Απορρίφθηκε η αγωγή του ιδιοκτήτη του «ΚANNABISHOP» κατά του Ελληνικού Δημοσίου

Mε απόφαση που εξέδωσε το 1ο Τρι­με­λές Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απορ­ρί­φθηκε, για τυπικό λόγο, η αγωγή που άσκησε κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, ένας κάτοι­κος Κρη­τη­νίας, ιδιο­κτή­της του κατα­στή­μα­τος «kannabishop», που βρέθηκε κρα­τού­με­νος και υπό­λο­γος για σοβαρά αδι­κή­ματα διότι διέθετε στην αγορά προ­ϊ­ό­ντα που παρά­γο­νται από κάνναβη!

Ο Ροδίτης με την αγωγή του ζητά να ανα­γνω­ρι­σθεί, με απόφαση, που θα κηρυ­χθεί προ­σω­ρι­νώς εκτε­λε­στή, η υπο­χρέ­ωση του ενα­γό­με­νου Ελλη­νι­κού Δημο­σίου να του κατα­βά­λει, συνο­λικά το χρη­μα­τικό ποσό των 280.977 ευρώ, ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης και ως απο­ζη­μί­ωση για την απο­κα­τά­σταση της ζημίας (θετικής και απο­θε­τι­κής) που υπέστη από τις, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, παρά­νο­μες ενέρ­γειες των αστυ­νο­μι­κών οργάνων και των οργάνων της δικα­στι­κής λει­τουρ­γίας κατά την εκτέ­λεση των υπη­ρε­σια­κών τους καθη­κό­ντων (σύλληψη, κατά­σχεση εμπο­ρευ­μά­των ατο­μι­κής χρήσεως από κάνναβη, προ­σω­ρινή κράτηση και επιβολή περιο­ρι­στι­κών όρων).

Πιο συγκε­κρι­μένα ο ενάγων, έμπορος στο επάγ­γελμα, δια­τη­ρούσε επί των οδών Αλε­ξάν­δρου Διάκου 59 και Σοφο­κλέ­ους 7, αντι­στοί­χως, δύο εμπο­ρικά κατα­στή­ματα με το δια­κρι­τικό τίτλο «ΚANNABISHOP» προς πώληση εμπο­ρευ­μά­των οργα­νι­κής κάν­να­βης, καθώς και άλλων ειδών.

Κατόπιν της από 16.4.2003 έγγρα­φης καταγ­γε­λίας στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα Ρόδου, καθη­γή­τριας του Ενιαίου Λυκείου Ορε­στειά­δος, σύμφωνα με την οποία ο ενάγων πώλησε στις 15.4.2003 σε δύο μαθητές του εν λόγω Λυκείου που βρί­σκο­νταν σε πεν­θή­μερη μαθη­τική εκδρομή στη Ρόδο, πακέτα καπνού «KNASTER HEMP», αστυ­νο­μι­κοί του Τμή­μα­τος Διώξεως Ναρ­κω­τι­κών Ρόδου διε­νήρ­γη­σαν στις 17.4.2003, έρευνα στο ανωτέρω εμπο­ρικό κατά­στημα που δια­τη­ρούσε ο ενάγων επί της οδού Αλε­ξάν­δρου Διάκου 59 και κατέ­σχε­σαν ένα πακέτο καπνού, ίδιο με εκείνο που επωλήθη στους μαθητές, δείγ­ματα του οποίου εξε­τά­στη­καν στο Γενικό Χημείο του Κράτους και σύμφωνα με τις συντα­χθεί­σες 1573 και 1594/18.4.2003 εκθέ­σεις εξέ­τα­σης, περιείχε τετραϋ­δρο­καν­να­βι­νόλη (THC).

Στη συνέ­χεια, οι αστυ­νο­μι­κοί του ίδιου Τμή­μα­τος, συνέ­λα­βαν τον ενά­γο­ντα για παρά­βαση του ν. 1729/1987, όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε με το ν. 2161/1993, και κατέ­σχε­σαν και από τα δύο παρα­πάνω κατα­στή­ματά του όλα τα προ­σφε­ρό­μενα προς πώληση προ­ϊ­ό­ντα επί των οποίων υπήρχε η ένδειξη τετραϋ­δρο­καν­να­βι­νόλη (THC) σε ποσοστό 0,02% και επί των οποίων ήταν εντυ­πω­μέ­νος ο πεντά­φυλ­λος μίσχος της κλω­στι­κής κάν­να­βης.

Ακο­λού­θως, ο ενάγων παρα­πέμ­φθηκε στον Ανα­κριτή Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ο οποίος δυνάμει του 13/2003 εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, διέταξε την κράτησή του στις φυλακές Κω από τις 21.4.2003.

Περαι­τέρω, και κατόπιν άσκησης προ­σφυ­γής κατά του ανωτέρω εντάλ­μα­τος, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, με το 128/26.5.2003 βού­λευμά του, αντι­κα­τέ­στησε την προ­σω­ρινή κράτηση του ενά­γο­ντος με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της κατα­βο­λής εγγύ­η­σης ύψους 15.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα και της εμφά­νι­σής του στο πρώτο πεν­θή­μερο κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου δια­μο­νής του.

Τέλος, με την 67/2008 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, ο ενάγων κηρύ­χθηκε αθώος των κατη­γο­ριών που του είχαν απο­δο­θεί (εισα­γω­γής στην επι­κρά­τεια ναρ­κω­τι­κών ουσιών, αγοράς ναρ­κω­τι­κών ουσιών, πώλησης κατ’ εξα­κο­λού­θηση ναρ­κω­τι­κών ουσιών, κατοχής κατ’ εξα­κο­λού­θηση ναρ­κω­τι­κών ουσιών και διά­δο­σης κατ’ εξα­κο­λού­θηση ναρ­κω­τι­κών ουσιών) με την αιτιο­λο­γία ότι, σύμφωνα με τις 1590/12, 1590/2, 1590/3, 1590/3, 1590/4, 1590/4 και 1590/1.5.2003 εκθέ­σεις εξέ­τα­σης του Γενικού Χημείου του Κράτους, όλα τα κατα­σχε­θέ­ντα προ­ϊ­ό­ντα στα πιο πάνω δύο κατα­στή­ματα του ενά­γο­ντος, δεν μπο­ρού­σαν να χαρα­κτη­ρι­στούν ναρ­κω­τικά κατά το ν. 1729/1987 και ήδη του ΚΝΝ (ν. 3459/2006), και τούτο διότι τα πακέτα καπνού «KNASTER HEMP» και οι συσκευα­σίες τσάι περιεί­χαν την ουσία τετραϋ­δρο­καν­να­βι­νόλη (THC) σε ποσοστό 0,02%, ήτοι σε ποσοστό πολύ μικρό­τερο του επι­τρε­πο­μέ­νου 0,2% κατά τους Ευρω­παϊ­κούς Κανο­νι­σμούς, τα υπό­λοιπα δε προ­ϊ­ό­ντα (πατα­τά­κια, καρα­μέ­λες ζελέ και καρα­μέ­λες παστί­λιες) δεν περιεί­χαν την προ­α­να­φερ­θείσα ουσία.

Με την ίδια δε απόφαση δια­τά­χθηκε η απόδοση σε αυτόν του ποσού της εγγύ­η­σης και των εμπο­ρευ­μά­των που είχαν κατα­σχε­θεί.

Ο ενάγων ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η κατά­σχεση των εμπο­ρευ­μά­των του, η σύλληψη, ο εγκλει­σμός του και η επιβολή περιο­ρι­στι­κών όρων ήταν παρά­νο­μες , διότι κατ’ εσφαλ­μένη ερμη­νεία θεω­ρή­θηκε ότι η πώληση ειδών κάν­να­βης συνι­στούσε ποινικό αδίκημα και, παραλ­λή­λως, οι ανωτέρω παρά­νο­μες ενέρ­γειες των αστυ­νο­μι­κών και δικα­στι­κών αρχών προ­σέ­βα­λαν την τιμή και την προ­σω­πι­κό­τητά του.

Για τους λόγους αυτούς, ζητά, να ανα­γνω­ρι­σθεί η υπο­χρέ­ωση του Δημο­σίου να του κατα­βά­λει ποσό 48.477 ευρώ που αντι­στοι­χεί στην αξία των εμπο­ρευ­μά­των των δύο κατα­στη­μά­των του τα οποία κατα­σχέ­θη­καν και κατα­στρά­φη­καν, ποσό 32.500 ευρώ που αντι­στοι­χεί στις δαπάνες δια­κό­σμη­σης των δύο κατα­στη­μά­των του, ποσό 50.000 ευρώ που αντι­στοι­χεί στην απώλεια της εμπο­ρι­κής του ιδιό­τη­τας και στην απώλεια των δύο κατα­στη­μά­των του και ποσό 150.000 ευρώ ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση, για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη από την προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του, λόγω της άδικης σύλ­λη­ψης και του εγκλει­σμού του επί 36 ημέρες, καθώς και της κατα­στρο­φής της εμπο­ρι­κής του φήμης, του πολύ­μη­νου εξευ­τε­λι­σμού του στον εμπο­ρικό και κοι­νω­νικό του περί­γυρο και της αδυ­να­μίας του να ταξι­δεύ­σει στο εξω­τε­ρικό, έως και την 10η Απρι­λίου 2008, οπότε εκδι­κά­σθηκε η υπόθεσή του στο Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των, ήτοι συνο­λι­κώς το ποσό των 280.977 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο έκρινε, αυτε­παγ­γέλ­τως, ότι στε­ρεί­ται δικαιο­δο­σίας για την εκδί­καση της κρι­νό­με­νης αγωγής, κατά το μέρος που αφορά το αίτημα του ενά­γο­ντος για χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από την παρά­νομη προ­σω­ρινή κράτησή του, καθόσον, απο­κλει­στι­κώς αρμόδιο για τη διά­γνωση της ένδικης δια­φο­ράς, μετά την έκδοση αθω­ω­τι­κής από­φα­σης, είναι το ποινικό Δικα­στή­ριο και συγκε­κρι­μένα το Δικα­στή­ριο που εξέδωσε τη σχετική αθω­ω­τική απόφαση, το οποίο θα καθο­ρί­σει το ύψος της απο­ζη­μί­ω­σης ή χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης, καθώς και τα πολι­τικά δικα­στή­ρια που θα προσ­διο­ρί­σουν την απο­ζη­μί­ωση ή τη χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση σε περι­πτώ­σεις που το ποινικό δικα­στή­ριο έχει ανα­γνω­ρί­σει τη σχετική υπο­χρέ­ωση του Δημο­σίου χωρίς να επι­δι­κά­σει απο­ζη­μί­ωση ή το καθο­ρι­σθέν από το ποινικό δικα­στή­ριο ποσό δεν βρίσκει σύμφωνο τον δικαιούχο ή το υπόχρεο Δημόσιο.

Το Ελλη­νικό Δημόσιο υπο­στη­ρί­ζει ότι η ένδικη αξίωση του ενά­γο­ντος, κατά το μέρος που αφορά τις επι­κα­λού­με­νες λοιπές παρά­νο­μες πράξεις των οργάνων του Δημο­σίου (σύλληψη και κατά­σχεση των εμπο­ρευ­μά­των του από τα αστυ­νο­μικά όργανα και επιβολή περιο­ρι­στι­κών όρων από τις δικα­στι­κές αρχές), έχει υπο­πέ­σει στην πεντα­ετή παρα­γραφή, δεδο­μέ­νου ότι αυτές έλαβαν χώρα το έτος 2003 και η υπό κρίση αγωγή ασκή­θηκε στις 16.8.2013. Το δικα­στή­ριο έκανε δεκτό τον συγκε­κρι­μένο ισχυ­ρι­σμό.