Στις 27 Σεπτ. 2016 θα συζητηθεί η αίτηση αναίρεσης του Δήμου Ρόδου

Ενώπιον του Αρείου Πάγου θα εξε­τα­στεί την 27η Σεπτεμ­βρίου 2016, η αίτηση αναί­ρε­σης του Δήμου Ρόδου κατά δύο υπαλ­λή­λων του για την ακύρωση της με αριθμό 169/2013 από­φα­σης του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Οι δύο υπάλ­λη­λοι άσκησαν ενα­ντίον του Δήμου Ρόδου την από 25-4-2012 αγωγή τους, που απευ­θυ­νό­ταν στο Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την οποία ισχυ­ρί­ζο­νταν ότι είχαν προ­σλη­φθεί από την πρώην δημο­τική επι­χεί­ρηση του πρώην Δήμου Ροδίων με την επω­νυ­μία «Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Καθα­ριό­τη­τας Δήμου Ρόδου (Δ.Ε.Κ.Ρ.)», η οποία καταρ­γή­θηκε με τη με αριθμό 81/2011 απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, ο πρώτος από 13-2-2001 και ο δεύ­τε­ρος από 16-11-1996, με συμ­βά­σεις εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας αορί­στου χρόνου.

Η επι­χεί­ρηση λύθηκε στις 3-2-2011 και τέθηκε υπό εκκα­θά­ριση και με την με αριθμό 81/2001 απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου μετα­φέρ­θη­καν στον Δήμο Ρόδου και με την από 19-9-2011 απόφαση του δημάρ­χου κατα­τά­χθη­καν ανα­δρο­μικά από 1-3-2011 σε συνι­στώ­με­νες προ­σω­πο­πα­γείς θέσεις ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου με την αντί­στοιχη ειδι­κό­τητα του Υ.Ε. εργάτη καθα­ριό­τη­τας.

Στις 21-2-2012 ο Δήμος έπαυσε να απο­δέ­χε­ται τις υπη­ρε­σίες τους λόγω του ό,τι έχουν κατα­δι­κα­στεί για τα αδι­κή­ματα της απάτης, πλα­στο­γρα­φίας και υπε­ξαί­ρε­σης ο πρώτος και της κλοπής ο δεύ­τε­ρος.

Με βάση τους ισχυ­ρι­σμούς αυτούς οι αναι­ρε­σί­βλη­τοι ζητού­σαν να ανα­γνω­ρι­στεί ότι νομίμως μετα­φέρ­θη­καν στον Δήμο ως εργα­ζό­με­νοι ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου και ότι συν­δέ­ο­νται πλέον με σύμβαση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου από την αρχική πρό­σληψή τους στην παρα­πάνω δημο­τική επι­χεί­ρηση.

Επί της παρα­πάνω αγωγής εκδό­θηκε η με αριθμό 169/2013 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, η οποία έκανε δεκτή αυτήν και υπο­χρέ­ωσε το Δήμο Ρόδου να απο­δέ­χε­ται τις προ­ση­κό­ντως προ­σφε­ρό­με­νες υπη­ρε­σίες των παρα­πάνω ως εργατών καθα­ριό­τη­τας με σχέση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου κατα­βάλ­λο­ντας τις απο­δο­χές τους με την απειλή χρη­μα­τι­κής ποινής 100 ευρώ για κάθε ημέρα μη συμ­μόρ­φω­σης με την απόφαση.

Κατά της από­φα­σης αυτής, η οποία επι­δό­θηκε στο Δήμο Ρόδου στις 22-11- 2013, δεν ασκή­θηκε έφεση, όμως ασκή­θηκε αίτηση αναί­ρε­σης.

-Ενώπιον του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας θα εξε­τα­στεί την 26η Σεπτεμ­βρίου 2016 άλλη υπόθεση που αφορά την κατα­βολή αμοιβής σε τρείς μελε­τη­τές.

Οι κ.κ. Γεώρ­γιος Δια­κο­γε­ωρ­γίου, Αρι­στο­τέ­λης Ηρα­κλεί­δης και «ΕΥΓΕΝΕΙΑ – ΛΑΖΑΡΗ, ΠΑΝΓΑΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΕΠΕ, άσκησαν την από 11-2-2006 προ­σφυγή τους, που στρε­φό­ταν κατά του πρώην Δήμου Αρχαγ­γέ­λου και απευ­θυ­νό­ταν στο Διοι­κη­τικό Εφετείο.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι με τη με αριθμό 194/1999 απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ανα­τέ­θηκε σ’ αυτούς η εκπό­νηση της ορι­στι­κής μελέτης και ΜΠΕ των «έργων Α΄ φάσεως Αντι­πλημ­μυ­ρι­κής Προ­στα­σίας του Δήμου Αρχαγ­γέ­λου», ότι αυτοί περά­τω­σαν και παρέ­δω­σαν τη μελέτη αυτή και ότι ο πρώην Δήμος Αρχαγ­γέ­λου δεν τους κατέ­βαλε την αμοιβή τους με βάση τη 2η και 3η εντολή πλη­ρω­μής, ζητού­σαν δε να ανα­γνω­ρι­στεί ότι οφείλει να τους κατα­βά­λει συνο­λικά 59.269,04 ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπε­ρη­με­ρίας.

Επί της προ­σφυ­γής αυτής εκδό­θηκε η με αριθμό 2142/2012 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, η οποία δέχτηκε μερικώς την παρα­πάνω προ­σφυγή και ανα­γνώ­ρισε ότι ο Δήμος Ρόδου οφείλει να κατα­βά­λει στο Γεώργιο Δια­κο­γε­ωρ­γίου το ποσό των 22.280,58 ευρώ, στον Αρι­στο­τέλη Ηρα­κλείδη το ποσό των 12.110,58 ευρώ και στην ΠΑΝΓΑΙΑ ΕΠΕ το ποσό των 24.877,88 ευρώ, νομι­μό­τοκα με επι­τό­κιο 6% από τις 1-1-2011 μέχρι την εξό­φληση.

Κατά των παρα­πάνω προ­σφευ­γό­ντων ο Δήμος Ρόδου άσκησε την από 9-5-2013 αίτησή του, που απευ­θύ­νε­ται στο Συμ­βού­λιο Επι­κρα­τείας (Τμήμα ΣΤ).