ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο Κωνσταντίνος Ταμπάκης κρέμασε την ποδιά του σεφ και φτιάχνει σκαμνάκια

news room 3 λεπτά ανάγνωση
Κωνσταντίνος Ταμπάκης

Πώς μια τυχαία δρα­στη­ριό­τητα έγινε family success story

Ο Κων­στα­ντί­νος Ταμπά­κης ένιωσε ότι βρέθηκε σε αδιέ­ξοδο. Τι έκανε εκείνη την στιγμή; Κρέμασε την ποδιά του σεφ και τις κου­τά­λες και έπιασε τα πριόνια και κατα­πιά­στηκε με την επε­ξερ­γα­σία ξύλου για να δημιουρ­γή­σει σκα­μνά­κια!

Ο ίδιος μιλάει για την νέα του τέχνη στο Newsbomb.gr και εξηγεί πως ξεκί­νησε από μια απλή δρα­στη­ριό­τητα για να δείξει στο μικρό του γιο μια ασχολία μακριά από την οθόνη του υπο­λο­γι­στή. Και αυτό ήταν…κόλλησε. Το όλο του εγχεί­ρημα το θεωρεί success story καθώς το κάνει με πολύ αγάπη και τον γεμίζει.

Μιλά και για την Ρόδο που ζει, η οποία τον εμπνέει σε κάθε του βήμα όλες τις εποχές του χρόνου.

Ο Κων­στα­ντί­νος Ταμπά­κης σίγουρα απο­τε­λεί ένα υγιές παρά­δειγμα ενός ανθρώ­που που θέλει να εξε­λίσ­σε­ται και να δημιουρ­γεί με γνώμονα την ψυχή του.

Από σεφ, μαρα­γκός και μάλιστα με εξει­δί­κευση στα σκα­μνά­κια. Πως προ­έ­κυψε αυτό;

«Ασχο­λή­θηκα επαγ­γελ­μα­τικά με την κουζίνα αρκετά χρόνια. Την αγάπησα. Κάποια στιγμή με κούρασε, και τότε ήταν που γεν­νή­θηκε η επι­θυ­μία να κάνω κάτι εντελώς δια­φο­ρε­τικό. Έτσι λοιπόν στρά­φηκα προς την άλλη μου αγάπη, το ξύλο και την επε­ξερ­γα­σία του».

Πολλοί ξυλουρ­γοί λένε πως είναι δύσκολο το να φτιά­ξεις σκαμνί, εσύ πως εξοι­κειώ­θη­κες και γιατί επέ­λε­ξες το συγκε­κρι­μένο μικρό έπιπλο;

«Όλα είναι δύσκολα, μα όταν πάρει μια απόφαση ο άνθρω­πος, μπορεί να κατα­φέ­ρει το οτι­δή­ποτε. Το @skamnaki_ , το ξεκί­νησα εδώ και περίπου έναν χρόνο με αφορμή να δείξω στον γιό μου ότι υπάρ­χουν κι άλλα πράγ­ματα πέρα του παι­χνι­διού στον υπο­λο­γι­στή, πιο δημιουρ­γικά. Είναι σχετικά γρήγορη κατα­σκευή και μπορεί κάποιος να μάθει πολλά από αυτό. Από ένα τέτοιο δημιουρ­γικό εγχεί­ρημα, δεν θα μπο­ρούσε να λείπει η γυναίκα μου, η οποία όντας συντη­ρή­τρια αρχαιο­τή­των και έργων τέχνης, λατρεύει να μετα­μορ­φώ­νει με το βάψιμο ότι πέσει στα χέρια της, οπότε χωρίς να το κατα­λά­βουμε έγινε αυτό που λέμε, οικο­γε­νειακή «επι­χεί­ρηση»».

Από πότε ασχο­λεί­σαι;

«Με το ξύλο σαν υλικό, ασχο­λού­μαι περίπου 6 χρόνια. Από μερε­μέ­τια και κατα­σκευή μικρών επίπλων, μέχρι κόσμημα και γλυπτά. Τελευ­ταία μπήκε στη ζωή μου το @skamnaki_ και χαί­ρο­μαι που ο κόσμος το αγαπάει τόσο ,όσο εγώ!».

Πόσα έχεις φτιάξει;

«Τόσα όσα!, θα μπο­ρούσα τα τρι­πλά­σια αλλά τότε χάνεται η αίσθηση του χει­ρο­ποί­η­του. Στο τέλος πρέπει να κατα­λά­βουμε ότι δεν αγο­ρά­ζουμε ένα προϊόν αλλά την ενέρ­γεια του κατα­σκευα­στή του. Γι’ αυτό πάντα λέω ότι το σκα­μνάκι μας είναι ομορ­φό­τερο από κοντά, πρέπει να το δεις με τα μάτια σου, να το αγγί­ξεις και να το μυρί­σεις».

Έχεις κάποιο αγα­πη­μένο και πως ήταν ως σχέδιο;

«Νομίζω το επόμενο. Αλλά να σου πω την αλήθεια δεν είναι εκεί το θέμα. Αυτό που μετράει είναι η αντί­δραση του απο­δέ­κτη. Είναι η χαρά του παιδιού όταν επι­τέ­λους φτάνει στα χέρια του κάτι τόσο μονα­δικό και ξεχω­ρι­στό, ενώ παράλ­ληλα το χαμό­γελο του ενήλικα που ζωγρα­φί­ζε­ται στο πρόσωπό του, τον μετα­μορ­φώ­νει, θυμί­ζο­ντας του εντελώς αυθόρ­μητα την χαμένη του παι­δι­κό­τητα. Αυτό είναι το αγα­πη­μένα μου».

Πόσος χρόνος απαι­τεί­ται για να φτιά­ξεις κάτι από την στιγμή που το βάζεις στο μυαλό σου;

«Ειδικά το πρω­τό­τυπο παίρνει χρόνο. Πέρα από το σχέδιο που επι­διώκω από μόνο του να λέει μια ιστορία, είναι και η κατα­σκευή. Πρέπει να είναι αρμο­νικό, σταθερό και καλο­ζυ­γι­σμένο. Θέλω να μεγα­λώ­νει μαζί με το παιδί, να «γρά­φε­ται» πάνω του κάθε στιγμή του και έτσι να περνάει και στην επόμενη γενιά… έστω και ταλαι­πω­ρη­μένο».

Θεωρείς πως απο­τε­λείς ένα παρά­δειγμα μικρού success story, που βρήκες πάτημα σε μια τέχνη την οποία ουσια­στικά μαθαί­νεις μόνος σου και την διευ­ρύ­νεις μέρα με τη μέρα;

«Πιστεύω ότι το να βρεις κάτι να σε γεμίζει, κάτι να σε κάνει να χαί­ρε­σαι και να ξεχνάς την κούραση σου, είναι μεγάλο θέμα, όχι μικρό. Αν ξεκι­νή­σεις με αυτή την προ­ο­πτική, τότε σίγουρα θα γίνει success».

Μένεις στη Ρόδο, στο υπέροχο αυτό νησί πως είναι η ζωή όταν δεν υπάρχει του­ρι­σμός;

«LA VITA E BELLA. ΤΕΛΟΣ.Η Ρόδος, όπως όλα τα νησιά που ζουν από τον του­ρι­σμό, μετά το τέλος της σεζόν, πέφτει σε χει­με­ρία νάρκη. Είναι το ίδιο όμορφη πάραυτα! Αν το δεις αλλιώς, το @skamnaki_ , είναι ένα ξύπνημα από αυτή τη νάρκη, οπότε, Ναι! η ζωή στη Ρόδο είναι όμορφη όλες τις εποχές του χρόνου».

Δείτε περισ­σό­τε­ρες δημιουρ­γίες του: https://www.instagram.com/skamnaki_/

Πηγή newsbomb.gr

Λευ­τέ­ρης Θεο­δω­ρα­κό­που­λος

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.