Πολιτικό «μανιφέστο» Σκουρλέτη και αλλαγές στην Αυτοδιοίκηση

Η δια­τύ­πωση αυτή αποκτά πολι­τική σημασία, σε μια περίοδο που αρχίζει πάλι το  «μια το λάδι, μια το ξύδι», στο μέτρημα των δαπανών και στην επί­τευξη μνη­μο­νια­κών στόχων, με τα προ­α­παι­τού­μενα να είναι στο επί­κε­ντρο της τρίτης αξιο­λό­γη­σης από τους εκπρο­σώ­πους των δανει­στών. Πόσω μάλλον, που μόλις πριν από λίγες ημέρες, εμφα­νί­στη­καν διαρ­ροές για μη συμ­μόρ­φωση υπουρ­γών στη γραμμή περι­κο­πής δαπανών.

Οι πολι­τι­κές ανα­φο­ρές του υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών μοιά­ζουν με έμμεση απά­ντηση στα περί άρνησής του να μειώσει τις δαπάνες στο υπουρ­γείο (αλλά και περί τριβών με τον ανα­πλη­ρωτή υπουργό Οικο­νο­μι­κών  που απορ­ρί­φθη­καν ένθεν και ένθεν με «non paper» και δελτίο τύπου) -έτσι κι αλλιώς αύξηση ή μείωση δαπανών του υπουρ­γείου αντα­να­κλά σε συντρι­πτικό ποσοστό στους Οργα­νι­σμούς Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.

Έχει ενδια­φέ­ρον ότι ο κ. Σκουρ­λέ­της, προτού ανα­πτύ­ξει στο συνέ­δριο το σχε­δια­σμό δράσης του υπουρ­γείου, επέλεξε να προ­βά­λει εισα­γω­γικά (και ειση­γη­τικά υπό μία έννοια, ως προς την προ­σω­πική πολι­τική ανάλυση) το όραμα της κυβέρ­νη­σης για την επόμενη ημέρα. Σημεί­ωσε με νόημα πάντως τις ευθύνες των κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών και υπουρ­γών, στη δια­μόρ­φωση της ταυ­τό­τη­τας της χώρας την «επόμενη ημέρα» -σαν να λέει ότι πρέπει να μείνει κάτι από το κοι­νω­νικό φορτίο που έλεγε ότι κου­βά­λαγε ο προ­κυ­βερ­νη­τι­κός ΣΥΡΙΖΑ.

«Δια­νύ­ουμε μια κρίσιμη μετα­βα­τική περίοδο μεγάλης ευθύνης για όλους όσοι κατέ­χουν δημόσια αξιώ­ματα είτε στο επίπεδο της κυβέρ­νη­σης είτε στο επίπεδο της αυτο­διοί­κη­σης. Η έκβαση αυτής της περιό­δου θα καθο­ρί­σει και την ταυ­τό­τητα της πατρί­δας μας στην επόμενη φάση», είπε.  Για να προσ­διο­ρί­σει στη συνέ­χεια ότι για την υπο­χώ­ρηση του πολι­τι­κού ορά­μα­τος δεν πρέπει  να είναι άλλοθι -ή να καλυ­φθεί κανείς- πίσω από τις δυσκο­λίες, τους αρνη­τι­κούς συσχε­τι­σμούς και τις καθη­με­ρι­νές δυσκο­λίες άσκησης πολι­τι­κής: «Σήμερα, πορευό­μα­στε βάση του συσχε­τι­σμού ανάμεσα στις ανάγκες και τις πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες, σε συν­δυα­σμό με το πολι­τικό όραμα που πρέπει να μας αντι­προ­σω­πεύει. Ο συγκε­ρα­σμός δεν είναι εύκολος. Εργα­ζό­μα­στε καθη­με­ρινά ώστε οι ανεκ­πλή­ρω­τες ανάγκες να μειώ­νο­νται και οι δυνα­τό­τη­τες να αυξά­νο­νται. Αλλά, ανε­ξάρ­τητα από τις εξε­λί­ξεις, τα εμπόδια ή τις ευτυ­χείς στιγμές αυτής της προ­σπά­θειας, η Κυβέρ­νηση είναι δεσμευ­μένη και προ­ση­λω­μένη στην λαϊκή εντολή για αλλαγές με προ­ο­δευ­τικό και κοι­νω­νικό  πρόσημο. Αυτό αφορά και το χώρο της Αυτο­διοί­κη­σης».

Ο κ. Σκουρ­λέ­της κατέ­γραψε ως σημα­ντι­κές παρεμ­βά­σεις του υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών για την επα­νε­ξέ­ταση ή απο­σα­φή­νιση τομέων που αφορούν στην δια­κυ­βέρ­νηση των δήμων και τη σχέση τους με τους πολίτες, σ τον ανα­προσ­διο­ρι­σμό της κατα­νο­μής των αρμο­διο­τή­των ανάμεσα στους βαθμούς της αυτο­διοί­κη­σης αλλά και το Κράτος, στον ανα­πτυ­ξιακό ρόλο της Αυτο­διοί­κη­σης και στα οικο­νο­μικά της. Ανα­φέρ­θηκε στην απλή ανα­λο­γική, ως το σύστημα που μπορεί να εκφρά­σει στο μέγιστο βαθμό τη λαϊκή εντολή. Όπως είπε, «ειδικά στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση κι εφόσον ενι­σχυ­θούν οι συμ­με­το­χι­κοί θεσμοί, η εύρεση «κοινού τόπου»  με συνερ­γα­σίες και συγκλί­σεις, είναι πλέον δυνατή σε ακόμη μεγα­λύ­τερο βαθμό και με πιο υγιείς όρους, απ’ ότι σήμερα. Θα προ­ω­θη­θεί έτσι, μια αλλαγή η οποία απο­τυ­πώ­νει την θετική απαί­τηση της κοι­νω­νίας και δημιουρ­γεί νέους δημο­κρα­τι­κούς όρους απο­τε­λε­σμα­τι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης». Και πρό­σθεσε:  Στη βάση αυτή, απο­συν­δέ­ο­νται οι αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές από τις ευρω­ε­κλο­γές, ενώ δια­τη­ρεί­ται  ο θεσμός του Δημάρ­χου και του Περι­φε­ρειάρχη.

Μεταξύ άλλων εστίασε στη  νέα κατη­γο­ριο­ποί­ηση των δήμων  βάσει των ιδιαί­τε­ρων κοι­νω­νι­κών και γεω­γρα­φι­κών χαρα­κτη­ρι­στι­κών τους, η οποία θα αμβλύ­νει τις επι­πτώ­σεις της δια­κρι­τής αντι­με­τώ­πι­σης δήμων ειδικών κατη­γο­ριών, όπως οι ορεινοί. Σημεί­ωσε ότι οι ορεινοί δήμοι  στο σημε­ρινό καθε­στώς υφί­στα­νται τις συνέ­πειες «μιας ισο­πε­δω­τι­κής και ορι­ζό­ντιας προ­σέγ­γι­σης». Και συμπλή­ρωσε: «Μπορώ να θυμηθώ τις πολλές περι­πτώ­σεις που  δήμαρ­χοι ορεινών περιο­χών μου μιλού­σαν για τις μεγάλες απο­στά­σεις, το προ­βλη­μα­τικό οδικό δίκτυο, τις μεγάλες ανάγκες σε καύσιμα, την φθορά ή την έλλειψη των υλικών, αλλά και την αδικία του να αξιο­λο­γού­νται μόνο ως προς τον πλη­θυ­σμό κι έτσι να λαμ­βά­νουν μικρό­τερη χρη­μα­το­δό­τηση από αυτή που πραγ­μα­τικά έχουν ανάγκη ή τους ανα­λο­γεί».

Επίσης, επε­σή­μανε ότι επα­να­σχε­διά­ζο­νται οι θεσμοί ενδο­δη­μο­τι­κής απο­κέ­ντρω­σης, ώστε να δημιουρ­γη­θούν ισχυρές τοπικές δομές στο εσω­τε­ρικό κάθε δήμου, με ουσια­στι­κές αρμο­διό­τη­τες, σε συν­δυα­σμό με την ενί­σχυση των θεσμών άμεσης κοι­νω­νι­κής συμ­με­το­χής. Παράλ­ληλα δίνεται ιδιαί­τερη έμφαση στην προ­ώ­θηση της μητρο­πο­λι­τι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Ιδιαί­τερη μνεία έκανε στις αρμο­διό­τη­τες και στις αλλη­λε­πι­κα­λύ­ψεις μεταξύ Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης και κρα­τι­κής Διοί­κη­σης. Τόνισε ότι με τον επα­να­σχε­δια­σμό του μοντέ­λου κατα­νο­μής  αρμο­διο­τή­των, να ενι­σχυ­θεί ο θεσμι­κός ρόλος και η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης. Είναι ενδει­κτικό ότι το υπουρ­γείο Ενέρ­γειας και Περι­βάλ­λο­ντος, έχει πάνω από 500 αρμο­διό­τη­τες που ασκού­νται από υπουρ­γείο, από την Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση, από την Περι­φέ­ρεια και τους δήμους.

Επίσης, εξε­τά­ζε­ται η αλλαγή του τρόπου κατα­νο­μής της κρα­τι­κής επι­χο­ρή­γη­σης στους Οργα­νι­σμούς Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, βάσει ενός αλγο­ρίθ­μου που θα λαμ­βά­νει υπόψη το ελά­χι­στο κόστος λει­τουρ­γίας ενός ΟΤΑ και «ταυ­τό­χρονα, θα περιο­ρί­ζει τις ανι­σό­τη­τες που λει­τουρ­γούν σε βάρος  των μικρών και μειο­νε­κτού­ντων δήμων». Τέλος, όπως σημεί­ωσε ο κ. Σκουρ­λέ­της, γίνεται η επε­ξερ­γα­σία «ενός νέου, δημο­κρα­τι­κού και σύγ­χρο­νου, απο­τε­λε­σμα­τι­κού και δια­φα­νούς συστή­μα­τος οικο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης και δημο­σιο­νο­μι­κής επο­πτείας των Οργα­νι­σμών Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, που θα εξα­σφα­λί­ζει και τη βιω­σι­μό­τητα και τις αρχές της αυτο­τέ­λειάς τους. Σ’ αυτό το πλαίσιο εξε­τά­ζο­νται νέα κρι­τή­ρια κατα­νο­μής και τρόποι είσπρα­ξης των ιδίων εσόδων. Επίσης, ιδρύ­ο­νται μονάδες Εσω­τε­ρι­κού ελέγχου των ΟΤΑ για την αντι­κει­με­νική αξιο­λό­γηση  δια­δι­κα­σιών και λει­τουρ­γιών».

ΒΗΜΑ