Σ. Xατζησάββας: «Επιβάλλεται να λειτουργήσει στη Ρόδο Εργατοδικείο»

Συ­νέ­ντευ­ξη στην Πέγκυ Ντό­κου

Στην δυ­σά­ρε­στη δια­πί­στω­ση ότι και στην Ρόδο επι­κρα­τούν συν­θή­κες ‘ζού­γκλας’ στην ερ­γα­σία, προ­βαί­νει σε συ­νέ­ντευ­ξή του σή­με­ρα, στην “δη­μο­κρα­τι­κή” ο πρό­ε­δρος του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου κ. Σάβ­βας Χα­τζη­σάβ­βας.

Όπως υπο­γραμ­μί­ζει, η ει­κό­να ερ­γα­σί­ας στο νησί μας μπο­ρεί να δεί­χνει ότι είναι καλή λόγω της απα­σχό­λη­σης στον Του­ρι­σμό, δεν είναι όμως η εν­δε­δειγ­μέ­νη καθώς οι ερ­γα­ζό­με­νοι που θέ­λουν να απα­σχο­λη­θούν σε άλλα επαγ­γέλ­μα­τα, δεν βρί­σκουν δου­λειά ενώ πάνω από 6.000 Ρο­δί­τες έχουν ήδη φύγει στο εξω­τε­ρι­κό, τα τε­λευ­ταία χρό­νια, ανα­ζη­τώ­ντας μια κα­λύ­τε­ρη τύχη. Επι­πλέ­ον, ο κ. Χα­τζη­σάβ­βας δη­λώ­νει πως αυτό που απαι­τεί­ται είναι η δη­μιουρ­γία ενός “Ερ­γα­το­δι­κεί­ου” στην Ρόδο που θα δίνει λύ­σεις στα ερ­γα­σια­κά ζη­τή­μα­τα και βε­βαί­ως, θα μπο­ρούν οι ερ­γα­ζό­με­νοι να βρί­σκουν, αφε­νός το δίκιο τους και αφε­τέ­ρου, να λαμ­βά­νουν όσα τους οφεί­λο­νται. Τέλος, όσον αφορά την ανα­κοί­νω­ση της κυ­βέρ­νη­σης για την αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού, ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ δη­λώ­νει ικα­νο­ποι­η­μέ­νος, αφού «από την μία αυ­ξά­νε­ται ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός και από την άλλη, κα­ταρ­γεί­ται η απα­ρά­δε­κτη ρύθ­μι­ση που υπήρ­χε για τους νέους κάτω των 24 ετών, να αμεί­βο­νται λι­γό­τε­ρο από τους άλ­λους –αυτό που έλε­γαν “υπο-κα­τώ­τα­το” μισθό».

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Χα­τζη­σάβ­βα, πώς δια­μορ­φώ­νε­ται η ει­κό­να για την αγορά ερ­γα­σί­ας στην Ρόδο, ενώ βρι­σκό­μα­στε στις αρχές του 2019;

Εάν με­τρή­σου­με την κα­τά­στα­ση με βάση τα στοι­χεία της απα­σχό­λη­σης στον Του­ρι­σμό, σα­φέ­στα­τα εί­μα­στε όλοι ευ­χα­ρι­στη­μέ­νοι. Υπό την έν­νοια πως ο κό­σμος που ήθελε να απα­σχο­λη­θεί ή να βρει μια δου­λειά στο του­ρι­στι­κό κομ­μά­τι, απορ­ρο­φή­θη­κε εύ­κο­λα στην αγορά ερ­γα­σί­ας. Αυτό όμως που πρέ­πει να επι­ση­μά­νου­με είναι το γε­γο­νός πως πάρα πολύς κό­σμος που δεν έχει ως κύριο αντι­κεί­με­νο τον Του­ρι­σμό, βρί­σκει διέ­ξο­δο σε αυτό τον τομέα, σαν μία εύ­κο­λη λύση. Δυ­στυ­χώς, χι­λιά­δες νέοι στην Ρόδο, είτε είναι άνερ­γοι και δεν εμ­φα­νί­ζο­νται που­θε­νά (σε καμία κα­τά­στα­ση με στοι­χεία, σε σχο­λές, στον ΟΑΕΔ κ.λπ.) και δεν ‘υπάρ­χουν’ για το σύ­στη­μα, είτε πάνω από 6.000 δικά μας παι­διά, έχουν ήδη με­τα­να­στεύ­σει στο εξω­τε­ρι­κό για να βρουν μια ερ­γα­σία. Νο­μί­ζω πως κα­νο­νι­κά, δεν μπο­ρού­με να εί­μα­στε ευ­χα­ρι­στη­μέ­νοι, καθώς δεν υπάρ­χουν μό­νι­μες δου­λειές, δεν είναι καλοί οι μι­σθοί για να μπο­ρέ­σει κά­ποιος να συ­ντη­ρή­σει οι­κο­γέ­νεια ενώ έχει κα­τα­στρα­φεί η πα­ρα­γω­γι­κή δομή της πε­ριο­χής μας (μι­κρές βιο­τε­χνί­ες, ερ­γο­στά­σια, βιο­μη­χα­νι­κά προ­ϊ­ό­ντα κ.λπ.) και ο πρω­το­γε­νής το­μέ­ας δεν είναι σε υψηλά επί­πε­δα. Συ­νε­πώς, αυτή η μο­νο­καλ­λιέρ­γεια του Του­ρι­σμού έχει τα θε­τι­κά της στοι­χεία αλλά δεν μας ικα­νο­ποιεί από­λυ­τα.

• Την ίδια ώρα, κα­τα­γρά­φε­ται μια “εκτί­να­ξη” σε όλη την χώρα, της λε­γό­με­νης μαύ­ρης ερ­γα­σί­ας, και ταυ­τό­χρο­να της πολύ χα­μη­λά αμει­βό­με­νης ερ­γα­σί­ας (τα 300άρια που λέμε). Υπάρ­χει και στην Ρόδο αυτό το φαι­νό­με­νο;

Ναι, δυ­στυ­χώς επι­κρα­τεί η ίδια κα­τά­στα­ση. Αυτές οι συν­θή­κες επι­κρα­τούν και στην Ρόδο (στην εστί­α­ση, στα “ντε­λί­βε­ρι” κ.λπ.) Πράγ­μα­τι, αυτού του εί­δους η ερ­γα­σία είναι πολύ χα­μη­λά αμει­βό­με­νη, ανα­σφά­λι­στη … αυτό που λέμε μαύρη ερ­γα­σία. Πρέ­πει να πω ότι κά­νου­με με­γά­λες προ­σπά­θειες για να πα­τα­χθούν αυτά τα φαι­νό­με­να. Κατά την διάρ­κεια του κα­λο­και­ριού έρ­χο­νται πολλά κλι­μά­κια από την Αθήνα και διε­νερ­γούν ελέγ­χους στην αγορά ερ­γα­σί­ας, αλλά δυ­στυ­χώς, δεν μπο­ρού­με να την κα­τα­πο­λε­μή­σου­με εύ­κο­λα. Μπο­ρεί σή­με­ρα ένας ερ­γο­δό­της να εντο­πι­στεί και να του κα­τα­λο­γι­στεί ένα πρό­στι­μο, αλλά την ίδια ώρα να συ­νε­χί­ζει να έχει κέρδη, χι­λιά­δες ευρώ. Αυτό, βέ­βαια, οφεί­λε­ται και στην αδυ­να­μία των ελεγ­κτι­κών μη­χα­νι­σμών όπως π.χ. το ΙΚΑ, η Επι­θε­ώ­ρη­ση Ερ­γα­σί­ας κ.λπ. Αν και κά­νουν ό,τι μπο­ρούν, σί­γου­ρα απαι­τεί­ται εντα­τι­κο­ποί­η­ση των ελέγ­χων. Εμείς, ως ΕΚΡ επα­νει­λημ­μέ­νως ζη­τού­με ενι­σχύ­σεις με κλι­μά­κια που έρ­χο­νται στην Ρόδο για να κά­νουν ελέγ­χους. Όμως, δυ­στυ­χώς, η αγορά ερ­γα­σί­ας κι εδώ χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται σαν ‘ζού­γκλα’ ει­δι­κά σε χώ­ρους όπου οι ερ­γα­ζό­με­νοι είναι πολύ λίγοι και δεν ανή­κουν σε κά­ποιο σω­μα­τείο.

• Ωστό­σο, εί­χα­τε δώσει πάρα πολ­λούς αγώ­νες εδώ και χρό­νια για την στε­λέ­χω­ση της Επι­θε­ώ­ρη­σης Ερ­γα­σί­ας, αλλά απ’ ό,τι φαί­νε­ται, οι δια­δι­κα­σί­ες είναι χρο­νο­βό­ρες και βε­βαί­ως, οι ερ­γα­ζό­με­νοι τα­λαι­πω­ρού­νται με τα δι­κα­στή­ρια κ.λπ. χωρίς να γνω­ρί­ζουν εάν ποτέ θα πά­ρουν τα χρή­μα­τά τους.

Το βα­σι­κό πρό­βλη­μα με όλα αυτά, είναι πως δεν υπάρ­χει ένα “Ερ­γα­το­δι­κείο” που να ασχο­λεί­ται απο­κλει­στι­κά με τα ζη­τή­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων ώστε να δίνει σε σύ­ντο­μο χρόνο, τις λύ­σεις. Εφό­σον υπάρ­χουν βε­βαιω­μέ­νες οφει­λές προς τους ερ­γα­ζό­με­νους, γιατί να μην υπάρ­χει ένα δι­κα­στι­κό όρ­γα­νο που να επι­βάλ­λει την ποινή στον ερ­γο­δό­τη και να τον υπο­χρε­ώ­νει να πλη­ρώ­σει; Εν­δε­χο­μέ­νως, και η ίδια η Πο­λι­τεία να θέλει να προ­στα­τεύ­σει τον ερ­γο­δό­τη και να τα­λαι­πω­ρεί τον ερ­γα­ζό­με­νο, με απο­τέ­λε­σμα πάρα πολ­λοί ερ­γα­ζό­με­νοι να απο­φεύ­γουν να προ­σφύ­γουν στην Δι­καιο­σύ­νη. Υπάρ­χουν πάρα πολ­λές τέ­τοιες πε­ρι­πτώ­σεις ερ­γα­ζο­μέ­νων σε εται­ρεί­ες, σε επι­χει­ρή­σεις κ.λπ. που είναι απλή­ρω­τοι ολό­κλη­ρα χρό­νια και δεν μπο­ρούν ακόμη να βρουν το δίκιο τους. Υπάρ­χουν πάντα νο­μι­κά τερ­τί­πια, πλη­ρώ­νουν δι­κη­γό­ρους και στο τέλος είναι αυτοί οι χα­μέ­νοι. Αυτό δεν μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί. Είναι πάγιο αί­τη­μα του συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος, να υπάρ­ξει ένα “Ερ­γα­το­δι­κείο” ώστε να βγά­ζει απο­φά­σεις και ο ερ­γα­ζό­με­νος να μπο­ρεί να παίρ­νει τα χρή­μα­τά του.

• Πώς εί­δα­τε την ανα­κοί­νω­ση της κυ­βέρ­νη­σης για την αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού; Σας ικα­νο­ποί­η­σε;

Είναι μια κατ’ αρχήν θε­τι­κή εξέ­λι­ξη για όλους. Από την μία αυ­ξά­νε­ται ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός και από την άλλη, κα­ταρ­γεί­ται η απα­ρά­δε­κτη ρύθ­μι­ση που υπήρ­χε για τους νέους κάτω των 24 ετών, να αμεί­βο­νται λι­γό­τε­ρο από τους άλ­λους -αυτό που έλε­γαν “υπο-κα­τώ­τα­το” μισθό. Αυτό απο­τε­λού­σε μια απα­ρά­δε­κτη, ρα­τσι­στι­κή αντι­με­τώ­πι­ση των νέων αν­θρώ­πων που έβγαι­ναν στην αγορά ερ­γα­σί­ας και αμεί­βο­νταν με 32% λι­γό­τε­ρο από ό,τι οι υπό­λοι­ποι. Ωστό­σο, υπάρ­χει μια κρι­τι­κή επί του θέ­μα­τος. Πριν από την κρίση, ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός είχε ορι­στεί στα 751 ευρώ και η κυ­βέρ­νη­ση είχε δε­σμευ­τεί να τον επα­να­φέ­ρει στα ίδια επί­πε­δα ενώ σή­με­ρα, δη­λώ­νει άλλα. Είναι απα­ρά­δε­κτο αυτό που συμ­βαί­νει. Το κρά­τος, διά της υπουρ­γού Ερ­γα­σί­ας έρ­χε­ται να κα­θο­ρί­σει τους κα­τώ­τα­τους μι­σθούς. Οι μι­σθοί κα­θο­ρί­ζο­νται με συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις ανά­με­σα στους ερ­γο­δό­τες και στους ερ­γα­ζό­με­νους και δεν μπο­ρεί να πα­ρεμ­βαί­νει σε αυτή την δια­δι­κα­σία. Αυτή όμως η κυ­βέρ­νη­ση συ­νε­χί­ζει να εφαρ­μό­ζει αυτή την πο­λι­τι­κή, σε αυτό το κομ­μά­τι. Με την ίδια λο­γι­κή που μεί­ω­σαν τους μι­σθούς και οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις, είναι εύ­κο­λο να γίνει και στο μέλ­λον. Κατά την άποψή μου, πρέ­πει να αφε­θούν ελεύ­θε­ροι οι κοι­νω­νι­κοί εταί­ροι, τα συν­δι­κά­τα και οι ερ­γο­δο­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις, να συμ­φω­νή­σουν και να κα­θο­ρί­ζουν με τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις, τους κα­τώ­τα­τους μι­σθούς.

Ωστό­σο, εάν η πρό­βλε­ψη ότι το 2020, θα μειω­θεί το όριο για το αφο­ρο­λό­γη­το (από τις 9.800 ευρώ που είναι τώρα να πάει στα 5.500 ευρώ) αυτή η αύ­ξη­ση θα εξα­νε­μι­στεί σε φό­ρους. Συ­νε­πώς εάν ση­μειω­θεί έστω και μία θε­τι­κή εξέ­λι­ξη, του­λά­χι­στον θα πρέ­πει να βρε­θεί ένας πιο δί­καιος τρό­πος για την φο­ρο­λό­γη­ση. Εάν η κυ­βέρ­νη­ση, μας δώσει έστω κι ένα ευρώ πα­ρα­πά­νω, το σί­γου­ρο είναι ότι θα το χά­σου­με λόγω υπερ-φο­ρο­λό­γη­σης. Να σας δώσω ένα πα­ρά­δειγ­μα: εάν μας δώ­σουν μία αύ­ξη­ση 11% και ο φόρος (που ήδη αδυ­να­τούν να πλη­ρώ­σουν) είναι της τάξης του 22%… είναι άνευ αντι­κει­μέ­νου και έχει επι­κοι­νω­νια­κό χα­ρα­κτή­ρα. Ελ­πί­ζου­με να συ­μπλη­ρω­θεί -έστω- αυτή η… “κου­τσή” ρύθ­μι­ση με την κα­τάρ­γη­ση αυτής της πρό­βλε­ψης για μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του.