Ο φόβος του κοινωνικού «κόφτη»

«Ο Ιού­λιος ανή­κει στην Εφο­ρία, ο Αύ­γου­στος στον ΕΝΦΙΑ και ο Σε­πτέμ­βρης στα ερ­γα­σια­κά…»: Η δια­πί­στω­ση ανή­κει σε έμπει­ρο στέ­λε­χος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και απο­τυ­πώ­νει τους προ­βλη­μα­τι­σμούς – με­γά­λου τμή­μα­τος του­λά­χι­στον – της κυ­βέρ­νη­σης, που ανα­ζη­τά πο­λι­τι­κές διε­ξό­δους σε ένα βουβό μεν, αλλά βαρύ κοι­νω­νι­κά κα­λο­καί­ρι.

Δη­μο­σί­ως, ο προ­βλη­μα­τι­σμός αυτός απο­κρού­ε­ται – και ενί­ο­τε ξορ­κί­ζε­ται – με το «θε­τι­κό αφή­γη­μα», που υπεν­θυ­μί­ζει ότι το τρίτο Μνη­μό­νιο είναι εμπρο­σθο­βα­ρές, ότι τα εκ­κρε­μή προ­α­παι­τού­με­να είναι διαρ­θρω­τι­κά και πως στη δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση και στο πα­κέ­το των ερ­γα­σια­κών τα μόνα θέ­μα­τα που μπαί­νουν στο τρα­πέ­ζι είναι εκεί­να που αφο­ρούν τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις και τον συν­δι­κα­λι­στι­κό νόμο.

Τα μη­νύ­μα­τα Κα­τρού­γκα­λου – Δρα­γα­σά­κη

Το μή­νυ­μα αυτό έσπευ­σε να στεί­λει ξανά ο υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας Γιώρ­γος Κα­τρού­γκα­λος μετά τις διαρ­ρο­ές που έφε­ραν τους δα­νει­στές να βά­ζουν στο τρα­πέ­ζι σχε­δόν τα πάντα – από συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις και κα­τώ­τα­τες αμοι­βές έως 13ο και 14ο μισθό -, ενώ ιδιαί­τε­ρα αιχ­μη­ρός ήταν και ο αντι­πρό­ε­δρος της κυ­βέρ­νη­σης Γιάν­νης Δρα­γα­σά­κης δη­λώ­νο­ντας ότι  «τα ερ­γα­σια­κά, τρο­μο­λα­γνι­κά σε­νά­ρια για θέ­μα­τα πέραν του συμ­φω­νη­μέ­νου πλαι­σί­ου μάλ­λον υπο­κι­νού­νται από εγ­χώ­ριες δυ­νά­μεις».

Το γε­γο­νός ότι συ­γκε­κρι­μέ­νες πλευ­ρές εγ­χώ­ριων συμ­φε­ρό­ντων , πο­λι­τι­κών και επι­χει­ρη­μα­τιών, επεν­δύ­ουν ξανά στη σκλη­ρή στάση των δα­νει­στών δεν στε­ρεί­ται βάσης και είναι μάλ­λον οφθαλ­μο­φα­νές στην ημε­ρή­σια ατζέ­ντα τόσο της αντι­πο­λί­τευ­σης και με­ρί­δας των media.

Κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές, ωστό­σο, ανα­γνω­ρί­ζουν την ίδια στιγ­μή πως μόλις τώρα αρ­χί­ζει να φαί­νε­ται ο πλή­ρης κοι­νω­νι­κός αντί­κτυ­πος των μέ­τρων που ψη­φί­στη­καν στο πλαί­σιο της πρώ­της αξιο­λό­γη­σης. Οι ίδιες πηγές δια­πι­στώ­νουν επί­σης πως ο λο­γα­ρια­σμός αυτών των μέ­τρων θα συ­νε­χί­σει να ξε­δι­πλώ­νε­ται κλι­μα­κού­με­νος μέσα στο επό­με­νο εξά­μη­νο, ενώ τον προ­βλη­μα­τι­σμό τους επι­τεί­νει η, είτε ελ­λι­πής, είτε ατυ­χής, δια­χεί­ρι­ση – επι­κοι­νω­νια­κή και ου­σια­στι­κή – ιδιαί­τε­ρα ευαί­σθη­των ζη­τη­μά­των όπως ήταν οι πε­ρι­κο­πές στις συ­ντά­ξεις.

Ο φόβος της κοι­νω­νι­κής κό­πω­σης

Με αυτά τα δε­δο­μέ­να, η με­γα­λύ­τε­ρη ανη­συ­χία στο κυ­βερ­νη­τι­κό επι­τε­λείο δεν είναι ούτε οι ρη­το­ρι­κές κο­ρώ­νες της ΝΔ περί «πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κών Plan C», ούτε τα σε­νά­ρια περί δήθεν σχε­δια­σμών δι­πλών εκλο­γών και αιφ­νι­δια­σμών. Η βα­σι­κή πηγή ανη­συ­χί­ας είναι η δια­φαι­νό­με­νη βαθιά κοι­νω­νι­κή κό­πω­ση η οποία απο­τυ­πώ­νε­ται και στις δη­μο­σκο­πή­σεις και, κυ­ρί­ως, ο κίν­δυ­νος η εν λόγω κό­πω­ση να με­τα­τρα­πεί με­σο­πρό­θε­σμα σε ορι­στι­κή απο­γο­ή­τευ­ση και απο­δο­κι­μα­σία.

Κό­ντρα στον κίν­δυ­νο αυτό, η κυ­βερ­νη­τι­κή τα­κτι­κή βα­σί­ζε­ται σε διπλό άξονα: Αφ’ ενός στην επι­τά­χυν­ση όλων των δρά­σε­ων που θα οδη­γή­σουν στην υλο­ποί­η­ση της πρω­θυ­πουρ­γι­κής δέ­σμευ­σης για «δί­καιη ανά­πτυ­ξη» και, αφ΄ε­τέ­ρου, στην πα­ράλ­λη­λη ανά­δει­ξη των θε­σμι­κών πρω­το­βου­λιών που δί­νουν και το στίγ­μα δια­φο­ρο­ποί­η­σης της αρι­στε­ρής δια­κυ­βέρ­νη­σης από το πα­λαιό πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα.

Η «αντι­δια­πλο­κή» κι ο εκλο­γι­κός νόμος

Στο πλαί­σιο αυτό η εβδο­μά­δα που ξε­κι­νά σή­με­ρα είναι η εβδο­μά­δα της «αντι­δια­πλο­κής» και η επό­με­νη θα είναι η εβδο­μά­δα της απλής ανα­λο­γι­κής και των με­γά­λων συ­νταγ­μα­τι­κών αλ­λα­γών.

Στο μέ­τω­πο της μάχης κατά της δια­πλο­κής, κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές το­νί­ζουν ότι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έδωσε εμπρά­κτως δια­πι­στευ­τή­ρια αξιο­πι­στί­ας στις δε­σμεύ­σεις του για νέο κα­θε­στώς δια­φά­νειας και δη­μο­κρα­τί­ας στις τη­λε­ο­πτι­κές συ­χνό­τη­τες  και πα­ρα­πέ­μπουν στην Πέμ­πτη, 14η Ιου­λί­ου για την «ώρα της αλή­θειας» – την ορι­στι­κή επι­λο­γή των υπο­ψη­φί­ων που πλη­ρούν τα κρι­τή­ρια για να μπουν στην τε­λι­κή φάση της δη­μο­πρα­σί­ας των αδειών.

Στο πεδίο των με­γά­λων θε­σμι­κών αλ­λα­γών, κυ­βερ­νη­τι­κοί πα­ρά­γο­ντες όπως ο υπουρ­γός Παι­δεί­ας Νίκος Φίλης επι­μέ­νουν πως ο στό­χος για υπερ­ψή­φι­ση του εκλο­γι­κού νόμου από 200 βου­λευ­τές είναι δύ­σκο­λος μεν, εφι­κτός δε, Και προ­α­ναγ­γέ­λουν ότι η θε­σμι­κή μάχη δεν θα τε­λειώ­σει εδώ, καθώς στο τρα­πέ­ζι πα­ρα­μέ­νει σε δεύ­τε­ρη φάση και η εν­δε­χό­με­νη κα­τά­τμη­ση των εκλο­γι­κών πε­ρι­φε­ρειών αλλά και η πρό­τα­ση για ανά­δει­ξη του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας απ’ ευ­θεί­ας από τον λαό.

Πρό­κει­ται για δύο πεδία όντως προ­νο­μια­κά για την κυ­βέρ­νη­ση τα οποία, πλην των άλλων, έχουν εκ­θέ­σει μέχρι στιγ­μής πολ­λα­πλώς και τα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης, τόσο σε ό,τι αφορά την ανοι­χτή – έως «ερ­γο­λα­βι­κή» σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις – στή­ρι­ξη που πα­ρέ­χουν στε­λέ­χη της στους πα­λαιούς κα­να­λάρ­χες, όσο και σε ό,τι αφορά την ασυ­νέ­πεια, κυ­ρί­ως του ΠΑΣΟΚ, στο θέμα του εκλο­γι­κού νόμου.

Το κρί­σι­μο εξά­μη­νο

Στην πράξη, είναι δύο πεδία που εξα­κο­λου­θούν να συ­ντη­ρούν το αρι­στε­ρό ηθικό, και αξια­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα. Στο Μα­ξί­μου και στην Κου­μουν­δού­ρου, ωστό­σο, γνω­ρί­ζουν ότι  η μάχη δεν θα κρι­θεί εκεί αλλά στα όρια των τε­λι­κών κοι­νω­νι­κών αντο­χών μπρο­στά στις μνη­μο­νια­κές δε­σμεύ­σεις. Και επ’ αυτού, κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές δεί­χνουν ως κομ­βι­κό χρο­νι­κο διά­στη­μα το επό­με­νο εξά­μη­νο, έως το τέλος του χρό­νου.

Εως τότε, όπως επι­ση­μαί­νουν, «πρέ­πει πάσει θυσία να έχουν απο­δώ­σει τα πρώτα μέτρα ανά­τα­ξης» – είτε πρό­κει­ται για μέτρα ανα­κού­φι­σης των ασθε­νέ­στε­ρων, είτε επα­νεκ­κί­νη­σης της αγο­ράς μέσω της κα­τα­βο­λής των λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών του Δη­μο­σί­ου. Από το χρο­νι­κο ση­μείο αυτό και μετά, κα­ρα­δο­κεί πο­λι­τι­κό και κοι­νω­νι­κό ναρ­κο­πέ­διο. Το οποίο, θα εμπε­ριέ­χει και την απει­λή του πε­ρί­φη­μου «κόφτη» μι­σθών και συ­ντά­ξε­ων…

tvxs.gr/