DW: Ο φόβος του χρηματιστηριακού κραχ στις διεθνείς αγορές

Ανα­τα­ρά­ξεις σημειώ­νο­νται στις διε­θνείς αγορές. Ωστόσο, ο φόβος για πιθανή κατάρ­ρευση των χρη­μα­τι­στη­ρίων είναι υπερ­βο­λι­κός, εκτιμά ο Χένρικ Μπέμε.

Επι­τέ­λους, τα χρη­μα­τι­στή­ρια γυρνούν σε αρνη­τικό πρόσημο! Και μάλιστα από την αρχή του χρόνου. Καιρό είχαμε να δούμε τόσο αρνη­τική αφε­τη­ρία για μία νέα χρη­μα­τι­στη­ριακή χρονιά. Αλλά όποιος ήλπιζε ότι οι αγορές θα ισορ­ρο­πού­σαν τελικά αυτές τις μέρες, έχει δια­ψευ­στεί οικτρά, το αργό­τερο από τις αρχές της εβδο­μά­δας. Ιδιαί­τερα οι μετοχές των τρα­πε­ζών δει­νο­πα­θούν, παρα­σύ­ρο­ντας και άλλους τίτλους στο σπιράλ της πτώσης.

Δεν υπάρχει καμία έκπληξη

Τερά­στια ποσά έχουν επεν­δυ­θεί σε μετοχές. Αυτό συμ­βαί­νει γιατί στα χρη­μα­τι­στή­ρια παί­ζε­ται το μέλλον. Γιατί κάπου πρέπει να τοπο­θε­τη­θούν τα δισε­κα­τομ­μύ­ρια που αδια­λεί­πτως διο­χε­τεύ­ουν στις αγορές οι κεντρι­κές τρά­πε­ζες. Και γιατί, σε μακρο­χρό­νια βάση, οι μετοχές παρα­μέ­νουν μία συμ­φέ­ρουσα επέν­δυση. Όλα αυτά τα κίνητρα συγκά­λυ­πταν για μεγάλο χρονικό διά­στημα τα τερά­στια προ­βλή­ματα που ανα­στα­τώ­νουν την παγκό­σμια οικο­νο­μία: την ανε­πί­λυτη ακόμη κρίση στην Ουκρα­νία.

Τον συνε­χι­ζό­μενο πόλεμο στη Συρία με τις επα­κό­λου­θες προ­σφυ­γι­κές ροές. Την κρίση χρέους στην Ελλάδα, η οποία προ­σω­ρινά μόνο φαι­νό­ταν να βαίνει προς λύση. Την επι­βρά­δυνση της οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης στην Κίνα. Ωσάν να μην έφταναν όλα αυτά, η τιμή του πετρε­λαίου ολι­σθαί­νει σε δυσθε­ώ­ρητα βάθη, γεγονός που μπορεί να ευερ­γε­τεί την επιρ­ρεπή στην κατα­νά­λωση πετρε­λαίου γερ­μα­νική οικο­νο­μία, αλλά κατά τα λοιπά μάλλον συμ­φο­ρές προ­κα­λεί. Γιατί κανείς δεν θέλει να βρεθεί αντι­μέ­τω­πος με μία μακρά περίοδο απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης σε σημα­ντι­κές ανα­δυό­με­νες αγορές όπως η Ρωσία και η Βρα­ζι­λία.

Έτσι εξα­πλώ­νε­ται ο φόβος

Ας μεί­νουμε για λίγο στην τιμή του πετρε­λαίου: Καμία από τις πετρε­λαιο­πα­ρα­γω­γές χώρες δεν μπορεί να δια­τη­ρή­σει τα σημε­ρινά επίπεδα παρα­γω­γής. Τόσο η Σαου­δική Αραβία, όσο και η Ρωσία, η Βενε­ζου­έλα ή οι ΗΠΑ έχουν πρό­βλημα. Θεω­ρη­τικά οι Σαου­δά­ρα­βες θα μπο­ρού­σαν να το λύσουν, μειώ­νο­ντας για κάποιο χρονικό διά­στημα την παρα­γωγή τους και αυξά­νο­ντας αντι­στοί­χως την τιμή του προ­ϊ­ό­ντος. Δεν θέλουν όμως, καθώς δεν επι­θυ­μούν να εμπλα­κούν σε αντα­γω­νι­σμό, ούτε με το “φρά­κινγκ” των Αμε­ρι­κα­νών, αλλά ούτε και με τον προ­αιώ­νιο εχθρό, το Ιράν.

Η στρα­τη­γική τους φαί­νε­ται να στέ­φε­ται με επι­τυ­χία, του­λά­χι­στον όσον αφορά τις ΗΠΑ, καθώς πολλές εται­ρίες εξό­ρυ­ξης με τη μέθοδο “φρά­κινγκ” σηκώ­νουν πλέον λευκή σημαία. Αυτή είναι άλλωστε μία από τις αιτίες για την πτώση των χρη­μα­τι­στη­ρίων: οι εται­ρίες αυτές είχαν υπερ­χρε­ω­θεί για να μπουν σε μία αγορά με υψηλό αρχικό κόστος επέν­δυ­σης και όπως εκτι­μά­ται, ανάλογα με τις πηγές που ο καθένας επι­κα­λεί­ται, οφεί­λουν σήμερα στις τρά­πε­ζες δάνεια συνο­λι­κού ύψους 250 έως 400 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων δολα­ρίων.

Οικο­νο­μική κρίση reloaded;

Να λοιπόν που επι­στρέ­φει και ο φόβος μίας νέας δημο­σιο­νο­μι­κής κρίσης. Τα πιστω­τικά ιδρύ­ματα, πολλά εκ των οποίων αυτήν την εποχή ασχο­λού­νται περισ­σό­τερο με την εσω­τε­ρική τους ανα­διορ­γά­νωση παρά με οτια­δή­ποτε άλλο, ίσως υπο­χρε­ω­θούν να αυξή­σουν τις επι­σφά­λειές τους. Αυτή η προ­ο­πτική προ­κα­λεί στους επεν­δυ­τές μεγα­λύ­τερο φόβο από κάθε άλλη εξέλιξη. Τις συνέ­πειες υφί­στα­ται κυρίως η Deutsche Bank.

Η τιμή της μετοχής της κατέ­γραψε νέο αρνη­τικό ρεκόρ το περα­σμένο Σαβ­βα­το­κύ­ριακο, αν και η συγκε­κρι­μένη τράπεζα δεν έχει επεν­δύ­σει παρά ελά­χι­στα στον ενερ­γειακό κλάδο. Όλα αυτά δεί­χνουν πόσο έντονη είναι η νευ­ρι­κό­τητα των επεν­δυ­τών, αλλά δεν έχουν σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Και η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι μετά τις υπερ­βο­λές των τελευ­ταίων εβδο­μά­δων οι τιμές των μετοχών θα ισορ­ρο­πή­σουν.

Βέβαια, θεω­ρεί­ται μάλλον σίγουρο ότι για κάποιο χρονικό διά­στημα τα πράγ­ματα “θα γίνουν χει­ρό­τερα πριν γίνουν καλύ­τερα”. Όποιος χάνει τον ύπνο του με όλα αυτά, καλύ­τερα να μην βλέπει καν τις τιμές των μετοχών στο επόμενο χρονικό διά­στημα. Για όλους τους υπό­λοι­πους το σύνθημα είναι: Κρατάμε την ψυχραι­μία μας, κλεί­νουμε τα μάτια και προ­χω­ράμε.

Χένρικ Μπέμε

www.dw.com