Στην τακτική Ανακρίτρια Ρόδου επεστράφη η δικογραφία για την καταβολή εισφοράς γης σε χρήμα

Στην τα­κτι­κή Ανα­κρί­τρια Ρόδου επε­στρά­φη από τον Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, μετά από πα­ραγ­γε­λία της Ει­σαγ­γε­λί­ας Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, η δι­κο­γρα­φία για την υπό­θε­ση της κα­τα­βο­λής ει­σφο­ράς γης σε χρήμα ξε­νο­δό­χων και τη μη εί­σπρα­ξη ει­σέ­τι των οφει­λο­μέ­νων αρ­μο­δί­ως.

Η δι­κο­γρα­φία, όπως είχε απο­κα­λύ­ψει η «δη­μο­κρα­τι­κή» είχε πε­ραιω­θεί με την έκ­δο­ση τυ­πι­κών κλή­σε­ων καθώς και ανα­κρι­τι­κού πο­ρί­σμα­τος γύρω από τα ευ­ρή­μα­τά της μέχρι τώρα δι­κα­στι­κής έρευ­νας.

Η κ. Ανα­κρί­τρια, είχε κρί­νει ότι δεν συ­ντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την προ­σω­πο­ποί­η­ση της διώ­ξε­ως για το αδί­κη­μα της απι­στί­ας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση σε βάρος ΟΤΑ, που το όφε­λος που πέ­τυ­χε ο δρά­στης ή η ζημία που προ­κλή­θη­κε ή οπωσ­δή­πο­τε απει­λή­θη­κε, υπερ­βαί­νει το ποσό των 150.000 ευρώ και το αντι­κεί­με­νο της πρά­ξης είναι ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας, με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του νόμου περί κα­τα­χρα­στών δη­μο­σί­ου χρή­μα­τος, κατά πα­ντός υπευ­θύ­νου της πρώην Νο­μαρ­χί­ας Δω­δε­κα­νή­σου της πε­ριό­δου 2005 – 2011 εξαι­τί­ας της μη εί­σπρα­ξης των οφει­λο­μέ­νων.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να δεν προ­έ­κυ­ψε το ύψος της ζη­μί­ας που υπέ­στη το δη­μό­σιο από την μη τή­ρη­ση της δια­δι­κα­σί­ας καθώς μά­λι­στα τα χρή­μα­τα δεν έχουν απω­λε­σθεί και δύ­να­νται να ανα­ζη­τη­θούν.

Η δι­κο­γρα­φία είχε δια­βι­βα­στεί στην Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, για να χρε­ω­θεί σε Ει­σαγ­γε­λι­κό λει­τουρ­γό ο οποί­ος είτε θα έκρι­νε ότι θα πρέ­πει να ει­σα­χθεί με απαλ­λα­κτι­κή πρό­τα­ση στο Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου το οποίο είναι και το μόνο αρ­μό­διο να απο­φαν­θεί λόγω του γε­γο­νό­τος ότι η δίωξη που ασκή­θη­κε in rem πε­ρι­λαμ­βά­νει και την επι­βα­ρυ­ντι­κή διά­τα­ξη του νόμου 1608/50 είτε θα την επέ­στρε­φε εκ νέου στην Ανα­κρί­τρια με πα­ραγ­γε­λία για άσκη­ση δί­ω­ξης κατά συ­γκε­κρι­μέ­νων προ­σώ­πων.

Με­σο­λά­βη­σε ωστό­σο η τρο­πο­ποί­η­ση του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα και η τρο­πο­ποί­η­ση συ­νο­λι­κά της αντι­με­τώ­πι­σης του νόμου περί κα­τα­χρα­στών Δη­μο­σί­ου Χρή­μα­τος ενώ πλέον αρ­μό­διο να απο­φαν­θεί είναι το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο πρώην Αντει­σαγ­γε­λέ­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Ι. Μη­τσιό­που­λος, υπέ­βα­λε αρ­μο­δί­ως την 12η Σε­πτεμ­βρί­ου 2014, πο­ρι­σμα­τι­κή έκ­θε­ση για την υπό­θε­ση, που οδή­γη­σε στην άσκη­ση ποι­νι­κής διώ­ξε­ως.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το άρθρο 8 του από 6-10/17-10.1978 Π.Δ. περί κα­θο­ρι­σμού των όρων και πε­ριο­ρι­σμών δο­μή­σε­ως των γη­πέ­δων των κει­μέ­νων εκτός των ρυ­μο­το­μι­κών σχε­δί­ων και εκτός των ορίων των νο­μί­μως υφι­στα­μέ­νων προ του έτους 1923 οι­κι­σμών και όπως αυτό τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με το από 12-05/27-06-84 Π.Δ και στη συ­νέ­χεια με το από 16-02/27-02-85 Π.Δ και όπως αντι­κα­τα­στά­θη­κε τε­λι­κά με το άρθρο 1 του από 20-01/28-01-1988 Π.Δ και συ­μπε­ρι­λή­φθη­κε ως άρθρ.173 στον Κώ­δι­κα Βα­σι­κής Πο­λε­ο­δο­μι­κής Νο­μο­θε­σί­ας, προ­βλέ­πει ανώ­τα­το όριο εκ­με­τάλ­λευ­σης για του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις τα 4.000 τ.μ..

Επι­πλέ­ον, προ­βλέ­πε­ται ότι είναι δυ­να­τή η υπέρ­βα­ση του συ­γκε­κρι­μέ­νου ορίου εκ­με­τάλ­λευ­σης με την προ­ϋ­πό­θε­ση της πα­ρα­χώ­ρη­σης στον οι­κείο Δήμο, πριν την έκ­δο­ση της οι­κο­δο­μι­κής άδειας, με συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κή πράξη και χωρίς απο­ζη­μί­ω­ση, έκτα­σης του ακι­νή­του όπου ανε­γεί­ρε­ται η του­ρι­στι­κή μο­νά­δα, ανά­λο­γης με την επι­πλέ­ον των 4.000 τ.μ. εκ­με­τάλ­λευ­ση.

Οι ξε­νο­δό­χοι είχαν τη δυ­να­τό­τη­τα με αί­τη­σή τους προς τον τότε νο­μάρ­χη και από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2011, στον οι­κείο Δήμο, να ζη­τή­σουν την με­τα­τρο­πή της υπο­χρέ­ω­σης για πα­ρα­χώ­ρη­ση τμή­μα­τος γη­πέ­δου σε υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής ανά­λο­γου χρη­μα­τι­κού ποσού.

Σύμ­φω­να με το Ν. 3852/2010 και συ­γκε­κρι­μέ­να το άρθρο 94 παρ.1:

«Στο άρθρο 75 παρ. 1 του Κώ­δι­κα Δήμων και Κοι­νο­τή­των προ­στί­θε­νται οι ακό­λου­θες αρ­μο­διό­τη­τες: η έκ­δο­ση οι­κο­δο­μι­κών αδειών, ο προ­έ­λεγ­χος για την έκ­δο­σή τους, ο έλεγ­χος με­λε­τών για οι­κο­δο­μι­κές άδειες, συ­να­φούς χα­ρα­κτή­ρα πο­λε­ο­δο­μι­κές αρ­μο­διό­τη­τες, καθώς και ο έλεγ­χος και η επι­βο­λή προ­στί­μων για την κα­τα­σκευή αυ­θαί­ρε­των κτι­σμά­των κατά την κεί­με­νη νο­μο­θε­σία».

Η από­φα­ση επί της αί­τη­σης του εν­δια­φε­ρο­μέ­νου για με­τα­τρο­πή σε χρη­μα­τι­κό ποσό της υπο­χρέ­ω­σης πα­ρα­χώ­ρη­σης τμή­μα­τος γη­πέ­δου εκ­δί­δε­ται από το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο».

Προ­φα­νώς η μη εκ­πλή­ρω­ση αυτής της υπο­χρέ­ω­σης θα σή­μαι­νε την απα­γό­ρευ­ση χο­ρή­γη­σης οι­κο­δο­μι­κής άδειας πέραν των 4.000 τ.μ. και ως εκ τού­του τα πέραν αυτής της δό­μη­σης – επι­φά­νειας που υλο­ποι­ή­θη­κε θε­ω­ρού­νται προ­φα­νέ­στα­τα οι ξε­νο­δο­χεια­κές εγκα­τα­στά­σεις ως αυ­θαί­ρε­τες και κα­τε­δα­φι­στέ­ες και χρή­ζουν σύ­ντα­ξης έκ­θε­σης αυ­το­ψί­ας (πρω­το­κόλ­λου αυ­θαι­ρέ­του) και επι­βο­λή προ­στί­μου ανέ­γερ­σης και δια­τή­ρη­σης.

Σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση θα πρέ­πει σή­με­ρα πλέον, κατ’ εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων του Ν. 4178/2013 (εάν φυ­σι­κά και αυτός ο νόμος δεν κρι­θεί όπως και ο Ν.4014/2011 αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός), άπα­ντες οι υπό­χρε­οι να προ­βούν σε υπα­γω­γή ρύθ­μι­σης, αν και υπάρ­χει ο κίν­δυ­νος γι’ αυ­τούς, της ανά­κλη­σης πα­ρά­νο­μης διοι­κη­τι­κής πρά­ξης (λόγω κοι­νω­νι­κού και δη­μό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος), με πι­θα­νό­τη­τα να πε­ριέλ­θουν σε δυ­σμε­νέ­στα­τη θέση, ακόμα και αυτή της άρσης λει­τουρ­γί­ας των ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων.

Από την 13η Φε­βρουα­ρί­ου 2012 μετά την εφαρ­μο­γή του άρ­θρου 51 παρ. 1 στον Ν.4042/2012 επι­τρέ­πε­ται στον εν­δια­φε­ρό­με­νο να πα­ρα­χω­ρή­σει ενιαία έκτα­ση σε άλλο γή­πε­δο όμορο ή μη προς την ανε­γερ­θεί­σα έκτα­ση.

Σύμ­φω­να με έγ­γρα­φο της πο­λε­ο­δο­μί­ας του Δήμου ο συ­νο­λι­κός αριθ­μός των υπό­χρε­ων ξε­νο­δο­χεί­ων είναι 66 με συ­νο­λι­κή ει­σφο­ρά πε­ρί­που 600.000 τ.μ.

Για τις εν λόγω 66 ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες έχουν εκ­δο­θεί εί­κο­σι επτά (27) απο­φά­σεις νο­μάρ­χη για με­τα­τρο­πή της ει­σφο­ράς σε χρήμα, τέσ­σε­ρις (4) απο­φά­σεις δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου στο πλαί­σιο του νέου Δήμου Ρόδου, καθώς και μία από­φα­ση αντι­δη­μάρ­χου.

Θυ­μί­ζου­με ότι με εντο­λή του δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Φώτη Χα­τζη­διά­κου επρό­κει­το να ασκη­θούν αγω­γές ενώ­πιον του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, για τον κα­θο­ρι­σμό ορι­στι­κής μο­νά­δας της οφει­λό­με­νης γης με την δια­δι­κα­σία των απαλ­λο­τριώ­σε­ων και εν συ­νε­χεία, αφού κα­τα­στούν αμε­τά­κλη­τες, αν δεν κα­τα­βλη­θεί η οφει­λή να ακο­λου­θή­σει η υπο­βο­λή αγω­γών ως και συ­ντη­ρη­τι­κών κα­τα­σχέ­σε­ων για την απο­πλη­ρω­μή των οφει­λών που θα προ­κύ­ψουν.

Θυ­μί­ζου­με ότι έχουν δώσει στο πλαί­σιο της κυ­ρί­ας ανά­κρι­σης μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις ο δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος, ο πρώην δή­μαρ­χος Ρόδου και αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης κ. Στά­θης Κου­σουρ­νάς, ο πρώην αντι­νο­μάρ­χης κ. Γ. Χρι­στο­φά­κης και ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γ. Χα­τζη­μάρ­κος.