8χρονη μαθήτρια σκοτώθηκε από πτώση σε δημοτικό σχολείο στον Αρχάγγελο – Αποζημίωση 200.000 ευρώ σε συγγενείς της

Με απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, που βρί­σκε­ται στο στάδιο της καθα­ρο­γρα­φής, απορ­ρί­φθηκε η έφεση που άσκησε το Ελλη­νικό Δημόσιο κατά απο­φά­σεως του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, που απο­ζη­μί­ωσε με το ποσό των 200.000 ευρώ, τους συγ­γε­νείς 8χρονου παιδιού, που τραυ­μα­τί­στηκε θανά­σιμα μετά από πτώση από το περβάζι δημο­τι­κού σχο­λείου στον Αρχάγ­γελο.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, που είχε συγκλο­νί­σει το νησί, έχει ως εξής:

Την 4η Μαρτίου 1999, ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:00 πμ η 8 χρονη, μαθή­τρια της Β’ τάξης τoυ 1ου   Δημο­τι­κού Σχο­λείου Αρχαγ­γέ­λου, κόρη της πρώτης ενά­γου­σας, αδερφή των ενα­γό­ντων για λογα­ρια­σμό των οποίων ενεργεί η πρώτη ενά­γουσα, εγγονή του δεύ­τε­ρου και της τρίτης των ενα­γό­ντων και ανηψιά του τέταρ­του ενά­γο­ντος (αδελφού της πρώτης ενά­γου­σας), ενώ βρι­σκό­ταν στην αίθουσα διδα­σκα­λίας του πρώτου ορόφου του  ως άνω σχο­λείου, διέφυγε της προ­σο­χής δύο εκπαι­δευ­τι­κών, που βρί­σκο­νταν, σύμφωνα με το  εβδο­μα­διαίο ωρο­λό­γιο πρό­γραμμα  μαθη­μά­των του  σχο­λείου αυτού,  σε εφη­με­ρία, κατέ­πεσε από το ανοιχτό παρά­θυρο της αίθου­σας και υπέστη θανά­σιμο τραυ­μα­τι­σμό.

Συγκε­κρι­μένα, η μαθή­τρια, κατά τη  λήξη  του πρώτου δια­λείμ­μα­τος, εισήλθε στην αίθουσα διδα­σκα­λίας της τάξης της, η οποία βρι­σκό­ταν στον πρώτο όροφο του σχο­λι­κού κτηρίου και ανέβηκε στο περβάζι του ανοι­χτού παρα­θύ­ρου, πιθανόν για να κρυφτεί από τη δασκάλα της, απ’ όπου γλί­στρησε και έπεσε στα σκαλιά της εισόδου του σχο­λείου και από ύψος 4.5μ. περίπου. Την ώρα εκείνη, η εκπαι­δευ­τι­κός, αφού είχε ανοίξει προη­γου­μέ­νως την αίθουσα της Β’ τάξης για να εισέλ­θουν οι μαθητές, κινή­θηκε προς την εσω­τε­ρική σκάλα του κτηρίου, προ­κει­μέ­νου να ελέγξει την ασφαλή άνοδο των μαθητών και την είσοδό τους στην αίθουσα, όπου, χωρίς να αντι­λη­φθεί η ίδια οτι­δή­ποτε, ειδο­ποι­ή­θηκε για την πτώση της  μαθή­τριας από το παρά­θυρο, το οποίο ανοι­γό­ταν πάντα κατά τη διάρ­κεια του δια­λείμ­μα­τος για να αερι­στεί η αίθουσα, από έναν άλλο μαθητή της ίδιας τάξης.

Κατόπιν, η εκπαι­δευ­τι­κός    κατέ­βηκε στην είσοδο του σχο­λι­κού κτηρίου μαζί με άλλους δασκά­λους, που είχαν ειδο­ποι­η­θεί για το συμβάν, όπου βρήκαν την μαθή­τρια κτυ­πη­μένη και ειδο­ποί­η­σαν το ασθε­νο­φόρο του Κέντρου Υγείας Αρχαγ­γέ­λου.

Το ασθε­νο­φόρο, το οποίο έφθασε αμέσως, μετέ­φερε την μαθή­τρια αρχικά στο Κέντρο Υγείας και κατόπιν στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, όπου,    σύμφωνα    με ιατρο­δι­κα­στική    έκθεση, δια­πι­στώ­θηκε ότι είχε υποστεί «βαρεία ΚΕΚ-κώμα-γλασκώνη».

Στη συνέ­χεια, η μαθή­τρια, την ίδια ημέρα δια­κο­μί­σθηκε δια­σω­λη­νω­μένη υπό μηχα­νικό αερισμό και φαρ­μα­κευ­τική κατα­στολή στη ΜΕΘ του Νοσο­κο­μείου Παίδων Αθηνών «Π. & Α. Κυρια­κού». Στο Νοσο­κο­μείο αυτό παρέ­μεινε έως τις 13 Μαρτίου 1999,  οπότε απε­βί­ωσε.

Κατά των εφη­με­ρευό­ντων εκπαι­δευ­τι­κών ασκή­θηκε ποινική δίωξη για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια.

Το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, με την από 19 Μαΐου 2006 απόφασή του κήρυξε αθώες τις εκπαι­δευ­τι­κούς.

Οι ενά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι το εν λόγω ατύχημα, το οποίο είχε ως συνέ­πεια το θανά­σιμο τραυ­μα­τι­σμό της οικείας τους, οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά σε υπαι­τιό­τητα των οργάνων του ενα­γο­μέ­νου Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, διότι οι εκπαι­δευ­τι­κοί, οι οποίες ήταν, την ημέρα εκείνη, υπεύ­θυ­νες για την επί­βλεψη των μαθητών, αλλά και των χώρων του σχο­λείου, η δε τελευ­ταία και ως εκπαι­δευ­τι­κός της τάξης της θανού­σης, επέ­δει­ξαν βαριά αμέλεια  κατά την εκτέ­λεση των καθη­κό­ντων τους και μη κατα­βάλ­λο­ντας τη δέουσα προσοχή, εγκα­τέ­λει­ψαν την αίθουσα με τους μαθητές λίγα λεπτά μετά τη λήξη του δια­λείμ­μα­τος, με απο­τέ­λε­σμα η ως άνω μαθή­τρια να ξεφύγει της προ­σο­χής τους και να πέσει στο κενό από το παρά­θυρο της αίθου­σας του πρώτου ορόφου, το οποίο, κατά παρά­βαση των καθη­κό­ντων επο­πτείας, με τα οποία ήταν επι­φορ­τι­σμέ­νες, ήταν ανοιχτό.

Περαι­τέρω, ισχυ­ρί­ζο­νται ότι το Ελλη­νικό Δημόσιο ευθύ­νε­ται για την πρό­κληση του ατυ­χή­μα­τος αυτού και διότι η δευτέρα τάξη δημο­τι­κού, που απο­τε­λεί­ται από μικρά, ανώριμα παιδιά, είχε στε­γα­σθεί στον πρώτο όροφο του σχο­λι­κού κτηρίου, αντί του ισο­γείου.

Το δικα­στή­ριο έκρινε πράγ­ματι ότι η πλημ­με­λής επι­τή­ρηση που άσκησε η εκπαι­δευ­τι­κός επί των μαθητών της συγκε­κρι­μέ­νης τάξης απο­δει­κνύ­ε­ται από το γεγονός του ότι αυτή δεν αντι­λή­φθηκε ολωσ­διό­λου ούτε το ότι η θανούσα είχε ανεβεί στο περβάζι του ανοι­χτού παρα­θύ­ρου, αλλά ούτε και την πτώση της από αυτό στα σκαλιά της εισόδου του σχο­λι­κού κτηρίου, παρά μόνο όταν την ενη­μέ­ρωσε σχετικά ένας άλλος μαθητής της ίδιας τάξης.

Τους συγ­γε­νείς του παιδιού εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Γ. Μαυ­ρο­μά­της.