Στις 9 Οκτωβρίου η πολύκροτη δίκη για τα δημόσια κτήματα- Ποιοι αθωώθηκαν και ποιοι καταδικάστηκαν

Για την 9η Οκτω­βρί­ου 2014 προσ­διο­ρί­στη­κε από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου η εκ­δί­κα­ση της πο­λύ­κρο­της υπό­θε­σης υφαρ­πα­γής δηµοσίων ακι­νή­των µε τη χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σης στο πλαί­σιο του Ν. 719/77, σκάν­δα­λο που απα­σχο­λεί από το έτος 2007 τη Δι­καιο­σύ­νη και το Υπουρ­γείο Οι­κο­νοµικών.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο έκρι­νε αθώ­ους 10 από τους 13 κα­τη­γο­ρού­με­νους.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε συ­γκε­κρι­μέ­να ομο­φώ­νως αθώ­ους, λόγω αμ­φι­βο­λιών, 8 ιδιώ­τες, κα­τοί­κους Ρόδου, στο όνομα των οποί­ων είχαν με­τα­γρα­φεί πλα­στές απο­φά­σεις από­δο­σης δη­μο­σί­ων ακι­νή­των.

Αθώα κρί­θη­κε ομο­φώ­νως και μια πρώην υπάλ­λη­λος της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε αθώο, λόγω πα­ρα­γρα­φής, τον ένατο κα­τη­γο­ρού­με­νο.

Σε ποινή κά­θειρ­ξης 9 ετών κα­τα­δι­κά­στη­κε ο πρώην προϊ­στά­με­νος της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου. Στον κα­τη­γο­ρού­με­νο ανα­γνω­ρί­στη­κε το ελα­φρυ­ντι­κό του προ­τέ­ρου εντί­μου βίου, ενώ η εκτέ­λε­ση της από­φα­σης ανε­στά­λη υπό τον πε­ριο­ρι­στι­κό όρο της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 5.000 ευρώ.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κρί­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ένο­χος κατά πλειο­ψη­φία (ένα μέλος της σύν­θε­σης του δι­κα­στη­ρί­ου έκρι­νε ότι έπρε­πε να κη­ρυ­χθεί αθώος) πλα­στο­γρα­φί­ας σε πλημ­με­λη­μα­τι­κή μορφή και η δίωξη σε βάρος του έπαυ­σε λόγω πα­ρα­γρα­φής και για απλή συν­δρο­μή σε απάτη σε πλημ­με­λη­μα­τι­κή μορφή που ομοί­ως πα­ρε­γρά­φη. Το δι­κα­στή­ριο τον έκρι­νε ένοχο πλα­στο­γρα­φί­ας κατ’ επάγ­γελ­μα άνω των 30.000 ευρώ και απλής συν­δρο­μής σε απάτη άνω των 30.000 ευρώ.

Σε ποινή κά­θειρ­ξης 9 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον πε­ριο­ρι­στι­κό όρο της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 2.000 ευρώ κα­τα­δι­κά­στη­κε μια με­σί­τρια. Το δι­κα­στή­ριο έπαυ­σε ορι­στι­κά λόγω πα­ρα­γρα­φής με­ρι­κό­τε­ρες πλημ­με­λη­μα­τι­κές πρά­ξεις πλα­στο­γρα­φί­ας και την έκρι­νε ένοχη πλα­στο­γρα­φί­ας με χρήση πλα­στού άνω των 120.000 ευρώ κατ΄ εξα­κο­λού­θη­ση και απά­της με συ­νο­λι­κό όφε­λος και αντί­στοι­χη ζημία άνω των 120.000 ευρώ, ενώ της ανα­γνώ­ρι­σε ελα­φρυ­ντι­κό διότι επέ­δει­ξε καλή συ­μπε­ρι­φο­ρά μετά την τέ­λε­ση των ως άνω πρά­ξε­ων.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη ενε­πλά­κη σε υπό­θε­ση υφαρ­πα­γής ακι­νή­του στην ΚΜ 328 γαιών Κο­σκι­νού επι­φα­νεί­ας 4.460 τ.µ. ιδιο­κτη­σί­ας Ελ­λη­νι­κού Δηµοσίου το οποίο φε­ρό­ταν να της εκ­ποι­ή­θη­κε δυνάµει της ΔΚ 3159/84/86/9-3-89 απο­φά­σε­ως Νοµάρχη Δωδ/σου σύµφωνα µε τις δια­τά­ξεις άρ­θρου 1 Ν. 719/77. Η κα­τη­γο­ρούµενη που είχε υπο­βά­λει αίτηµα εξα­γο­ράς άλλης µερί­δας στην ίδια πε­ριο­χή φέ­ρε­ται να εµπλέ­κε­ται και σε άλλες υπο­θέ­σεις ως κτηµατοµεσί­τρια και η ίδια δια­τεί­νε­ται ότι είναι θύµα εκλι­πό­ντος δι­κη­γό­ρου κι ακόµη δύο ατόµων, ενός επι­χει­ρη­μα­τία και μιας με­σί­τριας.

Σε ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον όρο εμ­φά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του, κα­τα­δι­κά­στη­κε ένας ιδιώ­της.

Στον κα­τη­γο­ρού­με­νο εκ­ποι­ή­θη­καν νοµίµως 2 τµήµατα επι­φα­νεί­ας 9.920 τ.µ. και 22.750 τ.µ. στην ΚΜ 4200 γαιών Λα­χα­νιάς δυνάµει των ΔΚ 4481/78/21-5-85 και ΔΚ 4481/78/13-4-87 απο­φά­σε­ων Νοµάρχη Δωδ/σου σύµφωνα µε τις δια­τά­ξεις άρ­θρου 1 Ν. 719/77. Μετά από έρευ­να στο Κτηµατο­λό­γιο Ρόδου δια­πι­στώ­θη­κε ότι επ’ ονόµατί του µετα­γρά­φη­καν µε τις προ­α­να­φε­ρόµενες απο­φά­σεις Νοµάρχη Δωδ/σου τµήµατα επι­φα­νεί­ας 9.920 τ.µ. νοµίµως και 26.750 τ.µ. πα­ρα­ποιώ­ντας την από­φα­ση ως προς την επι­φά­νεια, 19.200 τ.µ. πα­ρα­νόµως και 4.400 τ.µ. πα­ρα­νόµως. Για τα τε­λευ­ταία 2 τµήµατα έχει γίνει χρήση της µε αρ. πρωτ. ΔΚ 4481/78/13-4-87 από­φα­σης Νοµάρχη Δωδ/σου η οποία είναι ανυ­πό­στα­τη.