­τυ­πων και των Πει­ρα­μα­τι­κών σχο­λείων, με καθη­γη­τές που θα έχουν καλύ­τε­ρες αμοιβές. Δίνο­ντας βάρος στην επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση, στην του­ρι­στική εκπαί­δευση. Έχουμε ήδη ελλεί­ψεις -το ξέρετε καλύτερα- σε βασικά του­ρι­στικά επαγ­γέλ­ματα. Θα δώσουμε βάρος στην του­ρι­στική εκπαί­δευση. Θα δώσουμε νέες επαγ­γελ­μα­τι­κές διε­ξό­δους στα νέα παιδιά για καλο­πλη­ρω­μέ­νες δου­λειές. Θα κατα­σκευά­σουμε πολλές νέες φοι­τη­τι­κές στέγες. Και από τα πανε­πι­στή­μιά μας -εκεί δεν θα κάνουμε πίσω- θα ξερι­ζώ­σουμε όλες τις εστίες ανομίας. Εμείς είμαστε με τις βιβλιο­θή­κες και όχι με τις βαριο­πού­λες. Θέλουμε τα πανε­πι­στή­μια κέντρα εκπαί­δευ­σης, αρι­στείας, δημιουρ­γι­κού δια­λό­γου και όχι άβατα στα οποία θα κατα­φεύ­γουν οι διά­φο­ροι μπα­χα­λά­κη­δες.

Έχουμε ανάμεσά μας πολλούς νέους και το πρώτο πράγμα που μου λένε τα νέα ζευ­γά­ρια είναι: «πώς θα απο­κτήσω σπίτι; Γιατί πρέπει να είμαι κατα­δι­κα­σμέ­νος ή κατα­δι­κα­σμένη να ζω στο ενοίκιο ή να ζω, ακόμα χει­ρό­τερα, με τους γονείς μου μέχρι τα 30». Ήρθαμε και δώσαμε μία απά­ντηση στο πρό­βλημα αυτό: το πρό­γραμμα «Σπίτι μου» δίνει για πρώτη φορά σημα­ντικά οικο­νο­μικά κίνητρα σε νέους να απο­κτή­σουν σπίτι με ένα επι­δο­τού­μενο δάνειο με δόση, προ­σέξτε, πολύ μικρό­τερη από αυτή που θα πλη­ρώ­νατε για ένα ενοίκιο. Είκοσι-χιλιάδες νέοι μας θα μπο­ρέ­σουν να απο­κτή­σουν άμεσα σπίτι με αυτό το πρό­γραμμα.

Θα ακο­λου­θή­σει η κοι­νω­νική αντι­πα­ροχή. Ξέρετε πόσες εκτά­σεις έχουμε αυτή τη στιγμή, δημό­σιες, οι οποίες ουσια­στικά είναι ανεκ­με­τάλ­λευ­τες; Γιατί να μην τις δώσουμε στον ιδιω­τικό τομέα να κατα­σκευα­στούν δια­με­ρί­σματα; Θα κρα­τή­σει ο κατα­σκευα­στής κάποια και εμείς θα αξιο­ποι­ή­σουμε τα υπό­λοιπα για να μπο­ρέ­σουμε να δώσουμε φθηνά σπίτια στη νεολαία μας. Όλα αυτά είναι εφικτά. Μπο­ρούμε να τα κάνουμε. Δεν είναι σχέδια επι­στη­μο­νι­κής φαντα­σίας.

Για τη δίκαιη Ελλάδα θα πω μόνο δυο κου­βέ­ντες για τους πιο αδύ­να­μους. Γιατί ήρθε και με βρήκε μία κυρία και μου είπε, το Ελά­χι­στο Εγγυ­η­μένο Εισό­δημα, δική μας πολι­τική, αυξά­νε­ται κατά 8% και εξα­κο­λου­θεί να αυξά­νε­ται. Είναι υπο­χρέ­ωσή μας, ξέρετε, από το κοι­νω­νικό μέρισμα, από τον πλούτο που δημιουρ­γούμε, να στη­ρί­ζουμε πάντα τους πιο αδύ­να­μους. Αυτή είναι η παρα­κα­τα­θήκη της μεγάλης παρά­τα­ξης που ίδρυσε ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής. Της κοι­νω­νι­κής οικο­νο­μίας της αγοράς. Δεν υπάρχει ανά­πτυξη χωρίς ευη­με­ρία και δεν υπάρχει ανά­πτυξη που ταυ­τό­χρονα δεν συρ­ρι­κνώ­νει τις κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες.

Και βέβαια, τα Άτομα με Ανα­πη­ρία, έχω ιδιαί­τερη ευαι­σθη­σία σε αυτό λόγω της μητέρας μου, της Μαρίκας Μητσο­τάκη, η οποία έδωσε πρώτη τον αγώνα για την απο­θυ­μα­το­ποί­ηση της ανα­πη­ρίας και ξέρω ότι ανάμεσα μας είναι και πολλοί φίλοι του Κων­στα­ντί­νου και της Μαρίκας Μητσο­τάκη. Διότι είχαν πολλούς φίλους ο πατέρας μου και η μητέρα μου, εδώ, στην Ρόδο. Και θεώρησα χρέος μου ένα από τα εμβλη­μα­τικά προ­γράμ­ματα, τον Προ­σω­πικό Βοηθό, να είμαστε εμείς αυτοί που θα το υλο­ποι­ή­σουμε.

Ξέρετε τι είναι για ένα άτομο με ανα­πη­ρία να έχει έναν άνθρωπο δίπλα του για 8, 9, 10 ώρες την ημέρα; Να μπορεί να τον συνο­δεύει στην δουλειά του, στον ελεύ­θερο χρόνο του; Να μπορεί να απο­δε­σμεύ­ε­ται η οικο­γέ­νεια από την φρο­ντίδα και από την ανάγκη να είναι δίπλα συνέ­χεια στο άτομα με ανα­πη­ρία;

Αυτές είναι πραγ­μα­τι­κές κοι­νω­νι­κές τομές για ένα ουσια­στικό κοι­νω­νικό κράτος.

Και για το κράτος ένα πράγμα θα σας πω μόνο, στο οποίο δεν κάνω πίσω: αξιο­λό­γηση παντού και για όλους. Το επα­να­λαμ­βάνω, αξιο­λό­γηση παντού και για όλους. Οι καλοί υπάλ­λη­λοι πρέπει να επι­βρα­βεύ­ο­νται για τις επι­δό­σεις τους και οι αδυ­να­μίες πρέπει να θερα­πεύ­ο­νται.

Για την πράσινη Ελλάδα τα έχουμε πει πολλές φορές, κατ’ εξοχήν στα μικρά νησιά. Μπο­ρούμε να την κάνουμε πράξη πολύ πιο γρήγορα. Θα παρά­γουμε πολύ περισ­σό­τερο ρεύμα από τον ήλιο και τον άνεμο – καλή ώρα σήμερα, δείτε τι ωραία ηλιό­λου­στη μέρα με πολύ άνεμο. Σκε­φτείτε πόσο παρα­πάνω ρεύμα μπο­ρούμε να παρά­γουμε και πόσο λιγό­τερο φυσικό αέριο χρειά­ζε­ται να εισά­γουμε. Έτσι δεν είναι;

Γιατί επτά δισε­κα­τομ­μύ­ρια πλη­ρώ­σαμε όλοι μας για εισα­γω­γές φυσικού αερίου. Αφήστε που ήμασταν γεω­πο­λι­τικά εξαρ­τη­μέ­νοι από τον καθένα, ο οποίος μας απει­λούσε ότι θα κόψει το φυσικό αέριο. Μπο­ρούμε να παρέ­χουμε φθηνή και καθαρή ενέρ­γεια για όλους. Τα προ­γράμ­ματα του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος τρέχουν ήδη. Βλέπετε την μεγάλη αντα­πό­κριση που υπάρχει σε προ­γράμ­ματα όπως το «Εξοι­κο­νομώ», το «Αλλάζω Θερ­μο­σί­φωνα». Μεγάλη ζήτηση. Γιατί; Γιατί με αυτόν τον τρόπο μειώ­νε­ται, τελικά, το δικό σας ενερ­γειακό κόστος.

Και θα λύσουμε όλες τις εκκρε­μό­τη­τες που έχουμε με το παρελ­θόν, δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των, κέντρα επε­ξερ­γα­σίας λυμάτων. Για όλα αυτά έχουμε εξα­σφα­λι­σμένη χρη­μα­το­δό­τηση για να μπο­ρέ­σουμε πραγ­μα­τικά να περά­σουμε σε μια Ελλάδα η οποία προ­στα­τεύει αυτό το κατα­πλη­κτικό περι­βάλ­λον, που έχουμε εμείς υπο­χρέ­ωση να παρα­δώ­σουμε έτσι όπως είναι, στις επό­με­νες γενιές.

Για την ισχυρή Ελλάδα, τέλος, σας τα είπα ήδη. Τα εξο­πλι­στικά προ­γράμ­ματα θα συνε­χι­στούν και ο φράχτης στον Έβρο θα κατα­σκευα­στεί. Το Λιμε­νικό μας θα συνε­χί­σει να εξο­πλί­ζε­ται. Ήμουν σήμερα στη Λέσβο και επι­σκέ­φτηκα ένα από τα και­νούρ­για σκάφη τα οποία έχουμε ήδη παρα­λά­βει, με πολλές δυνα­τό­τη­τες. Θερ­μι­κές κάμερες μας επι­τρέ­πουν να βλέ­πουμε ακριβώς τι γίνεται τη νύχτα. Έχουμε και άλλα σκάφη τα οποία θα παρα­λά­βουμε και σημα­ντικά εξο­πλι­στικά προ­γράμ­ματα που θα ολο­κλη­ρω­θούν.

Να πω και μια κου­βέ­ντα για τη δική μας ανάγκη να εξε­ρευ­νή­σουμε τον δικό μας φυσικό πλούτο. Για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια γίνο­νται έρευνες υδρο­γο­ναν­θρά­κων νοτιο­δυ­τικά της Κρήτης και αν υπάρ­χουν αξιο­ποι­ή­σιμα κοι­τά­σματα θα μπο­ρέ­σουμε να παρά­γουμε εμείς το δικό μας φυσικό αέριο.

Και δεν νομίζω μάλιστα ότι υπάρχει καλύ­τε­ρος χρόνος και τόπος να θυμίσω ότι εκλογές δεν γίνο­νται μόνο στην Ελλάδα. Σε δύο μέρες γίνο­νται και στην Τουρκία. Το απο­τέ­λε­σμα, συνεπώς, της δικής μας κάλπης θα είναι κι ένα μήνυμα προς την άλλη όχθη. Το απο­τέ­λε­σμα πρέπει να απο­πνέει στα­θε­ρό­τητα και σιγου­ριά. Ταυ­τό­χρονα, ωστόσο, να δηλώνει εμφα­τικά και τη δική μας θέληση, ότι οι Ελλη­νί­δες και οι Έλληνες θέλουν στιβαρό και έμπειρο χέρι στο τιμόνι της πατρί­δας.

Σε αυτές τις εκλογές, δεν θα ψηφί­σετε μόνο για την οικο­νο­μία, για το κοι­νω­νικό κράτος, για το τι θα κάνουμε στον πρω­το­γενή τομέα, τι θα κάνουμε στον του­ρι­σμό. Θα ψηφί­σετε και για το ποιος θα δια­χει­ρι­στεί τις κρί­σι­μες γεω­πο­λι­τι­κές προ­κλή­σεις που έχουμε μπροστά μας, ποιος θα βρεθεί απέ­να­ντι στην Τουρκία.

Γιατί, ναι, μπο­ρούμε, το πιστεύω κι εγώ, μπο­ρούμε να ξανα­πιά­σουμε το νήμα της προ­σέγ­γι­σης. Δεν πρό­κει­ται ποτέ να κάνουμε διάλογο με το παρά­λογο. Θα ακο­λου­θούμε πάντα το δρόμο του Διε­θνούς Δικαίου για τη μονα­δική μας διαφορά, την οριο­θέ­τηση των θαλασ­σίων ζωνών, της ΑΟΖ, της υφα­λο­κρη­πί­δας, είτε στο μονο­πάτι της συνεν­νό­η­σης, μπο­ρούμε να πορευ­θούμε, αλλά δεν πρό­κει­ται να είμαστε αφελείς. Δεν πρό­κει­ται να είμαστε αφελείς, θα ζυγί­σουμε τις πράξεις της Τουρ­κίας και όχι τα λόγια και θα είμαστε πάντα απέ­να­ντι σε οποια­δή­ποτε αμφι­σβή­τηση εθνικής κυριαρ­χίας και κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των.

Και κάτι ακόμα, με αφορμή τη σημε­ρινή εξέλιξη, τη σύλληψη του υπο­ψή­φιου Δημάρ­χου Χει­μάρ­ρας και μέλους της Ελλη­νι­κής Εθνικής Μειο­νό­τη­τας, του Φρέντι Μπελέρη. Είμαστε ακριβώς στο νοτια­να­το­λικό άκρο της χώρας, αλλά θέλω από εδώ να στείλω ένα μήνυμα στην Αλβανία: εκπτώ­σεις στο Κράτος Δικαίου και στην προ­στα­σία των δικαιω­μά­των της Ελλη­νι­κής Εθνικής Μειο­νό­τη­τας η Ελλάδα δεν πρό­κει­ται να δεχτεί.

Αυτή είναι περι­λη­πτικά η πρότασή μας για την Ελλάδα του αύριο. Ανα­ρω­τιέ­μαι όμως, φίλες και φίλοι, τι συνα­ντούμε ακριβώς από την απέ­να­ντι πλευρά, απέ­να­ντι σε αυτές τις ξεκά­θα­ρες θέσεις.

Ο κ. Τσίπρας επι­μέ­νει, απ’ ό,τι αντι­λαμ­βά­νο­μαι, να καμα­ρώ­νει, να μας λέει τι καλά που τα έκανε την προη­γού­μενη τετρα­ε­τία, πως μας έβγαλε λέει από τα μνη­μό­νια. Προ­σέξτε, μας έβγαλε από τα μνη­μό­νια αυτός που μας έβαλε. Αφού μας έβαλε στα μνη­μό­νια, μας έβγαλε μετά. Είναι σαν να βάζει φωτιά στο σπίτι του κάποιος και μετά να είναι υπε­ρή­φα­νος επειδή κάλεσε την πυρο­σβε­στική.

Εξα­κο­λου­θεί και υπε­ρη­φα­νεύ­ε­ται για την δια­πραγ­μά­τευση των 17 ωρών. Του απαντώ, «δια­πραγ­μα­τεύ­τη­κες 17 ώρες και μας έφερες πίσω ένα μνη­μό­νιο το οποίο μας στοί­χισε 100 δισε­κα­τομ­μύ­ρια. Και εγώ δια­πραγ­μα­τεύ­τηκα πέντε μέρες όταν συζη­τού­σαμε τη συγκρό­τηση του Ταμείου Ανά­καμ­ψης. Πέντε μέρες, αλλά εγώ δεν έφερα μνη­μό­νιο. Έφερα το Ταμείο Ανά­καμ­ψης με 31 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ για την πατρίδα μας». Αυτή είναι η διαφορά.

Άρα, ας κρα­τή­σουμε αυτή την ανά­μνηση μιας Ελλάδος φόρων, περι­κο­πών στις συντά­ξεις, μιας εποχής που κάποιοι δεν έβλεπαν σύνορα στη θάλασσα, όταν μετέ­τρε­παν τη χώρα σε κέντρο διερ­χο­μέ­νων. Τις κλει­στές τρά­πε­ζες. Τις κλει­στές τρά­πε­ζες, τις οποίες αυτοί προ­κά­λε­σαν, τώρα μας λέει, προ­σέξτε, ζητά να κυβερ­νή­σει χωρίς μνη­μό­νιο πρώτη φορά.

Να του απα­ντήσω κι εγώ, «ωραία, να κυβερ­νήσω και εγώ για πρώτη φορά χωρίς κορο­νοϊό, χωρίς κρίση με την Τουρκία, χωρίς μετα­να­στευ­τική εισβολή, χωρίς πόλεμο στην Ουκρα­νία». Δεν θα το πω, όμως, γιατί η δουλειά μας είναι να δια­χει­ρι­ζό­μα­στε κρίσεις. Απλά οι δικές μας κρίσεις ήταν όλες εξω­γε­νείς. Δεν τις προ­κα­λέ­σαμε εμείς.

Τάζει, πάλι 80 δισε­κα­τομ­μύ­ρια -όπως σας είπα, αρνεί­ται να τα κοστολογήσει- που θα προ­κύ­ψουν από το γνωστό λεφτό­δε­ντρο. Τι μας λέει τώρα; Με πράξη -λέει- νομο­θε­τι­κού περιε­χο­μέ­νου, πριν ακόμα πάρει ψήφο εμπι­στο­σύ­νης στη Βουλή θα καταρ­γή­σει, θα χαμη­λώ­σει τον ειδικό φόρο κατα­νά­λω­σης στα καύσιμα, τον ΦΠΑ. Και κάθε φορά που τον ρωτάμε πόσο στοι­χί­ζει αυτό, καμία απά­ντηση. Ξέρετε γιατί τα λέει όλα αυτά; Γιατί ξέρει πολύ καλά ότι απο­κλεί­ε­ται να κερ­δί­σει, οπότε δεν του στοι­χί­ζει τίποτα. Δεν του στοι­χί­ζει τίποτα να σας τάζει τον ουρανό με τα άστρα.

Το σύνθημα, όμως, είναι «Δικαιο­σύνη παντού» του ΣΥΡΙΖΑ, έτσι δεν είναι; Δικαιο­σύνη παντού. Έρχο­νται τώρα και μας κουνούν, ποιοι, το δάχτυλο λέει για θέματα Κράτους Δικαίου. Δικαιο­σύνη παντού εκτός από δίπλα του. Κατα­δι­κα­σμέ­νος 13-0 στο Ανώτατο Δικα­στή­ριο ο κ. Παππάς.

Εξα­κο­λου­θούν και μιλούν για ένα παράλ­ληλο σύμπαν μιας Ελλάδας μίζερης, γκρίζας, σκο­τει­νής, την οποία πολύ απλά δεν την βλέ­πουμε γύρω μας. Δεν είναι η Ελλάδα παρά­δει­σος, φίλες και φίλοι. Δεν είναι παρά­δει­σος, αλλά έχουμε κάνει μεγάλα βήματα προόδου αυτά τα τέσσερα χρόνια και δεν θα επι­τρέψω σε κανέναν να αμαυ­ρώ­σει την εικόνα της χώρας και να μας γυρίσει πίσω σ’ ένα παρελ­θόν που θέλουμε να το ξεχά­σουμε ορι­στικά.

Σε αυτούς που και στην αντι­πο­λί­τευση είπαν «όχι σε όλα», «όχι» στις αμυ­ντι­κές συμ­φω­νίες, «όχι» στις μειώ­σεις φόρων, «όχι» στα δικαιώ­ματα των συμπο­λι­τών μας με ανα­πη­ρία, «όχι» ακόμα και στον απο­κλει­σμό της επι­στρο­φής του μαχαι­ρο­βγάλτη της Χρυσής Αυγής στη Βουλή. Έρχο­νται και λένε τώρα: κάναμε, λέει, παρεμ­βά­σεις, για να κρα­τή­σουμε τη Χρυσή Αυγή μακριά από τη δυνα­τό­τητα να κατέβει στις εκλογές.

Ψηφί­σαμε ό,τι νόμο χρειά­ζε­ται για να τους απα­γο­ρεύ­σουν να κατέ­βουν στις εκλογές και είμαστε υπε­ρή­φα­νοι που το πετύ­χαμε. Άλλοι πρέπει να απο­λο­γού­νται διότι έλειπαν από αυτό το μέτωπο Δημο­κρα­τίας, το οποίο έπρεπε να συγκρο­τή­σουμε όλοι μαζί, αλλά δυστυ­χώς κάποιοι απου­σί­α­ζαν.

Όλα γκρίζα, λοιπόν, γύρω μας και βέβαια πάντα από πίσω η προ­ο­πτική νέας συνερ­γα­σίας με τον κ. Βαρου­φάκη που ζητούν να γίνουν «Δήμη­τρες» τα ευρώ των Ελλήνων, χαρ­το­πό­λε­μος οι κατα­θέ­σεις, “τοπικά νομί­σματα”. Αυτό είναι και­νούρ­γιο, τα “τοπικά νομί­σματα” που μας λέει ο κ. Τσα­κα­λώ­τος. Δηλαδή από ό,τι κατα­λα­βαίνω, άλλα χρήματα στη Ρόδο και στα νησιά, άλλα στην Αθήνα. Επι­κίν­δυνα πράγ­ματα. Θα ήταν αστεία, αλλά, δυστυ­χώς, είναι πολύ επι­κίν­δυνα.

Και είναι επι­κίν­δυνα, φίλες και φίλοι, διότι αυτά τα φαντά­σματα του ολέθρου μπορούν να γυρί­σουν πίσω τώρα, μέσω της απλής ανα­λο­γι­κής. Μία παγίδα ακυ­βερ­νη­σίας που μας άφησε πίσω ο ΣΥΡΙΖΑ.

Την άφησε και στους δήμους αλλά μπο­ρέ­σαμε και την ξεπε­ρά­σαμε. Γιατί ουσια­στικά αυτοί που θέλουν την απλή ανα­λο­γική σήμερα ποντά­ρουν στην εθνική παρα­λυ­σία, σε ένα τοπίο που θολώ­νουν ακόμα περισ­σό­τερο θέσεις του τύπου ότι «Πρω­θυ­πουρ­γός δεν πρέπει να είναι αυτός που θα ψηφί­σουν οι πολίτες αλλά κάποιος άγνω­στος Χ».

Το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρου­λάκη, δυστυ­χώς, έχει μετα­τρα­πεί σε αταί­ρια­στο εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ παρα­σύ­ρο­ντας την παρά­ταξή του σε ένα τυφλό μέτωπο κατά της Νέας Δημο­κρα­τίας. Έχω πει μερικές φορές ότι όλοι είναι ενω­μέ­νοι σε κάτι: στο να μην είμαστε εμείς κυβέρ­νηση και να μην είναι ο Μητσο­τά­κης Πρω­θυ­πουρ­γός, αυτό όμως δεν συνιστά εναλ­λα­κτική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης. Και ειδικά για τους φίλους του ΠΑΣΟΚ, να ξανα­σκε­φτούν λίγο και την ψήφο τους στις επό­με­νες εκλογές γιατί, για να παρα­φράσω τον στίχο, «για αλλού κινήσαν να παν και αλλού ο αρχηγός τους πάει».

Κοι­τάξτε, εγώ δεν μπορώ να παρα­κο­λου­θήσω εύκολα αυτή την επι­κίν­δυνη Βαβέλ της αντι­πο­λί­τευ­σης. Μπορώ, όμως, να δια­κρίνω τον γκρεμό στον οποίο μας οδηγούν. Επιμένω, λοιπόν, ότι σε ένα αβέβαιο διεθνές περι­βάλ­λον, με την Τουρκία απέ­να­ντί μας, με μεγάλες γεω­πο­λι­τι­κές προ­κλή­σεις, η Ελλάδα έχει ανάγκη όσο ποτέ από σιγου­ριά, συνέ­χεια και συνέ­πεια, από καθαρό ορί­ζο­ντα στην πορεία της και από καθαρή λύση στην ηγεσία της.

Το δίλημμα, λοιπόν, της κάλπης προ­βάλ­λει ξεκά­θαρο: πάμε μπροστά, συνε­χί­ζουμε αυτή την πορεία προόδου ή πάμε πίσω; Θέλουμε απο­τε­λέ­σματα ή θέλουμε ψέματα και πάλι; Θέλουμε καλύ­τε­ρους μισθούς και αμοιβές ή θέλουμε ξανά φόρους και περι­κο­πές; Θέλουμε σύνορα ασφαλή ή ανοιχτά σε κάθε απειλή; Με άλλα λόγια, επι­λέ­γουμε Νέα Δημο­κρα­τία με Πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη ή ΣΥΡΙΖΑ με Πρω­θυ­πουργό Τσίπρα; Αυτό είναι το δίλημμα. Είναι πολύ απλό. Αφορά τελικά όλους μας. Αφορά τις ζωές μας. Αφορά το ποιος θα καθίσει στο Μέγαρο Μαξίμου ανα­λαμ­βά­νο­ντας αυτή την βαριά ευθύνη για την επόμενη τετρα­ε­τία. Ζυγί­ζουμε, απο­φα­σί­ζουμε και ψηφί­ζουμε. 21 Μαΐου, όσο πιο ισχυρή θα είναι η δύναμη της ψήφου προς τον πρώτο και η από­σταση από τον δεύτερο, τόσο πιο εύκολα θα ανοίξει ο δρόμος για την σιγου­ριά και την ελπίδα.

Σας το ξαναλέω, λοιπόν, και εδώ από την Ρόδο. Την Κυριακή, σε οκτώ μέρες από τώρα, δεν χωρούν επι­πο­λαιό­τη­τες. Κάθε λάθος θα μας πάει πίσω. Θα ακυ­ρώ­σει κατα­κτή­σεις. Μαζί θα ακυ­ρώ­σει και τις αυρια­νές μας διεκ­δι­κή­σεις. Θα είναι λάθος που δεν θα διορ­θώ­νε­ται αργό­τερα. Την απά­ντηση την ξέρετε. Είναι άλλη και είναι μια: αυτο­δύ­ναμη Ελλάδα και αυτο­δύ­ναμη Νέα Δημο­κρα­τία.

Το 2019 σας μίλησα για την ανάγκη οι παλιοί δια­χω­ρι­σμοί να ανήκουν πια στο παρελ­θόν. Και, πράγ­ματι, θεωρώ ότι έχουν ξεθω­ριά­σει σε ένα βαθμό, κάτω από το φως της εμπει­ρίας. Το απο­τέ­λε­σμα που όλοι ζητάμε έχει το χρώμα της αλή­θειας. Και τελικά της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας. Αυτό είναι το οποίο ενώνει στην Νέα Δημο­κρα­τία συμπο­λί­τες μας που μπορεί να έρχο­νται από δια­φο­ρε­τι­κές ιδε­ο­λο­γι­κές ανα­φο­ρές.

Ξέρουν, όμως, τελικά ότι η ευθύνη της δια­κυ­βέρ­νη­σης έχει ένα και μόνο σκοπό. Και αυτό είναι να κάνει τις δικές σας ζωές καλύ­τε­ρες. Και ται­ριά­ζει με αυτό το πλατύ ποτάμι της προόδου που σήμερα εκφρά­ζει η Νέα Δημο­κρα­τία. Είναι το ποτάμι του πατριω­τι­σμού, της ευθύνης, του εκσυγ­χρο­νι­σμού, της προόδου. Εκεί που ενώ­νο­νται όλοι όσοι επι­θυ­μούν ένα καλύ­τερο αύριο. Χωρίς κομ­μα­τι­κές παρω­πί­δες αλλά για μια χώρα περή­φανη για την οικο­νο­μική της πρόοδο. Αλλά και για μια χώρα όπου η διεθνή της παρου­σία θα ακού­γε­ται παντού. Από τον Αραβικό κόσμο μέχρι τις Βρυ­ξέλ­λες και από την Άπω Ανατολή μέχρι το Αμε­ρι­κα­νικό Κογκρέσο.

Αυτό το μήνυμα σας ζητώ να μετα­φέ­ρετε, εδώ, στην Ρόδο, αλλά και σε κάθε νησί των Δωδε­κα­νή­σων. Νεο­δη­μο­κρά­τισ­σες και Νεο­δη­μο­κρά­τες, η καρδιά της παρά­τα­ξης, η Ρόδος, αυτό το προ­αιώ­νιο σταυ­ρο­δρόμι πολι­τι­σμών και ιδεών, να δείξει την λεωφόρο της νίκης, για την αυτο­δύ­ναμη Ελλάδα, για την αυτο­δύ­ναμη Νέα Δημο­κρα­τία, για ένα καλύ­τερο μέλλον για τα Δωδε­κά­νησα, για το Αιγαίο.

Καμία χαμένη ψήφος, όλοι στις κάλπες, να δώσουμε στη Νέα Δημο­κρα­τία τη μεγάλη νίκη για την Ελλάδα που μας αξίζει, για την Ελλάδα που μπο­ρούμε να κατα­κτή­σουμε. Προ­χω­ράμε σταθερά, προ­χω­ράμε τολμηρά, προ­χω­ράμε μόνο μπροστά.

Σας ευχα­ρι­στώ γι΄ αυτή την εντυ­πω­σιακή υποδοχή, κρα­τή­στε ψηλά τις σημαίες μας, κρα­τή­στε την ελπίδα ζωντανή, πάμε για μία μεγάλη νίκη. Εδώ μαζί θα τη γιορ­τά­σουμε μετά τις εκλογές.

Να είστε καλά, καλό αγώνα, καλή νίκη.