Μ. Κόνσολας: «Εθνική Στρατηγική από την αρχή”

Αρθρο του Μάνου Κόνσολα στην εφη­με­ρίδα “ΤΑ ΝΕΑ”

Η χώρα αντι­με­τω­πί­ζει μια ξεκά­θαρη απειλή απέ­να­ντι στην εθνική της ακε­ραιό­τητα και τα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα.

Η απειλή αυτή προ­έρ­χε­ται από την Τουρκία, η οποία είναι σαφές, πλέον, ότι έχει υιο­θε­τή­σει μια στρα­τη­γική διαρ­κούς κλι­μά­κω­σης των προ­κλή­σεων αλλά και της αμφι­σβή­τη­σης των κυριαρ­χι­κών μας δικαιω­μά­των.

Η στρα­τη­γική αυτή είναι δεδο­μένο ότι θα κορυ­φω­θεί με τη δημιουρ­γία τετε­λε­σμέ­νων, κάτι που προ­οιω­νί­ζει η συμ­φω­νία της Τουρ­κίας με τη διεθνώς ανα­γνω­ρι­σμένη κυβέρ­νηση της Λιβύης, του Λίβυου πρω­θυ­πουρ­γού Φάγεζ αλ-Σάρατζ.

Το επόμενο βήμα, για όποιους δεν το έχουν συνει­δη­το­ποι­ή­σει, θα είναι να προ­χω­ρή­σει η Τουρκία σε έρευνες υδρο­γο­να­να­θρά­κων νότια της Κρήτης, βασι­ζό­μενη στη συμ­φω­νία Τουρκίας-Λιβύης. Αυτό θα απο­τε­λεί κίνηση δημιουρ­γίας τετε­λε­σμέ­νων που θα επε­κτα­θεί στην περιοχή του νησιω­τι­κού συμπλέγ­μα­τος  του Καστελ­λό­ρι­ζου, της Ρόδου, της Καρ­πά­θου και της Κάσου.

Η επί­κληση του Διε­θνούς Δικαίου δεν αρκεί από μόνη της, άλλωστε η Τουρκία έχει παρα­βιά­σει το Διεθνές Δίκαιο πολλές φορές, χωρίς συνέ­πειες. Πρέπει, επίσης, να συνει­δη­το­ποι­ή­σουμε ότι κανείς δεν πρό­κει­ται να έρθει να υπε­ρα­σπι­στεί τα σύνορά μας ή τα κυριαρ­χικά μας δικαιώ­ματα.

Τώρα είναι η ώρα της εθνικής ενό­τη­τας, τώρα είναι η ώρα να χαρά­ξουμε, από την αρχή, μια εθνική στρα­τη­γική που θα περι­λαμ­βά­νει:

1ον: Ενί­σχυση της απο­τρε­πτι­κής ισχύος των ενόπλων δυνά­μεων, με έμφαση στην ποιό­τητα και στην τεχνο­λο­γία. Η Ελλάδα πρέπει να δημιουρ­γή­σει, με νέους όρους, τη δική της αμυ­ντική βιο­μη­χα­νία με τεχνο­λο­γίες αιχμής.

2ον: Σαφής δήλωση προς το ΝΑΤΟ, την Ε.Ε., αλλά και τη διεθνή κοι­νό­τητα, ότι – σε περί­πτωση που παρα­βια­στούν τα εθνικά μας κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα – η Ελλάδα θα αντι­δρά­σει δυνα­μικά. Ορθά, ο Πρω­θυ­πουρ­γός διε­θνο­ποιεί το ζήτημα.

3ον: Αξιο­ποί­ηση της παρου­σίας μας, ως χώρας-μέλους της Ε.Ε., και ενερ­γο­ποί­ηση ενός ελλη­νο­γαλ­λι­κού άξονα συνερ­γα­σίας που θα θέσει το ζήτημα άμεσων κυρώ­σεων εις βάρος της Τουρ­κίας.

4ον: Ανα­θε­ώ­ρηση της συμ­φω­νίας Ε.Ε.-Τουρκίας για το μετα­να­στευ­τικό από τη στιγμή που η Τουρκία την εφαρ­μό­ζει a la carte όταν δεν λει­τουρ­γεί εκβια­στικά. Αυτό σημαί­νει ότι η ίδια η Ε.Ε., πλέον, θα κληθεί να ανα­θε­ω­ρή­σει τη μετα­να­στευ­τική της πολι­τική, από τη στιγμή που η χώρα μας δεν θα απο­δε­χθεί το ρόλο της απο­θή­κης ανθρώ­πων.

5ον: Ενερ­γη­τική εξω­τε­ρική πολι­τική. Η ανα­γνώ­ριση της κυβέρ­νη­σης της Λιβύης από την Ελλάδα δεν είναι γραμ­μένη πάνω σε πέτρα. Τα δεδο­μένα έχουν αλλάξει μετά τη συμ­φω­νία Τουρκίας-Λιβύης και η απέλαση του Λίβυου πρέσβη είναι ένα πρώτο μήνυμα.

6ον: Ελλάδα και Ισραήλ έχουν ανα­πτύ­ξει σχέσεις ενερ­γεια­κής συνερ­γα­σίας. Η σχέση αυτή πρέπει να μετε­ξε­λι­χθεί σε στρα­τη­γική και αμυ­ντική συνερ­γα­σία.

7ον: Εγκα­τά­λειψη του μύθου «για την ευρω­παϊκή προ­ο­πτική της Τουρ­κίας». Η ίδια η Τουρκία δεν θέλει και δεν μπορεί να γίνει ποτέ μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης γιατί δεν πληροί καμία από τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, γιατί δεν είναι δημο­κρα­τία δυτικού τύπου.

8ον: Τα θαλάσ­σια οικό­πεδα νοτιο­α­να­το­λικά της Κρήτης, που διεκ­δι­κεί η Τουρκία μέσω της συμ­φω­νίας που υπέ­γραψε με τη Λιβύη, θα πρέπει να δοθούν, με ταχύ­τα­τες δια­δι­κα­σίες, σε αμε­ρι­κα­νι­κές και γαλ­λι­κές εται­ρείες. Άμεσα.

Εθνική στρα­τη­γική σημαί­νει εθνική ενότητα. 

Είναι καιρός να μιλή­σουμε ανοιχτά στον ελλη­νικό λαό, ώστε να αντι­λη­φθεί το μέγεθος και τη σοβα­ρό­τητα της τουρ­κι­κής απειλής.