Μητσοτάκης: Ο Πούτιν ενίσχυσε το ΝΑΤΟ και «ξύπνησε» την Ευρωπαϊκή Ένωση από τον γεωπολιτικό της λήθαργο

Συνέ­ντευξη του πρω­θυ­πουρ­γού, Κυριά­κου Μητσο­τάκη, στο CNBC

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης μίλησε, στο περι­θώ­ριο του άτυπου Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου στις Βερ­σαλ­λίες, στο CNBC και στη δημο­σιο­γράφο Silvia Amaro, για τις παρεμ­βά­σεις που μπορούν να γίνουν στην ευρω­παϊκή χον­δρική αγορά φυσικού αερίου, την κρίση στην Ουκρα­νία και για τις εξε­λί­ξεις που έχει προ­κα­λέ­σει όσον αφορά την αρχι­τε­κτο­νική άμυνας της Ευρώπης.

Αρχικά, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης ανέφερε: «Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε διά­κριση μεταξύ των μακρο­πρό­θε­σμων παρεμ­βά­σεων -και έχουμε δεσμευ­τεί να απο­μα­κρυν­θούμε από το ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέ­λαιο το συντο­μό­τερο δυνατόν. Προ­φα­νώς αυτό δεν πρό­κει­ται να συμβεί από τη μία μέρα στην άλλη- θα πρέπει να γίνει διά­κριση ανάμεσα στα μακρο­πρό­θε­σμα και τα βρα­χυ­πρό­θε­σμα μέτρα.

Το σκε­πτικό μου είναι πολύ απλό: η αγορά χον­δρι­κής έχει ουσια­στικά στα­μα­τή­σει να λει­τουρ­γεί και δεν αντα­να­κλά τις θεμε­λιώ­δεις δυνά­μεις της προ­σφο­ράς και της ζήτησης.

Πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι που έχει ανα­γνω­ρί­σει η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή και υπάρχει σαφής αναφορά στα Συμπε­ρά­σματα, στο ανα­κοι­νω­θέν της Κομι­σιόν της 8ης Μαρτίου.

Nομίζω ότι υπάρχει μεγάλη συναί­νεση στο Συμ­βού­λιο ότι θα πρέπει να κάνουμε κάτι όσον αφορά μία παρέμ­βαση στη χον­δρική αγορά φυσικού αερίου. Πρέπει επίσης να επι­ση­μάνω ότι από τη στιγμή που αυτές οι θέσεις δημο­σιο­ποι­ή­θη­καν -τις τελευ­ταίες τρεις με τέσ­σε­ρις ημέρες- έχουμε παρα­τη­ρή­σει σημα­ντική μείωση στη χον­δρική τιμή του φυσικού αερίου.

Όπως προείπα, πιστεύω ότι αυτό ενι­σχύει την υπόθεση ότι εν προ­κει­μένω δεν βλέ­πουμε να λει­τουρ­γούν οι θεμε­λιώ­δεις κανόνες της αγοράς, αλλά περισ­σό­τερο βλέ­πουμε κερ­δο­σκο­πι­κές κινή­σεις.

Επο­μέ­νως, πιστεύω πως δια­μορ­φώ­νε­ται ένα κλίμα συναί­νε­σης. Και ανα­μέ­νουμε τις προ­τά­σεις της Επι­τρο­πής στο επόμενο Συμ­βού­λιο, σε δύο εβδο­μά­δες».

Ολό­κληρη η συνέ­ντευξη:

Silvia Amaro: «Πιστεύ­ετε ότι στην επόμενη συνε­δρί­αση του Συμ­βου­λίου θα συμ­φω­νη­θούν συγκε­κρι­μένα μέτρα;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Αυτό που αναμένω είναι συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις από την πλευρά της Επι­τρο­πής πάνω στις οποίες θα πρέπει να υπάρξει συμ­φω­νία, των κρατών-μελών. Αλλά η πλειο­ψη­φία -θα έλεγα η συντρι­πτική πλειοψηφία- των χωρών που τοπο­θε­τή­θη­καν για αυτό το θέμα υπο­στή­ριξε αυτή την ιδέα.

Υπάρχει, φυσικά, και η άλλη διά­σταση: πώς μπορεί κανείς να διαρ­ρή­ξει τη σύνδεση μεταξύ των τιμών χον­δρι­κής του φυσικού αερίου και των τιμών ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος. Το μοντέλο τιμο­λό­γη­σης της ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας που έχουμε αντι­κα­το­πτρί­ζει μία δια­φο­ρε­τική περίοδο, μίας εποχής κατά την οποία οι Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας ήταν ακόμα σχετικά ακρι­βό­τε­ρες και προ­σπα­θού­σαμε να ενθαρ­ρύ­νουμε την ένταξη των ΑΠΕ στο ενερ­γειακό μας μείγμα.

Αυτό δεν ισχύει τώρα. Η τιμή του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος καθο­ρί­ζε­ται από την οριακή τιμή, η οποία στην περί­πτωση αυτή προ­κύ­πτει από το φυσικό αέριο. Αυτό δεν βγάζει κανένα απο­λύ­τως νόημα πλέον».

Silvia Amaro: «Τι θα συμβεί αν η ΕΕ είναι πρόθυμη να παρέμ­βει σε αυτήν την κρίση χον­δρι­κής. Γιατί να μην απα­γο­ρεύ­σουμε το ρωσικό πετρέ­λαιο άμεσα;»

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: «Αυτό είναι ένα εντελώς δια­φο­ρε­τικό ζήτημα. Αυτή τη στιγμή μιλάμε για παρεμ­βά­σεις στην αγορά φυσικού αερίου που θα κάνουν την τιμή του φυσικού αερίου να αντι­κα­το­πτρί­ζει περισ­σό­τερο την πραγ­μα­τική δυνα­μική της προ­σφο­ράς και της ζήτησης. Αυτό δεν έχει να κάνει με κυρώ­σεις. Αυτή τη στιγμή δεν νομίζω ότι υπάρχει συναί­νεση όσον αφορά την πλήρη απο­δέ­σμευση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο. Πρό­κει­ται για δύο δια­φο­ρε­τικά πράγ­ματα».

Silvia Amaro: «Τι θα χρεια­ζό­ταν για να πει η Ελλάδα «ναι» στην απα­γό­ρευση του ρωσικού πετρε­λαίου;»

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: «Επα­να­λαμ­βάνω ότι πρέπει να κάνουμε έναν δια­χω­ρι­σμό ανάμεσα στο ρωσικό πετρέ­λαιο και το ρωσικό φυσικό αέριο. Αυτό που έχουμε πει είναι ότι είμαστε πρό­θυ­μοι να εξε­τά­σουμε πρό­σθε­τες κυρώ­σεις. Και αυτή είναι πάντα μια επιλογή που βρί­σκε­ται στο τραπέζι. Υποθέτω ότι αυτό είναι κάτι που θα συζη­τη­θεί και στο επίπεδο του επό­με­νου Συμ­βου­λίου. Επο­μέ­νως, η Επι­τροπή κάνει την προ­ερ­γα­σία. Θα ξαναπώ ότι η αγορά πετρε­λαίου είναι δια­φο­ρε­τική από την αγορά φυσικού αερίου, επο­μέ­νως δεν θα απέ­κλεια οτι­δή­ποτε επί του παρό­ντος.

Πιστεύω ότι αυτό που συνέβη ήταν ένα απότομο κάλεσμα αφύ­πνι­σης για την ΕΕ. Εδώ και αρκετό καιρό μιλού­σαμε για την ανάγκη στρα­τη­γι­κής αυτο­νο­μίας. Επεν­δύ­αμε στις αμυ­ντι­κές μας δυνα­τό­τη­τες. Υπο­γρά­ψαμε διμερή συμ­φω­νία με τη Γαλλία, η οποία περι­λαμ­βά­νει ρήτρα αμοι­βαίας συν­δρο­μής. Υπο­στη­ρί­ζουμε, λοιπόν, ένθερμα το να έχει η ΕΕ τη δυνα­τό­τητα να υπε­ρα­σπι­στεί ανε­ξάρ­τητα τον εαυτό της. Πρό­κει­ται για μία επέν­δυση που είναι συμπλη­ρω­μα­τική στο ΝΑΤΟ, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα περισ­σό­τερα κράτη-μέλη της ΕΕ είναι και μέλη του ΝΑΤΟ, αλλά υπάρ­χουν ορι­σμένα κράτη-μέλη της ΕΕ που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ.

Πρέπει λοιπόν να στεί­λουμε ένα σαφές μήνυμα ότι είμαστε πρό­θυ­μοι να υπε­ρα­σπι­στούμε την ήπειρό μας, ανε­ξάρ­τητα από τη σχέση μας με το ΝΑΤΟ. Και γι’ αυτό πιστεύω πως είναι τόσο σημα­ντική η αναφορά που γίνεται στα Συμπε­ρά­σματα στο άρθρο 42, παρά­γρα­φος 7, της Συν­θή­κης της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Και, ασφαλώς, καθώς πρό­κει­ται να δαπα­νή­σουμε περισ­σό­τερα για την άμυνα, πρέπει επίσης να κατα­λή­ξουμε σε μία συνα­ντί­ληψη για το πώς θα χει­ρι­στούμε αυτές τις αμυ­ντι­κές δαπάνες στους υπο­λο­γι­σμούς του ελλείμ­μα­τος. Πρό­κει­ται για θέμα που έθεσα ξανά σήμερα. Αυτή η συζή­τηση ξεκινά. Όπως γνω­ρί­ζετε, απο­τε­λεί μεγάλο θέμα στο επίπεδο των Υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών μας (ECOFIN).

Όμως η Ελλάδα, για παρά­δειγμα, είναι χώρα που θα ξεπε­ρά­σει σημα­ντικά το 2% του ΑΕΠ που έχει ορίσει το ΝΑΤΟ ως το ελά­χι­στο για τις αμυ­ντι­κές δαπάνες. Επο­μέ­νως, εάν θέλουμε να δαπα­νή­σουμε περισ­σό­τερα για την ευρω­παϊκή άμυνα πρέπει, πρώτον, να δια­σφα­λί­σουμε ότι αυτό πραγ­μα­τικά θα γίνει με τον κατάλ­ληλο τρόπο και, δεύ­τε­ρον, να βεβαιω­θούμε ότι δεν προ­σθέ­τει μη ανα­γκαίο βάρος στη δημο­σιο­νο­μική μας θέση».

Silvia Amaro: «Ως εκ τούτου, μήπως θα πρέπει να ενι­σχυ­θεί ο στόχος του 2% που έχει επί του παρό­ντος το ΝΑΤΟ. Πρέπει αυτός ο αριθμός να αυξηθεί;»

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: «Καταρ­χάς, τα περισ­σό­τερα κράτη-μέλη δεν βρί­σκο­νται καν σε αυτό το επίπεδο δαπανών. Ας φτά­σουμε πρώτα στο 2% για εκείνα τα κράτη-μέλη που δεν είναι εκεί. Και για τα κράτη-μέλη που σκο­πεύ­ουν να δαπα­νή­σουν πολύ περισ­σό­τερο από το 2%, ας εξα­σφα­λί­σουμε ότι οι πρό­σθε­τες δαπάνες πέρα ​​και πάνω από το επίπεδο του 2% δεν συνυ­πο­λο­γί­ζο­νται στο έλλειμμά μας. Αυτή είναι η πρότασή μου και νομίζω ότι είναι απο­λύ­τως λογική».

Silvia Amaro: «Τελικά, ο πρώην πρό­ε­δρος των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών Donald Trump είχε δίκιο.»

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Υπό ποια έννοια;

Silvia Amaro: «Όσον αφορά τις δαπάνες του ΝΑΤΟ»

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Όσον αφορά τις δαπάνες του ΝΑΤΟ, ναι, πιστεύω ότι ήταν -όπως σας είπα- απα­ραί­τητο να ανα­διορ­γα­νώ­σουμε ριζικά τη Συμ­μα­χία και να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν όλοι ότι πρέπει να ξοδέ­ψουμε περισ­σό­τερα. Πρέπει όμως να λει­τουρ­γούμε πιο έξυπνα.

Και σε ευρω­παϊκό επίπεδο πρέπει να προσ­διο­ρί­σουμε ορι­σμένα projects κοινού ενδια­φέ­ρο­ντος, όπου θα μπο­ρού­σαμε να επεν­δύ­σουμε σε πανευ­ρω­παϊκό επίπεδο και από τα οποία θα ωφε­λη­θούν όλα τα κράτη-μέλη. Το πεδίο της κυβερ­νο­ά­μυ­νας ​​θα ήταν ένα ξεκά­θαρο παρά­δειγμα. Όλοι αντι­με­τω­πί­ζουμε παρό­μοιες προ­κλή­σεις. Γιατί λοιπόν να μην ανα­πτύ­ξουμε τους πόρους μας σε ευρω­παϊκό επίπεδο, ώστε να μπο­ρούμε όλοι να τους χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε σε περί­πτωση κυβερ­νο­ε­πί­θε­σης;

Silvia Amaro: «Επο­μέ­νως, ανη­συ­χείτε μήπως ο επό­με­νος στόχος του Προ­έ­δρου Putin είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα το ΝΑΤΟ, ενδε­χο­μέ­νως μέσω κυβερ­νο­ε­πι­θέ­σεων;»

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: «Δεν γνωρίζω ποιες είναι οι προ­θέ­σεις του Προ­έ­δρου Πούτιν. Αυτό που ξέρω είναι ότι έχει «κατα­φέ­ρει» να ενι­σχύ­σει τη Συμ­μα­χία και «ξύπνησε» την Ευρω­παϊκή Ένωση από τον γεω­πο­λι­τικό της λήθαργο. Υπό αυτή την έννοια, σίγουρα «κατά­φερε» να μας ενώσει και να μας κάνει να συνει­δη­το­ποι­ή­σουμε ότι η άμυνα και η ασφά­λεια είναι υπέρ­τα­τες υπο­χρε­ώ­σεις έναντι των πολιτών μας».