Στην τελική φάση αποκατάστασης το «Ξενοδοχείο Λέρος» στο Λακκί

Το «Ξενο­δο­χείο Λέρος» ή «Albergo Roma», όπως ήταν γνωστό στην ιταλική περίοδο, που βρί­σκε­ται στο μέσον της παρα­λίας του οικι­στι­κού συνόλου στο Λακκί, εισέρ­χε­ται στην τελική φάση απο­κα­τά­στα­σης, ώστε να μετα­τρα­πεί σε ένα πλήρες, λει­τουρ­γικό και ενερ­γειακά απο­δο­τικό κτήριο με πολι­τι­στι­κές χρήσεις στο ισόγειο και χρήση δημο­τι­κού ξενώνα στον όροφο για φιλο­ξε­νία καλ­λι­τε­χνών στη Λέρο.

Η ΥΝΜΤΕΔ του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού, προ­χώ­ρησε στην έγκριση του 4ου Πρα­κτι­κού της Επι­τρο­πής Δια­γω­νι­σμού του ανοι­κτού δια­γω­νι­σμού για την ανάθεση του έργου «Απο­κα­τά­σταση – Ανά­δειξη και επα­νά­χρηση του Δημο­τι­κού «Ξενο­δο­χείου Λέρος», του ενταγ­μέ­νου στο Ταμείο Ανά­καμ­ψης και Ανθε­κτι­κό­τη­τας.

Το ιστο­ρικό κτήριο (Β’ Φάση) ανα­λαμ­βά­νει ως ανά­δο­χος – ορι­στι­κός μειο­δό­της, η εται­ρεία «Κακνής Αρι­στεί­δης & ΣΙΑ Ο.Ε.», με μέση έκπτωση προ­σφο­ράς 11,33% και ποσό προ­σφο­ράς 1 εκατ. 486χιλ. ευρώ μη συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου Φ.Π.Α. Το κινη­μα­το­θέ­α­τρο και το ξενο­δο­χείο Λέρος έχουν χαρα­κτη­ρι­στεί ως ιστο­ρικά δια­τη­ρη­τέα μνημεία «γιατί απο­τε­λούν αξιό­λογα δείγ­ματα κτηρίων Ιτα­λι­κής Αρχι­τε­κτο­νι­κής και της εποχής του μεσο­πο­λέ­μου και είναι ανα­πό­σπα­στα τμήματα του αρχι­τε­κτο­νι­κού και πολε­ο­δο­μι­κού ιστού της πόλης του Λακκιού».

Το μνημείο μαζί με τα υπό­λοιπα κτήρια του Porto Lago και την πολε­ο­δο­μική τους οργά­νωση απο­τε­λούν σημα­ντικά δείγ­ματα ρασιο­να­λι­στι­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής.

Το συγκρό­τημα του ξενοδοχείου-κινηματοθεάτρου μελε­τή­θηκε τα έτη 1934-37. Άρχισε να κατα­σκευά­ζε­ται στα μέσα του 1935 επί κυβερ­νή­σεως Μ. Lago, ενώ ολο­κλη­ρώ­θηκε το 1938 επί κυβερ­νή­σεως De Vecchi. Tα επίσημα εγκαί­νια έγιναν στις 21 Απρι­λίου 1938 με την ευκαι­ρία της ετήσιας εορτής της κήρυξης της Ρώμης πρω­τεύ­ου­σας, εξαι­τίας της αρχικής ονο­μα­σίας του ξενο­δο­χείου ως ”Albergo Roma”.

Σύμφωνα με δημο­σί­ευμα της «Messagero di Rodi», το κτήριο είχε κατα­σκευα­σθεί σε μοντέρνο στυλ και διέθετε 19 δωμάτια, 29 κρε­βά­τια, 6 μπάνια, εστια­τό­ριο, αίθουσα μπι­λιάρ­δου, αίθουσα ανα­γνω­στη­ρίου, μπαρ και δύο σαλόνια υπο­δο­χής.

Το ξενο­δο­χείο χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε κυρίως για τη διαμονή των συζύγων ή συγ­γε­νών των Ιταλών στρα­τιω­τι­κών που υπη­ρε­τού­σαν στο νησί. Το 1943 υπέστη βλάβες από βομ­βαρ­δι­σμούς και επι­σκευά­στηκε το 1954-55. Συνέ­χισε να λει­τουρ­γεί ως ξενο­δο­χείο του­λά­χι­στον έως το 1986, αφού περι­ήλθε στην ιδιο­κτη­σία του Δήμου. Τη δεκα­ε­τία του ΄90 έγιναν διαρ­ρυθ­μί­σεις και επι­σκευές προ­κει­μέ­νου να εγκα­τα­στα­θούν εκεί οι Σχολές Λαϊκής Επι­μόρ­φω­σης.

Το 1995 χαρα­κτη­ρί­σθηκε ως «ιστο­ρικό δια­τη­ρη­τέο μνημείο». Ο συνο­λι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του έργου είναι 2 εκατ. 197 χιλ. ευρώ και χρόνος παρά­δο­σης και της Β΄φάσης ορί­ζε­ται η 31/12/2025.