ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Οδοιπορικό του Guardian στα Δωδεκάνησα: «Η ζωή μου στην άγρια ελληνική ύπαιθρο»

news room 3 λεπτά ανάγνωση
877

Η Τζέ­νι­φερ Μπάρ­κλεϊ έκανε ένα… tour στο νησιω­τικό σύμπλεγμα και μετα­φέ­ρει τις εντυ­πώ­σεις της

Την ζωή της στην άγρια ελλη­νική ύπαιθρο των Δωδε­κα­νή­σων περι­γρά­φει σε εκτενές της ταξι­διω­τικό ρεπορ­τάζ η ταξι­διω­τική συντά­κτρια του Guardian, Τζέ­νι­φερ Μπάρ­κλεϊ.

«Η λέξη Δωδε­κά­νησα σημαί­νει “Δώδεκα Νησιά”, περίπου είκοσι κατοι­κη­μένα νησιά σε αυτό το νησιω­τικό σύμπλεγμα στη νοτιο­δυ­τική γωνία της Τουρ­κίας (και άλλα 100 ακόμη που είναι ακα­τοί­κητα). Αν ανα­τρέ­ξουμε 50 χρόνια στο παρελ­θόν, θα δούμε ότι αυτά τα νησιά ήταν εντελώς δια­φο­ρε­τικά σε σχέση με σήμερα», τονίζει ο Guardian.

«Στο νότιο μισό της Τήλου, πάνω στους λόφους υπάρχει το Μικρό Χωριό, η πρώην πρω­τεύ­ουσα του νησιού. Ήταν ερη­μω­μένο μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα και πλέον είναι ακα­τοί­κητο, όπως και ο μικρό­τε­ρος οικι­σμός Γέρα ή το Πάνω Μερί. Υπάρ­χουν επίσης διά­σπαρτα αγρο­κτή­ματα και αγρο­τι­κές κατοι­κίες σε αυτόν τον τόπο που κανείς δεν έχει ζήσει εδώ και πολλά χρόνια, με τα ίσια πέτρινα χωρί­σματα και τα τζάκια των κατοι­κιών να έχουν μείνει ακόμη ανέπαφα», τονίζει.

Στη γει­το­νική Νίσυρο, «ένα νησί που έχει δια­μορ­φω­θεί από τις εκρή­ξεις του ηφαί­στειο στο κέντρο του, τα ερημικά σπη­λά­δια, κατοι­κίες μέσα σε σπήλαια, έχουν πέτρι­νες καμάρες για να τα στη­ρί­ξουν. Παράλ­ληλα με την ακτο­γραμμή, βρί­σκο­νται δύο μεγάλα ξενο­δο­χειακά συγκρο­τή­ματα που έχουν κατα­σκευα­στεί πριν έναν αιώνα για να μπορούν οι επι­σκέ­πτες να απο­λαύ­σουν τα θερα­πευ­τικά γεω­θερ­μικά νερά του νησιού -όμως πλέον, είναι ερημικά. Από τη άλλη πλευρά του νησιού, ένα μικρό λιμα­νάκι που περι­βάλ­λε­ται από μαύρη λάβα είναι πλέον ένα ειδυλ­λιακό μέρος για κολύμπι».

«Η Χάλκη, ένα από τα μικρό­τερα κατοι­κη­μένα νησιά της Ελλάδας, μοιάζει τερά­στια και άγρια ​​όταν περ­πα­τάτε πίσω από το λιμάνι της και κατευ­θύ­νε­στε προς στο ερη­μω­μένο Χωριό ή προς το τραχύ βουνό που είναι διά­σπαρτο με σφαι­ρι­κές πέτρι­νες καλύβες για τους βοσκούς», συνε­χί­ζει στο οδοι­πο­ρικό της η Μπάρ­κλεϊ.

«Ακόμα και τα μεγα­λύ­τερα, πιο πολυ­σύ­χνα­στα νησιά δια­θέ­τουν μερικές ασυ­νή­θι­στες, ερη­μι­κές τοπο­θε­σίες. Στη βορειο­δυ­τική ακτή της Ρόδου, η γη μετα­τρέ­πε­ται απότομα από αστική σε αγρο­τική και οι λόφοι του νησιού είναι γεμάτοι από μαστι­χό­δε­ντρα και θυμα­ριές. Τα κατσί­κια περι­πλα­νιού­νται ανέμελα, ενώ οι θάμνοι με κάπαρη και τα πολυά­ριθμα αμπέλια φτάνουν μέχρι τις κεντρι­κές οδικές αρτη­ρίες, ενώ το κέντρο του νησιού είναι στε­γα­σμένο κάτω από ένα πυκνό δάσος», ανα­φέ­ρει η ταξι­διω­τική συντά­κτρια.

Η Κως επίσης εκπλήσ­σει τον επι­σκέ­πτη της. «Το χειμώνα, όταν τα ξενο­δο­χεία είναι κλειστά, είδα πρόβατα να βόσκουν γύρω από αλυκές, κοντά σε μια λίμνη που συχνά­ζουν φλα­μίν­γκο. Έμεινα στο χωριό Πυλί, περ­πά­τησα μέσα από δια­φο­ρε­τικά χωριου­δά­κια και, ενώ περί­μενα το κάθε ερημικό χωριό να μοιάζει πολύ με το επόμενο, δια­ψεύ­στηκα καθώς κάθε ένα οφείλει την ξεχω­ρι­στή του ομορφιά στο γύρω περι­βάλ­λον», τονί­ζε­ται στο ρεπορ­τάζ.

Οι άνθρω­ποι σε αυτά τα νησιά, όπως επι­ση­μαί­νει, βιο­πο­ρί­ζο­νταν από την καλ­λιέρ­γεια της γης. «Τα σπίτια δεν κατα­σκευά­ζο­νταν απο­κλει­στικά από πέτρα, αλλά από ασβέστη που φτια­χνό­ταν μέσα σε κλι­βά­νους, αξιο­ποιώ­ντας την αιολική ενέρ­γεια των γύρω ανε­μό­μυ­λων ή συσ­σω­ρεύ­ο­ντας βρόχινο νερό μέσα σε τερά­στιες δεξα­με­νές. Πολλές από αυτές τις τοπο­θε­σίες δια­τή­ρη­σαν ανέ­πα­φες τις παρα­δό­σεις τους για μεγάλο χρονικό διά­στημα ως απο­τέ­λε­σμα της απο­μό­νω­σής τους. Σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες, αγρο­τι­κές τοπο­θε­σίες στη βόρεια Κάρπαθο, συνά­ντησα άτομα που φτιά­χνουν κρασί και τυρί και δερ­μά­τι­νες μπότες με απλές μεθό­δους, με τον του­ρι­σμό να υπο­στη­ρί­ζει έναν σχεδόν χαμένο τρόπο ζωής», προ­σθέ­τει.

«Οι κάτοι­κοι των Δωδε­κα­νή­σων ζούσαν από τη γη, ωστόσο επι­πλέον ζούσαν και από την αλιεία καθώς βρί­σκο­νται σε ένα σταυ­ρο­δρόμι μέσα στη Μεσό­γειο, άρα πολλοί ευδο­κί­μη­σαν και στην ναυ­πη­γική βιο­μη­χα­νία. Η Κάσος ήταν ένα από αυτά τα νησιά. Όταν τα πλοία της εντά­χθη­καν στον πόλεμο για την ελλη­νική ανε­ξαρ­τη­σία, η Οθω­μα­νική Αυτο­κρα­το­ρία αντέ­δρασε σφα­γιά­ζο­ντας όλα τα αρσε­νικά του νησιού και στέλ­νο­ντας τα γυναι­κό­παιδα στα σκλα­βο­πά­ζαρα. Όμως, όπως περι­πλα­νώ­μαι σε χωριου­δά­κια όπως η Παναγία, με τις έξι εκκλη­σιές της, χαί­ρο­μαι να ανα­κα­λύ­πτω διαρκώς ερημικά σπίτια καπε­τα­ναίων», κατα­λή­γει το οδοι­πο­ρικό της Μπάρ­κλεϊ.

Πηγή: newsbeast.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.