Όλα όσα λέμε μεταξύ μας

«Ο λαός έστειλε τον Γιώργο Νικη­τιάδη στο σπίτι του. Ο λαός αρνή­θηκε τη βοήθεια από τον Γιώργο Νικη­τιάδη». «Ο Γιώργος Νικη­τιά­δης δια­φη­μί­ζει πολύ συχνά το τελευ­ταίο διά­στημα ότι του λείπει μια καρέκλα, μια οποια­δή­ποτε καρέκλα, είτε είναι δημάρ­χου, περι­φε­ρειάρχη, βου­λευτή ή ακόμη και συμ­βού­λου δημάρ­χου ή συμ­βού­λου περι­φε­ρειάρχη ή οτι­δή­ποτε. Αυτό είναι ένα φαι­νό­μενο που πλήττει τους ανθρώ­πους που είχαν καρέκλα και τη χάσανε. Δημιουρ­γεί­ται ένα στε­ρη­τικό σύν­δρομο και μια έντονη ανάγκη και επι­θυ­μία επι­στρο­φής σ’ αυτήν».

Τι ακριβώς δια­φο­ρε­τικό είπε ο Περι­φε­ρειάρ­χης, από όσα λέμε μεταξύ μας οι πολίτες σε συζη­τή­σεις; Οι πολίτες,  που βλέπουν τα πράγ­ματα χωρίς κομματικά-οπαδικά γυαλιά και  αφορούν  πολλούς «Νικη­τιά­δη­δες». Γιατί είναι πολλοί και από όλα τα κομ­μα­τικά χρώματα. Τους ανθρώ­πους, που επι­μέ­νουν να θέλουν να μας «σώζουν», ακόμη και εάν τους το αρνή­θη­καν αυτό με την ψήφο τους . Καθόλου δεν τους πτοεί, γιατί ξέρουν πως το σύστημα, επι­βρα­βεύει τους απο­τυ­χό­ντες , σε θέσεις του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού. Κι έτσι, προς την δόξα ξανά ξεκι­νούν, με απο­τέ­λε­σμα να τους συνα­ντάμε πάλι μπροστά μας,  με τον τίτλο του Γενικού Γραμ­μα­τέα, του συμ­βού­λου, του Διοι­κητή κάποιου Νοσο­κο­μείου ή άλλου κρα­τι­κού Οργα­νι­σμού.

Και κάπως έτσι , λυτρωμό δεν έχουμε,  από τους δει­νό­σαυ­ρους της πολι­τι­κής.  Και κάπως έτσι,  συμ­βαί­νει ακριβώς αυτό που τονίζει ο Περι­φε­ρειάρ­χης : «Η πολι­τική ζωή αυτού του τόπου έχει υπο­φέ­ρει πολύ από εκεί­νους που υπέ­φε­ραν μακριά από την καρέκλα τους» Και δυστυ­χώς απ’ ότι φαί­νε­ται θα υπο­φέ­ρει ακόμη.

Δεν είναι μόνον η οίηση , ο  οπορ­του­νι­σμός, η παντε­λής έλλειψη αυτο­κρι­τι­κής και ο σεβα­σμός στα θέλω των πολιτών. Είναι και το ότι δεν αφήνουν τίποτε και­νούρ­γιο να ανα­πνεύ­σει, «πνί­γο­ντάς» το στους απί­στευ­τους κομ­μα­τι­κούς μηχα­νι­σμούς τους. Είναι και πως το να  εμπλέ­κε­ται πλέον κάποιος στην πολι­τική, είναι σαν να ασκεί κάποιο επάγ­γελμα. Στους δύσκο­λους, μάλιστα, καιρούς των Μνη­μο­νίων, όπου τα περι­θώ­ρια κέρδους και για τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες έχουν συρ­ρι­κνω­θεί σημα­ντικά, η βου­λευ­τική απο­ζη­μί­ωση με τις παροχές και τα επι­δό­ματα, έχουν πολύ μεγάλο οικο­νο­μικό ενδια­φέ­ρον. Για τον λόγο αυτό, η εμπλοκή στην πολι­τική συνήθως δεν έχει ιδε­ο­λο­γικό πρόσημο, δεν είναι μέρος μιας συνο­λι­κό­τε­ρης προ­σπά­θειας για τον επα­να­προ­σα­να­το­λι­σμό και την ανα­διορ­γά­νωση της χώρας, δεν είναι μία στρά­τευση υπέρ του λαού και του έθνους. Είναι απλά μια δουλειά!