Πολυνομοσχέδιο: Έγκλημα η φοροδιαφυγή-Δρακόντειες ποινές

Με πολλά άρθρα, όπως είχε προ­α­ναγ­γεί­λει η κυβέρ­νηση τέθηκε σε δημόσια δια­βού­λευση το νομο­σχέ­διο για την πρώτη δόση των προ­α­παι­τού­με­νων που έχει ως στόχο να ξεκλει­δώ­σει τη δόση των δυο δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ.

Το νομο­σχέ­διο που ανα­μέ­νε­ται να ψηφι­στεί το επόμενο σαβ­βα­το­κύ­ριακο δόθηκε σε δια­βού­λευση το βράδυ του Σαβ­βά­του και θα μείνει στο opengov για παρα­τη­ρή­σεις μέχρι το πρωϊ της Δευ­τέ­ρας.

Περι­λαμ­βά­νει εκπλή­ξεις για τους φορο­λο­γού­με­νους. Οσον αφορά στα ενοίκια προ­βλέ­πε­ται ότι επι­βάλ­λε­ται συντε­λε­στής 15% σε εισο­δή­ματα από ενοίκια έως 12.000 ευρώ και 35% για εισο­δή­ματα άνω των 12.000 ευρώ. Oi ισχύ­ο­ντες σήμερα συντε­λε­στές είναι 11% και 33%.

Υπάρ­χουν ακόμα δρα­στι­κές αλλαγές στο ποι­νο­λό­γιο της εφορίας με αυτό­ματη δέσμευση τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών και θυρίδων έως και στο 100% σε περί­πτωση όπου δεν απο­δο­θούν ΦΠΑ άνω των 150.000 ευρώ προ­βλέ­πει μεταξύ άλλων:

«Εφόσον η Φορο­λο­γική Διοί­κηση δια­πι­στώ­νει μη απόδοση, ανα­κριβή απόδοση, συμ­ψη­φι­σμό, έκπτωση ή δια­κρά­τηση Φ.Π.Α., Φ.Κ.Ε., φόρου ασφα­λί­στρων, παρα­κρα­τού­με­νων, επιρ­ρι­πτό­με­νων φόρων, τελών και εισφο­ρών με σκοπό τη μη πληρωμή συνο­λικά στο Δημόσιο ποσού πάνω από εκατόν πενήντα χιλιά­δες (150.000) ευρώ, καθώς και είσπραξη επι­στρο­φής των παρα­πάνω φόρων κατόπιν παρα­πλά­νη­σης της Φορο­λο­γι­κής Διοί­κη­σης με την παρά­σταση ψευδών γεγο­νό­των ως αλη­θι­νών ή με την αθέμιτη παρα­σιώ­πηση ή από­κρυψη αλη­θι­νών γεγο­νό­των, μπορεί, βάσει ειδικής έκθεσης ελέγχου, να επι­βάλ­λει σε βάρος του υπό­χρεου προ­λη­πτικά ή δια­σφα­λι­στικά του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος μέτρα άμεσου και επεί­γο­ντος χαρα­κτήρα.

Ειδι­κό­τερα η Φορο­λο­γική Διοί­κηση μπορεί να μην παρα­λαμ­βά­νει και να μην χορηγεί έγγραφα που απαι­τού­νται για τη μετα­βί­βαση περιου­σια­κών στοι­χείων.

Στην περί­πτωση αυτή δεσμεύ­ε­ται το πενήντα τοις εκατό (50%) των κατα­θέ­σεων, των πάσης φύσεως λογα­ρια­σμών και παρα­κα­τα­θη­κών και του περιε­χο­μέ­νου των θυρίδων του υπό­χρεου. Το μη χρη­μα­τικό περιε­χό­μενο θυρίδων και οι μη χρη­μα­τι­κές παρα­κα­τα­θή­κες, δεσμεύ­ο­νται στο σύνολό τους».

Τα ποι­νο­λό­για

Δρα­στι­κές αλλαγές επέρ­χο­νται στα πρό­στιμα που επι­βά­λει η φορο­λο­γική διοί­κηση για παρα­βά­σεις της φορο­λο­γι­κής νομο­θε­σίας αλλά σε ό,τι αφορά την παρα­πο­μπή φορο­φυ­γά­δων στα δικα­στή­ρια.

Προ­βλέ­πο­νται αυτε­πάγ­γελ­τες ποι­νι­κές διώξεις μετά από μηνυ­τή­ρια αναφορά της Γενικής Γραμ­μα­τείας Δημο­σίων Εσόδων ενώ η ποινική δια­δι­κα­σία ορί­ζε­ται πως δεν επη­ρε­ά­ζε­ται από την άσκηση ενδι­κο­φα­νούς προ­σφυ­γής. Στην περί­πτωση εκπρό­θε­σμης ή ανα­κρι­βούς υπο­βο­λής συνο­πτι­κού πίνακα πλη­ρο­φο­ριών ή φακέλου τεκ­μη­ρί­ω­σης ενδο­ο­μι­λι­κών συναλ­λα­γών επι­βάλ­λε­ται πρό­στιμο ίσο με το 1 χιλιο­στό των συναλ­λα­γών του υπό­χρεου φορο­λο­γού­με­νου για τις οποίες υπήρχε υπο­χρέ­ωση τεκ­μη­ρί­ω­σης. Τα πρό­στιμα αυτά δεν μπορούν να είναι κάτω από 500 ευρώ και πάνω από 2.000 ευρώ.

Οσον αφορά στο ΦΠΑ στη περί­πτωση που δεν εκδοθεί από­δειξη ή εκδοθεί ανα­κρι­βές στοι­χείο το πρό­στιμο που επι­βάλ­λε­ται είναι 50% επί του φόρου που θα προ­έ­κυ­πτε από το μη εκδοθέν στοι­χείο. Το ίδιο πρό­στιμο επι­βάλ­λε­ται στην περί­πτωση που δια­πι­στώ­νε­ται υποβολή ανα­κρι­βών δηλώ­σεων ή η μη υποβολή δηλώ­σεων ΦΠΑ με απο­τέ­λε­σμα να απο­δί­δο­νται στο δημόσιο μικρό­τερα ποσά φόρου από τα ανα­λο­γού­ντα.

Στην περί­πτωση που κάποιος ανοίξει επι­χεί­ρηση ή γενι­κό­τερα ασκήσει επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα χωρίς να έχει υπο­βά­λει δήλωση έναρξης εργα­σιών προ­βλέ­πε­ται πρό­στιμο ίσο με το 50% του ΦΠΑ που θα έπρεπε να είχε απο­δο­θεί για όλη τη διάρ­κεια λει­τουρ­γίας της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. 50% επί του ανα­γρα­φό­με­νου φόρου που δεν απο­δό­θηκε προ­βλέ­πε­ται και σε κάθε πρόσωπο μη υπόχρεο σε υποβολή δηλώ­σεων ΦΠΑ το οποίο εκδίδει φορο­λο­γικά στοι­χεία με ΦΠΑ.

Ανάλογο πρό­στιμο επι­βάλ­λε­ται και σε περί­πτωση ανα­κρι­βούς από­δο­σης παρα­κρα­τού­με­νων φόρων.

Το έγκλημα της φορο­δια­φυ­γής

Με τις δια­τά­ξεις το άρθρου 8 του νομο­σχε­δίου αλλάζει ο ορισμός της «φορο­δια­φυ­γής» και ορί­ζε­ται ότι έγκλημα φορο­δια­φυ­γής δια­πράτ­τει όποιος με πρόθεση:

α) προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει την πληρωμή φόρου εισο­δή­μα­τος, ενιαίου φόρου ιδιο­κτη­σίας ακι­νή­των (ΕΝΦΙΑ) ή ειδικού φόρου ακι­νή­των (ΕΦΑ), απο­κρύ­πτει από τα όργανα της Φορο­λο­γι­κής Διοί­κη­σης φορο­λο­γη­τέα εισο­δή­ματα από οποια­δή­ποτε πηγή ή περιου­σιακά στοι­χεία, ιδίως παρα­λεί­πο­ντας να υπο­βά­λει δήλωση ή υπο­βάλ­λο­ντας ανα­κριβή δήλωση ή κατα­χω­ρί­ζο­ντας στα λογι­στικά αρχεία εικο­νι­κές (ολικά ή μερικά) δαπάνες ή επι­κα­λού­με­νος στη φορο­λο­γική δήλωση τέτοιες δαπάνες, ώστε να μην εμφα­νί­ζε­ται φορο­λο­γη­τέα ύλη ή να εμφα­νί­ζε­ται αυτή μειω­μένη,

β) προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει την πληρωμή του φόρου προ­στι­θέ­με­νης αξίας, του φόρου κύκλου εργα­σιών, του φόρου ασφα­λί­στρων και των παρα­κρα­τού­με­νων και επιρ­ρι­πτό­με­νων φόρων, τελών ή εισφο­ρών, δεν απο­δί­δει ή απο­δί­δει ανα­κρι­βώς ή συμ­ψη­φί­ζει ή εκπί­πτει ανα­κρι­βώς αυτούς, καθώς και όποιος παρα­πλανά τη Φορο­λο­γική Διοί­κηση με την παρά­σταση ψευδών γεγο­νό­των ως αλη­θι­νών ή με την αθέμιτη παρα­σιώ­πηση ή από­κρυψη αλη­θι­νών γεγο­νό­των και δεν απο­δί­δει ή απο­δί­δει ανα­κρι­βώς ή συμ­ψη­φί­ζει ή εκπί­πτει ανα­κρι­βώς αυτούς ή λαμ­βά­νει επι­στροφή, καθώς και όποιος δια­κρα­τεί τέτοιους φόρους, τέλη ή εισφο­ρές,

γ) προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει την πληρωμή φόρου πλοίων δεν απο­δί­δει ή απο­δί­δει ανα­κρι­βώς στο Δημόσιο τον φόρο αυτό.

2. Παρα­κρα­τού­με­νοι φόροι, τέλη και εισφο­ρές είναι εκείνοι που ρητά ορί­ζο­νται σε επί μέρους δια­τά­ξεις ότι παρα­κρα­τού­νται και τελικά απο­δί­δο­νται στο Δημόσιο ή άλλο φορέα από πρόσωπο διάφορο του πραγ­μα­τι­κού φορο­λο­γου­μέ­νου.

3. Όποιος δια­πράτ­τει έγκλημα φορο­δια­φυ­γής από τα ανα­φε­ρό­μενα στη παρά­γραφο 1 τιμω­ρεί­ται με φυλά­κιση του­λά­χι­στον δύο ετών: α) αν ο φόρος που ανα­λο­γεί στα φορο­λο­γη­τέα εισο­δή­ματα ή στα περιου­σιακά στοι­χεία που έχουν απο­κρυ­βεί υπερ­βαί­νει ανά φορο­λο­γικό ή δια­χει­ρι­στικό έτος ή ανά φορο­λο­γική υπόθεση τις εκατό χιλιά­δες (100.000) ευρώ ανά είδος φόρου, ή β) αν το προς απόδοση ποσό του κύριου φόρου, τέλους ή εισφο­ράς που δεν απο­δό­θηκε ή απο­δό­θηκε ανα­κρι­βώς ή επε­στράφη ή συμ­ψη­φί­στηκε ή εξέπεσε ή δια­κρα­τεί­ται υπερ­βαί­νει ανά φορο­λο­γικό ή δια­χει­ρι­στικό έτος ή ανά φορο­λο­γική υπόθεση: αα) τις πενήντα χιλιά­δες (50.000) ευρώ, εφόσον αφορά φόρο προ­στι­θέ­με­νης αξίας ή ββ) τις εκατό χιλιά­δες (100.000) ευρώ ανά είδος φόρου, τέλους ή εισφο­ράς σε κάθε άλλη περί­πτωση.

4. Επι­βάλ­λε­ται κάθειρξη αν το ποσό του φόρου, τέλους ή εισφο­ράς της προη­γού­με­νης παρα­γρά­φου υπερ­βαί­νει τις εκατό χιλιά­δες (100.000) ευρώ εφόσον αφορά φόρο προ­στι­θέ­με­νης αξίας, ή τις εκατό πενήντα χιλιά­δες (150.000) ευρώ σε κάθε άλλη περί­πτωση φόρου, τέλους ή εισφο­ράς.

5. Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικο­νικά φορο­λο­γικά στοι­χεία, καθώς και όποιος απο­δέ­χε­ται εικο­νικά φορο­λο­γικά στοι­χεία ή νοθεύει τέτοια στοι­χεία, ανε­ξάρ­τητα από το αν δια­φεύ­γει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμω­ρεί­ται με ποινή φυλά­κι­σης του­λά­χι­στον τριών (3) μηνών, εκτός και αν τα φορο­λο­γικά στοι­χεία χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για τη διά­πραξη ή την υπο­στή­ριξη κάποιας από τις πράξεις των παρα­γρά­φων 1 έως 4, οπότε ο δράστης τιμω­ρεί­ται μόνο για την τελευ­ταία ως αυτουρ­γός ή συμ­μέ­το­χος.

Ειδικά, όποιος εκδίδει ή απο­δέ­χε­ται εικο­νικά φορο­λο­γικά στοι­χεία για ανύ­παρ­κτη συναλ­λαγή στο σύνολό της ή για μέρος αυτής, τιμω­ρεί­ται: α) με φυλά­κιση του­λά­χι­στον ενός (1) έτους, εφόσον η συνο­λική αξία των εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων υπερ­βαί­νει το ποσό των τριάντα χιλιά­δων (30.000) ευρώ και β) με κάθειρξη, εφόσον το ως άνω ποσό υπερ­βαί­νει τις εκατόν πενήντα χιλιά­δες (150.000) ευρώ.

Για την κάλυψη των παρα­πάνω ορίων δεν υπο­λο­γί­ζο­νται φορο­λο­γικά στοι­χεία που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για τη διά­πραξη ή την υπο­στή­ριξη κάποιας από τις πράξεις των παρα­γρά­φων 1 έως 4, οπότε ο δράστης τιμω­ρεί­ται μόνο για την τελευ­ταία ως αυτουρ­γός ή συμ­μέ­το­χος. Θεω­ρεί­ται ως πλαστό και το φορο­λο­γικό στοι­χείο που έχει δια­τρη­θεί ή σφρα­γι­στεί με οποιον­δή­ποτε τρόπο, χωρίς να έχει κατα­χω­ρι­στεί στα οικεία βιβλία της αρμό­διας φορο­λο­γι­κής αρχής σχετική πράξη θεώ­ρη­σής του και εφόσον η μη κατα­χώ­ριση τελεί σε γνώση του υπό­χρεου για τη θεώρηση του φορο­λο­γι­κού στοι­χείου.

Θεω­ρεί­ται επίσης ως πλαστό το φορο­λο­γικό στοι­χείο και όταν το περιε­χό­μενο και τα λοιπά στοι­χεία του πρω­τό­τυ­που ή αντί­τυ­που αυτού είναι δια­φο­ρε­τικά από αυτά που ανα­γρά­φο­νται στο στέ­λε­χος του ίδιου στοι­χείου. Εικο­νικό είναι το φορο­λο­γικό στοι­χείο που εκδί­δε­ται για συναλ­λαγή ανύ­παρ­κτη στο σύνολο της ή για μέρος αυτής ή για συναλ­λαγή στην οποία το ένα από τα συμ­βαλ­λό­μενα μέρη που ανα­γρά­φο­νται στο στοι­χείο είναι άγνωστο φορο­λο­γι­κώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επι­τη­δεύ­μα­τός του ούτε έχει θεω­ρή­σει στοι­χεία στην Φορο­λο­γική Διοί­κηση.

Εικο­νικό είναι επίσης το στοι­χείο που φέρεται ότι εκδό­θηκε ή έχει ληφθεί από εικο­νική εταιρία, κοι­νο­πρα­ξία, κοι­νω­νία ή άλλη οποιασ­δή­ποτε μορφής επι­χεί­ρηση ή νομική οντό­τητα ή από φυσικό πρόσωπο για το οποίο απο­δει­κνύ­ε­ται ότι είναι παντε­λώς αμέτοχο με τη συγκε­κρι­μένη συναλ­λαγή, οπότε στην τελευ­ταία αυτή περί­πτωση η ποινική δίωξη ασκεί­ται κατά του πραγ­μα­τι­κού υπευ­θύ­νου που υπο­κρύ­πτε­ται.

Τα φορο­λο­γικά στοι­χεία στα οποία ανα­γρά­φε­ται αξία συναλ­λα­γής κατώ­τερη της πραγ­μα­τι­κής θεω­ρού­νται πάντοτε για τους σκοπούς του παρό­ντος νόμου ως ανα­κριβή, ενώ τα φορο­λο­γικά στοι­χεία στα οποία ανα­γρά­φε­ται αξία μεγα­λύ­τερη της πραγ­μα­τι­κής θεω­ρού­νται ως εικο­νικά κατά το μέρος της μεγα­λύ­τε­ρης αυτής αξίας. Δεν είναι εικο­νικό για τον λήπτη το φορο­λο­γικό στοι­χείο το οποίο αφορά πραγ­μα­τική συναλ­λαγή, αν το πρόσωπο του εκδότη είναι δια­φο­ρε­τικό από αυτό που ανα­γρά­φε­ται στο στοι­χείο.

Δεν είναι εικο­νικό το φορο­λο­γικό στοι­χείο που εξέδωσε ή έλαβε η κοι­νω­νία κλη­ρο­νό­μων ή ο κλη­ρο­νό­μος ή σύζυγος ή τέκνο απο­βιώ­σα­ντος ή συντα­ξιο­δο­τη­θέ­ντος συζύγου ή γονέα, το οποίο φέρεται ότι εκδό­θηκε ή λήφθηκε από τον απο­βιώ­σα­ντα ή συντα­ξιο­δο­τη­θέ­ντα επι­τη­δευ­μα­τία, εφόσον αφορά πραγ­μα­τική συναλ­λαγή και πριν από κάθε είδους φορο­λο­γικό έλεγχο, έχει κατα­χω­ρη­θεί στα βιβλία, τόσο του λαμ­βά­νο­ντα, όσο και του εκδώ­σα­ντα το στοι­χείο, η αξία αυτού έχει συμπε­ρι­λη­φθεί στις οικείες δηλώ­σεις ΦΠΑ και φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος και έχει γίνει η απόδοση των φόρων που προ­κύ­πτουν από το στοι­χείο αυτό.

6. Με ποινή φυλά­κι­σης του­λά­χι­στον ενός (1) έτους τιμω­ρεί­ται ο υπό­χρεος που δεν εκδίδει ή εκδίδει ανα­κρι­βώς τα προ­βλε­πό­μενα από τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις στοι­χεία ή παρα­στα­τικά πωλή­σεων κατά την πώληση ή δια­κί­νηση αγαθών ή την παροχή υπη­ρε­σιών, εφόσον το συνο­λικό ύψος των συναλ­λα­γών για τις οποίες δεν έχουν εκδοθεί τα οικεία στοι­χεία ανέρ­χε­ται του­λά­χι­στον στο ποσό των δέκα χιλιά­δων (10.000) ευρώ, ανά φορο­λο­γικό ή δια­χει­ρι­στικό έτος]

7. Για την επι­μέ­τρηση της ποινής λαμ­βά­νε­ται ιδίως υπόψη το ύψος του ποσού που απο­κρύ­φτηκε ή δεν απο­δό­θηκε και η διάρ­κεια της από­κρυ­ψης ή μη από­δο­σης ή ανα­κρι­βούς από­δο­σης ή δια­κρά­τη­σης. Η μετα­χεί­ριση από το δράστη ιδιαι­τέ­ρων τεχνα­σμά­των συνιστά επι­βα­ρυ­ντική περί­σταση.

euro2day.gr