Χατζής Χατζηευθυμίου: “Αντί επικηδείου”

Είναι στιγμές που το ξάφ­νια­σμα από ένα ανα­πά­ντεχο γεγονός μας καθη­λώ­νει και μας στερεί τη δυνα­τό­τητα κάθε αντί­δρα­σης.

Στο άκουσμα του αδό­κη­του θανάτου του Πατέρα ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΠΑΣΠΑΤΗ θλίψη μεγάλη πλη­μύ­ρισε την ψυχή και την καρδιά μου για την απώλεια ενός Άξιου Κλη­ρι­κού, ενός Ανθρώ­που της προ­σφο­ράς στην τοπική κοι­νω­νία του ΘΕΟΛΟΓΟΥ με πλούσιο και ιδιαί­τερα σημα­ντικό κοι­νω­νικό έργο, ενός καλού και αξια­γά­πη­του κλη­ρι­κού.

Ο λόγος του Απο­στό­λου και Ευαγγ­γε­λι­στή Ιωάννη έρχεται στη μνήμη μας και δίνει παρη­γο­ριά στην ψυχή μας, αυτή την ώρα, που όλου εμείς, «οι ζώντες οι περι­λει­πό­με­νοι» προ­σευ­χό­μα­στε για την ανά­παυση της ψυχής του κοι­μη­θέ­ντα Πατέρα ΘΕΟΔΩΡΟΥ, «ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη ου στε­ναγ­μός» .

Μακά­ριοι είναι όσοι απο­δη­μούν εις Κύριον έχοντας ως κυρί­αρχο σκοπό της ζωής τους την Υπη­ρε­σία Του, είναι όσοι ευρί­σκο­νται ενω­μέ­νοι μαζί Του, όσοι είναι ενω­μέ­νοι με την Αληθινή πίστη προς τον Πατέρα, προς τον Υιό και προς το Άγιο Πνεύμα. Και εξηγεί ο Ευαγ­γε­λι­στής: «… ίνα ανα­παύ­σο­νται εκ των κόπων αυτών, τα δε έργα αυτών ακο­λου­θεί μετ’ αυτών» .

Μαζί του ο κάθε άνθρω­πος δεν παίρνει τίποτε παρά μόνον παίρνει τα έργα «εάν τε αγαθόν, εάν τε κακόν».

Ο Πατήρ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ήταν ταγ­μέ­νος στην Υπη­ρε­σία του Κυρίου μας η δε ένωσή του με τον Κύριο απο­δει­κνύ­ε­ται από τις τελευ­ταίες του στιγμές

μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυ­ρί­δω­νος που υπη­ρέ­τησε επί τρια­κο­ντα­ε­τία την ώρα που διάβαζε το Ιερό Ευαγ­γέ­λιο.

Η ένωσή του με την Αληθινή Πίστη είναι εκείνη που οδήγησε και τον Αγαπητό του υιό κατά κόσμο Σπυ­ρί­δωνα και σήμερα Πατέρα Γερά­σιμο να ακο­λου­θή­σει τη Μονα­χική ζωή.

Ευχά­ρι­στος άνθρω­πος πάντα χαμο­γε­λα­στός, αρωγός κάθε ανθρώ­που που βρί­σκο­νταν σε αδυ­να­μία, με πλούσιο κοι­νω­νικό έργο και ενεργό συμ­με­τοχή στη καθη­με­ρι­νό­τητα της κοι­νό­τη­τας που αγάπησε και που αγα­πή­θηκε

Τριάντα ολό­κληρα χρόνια συνε­χούς κανο­νι­κής υπη­ρε­σίας, στο Θεολόγο

η ζωή και η εν γένει πολι­τεία του Πατέρα Θεό­δω­ρου, κατά το διά­στη­μα­της Εφη­με­ρίας του είναι γνωστή σ’ όλους τους Θολο­ε­νούς για το λόγο αυτό και η θλίψη που δημιούρ­γησε σε όλους τους κατοί­κους της περιο­χής και όχι μόνον μεγάλη.

Εύχομαι στην οικο­γέ­νειά του με τη βοήθεια του Κυρίου ναα­ντα­πε­ξέλ­θουν στο βαρύ πένθος τους

Καλό ταξίδι και Καλό Παρά­δεισο Πατέρα Θεόδωρε

Χατζής Ν. Χατζηευ­θυ­μίου