Στις 2 Μαρτίου 2026 δίκη για κατ’ εξακολούθηση βιασμό και κατάχρηση ανηλίκου με επίκεντρο καταγγελίες από το 2019 έως το 2021

Προ­γραμ­μα­τι­σμένη για τις 2 Μαρτίου 2026 είναι η εκδί­καση, ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Ρόδου, υπό­θε­σης που αφορά βαρύ­τα­τες κατη­γο­ρίες σεξουα­λι­κών αδι­κη­μά­των σε βάρος ανή­λι­κης, για χρονικό διά­στημα που τοπο­θε­τεί­ται από 01/10/2019 έως 30/09/2021, με επι­μέ­ρους ανα­φο­ρές από τον χειμώνα του 2019 έως και τον Σεπτέμ­βριο του 2021.

Στο επί­κε­ντρο βρί­σκο­νται ισχυ­ρι­σμοί που περι­γρά­φουν ένα επα­να­λαμ­βα­νό­μενο μοτίβο πράξεων σε βάρος ανή­λι­κης που γεν­νή­θηκε το 2008.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος αντι­με­τω­πί­ζει κατη­γο­ρίες που περι­λαμ­βά­νουν βιασμό κατ’ εξα­κο­λού­θηση και κατά­χρηση ανη­λί­κου κάτω συγκε­κρι­μέ­νων ηλι­κια­κών ορίων από πρόσωπο οικείο που συνοι­κεί με τον ανήλικο, επίσης κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Δίωξη για προ­σβολή γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας ανη­λί­κου νεό­τε­ρου των 12 ετών κατ’ εξα­κο­λού­θηση, οδη­γή­θηκε σε παύση λόγω παρα­γρα­φής.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς, φέρεται να προ­έ­βαινε σε γενε­τή­σιες πράξεις χωρίς συναί­νεση, με ανα­φο­ρές σε εξα­να­γκα­σμό και σε αξιο­ποί­ηση φόβου, μέσα από φράσεις ή συμπε­ρι­φο­ρές που η καταγ­γε­λία απο­δί­δει ως απει­λη­τι­κές ή πιε­στι­κές.

Στο υλικό απο­τυ­πώ­νε­ται ότι η ανήλικη περι­γρά­φει κλι­μά­κωση της συμπε­ρι­φο­ράς στον χρόνο και επα­νά­ληψη των περι­στα­τι­κών, ενώ η μητέρα υπο­στη­ρί­ζει ότι παρα­τή­ρησε αλλαγές στη συμπε­ρι­φορά του παιδιού που, κατά την εκδοχή της, συν­δέ­ο­νται χρονικά με την περίοδο που ξεκι­νούν οι καταγ­γε­λίες.

Η καταγ­γε­λία και οι περι­γρα­φές των γεγο­νό­των

Η έναρξη της υπό­θε­σης, συν­δέ­ε­ται με έγκληση που υπο­βλή­θηκε στις 11/2/2022 από τη μητέρα της ανή­λι­κης, η οποία δήλωσε υπο­στή­ριξη κατη­γο­ρίας για λογα­ρια­σμό του παιδιού. Η μητέρα ανα­φέ­ρει ότι η σχέση της με τον κατη­γο­ρού­μενο ξεκί­νησε το 2018 και ότι η συμ­βί­ωση ήταν αρχικά ομαλή, με σημείο καμπής να τοπο­θε­τεί­ται χρονικά γύρω στον Μάρτιο ή Απρίλιο του 2019.

Παράλ­ληλα, περι­γρά­φε­ται μια περί­ο­δος κατά την οποία η ανήλικη εμφα­νί­ζει έντονα ξεσπά­σματα, συγκρού­σεις στο σπίτι και λεκτι­κές επι­θέ­σεις προς τη μητέρα.

Στη συνέ­χεια, κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, η ανήλικη εκμυ­στη­ρεύ­ε­ται στη μητέρα ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος προ­έ­βαινε σε ασελ­γείς πράξεις, ενώ ιδιαί­τερη αναφορά γίνεται σε κατα­γε­γραμ­μένη συνο­μι­λία σε κινητό τηλέ­φωνο, όπου η ανήλικη φέρεται να ζητά από τον κατη­γο­ρού­μενο να ανα­λά­βει ευθύνη, με τον τελευ­ταίο να αρνεί­ται και να φέρεται να την προ­τρέ­πει να μη μιλήσει, επι­κα­λού­με­νος συνέ­πειες για τον ίδιο.

Η ίδια η ανήλικη, κατά τις ανα­φε­ρό­με­νες κατα­θέ­σεις, περι­γρά­φει επα­να­λαμ­βα­νό­μενη σεξουα­λική παρε­νό­χληση και πράξεις σε βάρος της, σε δια­φο­ρε­τι­κούς χώρους και χρονικά σημεία, με αναφορά σε εξα­να­γκα­σμό και χρήση βίας όταν αντι­στε­κό­ταν.

Μαρ­τυ­ρίες και πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες που κατα­γρά­φο­νται ως κρίσιμο υλικό

Ο πατέρας της ανή­λι­κης, σύμφωνα με τα ανα­φε­ρό­μενα, περι­γρά­φει ότι ενη­με­ρώ­θηκε για ισχυ­ρι­σμούς σεξουα­λι­κής παρε­νό­χλη­σης στις αρχές του 2022 και ότι παρα­τή­ρησε αλλαγή στη συμπε­ρι­φορά του παιδιού μήνες πριν από την έγκληση. Περι­λαμ­βά­νε­ται επίσης η αναφορά ότι η ανήλικη εξέ­φρασε φόβο πως δεν θα την πιστέ­ψουν, ενώ εμφα­νί­ζε­ται στο υλικό ότι υπήρξε σκέψη να κατα­γρα­φεί συνο­μι­λία ώστε να ενι­σχυ­θεί η αξιο­πι­στία των ισχυ­ρι­σμών.

Σε παι­δο­ψυ­χια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη στην ανήλικη, απο­δί­δε­ται ότι οι αφη­γή­σεις της παρου­σιά­ζουν υψηλό βαθμό αξιο­πι­στίας με βάση κρι­τή­ρια ψυχια­τρο­δι­κα­στι­κής αξιο­λό­γη­σης.

Η θέση του κατη­γο­ρου­μέ­νου  

Η υπε­ρα­σπι­στική εκδοχή, όπως κατα­γρά­φε­ται, κινεί­ται σε πλήρη άρνηση των κατη­γο­ριών. Ο κατη­γο­ρού­με­νος απο­δί­δει την καταγ­γε­λία σε ενδο­οι­κο­γε­νεια­κές εντά­σεις, σε συγκρου­σιακή σχέση μητέρας και παιδιού και σε συναι­σθή­ματα ζηλο­φθο­νίας της ανή­λι­κης λόγω της γέν­νη­σης του ετε­ρο­θαλή αδελφού. Γίνεται επίσης μνεία σε ισχυ­ρι­σμούς για προ­βλη­μα­τική συμπε­ρι­φορά της ανή­λι­κης, καθώς και σε δια­φω­νίες για συγκε­κρι­μέ­νες λεπτο­μέ­ρειες των χώρων που ανα­φέ­ρο­νται ως τόποι τέλεσης πράξεων.

Σε ό,τι αφορά την κατα­γε­γραμ­μένη συνο­μι­λία, στο παρα­τι­θέ­μενο υλικό ανα­φέ­ρε­ται ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος επι­χει­ρεί να δώσει δια­φο­ρε­τική ερμη­νεία σε φράσεις που ακού­γο­νται, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν συν­δέ­ο­νται με παρα­δοχή πράξεων αλλά με άλλο θέμα που, κατά τον ίδιο, τον κατη­γο­ρούσε η ανήλικη ότι συνέ­βαινε.