Επιστολή 64 ανθρώπων από το χώρο του πολισμού, της οικονομίας και της πανεπιστημιακής κοινότητας : Έντονη κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ

Με δημόσια επι­στολή τους 64 άνθρω­ποι από το χώρο του πολι­σμού, της οικο­νο­μίας και της πανε­πι­στη­μια­κής κοι­νό­τη­τας παρεμ­βαί­νουν στα δημόσια πράγ­ματα ανα­λύ­ο­ντας τη θέση τους για το τι συνιστά πρόοδο και τι οπι­σθο­δρό­μηση σήμερα στη χώρα μας. Ασκώ­ντας έντονη κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ στην επι­στολή που συνυ­πο­γρά­φουν, κατη­γο­ρούν τον ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων, ότι έχει επι­βά­λει στην χώρα «τρι­το­κο­σμι­κές αντι­λή­ψεις και ψευδή ευρω­παϊ­σμό» και υπο­δύ­ε­ται την πρόοδο ενώ στην ουσία εφαρ­μό­ζει «ένα σχέδιο εκτε­τα­μέ­νης εξάρ­τη­σης των λαϊκών στρω­μά­των από επι­δό­ματα και διο­ρι­σμούς».

Οι 64 μάλιστα καταγ­γέλ­λουν «την απο­διάρ­θρωση κάθε ανα­γεν­νη­τι­κής προ­σπά­θειας στην εκπαί­δευση» και απο­δί­δουν στη σημε­ρινή κυβέρ­νηση την ευθύνη «για το διχα­στικό πολι­τικό κλίμα», τις παρεμ­βά­σεις ελέγχου της Δικαιο­σύ­νης ακόμη και με ποι­νι­κές διώξεις των πολι­τι­κών της αντι­πά­λων, όπως και την προ­σπά­θεια «χει­ρα­γώ­γη­σης των Μέσων Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης». Όπως λένε η Ελλάδα αντι­με­τω­πί­ζει πιε­στικά διαρ­θρω­τικά προ­βλή­ματα που δεν επι­λύ­ο­νται όσο βρι­σκό­μα­στε πολι­τικά καθη­λω­μέ­νοι σε μια ξεπε­ρα­σμένη περι­χα­ρά­κωση αριστεράς-δεξιάς με όρους του περα­σμέ­νου αιώνα ενώ ορίζουν ως προ­ο­δευ­τική την κυβέρ­νηση εκείνη που θα επι­κε­ντρώ­σει μεταξύ άλλων τις δυνά­μεις της στην ανα­σύ­νταξη της μεσαίας τάξης, τη μείωση της φορο­λο­γίας, τη στήριξη της Ελλάδας που παράγει και εξάγει, την απο­κομ­μα­τι­κο­ποί­ηση του κράτους, την ανε­ξαρ­τη­σία της Δικαιο­σύ­νης, τη βελ­τί­ωση της δημό­σιας υγείας και παι­δείας και την αντι­με­τώ­πιση του δημο­γρα­φι­κού ζητή­μα­τος.

«Αυτά τα αιτή­ματα συν­δέ­ο­νται ευθέως με τα συμ­φέ­ρο­ντα των αδύ­να­μων πολιτών, των μεσαίων στρω­μά­των και των δημιουρ­γι­κών ανθρώ­πων», υπο­στη­ρί­ζουν οι «64». Μεταξύ των 64, το κείμενο υπο­γρά­φουν προ­σω­πι­κό­τη­τες όπως ο ιστο­ρι­κός Θάνος Βερέμης, οι καθη­γη­τές Γιώργος Παγου­λά­τος, Στάθης Καλύβας και Πάνος Τσα­κλό­γλου, ο σκη­νο­θέ­της Σωτήρης Γκο­ρί­τσας, ο ηθο­ποιός Κων­στα­ντί­νος Μαρ­κου­λά­κης και ο συγ­γρα­φέας Χρήστος Χωμε­νί­δης, κ.α.

Το κείμενο των 64

Τι είναι προ­ο­δευ­τικό σήμερα;

Στη χώρα επι­κρα­τεί μια γενική παρά­λυση. Η μεσαία τάξη, ραχο­κο­κα­λιά της ελλη­νι­κής δημο­κρα­τίας, συρ­ρι­κνώ­νε­ται. Ατομικά αδιέ­ξοδα και συλ­λο­γική ματαί­ωση υπο­σκά­πτουν κάθε από­πειρα να βγούμε από το τέλμα. H χώρα απο­τυγ­χά­νει εκεί όπου άλλες κοι­νω­νίες λύνουν τα προ­βλή­ματά τους. Η από­στασή μας από τον ανα­πτυγ­μένο κόσμο καθη­με­ρινά μεγα­λώ­νει.

Παρά­γο­ντας αυτής της κρίσης είναι η γιγά­ντωση του λαϊ­κι­σμού που οδήγησε τη χώρα στα χέρια των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Στέρησε την οικο­νο­μική μας ελευ­θε­ρία για πολλά περισ­σό­τερα χρόνια από οποια­δή­ποτε άλλη ευρω­παϊκή χώρα. Οδήγησε την εγχώρια αγορά σε ασφυξία λόγω των capital controls. Απο­θάρ­ρυνε τις ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις εξαι­τίας της βαριάς υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης. Εξώθησε τις επι­χει­ρή­σεις στην παρα­οι­κο­νο­μία ή σε άλλες φορο­λο­γι­κές έδρες και τους εργα­ζό­με­νους στην αδήλωτη εργασία. Μεγέ­θυνε το brain drain. Έθρεψε τα άκρα και την αποχή. Όξυνε την κρίση εμπι­στο­σύ­νης προς τη δημο­κρα­τία.

Τρι­το­κο­σμι­κές αντι­λή­ψεις, αρι­στε­ρί­στικη ιδε­ο­λη­ψία, ψευδής ευρω­παϊ­σμός, πελα­τειακή προσ­δο­κία και πρα­κτική εφαρ­μογή ενός σχεδίου εκτε­τα­μέ­νης εξάρ­τη­σης των λαϊκών στρω­μά­των από επι­δό­ματα και διο­ρι­σμούς υπο­δύ­ο­νται την πρόοδο. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα οδηγούν σε κυβερ­νη­τι­κές παρεμ­βά­σεις ελέγχου της Δικαιο­σύ­νης, χει­ρα­γώ­γη­σης των Μέσων Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης, ποι­νι­κών διώξεων πολι­τι­κών αντι­πά­λων, διχα­στι­κού πολι­τι­κού κλί­μα­τος. Αλλά και απο­διάρ­θρω­σης κάθε ανα­γεν­νη­τι­κής προ­σπά­θειας στην εκπαί­δευση.

Αυτή η Ελλάδα δεν αξίζει στους Έλληνες. Η στροφή στην αντι-πολιτική ή την μη πολι­τική δεν είναι λύση αλλά πηγή περαι­τέρω δεινών. Καιρός να γυρί­σουμε σελίδα και να συζη­τή­σουμε ξανά τι σημαί­νει «προ­ο­δευ­τικό» στη χώρα μας.

Προ­ο­δευ­τική πολι­τική σήμερα δεν είναι αυτή που χαϊ­δεύει τους ολο­κλη­ρω­τι­σμούς του 20ου αιώνα. Δεν είναι αυτή που ενο­χο­ποιεί την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και απα­ξιώ­νει την εργασία και την αρι­στεία. Που μετα­χει­ρί­ζε­ται τον διχα­στικό λόγο και ανέ­χε­ται την πολι­τική βία και τους βαν­δα­λι­σμούς. Που υπο­στη­ρί­ζει αντι­δη­μο­κρα­τικά καθε­στώτα. Που εργα­λειο­ποιεί τη Δικαιο­σύνη. Που υπο­τάσ­σε­ται χωρίς αντί­λογο στα κελεύ­σματα των ισχυρών της Γης για ατομικά πολι­τικά οφέλη. Που επι­βρα­βεύει την ευκολία, την ημι­μά­θεια και την λιγό­τερη προ­σπά­θεια σε ένα εκπαι­δευ­τικό σύστημα που προ­σφέ­ρει πτυχία μελ­λο­ντι­κής ανερ­γίας και χαμηλών αμοιβών. Η υπο­βάθ­μιση των δημο­κρα­τι­κών θεσμών και της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας, η ανομία, οι νέες ανι­σό­τη­τες και η υπο­νό­μευση της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών προς τη Δημο­κρα­τία και το κράτος δικαίου δεν είναι πρόοδος. Το κλίμα ανα­σφά­λειας, φόβου, αυθαι­ρε­σίας και απο­γο­ή­τευ­σης που έχει απλωθεί πάνω από την χώρα δεν είναι πρόοδος. Ο εκφα­σι­σμός της κοι­νω­νίας καρα­δο­κεί ακριβώς εξαι­τίας αυτής της πολι­τι­κής.

Η πραγ­μα­τική προ­ο­δευ­τική πολι­τική σήμερα συνδέει τη Δημο­κρα­τία με την ανά­πτυξη, την ποιο­τική εργασία, την κοι­νω­νική κινη­τι­κό­τητα και την προ­σω­πική αυτο­νο­μία. Δια­κρί­νει το ρεα­λι­στικό από το ανέ­φι­κτο και εργά­ζε­ται για το πρώτο. Προσ­διο­ρί­ζει τον κανόνα και την εξαί­ρεση. Δου­λεύει συστη­μα­τικά για να μπορεί ο καθένας και η καθεμιά να πραγ­μα­τώ­σει τον δικό του και τον δικό της δρόμο ευτυ­χίας, σε ένα πλαίσιο καθη­με­ρι­νής και συλ­λο­γι­κής προόδου.

Η πραγ­μα­τική προ­ο­δευ­τική πολι­τική σήμερα προ­στα­τεύει τα ατομικά δικαιώ­ματα και την ιδιω­τική πρω­το­βου­λία. Σχε­διά­ζει και υλο­ποιεί πολι­τι­κές υπέρ της Ελλάδας που παράγει και εξάγει. Ενθαρ­ρύ­νει την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, ιδίως των νέων. Προ­στα­τεύει τον αντα­γω­νι­σμό και διευ­κο­λύ­νει την παρα­γωγή πλούτου από την ιδιω­τική πρω­το­βου­λία. Κινη­τρο­δο­τεί τις επεν­δύ­σεις και απο­θαρ­ρύ­νει τη δια­φθορά. Κατα­νοεί τις σαρω­τι­κές τεχνο­λο­γι­κές αλλαγές στην αγορά εργα­σίας και υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα νέα εργα­σιακά δικαιώ­ματα. Προ­στα­τεύει το περι­βάλ­λον και προωθεί τη βιώσιμη ανά­πτυξη. Ανα­γνω­ρί­ζει ότι οι δυνά­μεις της παγκο­σμιο­ποί­η­σης και της τεχνο­λο­γι­κής αλλαγής παρά­γουν ανι­σό­τη­τες στις χώρες που μένουν αδρα­νείς και γνω­ρί­ζει πότε να παρέμ­βει για να διορ­θώ­σει τις απο­τυ­χίες των αγορών. Κατα­νέ­μει δίκαια τους καρπούς της ανά­πτυ­ξης και της ευη­με­ρίας και επι­με­ρί­ζει με πνεύμα αλλη­λεγ­γύης τα βάρη της κρίσης.

Η πραγ­μα­τική προ­ο­δευ­τική πολι­τική σήμερα φρο­ντί­ζει για την ταχεία απονομή της Δικαιο­σύ­νης και την απο­κα­τά­σταση του κράτους δικαίου. Ασκεί απο­τε­λε­σμα­τική και απο­δο­τική δημόσια διοί­κηση με δια­φά­νεια, αξιο­λό­γηση, λογο­δο­σία. Προ­σφέ­ρει ποιο­τικά δημόσια αγαθά παι­δείας και υγείας. Απλώνει απο­φα­σι­στικά δίχτυ προ­στα­σίας για τους αδύ­να­μους και μειώνει τις ανι­σό­τη­τες. Υπε­ρα­σπί­ζε­ται το λαϊκό αίτημα για προ­στα­σία και αντι­με­τώ­πιση της ανα­σφά­λειας στις πόλεις, την ύπαιθρο και τα σύνορα της επι­κρά­τειας. Εγγυά­ται την ασφά­λεια των πολιτών ως προ­ϋ­πό­θεση ελευ­θε­ρίας και Δημο­κρα­τίας, την ασφά­λεια και υγιεινή των πόλεων. Επεν­δύει στην οικο­νο­μία της γνώσης, σε μια δημόσια εκπαί­δευση υψηλής ποιό­τη­τας ως εργα­λείο κοι­νω­νι­κής κινη­τι­κό­τη­τας και δικαιο­σύ­νης και τη συνδέει με την παρα­γω­γική δια­δι­κα­σία.

Η πραγ­μα­τική προ­ο­δευ­τική πολι­τική σήμερα αντι­λαμ­βά­νε­ται τον σύγ­χρονο πατριω­τι­σμό ως ανα­πό­σπα­στο συστα­τικό μιας ευρύ­τε­ρης ευρω­παϊ­κής ταυ­τό­τη­τας και προ­ο­πτι­κής. Πιστεύει (από πεποί­θηση και όχι τακτική) ότι η Ελλάδα ανήκει αδια­πραγ­μά­τευτα στον σκληρό πυρήνα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Συμ­βάλ­λει στην περαι­τέρω ενο­ποί­ηση της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης ως μονα­δικό δρόμο υπέρ­βα­σης των σημε­ρι­νών αδιε­ξό­δων και επι­βί­ω­σης στον σκληρό οικο­νο­μικό αντα­γω­νι­σμό ΗΠΑ-Κίνας. Ασκεί πίεση στην Ευρώπη να προ­στα­τεύ­σει τα σύνορα της επι­κρά­τειάς της. Ενθαρ­ρύ­νει την Ευρω­παϊκή προ­ο­πτική και τις σχέσεις καλής γει­το­νίας με τις Βαλ­κα­νι­κές χώρες και επι­διώ­κει πολυ­με­ρείς συνερ­γα­σίες για την ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας και την ευη­με­ρία των πολιτών. Και βέβαια εκπρο­σω­πεί αξιό­πι­στα τη χώρα στους διε­θνείς οργα­νι­σμούς.

Η προ­ο­δευ­τική πολι­τική υπη­ρε­τεί­ται από άξιους ανθρώ­πους, πολίτες του κόσμου που πιστεύ­ουν γνήσια σε αυτή και είναι πρό­θυ­μοι να συνει­σφέ­ρουν στα δημόσια πράγ­ματα ανι­διο­τε­λώς. ‘Ανθρω­ποι της αλή­θειας, της ελευ­θε­ρίας, του μόχθου, της τεχνο­λο­γίας, δεκτι­κοί στις προ­κλή­σεις του αύριο και ικανοί να τις δια­γνώ­σουν.

Οι προ­ο­δευ­τι­κοί πολίτες αυτής της χώρας που επί χρόνια συμ­με­τέ­χουμε στα κοινά υπο­στη­ρί­ζο­ντας όλα αυτά τα αιτή­ματα, θα ανα­γνω­ρί­σουμε ως προ­ο­δευ­τική την κυβέρ­νηση εκείνη που θα υπο­σχε­θεί ότι θα επι­κε­ντρώ­σει τις δυνά­μεις της στην ανα­σύ­νταξη της μεσαίας τάξης, τη μείωση της φορο­λο­γίας, την απο­κομ­μα­τι­κο­ποί­ηση του κράτους με εργα­λείο την αξιο­λό­γηση, την ανε­ξαρ­τη­σία της Δικαιο­σύ­νης, την ηλε­κτρο­νική δια­κυ­βέρ­νηση, τη βελ­τί­ωση της δημό­σιας υγείας και παι­δείας, την αντι­με­τώ­πιση του δημο­γρα­φι­κού ζητή­μα­τος και την ανα­διορ­γά­νωση του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος στην καθο­λικά απο­δε­κτή δομή των τριών πυλώνων κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης.

Η πρόοδος δεν είναι αξίωση κενή νοή­μα­τος. Παρα­μέ­νει ζωντανό αίτημα που υπερ­βαί­νει τον παρα­δο­σιακό άξονα αριστεράς-δεξιάς. Εμείς, οι προ­ο­δευ­τι­κοί πολίτες, δηλώ­νουμε απο­φα­σι­σμέ­νοι να το υπε­ρα­σπι­στούμε απέ­να­ντι στους σφε­τε­ρι­στές του, υπο­στη­ρί­ζο­ντας τις δυνά­μεις που εκφρά­ζουν σήμερα πιο αυθε­ντικά αυτά τα προ­ο­δευ­τικά αιτή­ματα, πέρα και πάνω από επί­πλα­στες δια­χω­ρι­στι­κές γραμμές του παρελ­θό­ντος. Διότι αυτά τα αιτή­ματα υπη­ρε­τούν στην πράξη τα συμ­φέ­ρο­ντα των αδύ­να­μων πολιτών, των μεσαίων στρω­μά­των, των δημιουρ­γι­κών ανθρώ­πων.

Υπο­γρά­φουν οι….

Βασίλης Αλε­βι­ζά­κος Πολι­τι­κός Επι­στή­μο­νας Μιχάλης Ανα­στα­σό­που­λος Νομικός Σύμ­βου­λος, MSc Δημο­σίου Δικαίου Γιάννης Αντω­νίου Τέως αντι­πρό­ε­δρος Διοι­κού­σας επι­τρο­πής πρό­τυ­πων πει­ρα­μα­τι­κών σχο­λείων (ΔΕΠΠΣ) Αλέξης Βασι­λείου Χει­ρούρ­γος ΩΡΛ, π. Γεν. Γραμ­μα­τέας Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Αθηνών Θάνος Βερέμης Ομό­τι­μος Καθη­γη­τής Πολι­τι­κής Επι­στή­μης και Πολι­τι­κής Ιστο­ρίας ΕΚΠΑ Ρωμανός Γερο­δή­μος Ανα­πλη­ρω­τής Καθη­γη­τής Διε­θνούς Πολι­τι­κής Πανε­πι­στη­μίου Bournemouth/Iδρυτής του Greek Politics Specialist Group. Γιώργος Γιαν­νό­που­λος Συγκοι­νω­νιο­λό­γος, ομό­τι­μος καθη­γη­τής ΑΠΘ Σωτήρης Γκο­ρί­τσας Σκη­νο­θέ­της Θανάσης Γκού­γκλας Λέκτο­ρας Πολι­τι­κής Επι­στή­μης και Δημό­σιων Πολι­τι­κών Πανε­πι­στή­μιο Exeter ΗΒ Αχιλ­λέας Γρα­βά­νης Καθη­γη­τής Φαρ­μα­κο­λο­γίας στην Ιατρική Σχολή του Παν/μιου Κρήτης Διο­νύ­σης Γου­σέ­της Πολι­τι­κός Μηχα­νι­κός, Αρθρο­γρά­φος Γρη­γό­ρης Δημη­τριά­δης Μηχα­νι­κός π. Πρό­ε­δρος & Δ.Σ. ΟΑΣΑ Απο­στό­λης Δημη­τρό­που­λος Δρ. Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής LSE, επι­στη­μο­νι­κός συνερ­γά­της του ΙΟΒΕ Ευθύμης Δημό­που­λος Εκπαι­δευ­τι­κός Ηρακλής Δημό­που­λος Καθη­γη­τής Τμήμα Ηλε­κτρο­λό­γων και Ηλε­κτρο­νι­κών Μηχα­νι­κών Πανε­πι­στή­μιο Δυτικής Αθήνας Γιώργος Δου­κί­δης Καθη­γη­τής του Οικο­νο­μι­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών (Ο.Π.Α.) Μάριος Θεμι­στο­κλέ­ους Γιατρός Νευ­ρο­χει­ρουρ­γός Ορέστης Καλο­γή­ρου Καθη­γη­τής, Διευ­θυ­ντής Εργα­στη­ρίου Μαγνη­τι­σμού & Μαγνη­τι­κών Υλικών, Τομέας Εφαρ­μο­γών Φυσικής & Φυσικής Περι­βάλ­λο­ντος, Τμήμα Φυσικής Α.Π.Θ. Στάθης Καλύβας Gladstone Professor of Government Department of Politics and International Relations University of Oxford Ανα­στά­σιος Καντιά­νης Δρ. Νομικής – Δικη­γό­ρος Μάνος Καρα­γιάν­νης Aναπληρωτής καθη­γη­τής στο τμήμα Αμυ­ντι­κών Σπουδών του King’s College London και ανα­πλη­ρω­τής καθη­γη­τής στο Πανε­πι­στή­μιο Μακε­δο­νίας Τρια­ντά­φυλ­λος (‘Ακης) Καρα­τρά­ντος Διε­θνο­λό­γος, Δρ. Ευρω­παϊ­κής Ασφα­λείας και Νέων Απειλών Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου Λεω­νί­δας Καστα­νάς Εκπαι­δευ­τι­κός Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκπαί­δευ­σης Θάνος Καψάλης Εκπαι­δευ­τι­κός Στέλιος Κουτ­να­τζής Λέκτο­ρας Νομικής Δημο­κρί­τειο Πανε­πι­στή­μιο Αντώνης Κυπραίος Στέ­λε­χος επι­χει­ρή­σεων Δημή­τρης Κυρια­κό­που­λος Καθη­γη­τής Μαθη­μα­τι­κών Δημή­τρης Λάιος Δικη­γό­ρος Χάρης Λαμπρό­που­λος Οικο­νο­μο­λό­γος, Επί­κου­ρος Καθη­γη­τής Πανε­πι­στη­μίου Πατρών Λυκούρ­γος Λια­ρό­που­λος Ομό­τι­μος Καθη­γη­τής ΕΚΠΑ Γιώργος Λιγνός Ναυ­τι­λιακά Σπύρος Λιούκας Καθη­γη­τής Οικο­νο­μι­κών Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών Κώστας Λάβδας Καθη­γη­τής Ευρω­παϊ­κής Πολι­τι­κής Πάντειο Πανε­πι­στή­μιο Μανού­σος Μαρα­γκου­δά­κης Καθη­γη­τής Κοι­νω­νιο­λο­γίας Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου Κων­στα­ντί­νος Μαρ­κου­λά­κης Ηθοποιός-Σκηνοθέτης Μάνια Μαύρη Ανα­πλη­ρώ­τρια Καθη­γή­τρια, Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου Νίκος Μηλα­πί­δης Δικη­γό­ρος – π. Διευ­θυ­ντής ΚΟ Ποτα­μιού Γιάννος Μητσός Οικο­νο­μο­λό­γος – Στέ­λε­χος Ιδιω­τι­κού τομέα Στρατής Μούγερ Επι­χει­ρη­μα­τίας Γιώργος Μπού­στρας Καθη­γη­τής Eκτίμησης Κιν­δύ­νου, Ευρω­παϊκό Πανε­πι­στή­μιο Κύπρου Έκτορας Νασιώ­κας Γιατρός Ογκο­λό­γος (πρώην Υφ. Υγείας) Μιλ­τιά­δης Νεκτά­ριος Καθη­γη­τής Τμήμα Στα­τι­στι­κής και Aσφαλιστικής Eπιστήμης.