Ανακοπή κατά της εξώσεως εταιρείας από το κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος στο ΝΟΡ

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων προ­σέ­φυγε χθες η εται­ρεία «Ε. ΚΟΥΚΟΥΡΑ – Ι. ΠΑΤΣΟΥΡΗΣ Ο.Ε.» κατά του Δήμου Ρόδου και κατά του με αριθμό 1124/2020 πρω­το­κόλ­λου διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής του δημάρ­χου Ρόδου.

Χθες το πρωί επι­χει­ρή­θηκε συγκε­κρι­μένα η έξωση της εται­ρείας από το κατά­στημα στον ναυτικό όμιλο και ασκή­θηκε η ανακοπή ενώ ζητή­θηκε η ανα­στολή αυτής και η έκδοση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, που θα συζη­τη­θεί την Παρα­σκευή.

Η εται­ρεία επι­ση­μαί­νει ότι ο Δήμος Ρόδου, ιδιο­κτή­της του μίσθιου ακι­νή­του είχε παρα­χω­ρή­σει στον εκμι­σθωτή Ναυτικό Όμιλο Ρόδου (Ν.Ο.Ρ.) το ακίνητο με νόμιμη σύμβαση χρη­σι­δα­νείου και με το δικαί­ωμα στο Ν.Ο.Ρ. να εκμι­σθώ­νει το ακίνητο προς τρίτους.

Ασκή­θηκε από τον εκμι­σθωτή Ν.Ο.Ρ. η από 25-7-2012 και με αριθμό κατά­θε­σης 292/2012 αγωγή εξώσεως, λόγω λήξεως της μίσθω­σης και λόγω ακύ­ρω­σης και εξεδόθη η με αριθμό 61/2016 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου η οποία διέ­τασσε την αποβολή της.

Η πρω­τό­δικη απόφαση προ­σε­βλήθη με έφεση και το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε ότι η σύμβαση έχει ακυ­ρω­θεί.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι έξωση δεν μπορεί να δια­τα­χθεί διότι η αγωγή ασκή­θηκε με τη μισθω­τική δια­δι­κα­σία ενώ έπρεπε να ασκηθεί με την τακτική δια­δι­κα­σία και να υπο­βλη­θεί σε μετα­γραφή.

Η εται­ρεία δια­τεί­νε­ται ότι ουδέ­ποτε διεκ­δί­κησε το ακίνητο αλλά συνήψε μία νομι­μό­τατη σύμβαση μίσθω­σης η οποία ακυ­ρώ­θηκε με υπαι­τιό­τητα του εκμι­σθωτή, στην οποία απλώς ζητούσε το αυτο­νό­ητο δηλαδή τη νομι­μο­ποί­ηση των αυθαι­ρέ­των (από τον εκμι­σθωτή) κατα­σκευών, προ­κει­μέ­νου να λει­τουρ­γεί νόμιμα κατά­στημα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

Δια­τεί­νε­ται ότι ενώ θα μπο­ρούσε ο εκμι­σθω­τής Ν.Ο.Ρ. να επα­να­σκή­σει αγωγή με την ορθή κατά νόμον δια­δι­κα­σία (ή ενδε­χο­μέ­νως να κατα­φύ­γει στον Άρειο Πάγο για να προ­σβά­λει την εφε­τειακή απόφαση) επέλεξε να ανα­θέ­σει στον ιδιο­κτήτη Δήμο Ρόδου την αποβολή της με άλλο νομικό μέσο.

Επι­ση­μαί­νει δε ότι αν γίνει δεκτή η κατα­σκευή του Δήμου Ρόδου τότε ανοίγει ο ασκός του Αιόλου. Διότι όλοι οι μακρο­χρό­νιοι μισθω­τές του Δήμου (π.χ. στη Νέα Αγορά) σε τέτοια περί­πτωση θα θεω­ρη­θούν ξαφνικά νομείς και θα ασκή­σουν αγωγές χρη­σι­κτη­σίας με απο­τέ­λε­σμα την απαλ­λο­τρί­ωση όλων των δημο­τι­κών ακι­νή­των.

Αν η μίσθωση έχει λήξει, ακυ­ρω­θεί κλπ. τότε υπάρχει αστική αξίωση του εκμι­σθωτή ενα­ντίον της εται­ρείας η οποία πρέπει να ασκηθεί με τη δέουσα δια­δι­κα­σία.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι παρα­βιά­στηκε το συνταγ­μα­τικό δικαί­ωμά της για ακρόαση, αφού ουδέ­ποτε εκλήθη από το Δήμο και ότι ο Δήμος Ρόδου δεν σκοπεί στην προ­στα­σία της ιδιο­κτη­σίας του αφού δεν προ­σε­βλήθη αυτή, αλλά στην επι­τά­χυνση της επί­λυ­σης μίας μισθω­τι­κής δια­φο­ράς. Η μισθω­τική διαφορά όμως είναι μεταξύ της εται­ρείας και του Ναυ­τι­κού Ομίλου Ρόδου. Συνεπώς η έξωση στην οποία ουσια­στικά σκοπεί ο Δήμος, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, είναι ανο­μι­μο­ποί­ητη ενερ­γη­τι­κώς

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται για την εται­ρεία οι δικη­γό­ροι κκ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Γιάννης Καρα­μι­χά­λης.