Παραίτηση Τσίμπου από την Τ.Ε. ποδηλασίας με αιχμές!

Την πα­ραί­τη­ση του από το διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο της Το­πι­κής Επι­τρο­πής Πο­δη­λα­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου ανα­κοί­νω­σε το μέλος της, Κων­στα­ντί­νος Τσί­μπος, μέσω μιας επι­στο­λής που δη­μο­σιο­ποί­η­σε, στην οποία αφή­νει πολ­λές αιχ­μές για τον πρό­ε­δρο και τα υπό­λοι­πα μέλη που την απο­τε­λούν. Ανα­λυ­τι­κά:

«Κύριε πρό­ε­δρε, αγα­πη­τοί συ­νά­δελ­φοι,

Με την επι­στο­λή μου αυτή, θέλω να επι­ση­μο­ποι­ή­σω την πα­ραί­τη­σή μου, που προ­φο­ρι­κά κα­τέ­θε­σα στο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της Τ.Ε. Πο­δη­λα­σί­ας Δωδ/σου, την Τε­τάρ­τη 07/10/2015.

Οι λόγοι της πα­ραί­τη­σής μου, έχουν να κά­νουν κυ­ρί­ως με τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, τον τρόπο σκέ­ψης του, αλλά και τον τρόπο που παίρ­νο­νται οι απο­φά­σεις σε μια σειρά από σο­βα­ρά θέ­μα­τα που αφο­ρούν το άθλη­μα και την Δω­δε­κα­νη­σια­κή πο­δη­λα­σία, αλλά και τους αθλη­τές.  Απο­φά­σι­σα να δρα­στη­ριο­ποι­η­θώ, για να βοη­θή­σω το άθλη­μα και μέσο της το­πι­κής επι­τρο­πής, όντως μέλος του Δ.Σ. του Α.Ο. Άθλος Πα­ρα­δει­σί­ου. Στη μικρή αυτή δια­δρο­μή, αντα­πο­κρί­θη­κα και έδωσα ότι κα­λύ­τε­ρο μπο­ρού­σα, σε ότι το Δ.Σ. μου ανέ­θε­σε.

Δυ­στυ­χώς μέχρι τώρα, οι προσ­δο­κί­ες μου για μια Τ.Ε.  που να αφου­γκρά­ζε­ται τις αγω­νί­ες και τις ανά­γκες των ομά­δων και των αθλη­τών, αλλά και της κοι­νω­νί­ας της το­πι­κής πο­δη­λα­σί­ας, ταυ­τό­χρο­να δεν επα­λη­θεύ­τη­καν. Και αυτό γιατί το Δ.Σ., διοι­κεί­ται από έναν πρό­ε­δρο και ορι­σμέ­να μέλη δοτά σε αυτόν, που κάτω από την ασπί­δα της διο­ρι­σμέ­νης από την Ε.Ο.Π. θέση και θη­τεία του,  θέ­τουν σε κίν­δυ­νο την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία του, αφού βα­σί­ζε­ται σε αυτήν και μόνο αυτήν δυ­να­τό­τη­τα που του δίνει ο μη δη­μο­κρα­τι­κός διο­ρι­σμός του, που σε τί­πο­τα δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις ση­με­ρι­νή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και τις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες της πο­δη­λα­σί­ας. Υπήρ­ξαν φορές που μια από­φα­ση λει­τουρ­γού­σε για καλό κά­ποιου, εις βάρος ενός άλλου ταυ­τό­χρο­να, αφού οι απο­φά­σεις ήταν ιδιο­τε­λείς και μη συ­ζη­τή­σι­μες με­τα­ξύ των μελών του Δ.Σ.

Επί­σης, εντε­λώς απρό­σμε­να, δια­πί­στω­σα ότι μέσα στο Δ.Σ., εντέ­χνως ο πρό­ε­δρος και κά­ποιοι  πρώην πια συ­νά­δελ­φοι άρ­χι­σαν να ποι­νι­κο­ποιούν την «άλλη άποψη». Αφορ­μή γι’ αυτό η οποια­δή­πο­τε αντίρ­ρη­ση στις απο­φά­σεις και τα θέλω του προ­έ­δρου ή κά­ποιον εκ του στε­νού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, σε πρό­σω­πα, σω­μα­τεία ή αθλη­τές της Τ.Ε..Επει­δή ποτέ δεν ήμουν  ρηχός σε ιδέες και αντι­λή­ψεις και ει­δι­κά σε ότι αφορά τον αθλη­τι­σμό, θεωρώ ότι η συ­νέ­χεια της πα­ρου­σί­ας μου σε ένα Δ.Σ. <<μα­ριο­νέ­τα>> στις απο­φά­σεις οποιου­δή­πο­τε διο­ρι­σμέ­νου προ­έ­δρου, αντί­κει­ται στις ιδέες και τα πι­στεύω μου.

Για να γίνω πιο συ­γκε­κρι­μέ­νος, δεν γί­νε­ται σε ένα Δ.Σ. να κα­λού­νται τα μέλη να συ­νη­γο­ρή­σουν και να υπο­γρά­φουν, όλες τις απο­φά­σεις που πα­ρου­σιά­ζο­νται προ τε­τε­λε­σμέ­νου στα πρα­κτι­κά του προ­έ­δρου, τη στιγ­μή που εί­μα­στε όλοι προ­σω­πι­κό­τη­τες και μέλη μιας κοι­νω­νί­ας και κά­ποιον σω­μα­τεί­ων.

Δε γί­νε­ται ,χωρίς συ­ζή­τη­ση, και χωρίς απλή ψη­φο­φο­ρία, να δε­χό­μα­στε απαλ­λα­γή μελών από το Δ.Σ. και διο­ρι­σμό νέων, αρε­στών και «φίλων» του προ­έ­δρου, μη μελών σω­μα­τεί­ων.

Δε γί­νε­ται να δε­χό­μα­στε την «φι­λι­κή» συ­μπε­ρι­φο­ρά υπέρ σω­μα­τεί­ων και αθλη­τών και τον απο­κλει­σμό και «θά­ψι­μο» άλλων, καθώς και πα­ρα­γό­ντων, απλά και μόνο γιατί δεν είναι αρε­στοί στον πρό­ε­δρο.

Δε γί­νε­ται σαν Το­πι­κή Επι­τρο­πή, να μην έχου­με πα­ρου­σία στους αγώ­νες που διορ­γα­νώ­νουν τα σω­μα­τεία της επι­τρο­πής, παρά μόνο να ανα­λω­νό­μα­στε στην διε­νέρ­γεια των το­πι­κών πρω­τα­θλη­μά­των, και χωρίς όμως πριν να συ­νε­δριά­ζου­με, να συ­να­πο­φα­σί­ζου­με για αυτά, παρά μόνο απλά να ενη­με­ρω­νό­μα­στε και μά­λι­στα πολ­λές φορές, κα­τό­πιν εορ­τής, στις μο­να­δι­κές απο­φά­σεις του προ­έ­δρου. Γε­νι­κά, αγα­πη­τοί συ­νά­δελ­φοι, θεωρώ ότι οι σχέ­σεις αφε­ντι­κού και υπαλ­λή­λου, δεν χα­ρα­κτη­ρί­ζουν αυτού του εί­δους αθλη­τι­κές επι­τρο­πές, κι ούτε πι­στεύω ότι όταν η Ε.Ο.Π., έφτια­χνε το μο­ντέ­λο των το­πι­κών επι­τρο­πών, είχε στο μυαλό της ένα τέ­τοιου εί­δους <<μο­ντέ­λο>> λει­τουρ­γί­ας.

Μέσα στην ενα­σχό­λη­ση μου με τα τε­κται­νό­με­να της Τ.Ε., δια­πί­στω­σα ότι κά­ποιοι θί­γο­νται στο πλαί­σιο της ανα­πό­φευ­κτης εξέ­λι­ξης, κά­ποιοι ωφε­λού­νται, αλλά ταυ­τό­χρο­να από όλα αυτά δεν ωφε­λεί­ται και η κοι­νω­νία της πο­δη­λα­σί­ας που δεν μπο­ρείς να την πα­ρα­βλέ­ψεις.

Η δική μου άποψη συ­νά­δελ­φοι , είναι ότι με αυτή την  ανάλ­γη­τη πο­λι­τι­κή και συ­μπε­ρι­φο­ρά του προ­έ­δρου της Τ.Ε., με την κα­τάρ­γη­ση της πο­λυ­γνω­μί­ας και του δι­καιώ­μα­τος λόγου , που επι­θυ­μεί να πε­ρά­σει, σιγά-σιγά  εξα­φα­νί­ζουν υγιείς αν­θρώ­πους και ομά­δες και αθλη­τές από το άθλη­μα.

Αλή­θεια, πόσοι γο­νείς αντέ­δρα­σαν, πόσοι πα­ρά­γο­ντες αγα­νά­κτη­σαν, όταν το κα­λο­καί­ρι τε­λευ­ταία στιγ­μή, ανα­βά­λα­τε με συ­νο­πτι­κές δια­δι­κα­σί­ες, το το­πι­κό πρω­τά­θλη­μα, των μι­κρών κα­τη­γο­ριών!  Το χει­ρό­τε­ρο όμως από όλα αυτά, κ. πρό­ε­δρε, ήταν ότι το πρωί της 10.48 π.μ. , ενη­με­ρώ­σα­τε τα σω­μα­τεία, ενώ εμάς σαν μέλη της Τ.Ε., συ­γκα­λέ­σα­τε την ενη­μέ­ρω­ση των «προ­βά­των» το βράδυ της 20.00μ.μ, της ίδιας μέρας, αντί του­λά­χι­στον, έστω για τυ­πι­κούς και λό­γους αρχής, να πρά­ξε­τε το αντί­θε­το! Σε ερώ­τη­ση μου, για ποιο λόγο γί­νε­ται και ενη­με­ρω­νό­μα­στε τε­λευ­ταία στιγ­μή, η απά­ντη­ση σας ήταν ‘‘ότι ο προ­πο­νη­τής του σω­μα­τεί­ου μου το ήξερε νω­ρί­τε­ρα’’. Τε­λι­κά, πάλι καλά που μας κά­να­τε  τυ­πι­κά τη χάρη και το  κά­να­τε και αυτό!

Όμως το θέμα δεν είναι αθλη­τι­κό, είναι προ­σω­πι­κό. Σαν πρό­ε­δρος και με την εξου­σία που σας εδόθη, με­τα­φέ­ρα­τε προ­σω­πι­κά απω­θη­μέ­να και κό­ντρες με πα­ρά­γο­ντες και σω­μα­τεία, μέσα στην το­πι­κή επι­τρο­πή, κα­τα­στρέ­φο­ντας και με­τα­τρέ­πο­ντας την το­πι­κή επι­τρο­πή σε ένα χώρο εσω­στρέ­φειας και πε­δί­ου εξυ­πη­ρέ­τη­σης προ­σω­πι­κών συμ­φε­ρό­ντων και δια­φο­ρών. Γιατί άραγε, κε πρό­ε­δρε, πα­ρό­λο που επα­νει­λημ­μέ­νος προ­σκλη­θή­κα­τε σε αγώ­νες σω­μα­τεί­ων της επι­τρο­πής σας, ου­δέ­πο­τε τα τι­μή­σα­τε σε αυτά τα τέσ­σε­ρα χρό­νια?? Ένας πρό­ε­δρος που εν­δια­φέ­ρε­τε για το άθλη­μα, σκύ­βει πάνω από τα σω­μα­τεία κι όχι κρύ­βε­ται!! Πά­ντως το σί­γου­ρο είναι ότι εδώ θα εί­μα­στε κε πρό­ε­δρε, θα αντα­μώ­νου­με και θα τα λέμε όπως και σί­γου­ρο είναι ότι το μόνο που δε θα αντα­μώ­σει ποτέ θα είναι οι ιδέες μας γιατί είναι τε­λεί­ως απέ­να­ντι και αυτός είναι και ο κυ­ριό­τε­ρος λόγος της πα­ραί­τη­σής μου.

Ευ­χα­ρι­στώ που με εμπι­στευ­τή­κα­τε αυτά τα χρό­νια , τους συ­να­δέλ­φους που συ­νερ­γά­στη­κα και το μόνο που δε­σμεύ­ο­μαι, είναι να συ­νε­χί­σω να προ­σφέ­ρω στο άθλη­μα από όποια θέση κι αν βρί­σκο­μαι».