Του Κουτρούλη ο γάμος Από το Δημοτικό Σχολείο Σγουρού

Μέσα στη γενι­κό­τερη κατή­φεια της εποχής μπορεί να δια­κρί­νουμε, ευτυχώς, κάποια φωτεινά ξέφωτα που γεμί­ζουν τον άνθρωπο αισιο­δο­ξία και δίνουν δύναμη στην κοι­νω­νία μας να πορευ­τεί. Τα περισ­σό­τερα από τα ξέφωτα αυτά έχουν να κάνουν με τον πολι­τι­σμό που τρο­φο­δο­τεί­ται από την πνευ­μα­τική δημιουρ­γία στα γράμ­ματα και τις τέχνες και συμ­με­τέ­χουν παιδιά. Η ενα­σχό­ληση των παιδιών με τη θεα­τρική τέχνη μέσα από τις πρω­το­βου­λίες για τη θεα­τρική αγωγή στα σχολεία είναι ίσως η πιο επι­τυ­χη­μένη πνευ­μα­τική δράση. Το θέατρο βοηθά τα παιδιά ώστε να ανα­κα­λύ­ψουν τον εαυτό τους, να καλ­λιερ­γή­σουν τις δεξιό­τη­τες τους, να επι­κοι­νω­νή­σουν μεταξύ τους συλ­λο­γικά, να απο­κτή­σουν πει­θαρ­χία και να εκφρα­στούν δημιουρ­γικά.

Τις σκέψεις αυτές μας τρο­φο­δό­τησε η παρά­σταση που παρα­κο­λου­θή­σαμε την Παρα­σκευή και το Σάββατο 5 και 6 Ιουνίου 2015 με το έργο «Του Κου­τρούλη ο γάμος» στο Δημο­τικό Θέατρο από το Σχολείο Σγουρού. Ένα κλασικό έργο του ελλη­νι­κού ρεπερ­το­ρίου που έχει γράψει ο Αλέ­ξαν­δρος Ρίζος Ραγκα­βής, εδώ σε δια­σκευή του Γιάννη Καλα­τζό­που­λου. Το έργο είναι μια σάτιρα ηθών του 1845 που παρα­πέ­μπει στη σύγ­χρονη πραγ­μα­τι­κό­τητα. Όλα όσα ταλα­νί­ζουν την κοι­νω­νία μας δια­χρο­νικά, η δια­πλοκή, η ανα­ξιο­κρα­τία, η δια­φθορά και η ξενο­μα­νία θίγο­νται με το θεα­τρικό αυτό έργο με έναν ιδιαί­τερο και ενδια­φέ­ρο­ντα τρόπο.

Τα παιδιά που υπο­δύ­θη­καν τους ρόλους σίγουρα από­κτη­σαν μια βιω­μα­τική προ­σέγ­γιση των νοη­μά­των που περι­κλείει το έργο ανοί­γο­ντάς τους έναν δρόμο που οδηγεί σε μια καλύ­τερη κοι­νω­νία. Άλλωστε το θέατρο είναι ένα μεγάλο σχολείο που βοηθά ώστε τα μηνύ­ματα που περι­λαμ­βά­νο­νται σε ένα κείμενο να ενστερ­νί­ζο­νται πρώτα οι ηθο­ποιοί και μετά, με έναν τρόπο μαγικό, να «περνάνε» στο θεατή. Η ιδιαί­τερη ωφε­λι­μό­τητα που έχουν τα παιδιά μέσα από τη θεα­τρική παιδεία και την παρου­σία τους σε θεα­τρι­κές παρα­στά­σεις είναι και το γεγονός ότι η συμ­με­τοχή τους εκλαμ­βά­νε­ται και ως παι­χνίδι που τους τρο­φο­δο­τεί την ψυχή. Παράλ­ληλα τους παρέχει γνώσεις που καθο­ρί­ζουν και την μετέ­πειτα ζωή τους. Σε μια εποχή μάλιστα που η τεχνο­κρα­τική θεώρηση έχει κυριεύ­σει τα πάντα βάζο­ντας σε δεύτερη μοίρα τις ουσια­στι­κό­τε­ρες ανάγκες που έχουν οι ψυχές των παιδιών.

Τα παιδιά με το ολό­δροσο και πηγαίο παίξιμό τους ήταν χάρμα στο να τα βλέπεις και να τα ακούς. Στη συνο­λική εξαί­ρετη εικόνα της παρά­στα­σης συνέ­βα­λαν καθο­ρι­στικά η μουσική με την προ­σαρ­μογή του Μιχάλη Καλα­εν­τζή και του Πέτρου Τσι­μπε­ρό­που­λου, ο χορός, τα υπέροχα κοστού­μια της Ελένης Αρτίκη αλλά και το ιδιαί­τε­ρης αισθη­τι­κής σκηνικό που επι­με­λή­θη­καν οι: Κων/να Βούλ­τσου, Ανα­στα­σία Ζούγλη, Ανδριανή Ροϊ­νιώτη, Μιχάλης Μαμα­λί­γκας και Μανόλης Τσι­ρα­κά­κης.

Τελευ­ταία αφήσαμε την κινη­τή­ρια δύναμη της θεα­τρι­κής δημιουρ­γίας στο σχολείο Σγουρού. Την Εύη Κοτα­νί­δου που είχε την επι­μέ­λεια και σκη­νο­θε­σία της παρά­στα­σης με παρέμ­βαση και στις χορο­γρα­φίες. Η Εύη Κοτα­νί­δου με μια έμφυτη αγάπη στο θέατρο και τις αξίες που υπη­ρε­τού­νται απ’ αυτό, από το όποιο μετε­ρίζι της εκπαι­δευ­τι­κής της στα­διο­δρο­μίας έχει δημιουρ­γή­σει μια παρά­δοση που είναι πολύ σπου­δαία για την εκπαι­δευ­τική κοι­νό­τητα της Ρόδου. Σ’ αυτό έχει συμ­βά­λει η γνώση της όσον αφορά το θέατρο αλλά κυρίως το μεράκι και η αγάπη της προς τα παιδιά και το ουσια­στικό της ενδια­φέ­ρον στη δια­μόρ­φωση των χαρα­κτή­ρων τους ως «καλών καγαθών» αυρια­νών πολιτών.

Αξίζει να επαι­νε­θεί η πρω­το­βου­λία του Δημο­τι­κού Σχο­λείου Σγουρού που προωθεί παρό­μοιες δράσεις. Άλλωστε η πολι­τεία του συγκε­κρι­μέ­νου σχο­λείου με τη συνο­λική δρα­στη­ριό­τητα που έχει ανα­πτύ­ξει τόσο στην προ­σφορά του στο παιδί όσο και με την κοι­νω­νική του συνει­σφορά το καθι­στούν στις συνει­δή­σεις όλων ως μια κυψέλη πνεύ­μα­τος, ανθρω­πιάς, καλ­λιέρ­γειας και δημιουρ­γι­κό­τη­τας που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος μας σήμερα. Και για «του λόγου το αληθές», αντί αντι­τί­μου στην είσοδο του θεάτρου μαζευό­ντου­σαν τρόφιμα για τις ανάγκες του προ­γράμ­μα­τος σίτισης οικο­νο­μικά αδύ­να­των συμπο­λι­τών του Δήμου μας. Μια ευγε­νική πρω­το­βου­λία αλλη­λεγ­γύης προς τους συναν­θρώ­πους μας που έχουν ανάγκη.

Υπέροχη λοιπόν η παρά­σταση που παρα­κο­λου­θή­σαμε με «του Κου­τρούλη το γάμο», υπέροχα τα παιδιά που πήραν μέρος, με την παρου­σία και όλης της υπέ­ρο­χης εκπαι­δευ­τι­κής κοι­νό­τη­τας του σχο­λείου Σγουρού αλλά και των γονέων που σίγουρα θα ένοιω­σαν υπε­ρή­φα­νοι για το έργο που δημιουρ­γεί­ται και που συμ­μέ­το­χοι και συν­δη­μιουρ­γοί είναι και τα παιδιά τους.