ΣΕΤΕ: 20-25% η έμμεση συμβολή του τουρισμού στο ΑΕΠ της Ελλάδας το 2014

Στη δημιουρ­γία του 9,5% του ΑΕΠ, με έμμεση συμβολή που εκτι­μά­ται σε 20-25%, συνέ­βαλλε το 2014 ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός, σύμφωνα με τα βασικά του­ρι­στικά μεγέθη της μελέτης του SETE Intelligence με τίτλο «Η συμβολή του του­ρι­σμού στην ελλη­νική οικο­νο­μία το 2014″.

Σύμφωνα με τη μελέτη, ο του­ρι­σμός το 2014:

– συνέ­βαλε άμεσα στη δημιουρ­γία του 9,5% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ η άμεση και έμμεση συμβολή του εκτι­μά­ται σε 20% έως 25%, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την κοινή ρήση ότι απο­τε­λεί τη «βαριά βιο­μη­χα­νία» της χώρας,

– απο­τε­λεί την ατμο­μη­χανή της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, αφού το 2014 παρου­σί­ασε ανά­πτυξη 11% ή €1,7 δισ. (από €15,3 δισ. άμεσης συνει­σφο­ράς στο ΑΕΠ το 2013 σε €17 δισ. το 2014) όταν το συνο­λικό ΑΕΠ εκτι­μά­ται ότι μειώ­θηκε κατά €3,4 δισ. σε ονο­μα­στι­κούς όρους και αυξή­θηκε κατά 0,8% περίπου σε πραγ­μα­τι­κούς λόγω απο­πλη­θω­ρι­σμού,

– από κάθε €1 του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, δημιουρ­γεί­ται επι­πλέον €1,2 έως €1,65 πρό­σθε­της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Ως απο­τέ­λε­σμα για κάθε €1 του­ρι­στι­κού εσόδου, το ΑΕΠ της χώρας αυξά­νε­ται κατά €2,2 έως €2,65, δηλαδή ο του­ρι­σμός είναι ένας κλάδος με μεγάλη διάχυση ωφε­λειών στην οικο­νο­μία,

– για 3 νησιω­τι­κές Περι­φέ­ρειες (Κρήτη, Νότιο Αιγαίο, Ιόνιο) συνει­σφέ­ρει άμεσα στη δημιουρ­γία του­λά­χι­στον 50% του ΑΕΠ των Περι­φε­ρειών αυτών. Οι περι­φέ­ρειες αυτές έχουν από τα υψη­λό­τερα κατά κεφαλήν ΑΕΠ στη χώρα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας την άποψη ότι ο του­ρι­σμός οδηγεί σε βελ­τί­ωση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου των περιο­χών στις οποίες ανα­πτύσ­σε­ται,

– προ­σέ­φερε στην αιχμή του – σε συν­δυα­σμό με την εστίαση – του­λά­χι­στον 1 στις 3 θέσεις μισθω­τής απα­σχό­λη­σης στον ιδιω­τικό τομέα, πλέον των θέσεων αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νων σε 31 χιλιά­δες μικρά ξενο­δο­χεία και ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια και δεκάδες χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης,

– υπήρξε η δρα­στη­ριό­τητα που στήριξε τα ασφα­λι­στικά ταμεία σε μια χρονιά που οι υπό­λοι­πες δρα­στη­ριό­τη­τες του ιδιω­τι­κού τομέα συνέ­χι­σαν να συρ­ρι­κνώ­νο­νται και ως εκ τούτου να μειώ­νουν τη συνει­σφορά τους σε αυτά,

– κάλυψε με τις ταξι­διω­τι­κές εισπρά­ξεις το 76% του ελλείμ­μα­τος του εμπο­ρι­κού ισο­ζυ­γίου. Οι εισπρά­ξεις αυτές σχεδόν ισού­νται με τις εισπρά­ξεις από τις εξα­γω­γές όλων των άλλων προ­ϊ­ό­ντων που εξάγει η χώρα, εξαι­ρου­μέ­νων των εισπρά­ξεων από εξαγωγή πλοίων και καυ­σί­μων,

– αν στις ταξι­διω­τι­κές εισπρά­ξεις συνυ­πο­λο­γι­σθούν και οι εισπρά­ξεις από αερο­με­τα­φο­ρές και θαλάσ­σιες μετα­φο­ρές από τον εισα­γό­μενο του­ρι­σμό, τότε το σύνολο υπερ­βαί­νει κατά πολύ το σύνολο των εισπρά­ξεων από τις εξα­γω­γές όλων των άλλων προ­ϊ­ό­ντων πλην πλοίων και καυ­σί­μων.

Είναι προ­φα­νής από τα παρα­πάνω αφενός η σπου­δαιό­τητα του του­ρι­σμού για την ελλη­νική οικο­νο­μία και αφε­τέ­ρου ο δυνα­μι­σμός του κλάδου. Ο δυνα­μι­σμός αυτός απο­τε­λεί την αφε­τη­ρία στην οποία πρέπει να βασι­στούν οι πολι­τι­κές που θα αντι­με­τω­πί­σουν τη σημα­ντι­κό­τερη αδυ­να­μία του του­ρι­σμού της χώρας που δεν είναι άλλη από την επο­χι­κό­τητα (περίπου το 60% των αφίξεων και των εσόδων πραγ­μα­το­ποιού­νται στο 3ο τρίμηνο και μόλις 6% των αφίξεων και 3% των εσόδων στο 1ο τρίμηνο). Δηλαδή, η αντι­με­τώ­πιση της επο­χι­κό­τη­τας δεν μπορεί παρά να γίνει με τη συμπλή­ρωση και τον εμπλου­τι­σμό του βασικού προ­ϊ­ό­ντος «Ήλιος και Θάλασσα», που άλλωστε απο­τε­λεί και το μεγα­λύ­τερο «του­ρι­στικό προϊόν» (tourism product) σε όλη την Ευρώπη, και όχι με την κατα­πο­λέ­μησή του.