Γιάννης Χατζής: “Αβεβαιότητα για τον τουρισμό λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή”

Λίγο πριν από την έναρξη του 9ου περι­φε­ρεια­κού συνε­δρίου της ΠΟΞ στην πόλη της Καβάλας ο πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων κ . Γιάννης Χατζής τόνισε ότι οι  θετικές ή οι αρνη­τι­κές συνέ­πειες από την κρίση στη Μέση Ανατολή δεν μπορούν να σταθ­μι­στούν ακόμη.

Χαρα­κτη­ρι­στικά ανέφερε ότι τις πρώτες δύο με τρεις μέρες του πολέμου είχε κατα­γρα­φεί αύξηση των κρα­τή­σεων, ωστόσο εν συνέ­χεια υπήρξε ένα σχετικό «πάγωμα», γεγονός που δημιουρ­γεί ένα σκηνικό ασά­φειας για την εξέλιξη των πραγ­μά­των.

Στην ομιλία του , δε, ο Γιάννης Χατζής τόνισε ότι «βιώ­νουμε ξανά μία ακόμη διεθνή κρίση. Τις τελευ­ταίες μέρες όλοι δια­πι­στώ­νουμε ένα πάγωμα στις κρα­τή­σεις, που εύλογα προ­κα­λεί ανη­συ­χία. Παρόλα αυτά, πρέπει να κρατάμε τη θετική ατζέντα ψηλά και να παρα­μέ­νουμε αισιό­δο­ξοι.

Όχι από αφέλεια, αλλά γιατί η Ελλάδα έχει επι­δεί­ξει στο παρελ­θόν εξαι­ρε­τική ανθε­κτι­κό­τητα σε κρίσεις, ανθε­κτι­κό­τητα που περνά και μέσα από την παρα­γω­γική συνερ­γα­σία ιδιω­τι­κού και δημό­σιου τομέα. Ακριβώς όμως επειδή πρέπει να είμαστε αισιό­δο­ξοι, οφεί­λουμε να είμαστε και ρεα­λι­στές» σημεί­ωσε και προ­σέ­θεσε:

Η ομιλία του ανα­λυτκά :

Κυρίες και κύριοι —– αγα­πη­τοί συνά­δελ­φοι —– φίλες και φίλοι —– Καλώς ορίσατε στην Καβάλα —–

Στο 9ο Περι­φε­ρειακό Συνέ­δριο της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων.

Από την πρώτη στιγμή, αυτή η διοί­κηση έθεσε μια σαφή προ­τε­ραιό­τητα: η Ομο­σπον­δία να είναι απο­κε­ντρω­μένη στην πράξη, παρούσα στην περι­φέ­ρεια, εκεί όπου παρά­γε­ται το μεγα­λύ­τερο μέρος της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Η προ­σθήκη της Ανα­το­λι­κής Μακε­δο­νίας και της Θράκης στην λίστα των περι­φε­ρειών που επι­σκε­φθή­καμε μας φέρνει πολύ κοντά στον στόχο που θέσαμε στην αρχή της θητείας μας. Επι­τρέψτε μου να χρη­σι­μο­ποι­ήσω αυτό το βήμα να ευχα­ρι­στήσω το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ΠΟΞ για την συλ­λο­γική προ­σπά­θεια που κατα­βάλ­λε­ται για να είναι η ΠΟΞ τόσο ζωντανή. Επίσης, επι­τρέψτε μου να ανα­γνω­ρίσω την προ­σπά­θεια του Πρό­ε­δρου και του ΔΣ της ένωσης Ξενο­δό­χων Καβάλας για την οργά­νωση του συγκε­κρι­μέ­νου εξαι­ρε­τι­κού συνε­δρίου.

Τα περι­φε­ρειακά μας συνέ­δρια δεν λει­τούρ­γη­σαν μόνο ως χώροι δια­λό­γου. Λει­τούρ­γη­σαν ως γέφυρες. Δημιούρ­γη­σαν μια νέα εγγύ­τητα μέσα στον κλάδο. Έφεραν πιο κοντά ξενο­δό­χους από τη νησιω­τική και από την ηπει­ρω­τική Ελλάδα, από μεγάλες και μικρό­τε­ρες ενώσεις ξενο­δό­χων. Και αυτό δεν προ­έ­κυψε τυχαία. Ήταν μια επιλογή στην οποία επεν­δύ­σαμε χρόνο, γιατί πιστεύ­ουμε ότι η ενότητα του κλάδου δεν χτί­ζε­ται μόνο με παρεμ­βά­σεις, αλλά με φυσική παρου­σία, επαφή και ουσια­στική γνω­ρι­μία.

Αυτή η σύνδεση έχει πραγ­μα­τική αξία. Οι μεγάλοι προ­ο­ρι­σμοί μπορούν να ξανα­δούν μέσα από τους μικρό­τε­ρους την αυθε­ντι­κό­τητα και την ουσία της φιλο­ξε­νίας. Και οι μικρό­τε­ροι μπορούν να αντλή­σουν εμπει­ρία σε θέματα οργά­νω­σης, στρα­τη­γι­κής και σύγ­χρο­νων μοντέ­λων ανά­πτυ­ξης. Γιατί η ΠΟΞ δεν είναι απλώς ο εκπρό­σω­πος των επι­χει­ρη­μα­τιών του κλάδου. Είναι ένα ζωντανό δίκτυο ξενο­δό­χων από κάθε γωνιά της χώρας. Είναι μια πλατ­φόρμα που μας φέρνει πιο κοντά, που ενώνει εμπει­ρίες, ανάγκες και προ­ο­πτι­κές, και που μετα­τρέ­πει τη γεω­γρα­φική δια­σπορά του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού στην κοινή μας δύναμη. Και όσο η ΠΟΞ συνε­χί­ζει να δια­τη­ρεί τον περι­φε­ρειακό ρόλο που οφείλει να έχει, το δίκτυο αυτό θα ισχυ­ρο­ποιεί­ται.

Κυρίες και κύριοι,

Βιώ­νουμε ξανά μία ακόμη διεθνή κρίση. Τις τελευ­ταίες μέρες όλοι δια­πι­στώ­νουμε ένα πάγωμα στις κρα­τή­σεις, που εύλογα προ­κα­λεί ανη­συ­χία. Παρόλα αυτά, πρέπει να κρατάμε τη θετική ατζέντα ψηλά και να παρα­μέ­νουμε αισιό­δο­ξοι. Όχι από αφέλεια, αλλά γιατί η Ελλάδα έχει επι­δεί­ξει στο παρελ­θόν εξαι­ρε­τική ανθε­κτι­κό­τητα σε κρίσεις, ανθε­κτι­κό­τητα που περνά και μέσα από την παρα­γω­γική συνερ­γα­σία ιδιω­τι­κού και δημό­σιου τομέα. Ακριβώς όμως επειδή πρέπει να

είμαστε αισιό­δο­ξοι, οφεί­λουμε να είμαστε και ρεα­λι­στές. Σε περιό­δους διε­θνούς αβε­βαιό­τη­τας, το χει­ρό­τερο που μπο­ρούμε να κάνουμε είναι να εγκλω­βι­στούμε στη φασαρία γεγο­νό­των που δεν περνούν από το χέρι μας.

Οφεί­λουμε να κρα­τή­σουμε καθαρό το βλέμμα μας, να μεί­νουμε συγκε­ντρω­μέ­νοι και να δου­λέ­ψουμε πάνω σε αυτά που μπο­ρούμε να επη­ρε­ά­σουμε. Και το βασι­κό­τερο από αυτά είναι η δια­φύ­λαξη της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των ξενο­δο­χείων μας.

Και όταν μιλάμε για αντα­γω­νι­στι­κό­τητα, οφεί­λουμε να μιλάμε χωρίς περι­στρο­φές. Γιατί στην Ελλάδα έχουμε την μεγα­λύ­τερη επι­βά­ρυνση στην τιμή σε όλη την μεσό­γειο. Έχουμε ΦΠΑ δια­μο­νής 13%, όταν σε κάποιες αντα­γω­νί­στριες χώρες, όπως η Πορ­το­γα­λία, οι αντί­στοι­χοι συντε­λε­στές φτάνουν 6%. Έχουμε τέλος δια­μο­νής που σε πολλές περι­πτώ­σεις φτάνει και τα 15 ευρώ, όταν σε άλλες του­ρι­στι­κές αγορές, όπως η Κροατία, το αντί­στοιχο βάρος μπορεί περιο­ρί­ζε­ται στα 2,5 ευρώ. Έχουμε ένα τέλος παρε­πι­δη­μού­ντων 0,75% επί του τζίρου, μια επι­βά­ρυνση που δεν συναντά κανείς σε αντα­γω­νί­στριες χώρες. Και όλα αυτά συμ­βαί­νουν σε μια περίοδο κατά την οποία οι επι­χει­ρή­σεις απορ­ρο­φούν ταυ­τό­χρονα έντονες αυξή­σεις στα λει­τουρ­γικά κόστη και στις απαι­τή­σεις κανο­νι­στι­κής συμ­μόρ­φω­σης.

Και το πρό­βλημα δεν είναι μόνο το ύψος αυτών των επι­βα­ρύν­σεων. Είναι ότι δεν επι­στρέ­φουν με την ένταση που απαι­τεί­ται στους προ­ο­ρι­σμούς είτε μέσα από δημό­σιες επεν­δύ­σεις ή βελ­τί­ωση των δημο­τι­κών υπη­ρε­σιών, είμε με πιο οργα­νω­μένη δια­χεί­ριση του προ­ο­ρι­σμών για την συνο­λική καλύ­τερη εμπει­ρία του επι­σκέ­πτη. Και όσο δεν βελ­τιώ­νε­ται η συνο­λική εμπει­ρία των πελατών, η Μέση Κατα­κε­φα­λήν Δαπάνη θα κατα­γρά­φει ρεκόρ μόνο σε ονο­μα­στι­κές αξίες. Όχι σε πραγ­μα­τι­κές. Θα την κατευ­θύ­νει συνεπώς ο πλη­θω­ρι­σμός, και όχι η βελ­τί­ωση της ποιό­τη­τας των πελατών μας. Και όπως ελπίζω να είναι κατα­νοητό, τα στοι­χή­ματα βελ­τί­ω­σης της ποιό­τη­τας δεν κερ­δί­ζο­νται σε ονο­μα­στι­κές αξίες.

Γι’ αυτό και το δίλημμα είναι απο­λύ­τως καθαρό. Ή τα έσοδα που προ­κύ­πτουν από την αυξη­μένη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση θα πρέπει να επι­στρέ­ψουν στο προϊόν ή θα πρέπει να ανοίξει σοβαρά η συζή­τηση για την επα­νε­ξέ­ταση του ύψους αυτών των επι­βα­ρύν­σεων.

Tο μέλλον της χώρας είναι σε σημα­ντικό βαθμό συν­δε­δε­μένο με το μέλλον του του­ρι­σμού. Και αυτό το μέλλον θα δια­σφα­λι­στεί μόνο αν η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του κλάδου επα­νέλ­θει με σοβα­ρό­τητα στο επί­κε­ντρο της εθνικής στρα­τη­γι­κής.