Μεσογειακό πάρκο ή Disneyland;

Κατά και­ρούς έχει πέσει η πρό­τα­ση πάνω στο τρα­πέ­ζι, δη­μιουρ­γί­ας Με­σο­γεια­κού πάρ­κου στον Γα­δου­ρά ( στην τε­λευ­ταία πρό­τα­ση προ­στέ­θη­κε και η Απο­λακ­κιά), με σκοπό την ανά­πτυ­ξη των γύρω πε­ριο­χών και την του­ρι­στι­κή προ­βο­λή στα πλαί­σια του πε­ρι­βό­η­του εναλ­λα­κτι­κού του­ρι­σμού.

Όλα ακού­γο­νται μια χαρά, μέχρι να σε φρε­νά­ρει το πώς με­ρι­κές φορές εν­νο­ού­με την ανά­πτυ­ξη στην νε­ο­ελ­λη­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Και μά­λι­στα σε ένα τόπο όπως στην λίμνη που έχει δη­μιουρ­γη­θεί στον Γα­δου­ρά, η οποία έχει γίνει εκ­πλη­κτι­κός υγρο­βιό­το­πος.

Η τε­λευ­ταία πρό­τα­ση που είχε πέσει στο τρα­πέ­ζι το 2013, με­τα­ξύ άλλων, έλεγε τι μπο­ρεί να γίνει προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λι­σθούν έσοδα  : «Τα έσοδα μπο­ρούν να προ­έλ­θουν από ει­σι­τή­ριο ει­σό­δου το οποίο μπο­ρεί να ει­σπράτ­τε­ται στις δύο οδι­κές ει­σό­δους προς την πε­ριο­χή της λί­μνης και από ενοι­κί­α­ση δι­καιω­μά­των σε ιδιώ­τες επαγ­γελ­μα­τί­ες που θα ανα­πτύ­ξουν, υπό αυ­στη­ρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις ποιό­τη­τας και σε­βα­σμού του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, διά­φο­ρες συμ­βα­τές του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Τέ­τοιες προς εξέ­τα­ση συμ­βα­τό­τη­τας και βιω­σι­μό­τη­τας δρα­στη­ριό­τη­τες είναι πάρκο θέ­α­σης ελα­φιών και αγριο­κά­τσι­κων σε με­γά­λο πε­ρι­φραγ­μέ­νο χώρο κοντά στη λίμνη, κο­λύμ­βη­ση και κω­πη­λα­σία (βάρκα, canoe, kayak, raft) στη λίμνη, βόλτα με «θα­λάσ­σιο» πο­δή­λα­το, ελεγ­χό­με­νο ψά­ρε­μα στη λίμνη (απαι­τεί­ται δια­χεί­ρι­ση, εμπλου­τι­σμός με κα­τάλ­λη­λα ψάρια), σκά­φος-εξέ­δρα πε­ρι­ή­γη­σης-φα­γη­τού στη λίμνη, περ­πά­τη­μα (trekking) γύρω από τη λίμνη, πο­δη­λα­σία off-road σε κα­τάλ­λη­λο μο­νο­πά­τι, ποιο­τι­κή εστί­α­ση με το­πι­κή κου­ζί­να, δια­μο­νή σε μικρό αριθ­μό από κα­μπί­νες κτι­σμέ­νων είτε σε δη­μό­σια έκτα­ση είτε σε κο­ντι­νές ιδιω­τι­κές εκτά­σεις, πώ­λη­ση το­πι­κών ειδών σε ει­δι­κά δια­μορ­φω­μέ­νο χώρο, πι­θα­νώς κοντά στο χώρο στάθ­μευ­σης για το δάσος-πάρκο.»

Ας αφή­σου­με στην άκρη «τις αυ­στη­ρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις ποιό­τη­τας και σε­βα­σμού του πε­ρι­βάλ­λο­ντος» γιατί θα χα­θού­με σε πα­ρα­δείγ­μα­τα περί του αντι­θέ­του σε ολό­κλη­ρο το νησί. Μα καλοί μου άν­θρω­ποι «κο­λύμ­βη­ση και κω­πη­λα­σία (βάρκα, canoe, kayak, raft) στη λίμνη, βόλτα με «θα­λάσ­σιο» πο­δή­λα­το» σε έναν υγρο­βιό­το­πο; Που περ­νάς με το αυ­το­κί­νη­το και βλέ­πεις να φεύ­γει ότι πε­τά­ει και κο­λυ­μπά­ει μόνο από τον θό­ρυ­βο; Που προ­σπα­θείς αθό­ρυ­βα και από από­στα­ση να πλη­σιά­σεις για να βγά­λεις φω­το­γρα­φία τον στα­χτο­τσι­κνιά για πα­ρά­δειγ­μα που κά­θε­ται στην όχθη και εξα­φα­νί­ζε­ται πε­τώ­ντας σε χρόνο ρεκόρ; Σο­βα­ρά μι­λά­τε; Ολοι εσείς,  που σκε­φτή­κα­τε να ρί­ξε­τε kayak, βάρ­κες, κο­λυμ­βη­τές και ψα­ρά­δες στη λίμνη, έχετε πάει ποτέ να απο­λαύ­σε­τε τον απί­στευ­το υδρο­βιό­το­πο που έχει δη­μιουρ­γη­θεί στον Γα­δου­ρά; Η απλά περ­νά­τε με το αυ­το­κί­νη­το βλέ­πε­τε την λίμνη και λέτε : Τι ωραία για kayak και βαρ­κά­δα! Και πι­στεύ­ε­τε ότι μετά από αυτή την Disneyland που σκέ­πτε­στε, θα εξα­κο­λου­θή­σει να υπάρ­χει αυτό το θαύμα της φύσης (και του τόπου);