Απεβίωσε ο δάσκαλος της δημοσιογραφίας Χρήστος Πασαλάρης

Πέθανε σε ηλικία 93 ετών ο δάσκα­λος της δημο­σιο­γρα­φίας  Χρήστος Πασα­λά­ρης, με την είδηση του θανάτου του να σκορ­πί­ζει τη θλίψη στον δημο­σιο­γρα­φικό κόσμο.Διε­τέ­λεσε επί σειρά ετών διευ­θυ­ντής ιστο­ρι­κών εφη­με­ρί­δων.

Η κηδεία του Χρήστου Πασα­λάρη θα γίνει την Τετάρτη 14 Μαρτίου στις 2 μετά το μεση­μέρι στην Πανα­γί­τσα του Παλαιού Φαλήρου.

Γεν­νή­θηκε στα Εξάρ­χεια το 1925 και σπού­δασε Ιατρική και Πολι­τι­κές Επι­στή­μες στην Αθήνα και Δημο­σιο­γρα­φία στις ΗΠΑ. Ο πατέρας του έδρασε στο γαλλικό σοσια­λι­στικό κίνημα και η μητέρα του, γεν­νη­μένη στο Μονα­στήρι, ήταν κόρη του Μακε­δο­νο­μά­χου Ναούμ Κων­στα­ντι­νίδη, οπλαρ­χη­γού του Παύλου Μελά. Σύζυγός του υπήρξε η σπου­δαία ζωγρά­φος Λούη Σηλυβρίδου-Πασαλάρη

Στην Κατοχή (1941-1944), ο Χρήστος Πασα­λά­ρης ως «Αλέξης» έδρασε στον παρά­νομο τύπο της Αντί­στα­σης. Συνε­λή­φθη από τους Γερ­μα­νούς, φυλα­κί­στηκε στο Γουδί και στο Χαϊδάρι και διέφυγε ως εκ θαύ­μα­τος την εκτέ­λεση στην Καλ­λι­θέα. Δρα­πέ­τευσε λίγο πριν από την απε­λευ­θέ­ρωση.

Ξεκί­νησε την επαγ­γελ­μα­τική καριέρα το 1946 στον «Ριζο­σπά­στη» ως αθλη­τι­κός συντά­κτης και, λίγο πριν τον κλεί­σουν, ως αρχι­συ­ντά­κτης. Το 1946 κλεί­στηκε στη Μακρό­νησο ως τα τέλη του 1950, παρέα με τους Μίκη Θεο­δω­ράκη, Θανάση Κανελ­λό­πουλο, Κώστα Δεσπο­τό­πουλο, Γρηγόρη Μπι­θι­κώ­τση, Γιάννη Βούλ­τεψη και άλλους.

Μετά την απόλυσή του, το 1951 εργά­στηκε ως αρχι­συ­ντά­κτης στις εφη­με­ρί­δες «Ταχυ­δρό­μος», «Έθνος», «Φιλε­λεύ­θε­ρος», «Αθη­ναϊκή» και «Εμπρός». Συνερ­γά­τες του υπήρξαν τότε οι Αλέκος Φιλιπ­πό­που­λος, Γιάννης Καψής, Τάκης Λαμπρίας, Δημή­τρης Μαρού­δας, Νίκος Φώσκο­λος, Κώστας Πρε­τε­ντέ­ρης, Αλέκος Σακελ­λά­ριος, Κωστής Χαι­ρό­που­λος, Νταίζη Μαυράκη και άλλοι.

Από το 1953, εργά­στηκε επί 17 χρόνια στο συγκρό­τημα Λαμπράκη ως Αρχι­συ­ντά­κτης και Διευ­θυ­ντής Σύντα­ξης στα ΝΕΑ. Απο­χώ­ρησε το 1970 λόγω πολι­τι­κής δια­φω­νίας με την ιδιο­κτη­σία, όπως για τον ίδιο λόγο είχε απο­χω­ρή­σει και από το «Εμπρός».

Από το 1970 ως το 1974 διηύ­θυνε το εξαί­ρετο περιο­δικό «Επί­καιρα» του Γιάννη Πουρ­νάρα με ξεχω­ρι­στούς συνερ­γά­τες τον Φρέντυ Γερμανό, τον ΚΥΡ (Γιάννη Κυρια­κό­πουλο), τον Νίκο Μαστο­ράκη, τον Γιώργο Λιάνη, τον Γιώργο Μπέρτσο και άλλους. Απο­χώ­ρησε και πάλι όμως λόγω πολι­τι­κής δια­φω­νίας με την ιδιο­κτη­σία.

Λίγο πριν από την πτώση της Χούντας εκλήθη να διευ­θύ­νει την τιμω­ρη­μένη «Βραδυνή», η  οποία τον Ιούλιο του 1974, με την επάνοδο του Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή ξεπέ­ρασε τα 300.000 φύλλα, ρεκόρ που ουδέ­ποτε μέχρι σήμερα καταρ­ρί­φθηκε. Μετά την απο­χώ­ρησή του από τη «Βραδυνή», λόγω και πάλι πολι­τι­κής δια­φω­νίας με την ιδιο­κτη­σία, εκλήθη το 1975 να διευ­θύ­νει την «Απο­γευ­μα­τινή» του Νάσου Μπότση.

Τον Απρίλιο του 1983, μετά το θάνατο του Νάσου Μπότση και λόγω πολι­τι­κής πάντοτε δια­φω­νίας με τον εκδότη Νίκο Μομ­φε­ράτο, δέχθηκε πρόταση του Άρη Βου­δούρη να του «στήσει» και να διευ­θύ­νει τον «Ελεύ­θερο Τύπο». Η συνερ­γα­σία όμως με την ιδιο­κτη­σία δεν μακροη­μέ­ρευσε λόγω και πάλι δια­φω­νίας σε θέματα δεο­ντο­λο­γίας.

Αμέσως μετά ο Χρήστος Πασα­λά­ρης εκλήθη να διευ­θύ­νει την έγκυρη «Μεσημ­βρινή» του ομίλου Βαρ­δι­νο­γιάννη. Από το 1990 ως τον Ιούνιο του 2009, εργά­στηκε ως διευ­θυ­ντής ή σύμ­βου­λος έκδοσης και αρθρο­γρά­φος στις ιδρυ­μα­τι­κές πλέον εφη­με­ρί­δες «Απο­γευ­μα­τινή» και «Ελεύ­θε­ρος Τύπος» και από το 2014 ως κύριος αρθρο­γρά­φος και σύμ­βου­λος έκδοσης στην εφη­με­ρίδα Realnews.

Από το 1968 έως το 2015, εργά­στηκε ως καθη­γη­τής δημο­σιο­γρα­φι­κών σπουδών σε σχολές δημο­σιο­γρα­φίας, πλήθος δε δια­κε­κρι­μέ­νων σήμερα δημο­σιο­γρά­φων υπήρξαν μαθητές του.

Τον Φεβρουά­ριο του 2016 παρα­ση­μο­φο­ρή­θηκε από τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας, Προκόπη Παυ­λό­πουλο, με τον Χρυσό Φοίνικα. Επίσης έχει τιμηθεί δύο φορές από το Ίδρυμα Μπότση (1986 και 1998) για την ευδό­κιμη υπη­ρε­σία του, από το «Ίδρυμα Ιπεκσί» (1989) για το καλύ­τερο ρεπορ­τάζ, από την Ακα­δη­μία Αθηνών (1985) για το βιβλίο του «Μια ζωή τίτλοι», από το Δήμο Αθη­ναίων με χρυσό μετάλ­λιο για την προ­σφορά του στο λει­τούρ­γημα, από το ελλη­νικό κράτος με το μετάλ­λιο αγω­νι­στή της Εθνικής Αντί­στα­σης, όπως επίσης και από την οργά­νωση «Μπου­μπου­λίνα» για τον ίδιο λόγο. Από την Μαριάννα Βαρ­δι­νο­γιάννη για την προ­σφορά πινάκων της αεί­μνη­στης συζύγου του Λούης για τα καρ­κι­νο­παθή παιδιά. Το 1909 η Βουλή καθιέ­ρωσε «Ετήσιο βραβείο πολι­τι­κής αρθρο­γρα­φίας» στο όνομα του Χρήστου Πασα­λάρη.

Τα βιβλία του είναι:

– Πως να γίνετε δημο­σιο­γρά­φος (1970) – Έξι εκδό­σεις

– Οι άσσοι της αστρο­ναυ­τι­κής (1970) – Δύο εκδό­σεις

– Καλη­μέρα νέα τεχνο­λο­γία (1983)

– Η πράσινη αλεπού (1987)

– Μια ζωή τίτλοι (1989) – Πέντε εκδό­σεις

– Στου κουφού την πόρτα (1992)

– Οι βαρόνοι των media – Τρεις εκδό­σεις

– Όρτσα και μη φοβάσαι (1994)

– Την αλήθεια και ας πονάει (2002) – Δύο εκδό­σεις

– Η ιστορία του Τύπου 2006 – Δύο εκδό­σεις

– Κάθε παλιό να σβηστεί (2015)