Ομιλία του Χαράλαμπου Κόκκινου σε συνέδριο στο Ζάππειο Μέγαρο «για το μέλλον της Ευρώπης»

«Το μέλλον της Ευρώπης περνά μέσα από ουσια­στικό διάλογο και ενη­μέ­ρωση των λαών της και επι­και­ρο­ποί­ηση του αξιακού της κώδικα που απαιτεί αλλη­λεγ­γύη, συνερ­γα­σία, ελευ­θε­ρία, Δημο­κρα­τία και σεβασμό των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των»

Σε συνέ­δριο με θέμα «Διά­λο­γος για το μέλλον της Ευρώπης» που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο Ζάππειο Μέγαρο στις 4.5.2018 με την παρου­σία και ομιλία του Δημήτρη Αβρα­μό­που­λου, Επι­τρό­που της Ε.Ε., του Γενικού Γραμ­μα­τέα Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών Κώστα Πουλάκη και συνέ­δρων από την Ελλάδα και το εξω­τε­ρικό, παρέστη και μίλησε ο Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου κ. Χαρά­λα­μπος Κόκ­κι­νος. Το συνέ­δριο διορ­γά­νωσε η Εθνική μας Αντι­προ­σω­πεία της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής (της οποίας είναι μέλος ο κ. Χ. Κόκ­κι­νος), το Γραφείο του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου στην Ελλάδα και οι Ευρω­παϊ­κοί Όμιλοι Εδα­φι­κής Συνερ­γα­σίας Αμφι­κτιο­νία και Εύξει­νοι Πόντοι.

Στην τοπο­θέ­τησή του ο κ. Χ. Κόκ­κι­νος ανα­φέρ­θηκε στις κρί­σι­μες στιγμές που περνά το ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα, ιδιαί­τερα μετά το Brexit και την ανάγκη διορ­θω­τι­κών κινή­σεων από τις ηγεσίες των κρατών – μελών της Ε.Ε. Η Ε.Ε. οφείλει να ξανα­βρεί στην πράξη τα βασικά συστα­τικά πάνω στα οποία «χτί­στηκε» και κάποια από αυτά είναι η συνερ­γα­σία και η αλλη­λεγ­γύη. Αλλη­λεγ­γύη και συνερ­γα­σία δεν υπάρχει στην αντι­με­τώ­πιση του μετα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος και δεν υπάρχει και στην αντι­με­τώ­πιση κακών γει­τό­νων της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, που απει­λούν και προ­κα­λούν στα σύνορά της.

Με την ιδιό­τητα του Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη των νησιών της Δωδε­κα­νή­σου, ενη­με­ρώνω ότι τα νησιά του Αιγαίου που είναι τα σύνορα της Ελλάδας αλλά και τα σύνορα της Ευρώπης, αντι­με­τώ­πι­σαν το προ­σφυ­γικό – μετα­να­στευ­τικό. Το φορτίο ήταν δυσβά­στα­χτο και για τα νησιά του Αιγαίου και για τη χώρα μου την Ελλάδα και με δεδο­μένο ότι αυξά­νο­νται και πάλι οι μετα­να­στευ­τι­κές ροές από τη γείτονα χώρα Τουρκία, οφεί­λουν όλα τα κράτη – μέλη της Ε.Ε. να ανα­λά­βουν τις ευθύνες τους και να συν­δρά­μουν στην αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος.

Τα νησιά από τα οποία προ­έρ­χο­μαι και η χώρα μου βιώνουν και την προ­κλη­τι­κό­τητα της Τουρ­κίας, που αμφι­σβη­τεί τα σύνορα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και της Ελλάδας τα οποία έχουν κατο­χυ­ρω­θεί εδώ και δεκα­ε­τίες με διε­θνείς συν­θή­κες. Το οξύμωρο είναι ότι η Τουρκία θέλει να γίνει μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και την ίδια ώρα αμφι­σβη­τεί τα σύνορά της.

Επι­ση­μαίνω και πάλι ότι η Ευρω­παϊκή Ένωση, σεβό­μενη την Ιστορία, τον πολι­τι­σμό της και τον αξιακό της κώδικα, οφείλει να δείξει συνερ­γα­σία και αλλη­λεγ­γύη και να μη δια­χω­ρι­στεί σε «βόρειους» και «νότιους».

Οι δράσεις εδα­φι­κής συνοχής και ανά­πτυ­ξης, τα δια­συ­νο­ριακά προ­γράμ­ματά της θα πρέπει να συνε­χι­στούν με εντα­τι­κούς ρυθμούς και οι πολίτες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης να ενη­με­ρω­θούν για αυτήν. Γιατί: οι καλά ενη­με­ρω­μέ­νοι πολίτες σημαί­νει καλοί Ευρω­παίοι πολίτες.