Αθώος ο ιδιοκτήτης επιχείρησης μίσθωσης ψηφιακών δίσκων

Aθώος, ελ­λεί­ψει δόλου, κρί­θη­κε την Τε­τάρ­τη από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των ένας 41χρο­νος Ρο­δί­της, ιδιο­κτή­της επι­χεί­ρη­σης μί­σθω­σης ψη­φια­κών δί­σκων (video club) στην πόλη της Ροδου, κα­τη­γο­ρού­με­νος για πει­ρα­τεία.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο είχε επι­βά­λει ποινή φυ­λά­κι­σης 2 ετών και χρη­μα­τι­κή ποινή 5.000 ευρώ στον κα­τη­γο­ρού­με­νο σε δύο υπο­θέ­σεις που εξέ­τα­σε.

Στην πρώτη υπό­θε­ση κρί­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ένο­χος για κα­κουρ­γη­μα­τι­κή πα­ρά­βα­ση του νόμου περί πνευ­μα­τι­κής ιδιο­κτη­σί­ας.

Είχε συλ­λη­φθεί την 11η Ιου­νί­ου 2009 και ώρα 19.10 από αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λεί­ας Ρόδου γιατί μετά από έλεγ­χο, πα­ρου­σία επι­θε­ω­ρη­τών της Εται­ρεί­ας Προ­στα­σί­ας Οπτια­κου­στι­κών Έργων, κα­τε­λή­φθη να κα­τέ­χει και να δια­θέ­τει προς πώ­λη­ση και ενοι­κί­α­ση 71 κλε­ψί­τυ­πους οπτι­κούς ψη­φια­κούς δί­σκους (DVD).

Απο­λο­γού­με­νος, αφού δή­λω­σε ότι είναι εταί­ρος σε ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία, που δια­τη­ρεί δύο κα­τα­στή­μα­τα ενοι­κιά­σε­ως DVD, έκανε γνω­στό ότι η εται­ρεία που εκ­προ­σω­πεί λει­τουρ­γεί με αυ­στη­ρές προ­δια­γρα­φές, αγο­ρά­ζο­ντας όλες τις ται­νί­ες με τι­μο­λό­για. Τό­νι­σε, μά­λι­στα, ότι η εται­ρεία έχει προ­μη­θευ­τεί μέχρι σή­με­ρα 27.000 ται­νί­ες.

Επε­σή­μα­νε στην πο­ρεία ότι κατά τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης αντι­με­τώ­πι­σαν σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα με την διά­θε­ση και φύ­λα­ξη των τί­τλων που αγό­ρα­ζαν, με απο­τέ­λε­σμα να υπο­στούν τε­ρά­στια οι­κο­νο­μι­κή ζημία. Έτσι απο­φά­σι­σαν να το­πο­θε­τούν σε ται­νί­ες με­γά­λης κυ­κλο­φο­ρί­ας αντί­γρα­φα των ήδη αγο­ρα­σμέ­νων τί­τλων, ώστε να προ­στα­τευ­τούν. Τό­νι­σε ακόμα ότι δεν εκ­μί­σθω­ναν τους αγο­ρα­σμέ­νους πρω­τό­τυ­πους τί­τλους τους οποί­ους δεν διέ­θε­ταν στην κυ­κλο­φο­ρία.

Θε­ω­ρού­σαν ότι εφό­σον είχαν αγο­ρά­σει τα δι­καιώ­μα­τα εκ­μί­σθω­σης των τί­τλων, η δη­μιουρ­γία αντι­τύ­πων είχε την έν­νοια της ασφά­λειας του πρω­το­τύ­που και όχι την υπο­κλο­πή ή την καθ’ οιον­δή­πο­τε τρόπο πα­ρα­βί­α­ση των πνευ­μα­τι­κών δι­καιω­μά­των τα οποία είχαν αγο­ρά­σει.

Στην δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση, κρί­θη­κε πρω­το­δί­κως ένο­χος για πα­ρά­νο­μη ανα­πα­ρα­γω­γή και εκ­μί­σθω­ση υλι­κών φο­ρέ­ων DVD με κλε­ψί­τυ­πα έργα, χωρίς την άδεια των πα­ρα­γω­γών σε εμπο­ρι­κή κλί­μα­κα.

Εφέ­ρε­το ότι για ικανό χρο­νι­κό διά­στη­μα και μέχρι την 11η Ιου­νί­ου 2009 με πρό­θε­ση, χωρίς την άδεια των πα­ρα­γω­γών οπτι­κο­α­κου­στι­κών έργων, ανα­πα­ρή­γα­γε άμεσα ή έμ­με­σα, προ­σω­ρι­νά ή μό­νι­μα, με οποιο­δή­πο­τε μέσο και μορφή, εν όλω ή εν μέρει, το πρό­τυ­πο και τα αντί­γρα­φα ται­νιών και τα εκ­μί­σθω­σε πα­ρά­νο­μα από το κα­τά­στη­μά του.

Κα­τη­γο­ρή­θη­κε ει­δι­κό­τε­ρα ότι ανα­πα­ρή­γα­γε και εκ­μί­σθω­νε 65 κλε­ψί­τυ­πους ψη­φια­κούς οπτι­κούς δί­σκους με κι­νη­μα­το­γρα­φι­κές ται­νί­ες σε ένα κα­τά­στη­μά του και άλ­λους 6 σε άλλο.

Aπο­λο­γού­με­νος ισχυ­ρί­στη­κε ότι τα συ­γκε­κρι­μέ­να DVD απο­τε­λούν κό­πιες έργων τα οποία έχει προ­μη­θευ­τεί νό­μι­μα και δια­τη­ρεί τα δι­καιώ­μα­τα αυτών, προ­σθέ­το­ντας ότι τα γνή­σια έργα είχε φυ­λά­ξει για να μην κα­τα­στρα­φούν. Τό­νι­σε μά­λι­στα ότι σχε­τι­κά είχε ενη­με­ρώ­σει τις εται­ρεί­ες πα­ρα­γω­γής, που του είχαν δώσει σχε­τι­κή έγκρι­ση.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του πα­ρέ­στη η δι­κη­γό­ρος κ. Αικ. Βο­λο­νά­κη.