Οι δύο μακριά νυχτωμένες σχολές

Από προχθές και μετά την ορκω­μο­σία των υπουρ­γών, υπάρ­χουν δύο… σχολές στα ΜΜΕ και φυσικά στα social media. Η μια υπο­στη­ρί­ζει πως επι­στρέ­ψαμε στην κανο­νι­κό­τητα και ή άλλη πως επι­στρέ­φουμε πολλά χρόνια πίσω. Το επι­χεί­ρημα; Της πρώτης γιατί «επέ­στρε­ψαν οι γρα­βά­τες», «οι σικ εμφα­νί­σεις των κυριών» «η προ­σέ­λευση των υπουρ­γών με τις οικο­γέ­νειές τους και τα παι­δά­κια από το χέρι» «ο θρη­σκευ­τι­κός όρκος», η «ευλά­βεια των υπουρ­γών» και της δεύ­τε­ρης πως αυτά είναι «επι­στροφή στον Μεσαί­ωνα». Μακριά νυχτω­μέ­νοι όλοι και δυστυ­χώς τα ΜΜΕ που φρο­ντί­ζουν να δίνουν τον τόνο. Την κακή εμμο­νικά σχέση του κ. Τσίπρα με την γραβάτα την ξέρουμε. Είχε μπερ­δέ­ψει το ανδρικό αξε­σουάρ και το κατά συνθήκη έστω dress code, με την επα­να­στα­τι­κό­τητα, δίνο­ντας τον τόνο και στους υπουρ­γούς του. Μην το πάμε τώρα στην άλλη άκρη υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως η επι­στροφή της γρα­βά­τας είναι επι­στροφή στην κανο­νι­κό­τητα. Επίσης, παι­δά­κια από το χέρι, κρα­τού­σαν και υπουρ­γοί του ΣΥΡΙΖΑ όταν πήγαι­ναν να ορκι­στούν. Είναι μια στιγμή που όλοι θέλουν να την μοι­ρα­στούν με τους δικούς τους ανθρώ­πους. Ο θρη­σκευ­τι­κός όρκος είναι μεγάλη συζή­τηση και με άλλες πτυχές πλην ένδει­ξης κανο­νι­κό­τη­τας,  Η ευλά­βεια δεν έχει μέτρο τις κάμερες και από το εάν κάποιοι υπουρ­γοί ήξεραν και έψελναν τους ύμνους (το ακού­σαμε κι αυτό) , όπως και η πίστη του καθ’ ενός δεν είναι Μεσαί­ωνα. Και βέβαια, επι­στροφή στην κανο­νι­κό­τητα δεν είναι οι σικ εμφα­νί­σεις των κυριών, ούτε επι­στροφή στον Μεσαί­ωνα βέβαια. Απλά είναι είδηση για περιο­δικά μόδας. Τόσο απλά! Όταν λοιπόν στα­μα­τή­σουμε να τα κάνουμε είδηση , θα έχουν κάνει ένα βήμα προς τον δια­φω­τι­σμό και οι δύο σχολές.