Το τέλος ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση φέρνει πιο ακριβές διακοπές, αλλά και νέες υποδομές

Οι δια­κο­πές εν­δέ­χε­ται να κο­στί­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο, όχι μόνο λόγω πλη­θω­ρι­σμού, αλλά και εξαι­τί­ας και­νού­ριων χρε­ώ­σε­ων που υιο­θε­τούν όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι τα­ξι­διω­τι­κοί προ­ο­ρι­σμοί. Οι χρε­ώ­σεις αυτές αφο­ρούν δια­μο­νή, ει­σι­τή­ρια με­τα­φο­ράς, ακόμα και εί­σο­δο σε εθνι­κά πάρκα ή προ­στα­τευό­με­νες πε­ριο­χές.

Αν και η αύ­ξη­ση των τιμών δη­μιουρ­γεί δυ­σα­ρέ­σκεια, τα νέα αυτά τέλη απο­σκο­πούν κυ­ρί­ως στην αντι­με­τώ­πι­ση της κλι­μα­τι­κής κρί­σης και τη δια­τή­ρη­ση οι­κο­συ­στη­μά­των και πε­ριο­χών ιδιαί­τε­ρης του­ρι­στι­κής πί­ε­σης.

Από τον Ια­νουά­ριο του 2024, η Ελ­λά­δα αντι­κα­τέ­στη­σε τον φόρο δια­νυ­κτέ­ρευ­σης με τέλος αν­θε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τι­κή κρίση. Το τέλος κυ­μαί­νε­ται από 0,50 έως 10 ευρώ ανά δια­νυ­κτέ­ρευ­ση, ανά­λο­γα με την κα­τη­γο­ρία κα­τα­λύ­μα­τος και την εποχή. Πα­ράλ­λη­λα, προ­στέ­θη­καν έξτρα χρε­ώ­σεις έως 20 ευρώ σε νησιά με υψηλή επι­σκε­ψι­μό­τη­τα, όπως η Μύ­κο­νος και η Σα­ντο­ρί­νη. Ο στό­χος του μέ­τρου είναι η άντλη­ση 400 εκατ. ευρώ ετη­σί­ως, με σκοπό τη χρη­μα­το­δό­τη­ση έργων σε ύδρευ­ση, πρό­λη­ψη φυ­σι­κών κα­τα­στρο­φών και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή απο­κα­τά­στα­ση.

Καθώς τα ακραία φαι­νό­με­να γί­νο­νται συ­χνό­τε­ρα, αρ­κε­τές χώρες με με­γά­λη του­ρι­στι­κή κί­νη­ση υιο­θε­τούν πα­ρό­μοια μέτρα.

Τον Αύ­γου­στο του 2023, η Λα­χάι­να της Χα­βά­ης επλή­γη από μία από τις φο­νι­κό­τε­ρες πυρ­κα­γιές στην ιστο­ρία των ΗΠΑ. Απο­τέ­λε­σμα ήταν ο θά­να­τος 102 αν­θρώ­πων και η κα­τα­στρο­φή χι­λιά­δων κτη­ρί­ων. Τον Μάιο του 2025, η Χαβάη ανα­κοί­νω­σε τον πρώτο του­ρι­στι­κό “Green Fee” στις ΗΠΑ, που θα ισχύ­σει από το 2026. Θα προ­στε­θεί 0,75% επί των υφι­στά­με­νων φόρων δια­μο­νής, με στόχο τη συ­γκέ­ντρω­ση 100 εκατ. δο­λα­ρί­ων το χρόνο για πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές πα­ρεμ­βά­σεις.

Η Σού­ζαν Φα­ζέ­κας, ξε­να­γός και επι­χει­ρη­μα­τί­ας, το­νί­ζει πως: «Το να ζη­τά­με από τους επι­σκέ­πτες να συμ­βά­λουν στη φρο­ντί­δα αυτών των τόπων δεν είναι βάρος, αλλά ευ­και­ρία να συμ­με­τέ­χουν ενερ­γά».

Το 2024, το Μπαλί επέ­βα­λε πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό τέλος 150.000 ρου­πιών (πε­ρί­που 7,93 ευρώ) για κάθε ξένο επι­σκέ­πτη. Οι Μαλ­δί­βες, από το 2015, χρε­ώ­νουν “Green Tax” ανά δια­νυ­κτέ­ρευ­ση. Το 2025 το ποσό δι­πλα­σιά­στη­κε στα 12 δο­λά­ρια (9 ευρώ) για κάθε δια­νυ­κτέ­ρευ­ση. Τα έσοδα χρη­μα­το­δο­τούν κρα­τι­κά προ­γράμ­μα­τα για από­βλη­τα και ακτο­γραμ­μές. Στη Νέα Ζη­λαν­δία, ο διε­θνής φόρος επι­σκε­πτών υπο­στη­ρί­ζει σχέ­δια δια­τή­ρη­σης και βιώ­σι­μη του­ρι­στι­κή υπο­δο­μή.

Η Δρ Ρέι­τσελ Ντοντς, ει­δι­κή στη δια­χεί­ρι­ση του­ρι­σμού, εξη­γεί ότι οι φόροι αυτοί είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κοί μόνο όταν συ­νο­δεύ­ο­νται από δια­φα­νή ενη­μέ­ρω­ση. «Οι τα­ξι­διώ­τες δέ­χο­νται να πλη­ρώ­νουν επι­πλέ­ον εφό­σον γνω­ρί­ζουν πού πη­γαί­νουν τα χρή­μα­τα».

Με­ρι­κές χώρες εφαρ­μό­ζουν ήδη τέ­τοιες πρα­κτι­κές: Στις Μαλ­δί­βες, το Πρά­σι­νο Τα­μείο εκ­δί­δει μη­νιαί­ες εκ­θέ­σεις με στοι­χεία εσό­δων και δα­πα­νών. Η Νέα Ζη­λαν­δία δίνει ετή­σιες ανα­φο­ρές με λίστα έργων που ολο­κλη­ρώ­θη­καν, όπως η απο­κα­τά­στα­ση των μο­νο­πα­τιών του Cathedral Cove. Στη Χαβάη, δη­μιουρ­γή­θη­κε ει­δι­κή Ομάδα Συμ­βού­λων για το Κλίμα, με στόχο την αξιο­ποί­η­ση των νέων πόρων και την ενη­μέ­ρω­ση του κοι­νού.

Σύμ­φω­να με τον Κρί­στο­φερ Ίμπ­σεν από το World Travel & Tourism Council, η βιω­σι­μό­τη­τα πρέ­πει να εν­σω­μα­τω­θεί στον πυ­ρή­να των του­ρι­στι­κών υπη­ρε­σιών. «Δεν είναι πο­λυ­τέ­λεια ή έξτρα επι­λο­γή. Πρέ­πει να απο­τε­λεί την προ­φα­νή λύση για κάθε επι­σκέ­πτη», επι­ση­μαί­νει.

Οι του­ρι­στι­κοί φόροι δεν λει­τουρ­γούν μόνο ως οι­κο­νο­μι­κό ερ­γα­λείο, αλλά ση­μα­το­δο­τούν και μια αλ­λα­γή φι­λο­σο­φί­ας: ο του­ρι­σμός με­τα­τρέ­πε­ται από δρα­στη­ριό­τη­τα κα­τα­νά­λω­σης σε σχέση συ­νερ­γα­σί­ας. Αντί οι επι­σκέ­πτες να φεύ­γουν αφή­νο­ντας πίσω ζη­μιές, κα­λού­νται πλέον να γί­νουν μέρος της λύσης, ανα­λαμ­βά­νο­ντας με­ρί­διο ευ­θύ­νης για το μέλ­λον των προ­ο­ρι­σμών που αγα­πούν.

Πηγή: newmoney.gr