Κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση για τη διακοπή υδροδότησης σε ΔΟΥ, διοικητήριο και σφαγεία

• Το πε­ριε­χό­με­νο της ει­σαγ­γε­λι­κής πα­ραγ­γε­λί­ας δεν εστιά­ζει μόνο στους κιν­δύ­νους για τη δη­μό­σια υγεία από την απου­σία νερού αλλά επει­σέρ­χε­ται ου­σια­στι­κά και στην εκ­κρε­μή αστι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση με­τα­ξύ των δύο φο­ρέ­ων, ζη­τώ­ντας ανα­λυ­τι­κή απει­κό­νι­ση των αμοι­βαί­ων οφει­λών τους

Ήταν κα­νο­νι­κή ημέρα συ­ναλ­λα­γών στη Ρόδο, στις 12 Μαρ­τί­ου 2026. Κα­νο­νι­κή ημέρα ερ­γα­σί­ας, κα­νο­νι­κή ημέρα που πο­λί­τες προ­σέρ­χο­νται για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν. Και όμως, το νερό κό­πη­κε. Η ΔΕΥΑΡ όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή» προ­χώ­ρη­σε αιφ­νι­δί­ως σε δια­κο­πή της υδρο­δό­τη­σης στο κτή­ριο του Ζέ­φυ­ρου, ιδιο­κτη­σί­ας του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, όπου στε­γά­ζε­ται η ΔΟΥ Ρόδου σε δύο ορό­φους, μαζί με άλλες δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες. Ερ­γα­ζό­με­νοι και συ­ναλ­λασ­σό­με­νοι, άν­θρω­ποι που θε­ω­ρούν αυ­το­νό­η­τη τη στοι­χειώ­δη υγιει­νή ενός δη­μό­σιου κτη­ρί­ου, βρέ­θη­καν μπρο­στά σε μια κα­τά­στα­ση που δεν είναι μόνο πρα­κτι­κό πρό­βλη­μα. Γί­νε­ται θε­σμι­κό, γί­νε­ται ζή­τη­μα ασφά­λειας, γί­νε­ται ζή­τη­μα στοι­χειώ­δους λει­τουρ­γί­ας.

Η δια­κο­πή δεν πε­ριο­ρί­στη­κε στο κτή­ριο της ΔΟΥ. Επε­κτά­θη­κε σε μια σειρά κρί­σι­μων εγκα­τα­στά­σε­ων που συν­θέ­τουν τον διοι­κη­τι­κό και υπη­ρε­σια­κό ιστό της Ρόδου. Το διοι­κη­τή­ριο της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, τα σφα­γεία και η υπη­ρε­σία με­τα­φο­ρών ήταν ανά­με­σα στους χώ­ρους που έμει­ναν χωρίς νερό. Σε κάθε μία από αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις, η απου­σία υδρο­δό­τη­σης δεν είναι απλώς ενό­χλη­ση. Είναι δια­κο­πή κρί­σι­μης υπο­δο­μής που αλ­λά­ζει όρους λει­τουρ­γί­ας και θα μπο­ρού­σε να απο­βεί εξαι­ρε­τι­κά μοι­ραία σε πε­ρί­πτω­ση πυρ­κα­γιάς από την αδυ­να­μία λει­τουρ­γί­ας συ­στη­μά­των πυ­ρό­σβε­σης.

Η πε­ρί­πτω­ση των σφα­γεί­ων αξί­ζει ιδιαί­τε­ρης ανα­φο­ράς. Σε αυτές τις εγκα­τα­στά­σεις η ύπαρ­ξη νερού δεν συν­δέ­ε­ται με άνεση αλλά με στοι­χειώ­δεις υγειο­νο­μι­κούς κα­νό­νες. Η πα­ρου­σία αί­μα­τος και υπο­λειμ­μά­των από τη σφαγή ζώων απαι­τεί συ­νε­χή δυ­να­τό­τη­τα πλύ­σης και κα­θα­ρι­σμού. Χωρίς νερό, η κα­τά­στα­ση δεν πε­ρι­γρά­φε­ται ως δυ­σκο­λία. Πε­ρι­γρά­φε­ται ως άμε­σος κίν­δυ­νος για τη δη­μό­σια υγεία. Αντί­στοι­χα, στο διοι­κη­τή­ριο της Πε­ρι­φέ­ρειας και στην υπη­ρε­σία με­τα­φο­ρών, η κα­θη­με­ρι­νή ροή ερ­γα­ζο­μέ­νων και συ­ναλ­λασ­σο­μέ­νων δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ρια για αυ­το­σχε­δια­σμούς.

Στο κέ­ντρο της αντι­πα­ρά­θε­σης βρί­σκε­ται και το οι­κο­νο­μι­κό σκέ­λος. Η οφει­λή για το κτή­ριο της ΔΟΥ στο Ζέ­φυ­ρο, βάσει τι­μο­λο­γί­ου που φέ­ρε­ται να εκ­δό­θη­κε τον Μάιο του 2025, δεν υπερ­βαί­νει τις 50.000 ευρώ. Πα­ράλ­λη­λα, το κό­στος επω­μί­ζε­ται η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, πα­ρό­τι το ακί­νη­το δεν της ανή­κει, καθώς δεν έχει με­τα­γρα­φεί στην ιδιο­κτη­σία της. Έτσι, η δια­κο­πή δεν αφορά μόνο έναν λο­γα­ρια­σμό. Αφορά στην επι­λο­γή να αφαι­ρε­θεί ένα βα­σι­κό αγαθό από δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες, μέσα σε ένα πλαί­σιο όπου η Πε­ρι­φέ­ρεια ση­κώ­νει λει­τουρ­γι­κά βάρη για κτί­ριο που τυ­πι­κά δεν της ανή­κει.

Η ει­ρω­νεία των 20.000.000 ευρώ και η επι­λε­κτι­κή αυ­στη­ρό­τη­τα

Εδώ ει­σέρ­χε­ται η πιο αιχ­μη­ρή διά­στα­ση της υπό­θε­σης. Η ίδια η ΔΕΥΑΡ φέ­ρε­ται να οφεί­λει του­λά­χι­στον 20.000.000 ευρώ στη ΔΕΗ από την ηλε­κτρο­δό­τη­σή της. Ο φο­ρέ­ας που έκλει­σε τη στρό­φιγ­γα επι­κα­λού­με­νος χρέη, εμ­φα­νί­ζε­ται να κου­βα­λά ένα ιδιαί­τε­ρα βαρύ ανε­ξό­φλη­το υπό­λοι­πο προς έναν από τους πιο κρί­σι­μους πα­ρό­χους του. Το μή­νυ­μα που εκ­πέ­μπε­ται δεν είναι μή­νυ­μα συ­νέ­πειας και χρη­στής διοί­κη­σης. Είναι μή­νυ­μα επι­λε­κτι­κής αυ­στη­ρό­τη­τας, όπου οι στρό­φιγ­γες κλεί­νουν προς τα έξω ενώ τα με­γά­λα βάρη πα­ρα­μέ­νουν αλλού.

Προ­στί­θε­ται και μια ακόμη αιχμή. Η ΔΕΥΑΡ κόβει το νερό στην Πε­ρι­φέ­ρεια ενώ της οφεί­λει ποσά που συν­δέ­ο­νται με το φράγ­μα Γα­δου­ρά, που τρο­φο­δο­τεί το ίδιο το σύ­στη­μα υδρο­δό­τη­σης. Ο φο­ρέ­ας που δέ­χε­ται πίεση μέσω δια­κο­πής υδρο­δό­τη­σης εμ­φα­νί­ζε­ται ταυ­τό­χρο­να ως πι­στω­τής σε κρί­σι­μη πλευ­ρά της υδρο­δο­σί­ας της Ρόδου. Η ει­ρω­νεία εδώ δεν χρειά­ζε­ται ενί­σχυ­ση. Προ­κύ­πτει από μόνη της.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια στην Ει­σαγ­γε­λία, η αί­τη­ση επα­να­σύν­δε­σης και  η μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά

Μπρο­στά στις συ­νέ­πειες που άμεσα ανα­πτύ­χθη­καν, η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου πέ­ρα­σε γρή­γο­ρα από το πο­λι­τι­κό στο θε­σμι­κό και δι­κα­στι­κό πεδίο. Οπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή» στην Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου είχε με­τα­βεί ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος συ­νο­δευό­με­νος από τον προϊ­στά­με­νο της Νο­μι­κής Υπη­ρε­σί­ας της Πε­ρι­φέ­ρειας κ. Γιώρ­γο Μαυ­ρομ­μά­τη. Κατά την επί­σκε­ψη τέ­θη­καν δύο άξο­νες κιν­δύ­νου. Ο πρώ­τος αφο­ρού­σε στη δη­μό­σια υγεία, καθώς η απου­σία νερού σε χώ­ρους κα­θη­με­ρι­νής εξυ­πη­ρέ­τη­σης και ερ­γα­σί­ας κα­θι­στά αδύ­να­τη τη στοι­χειω­δώς ασφα­λή λει­τουρ­γία. Ο δεύ­τε­ρος αφο­ρού­σε στην ασφά­λεια σε πε­ρί­πτω­ση εκ­δή­λω­σης φω­τιάς, αφού η ύπαρ­ξη υδρο­δό­τη­σης απο­τε­λεί κρί­σι­μη προ­ϋ­πό­θε­ση για την αντι­με­τώ­πι­ση έκτα­κτων πε­ρι­στα­τι­κών.

Η Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών αντα­πο­κρί­θη­κε με επί­ση­μο έγ­γρα­φο προς τον πρό­ε­δρο της ΔΕΥΑΡ, με κοι­νο­ποί­η­ση στην Πε­ρι­φέ­ρεια, ζη­τώ­ντας άμεση απο­κα­τά­στα­ση της πα­ρο­χής υδρο­δό­τη­σης. Στο ίδιο έγ­γρα­φο επι­ση­μαι­νό­ταν ότι η δια­κο­πή προ­κά­λε­σε δια­τά­ρα­ξη της λει­τουρ­γί­ας των δη­μό­σιων υπη­ρε­σιών, ενώ γι­νό­ταν ει­δι­κή ανα­φο­ρά σε σο­βα­ρό κίν­δυ­νο για την υγεία των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Η Πε­ρι­φέ­ρεια προ­α­νήγ­γει­λε πα­ράλ­λη­λα ότι θα ακο­λου­θή­σει και υπο­βο­λή μη­νυ­τή­ριας ανα­φο­ράς.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ραγ­γε­λία που ξε­πέ­ρα­σε τα ανα­με­νό­με­να όρια

Αυτό που δεν ήταν ευ­ρέ­ως γνω­στό μέχρι πρό­σφα­τα είναι το πλή­ρες πε­ριε­χό­με­νο της ει­σαγ­γε­λι­κής πα­ραγ­γε­λί­ας που ακο­λού­θη­σε. Στο πλαί­σιο της κα­τε­πεί­γου­σας αυ­το­πρό­σω­πης προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, η Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου απέ­στει­λε στις 13 Μαρ­τί­ου 2026, δη­λα­δή μία ημέρα μετά τη δια­κο­πή, έγ­γρα­φη πα­ραγ­γε­λία προς τη ΔΕΥΑΡ. Το έγ­γρα­φο αυτό ήρθε στο φως μέσα από τη συ­νε­δρί­α­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑΡ στις 23 Μαρ­τί­ου 2026, στην οποία η νο­μι­κή σύμ­βου­λος της επι­χεί­ρη­σης ανέ­φε­ρε ρητά την ύπαρ­ξη και το πε­ριε­χό­με­νό της.

Η πα­ραγ­γε­λία ζητά από τη ΔΕΥΑΡ, εντός προ­θε­σμί­ας έως τις 27 Μαρ­τί­ου 2026, έγ­γρα­φη ανα­φο­ρά σχε­τι­κά με δύο σκέλη. Το πρώτο αφορά στις οφει­λές της ΔΕΥΑΡ προς την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με ανα­λυ­τι­κή κα­τα­γρα­φή της αι­τί­ας κάθε οφει­λής, του ύψους της, της χρο­νο­λο­γί­ας δη­μιουρ­γί­ας της και του απαι­τη­τού και λη­ξι­πρό­θε­σμου εκά­στης. Το δεύ­τε­ρο, και εξί­σου ση­μα­ντι­κό, αφορά στις οφει­λές της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου προς τη ΔΕΥΑΡ, με τα ίδια ακρι­βώς ανα­λυ­τι­κά στοι­χεία.

Η επέ­κτα­ση αυτή απο­τε­λεί το κρί­σι­μο ση­μείο. Μια προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση που εκ­κι­νεί από τη δια­κο­πή υδρο­δό­τη­σης και τους κιν­δύ­νους για τη δη­μό­σια υγεία, ανα­μέ­νε­ται να ερευ­νά αν η συ­γκε­κρι­μέ­νη πράξη της ΔΕΥΑΡ στοι­χειο­θε­τεί ποι­νι­κό αδί­κη­μα. Αντ’ αυτού, η πα­ραγ­γε­λία ει­σέρ­χε­ται στο λε­πτο­με­ρές οι­κο­νο­μι­κό ιστο­ρι­κό των δύο φο­ρέ­ων, ζη­τώ­ντας στοι­χεία που ανή­κουν στη σφαί­ρα της αστι­κής και διοι­κη­τι­κής δια­φο­ράς.

Το πραγ­μα­τι­κό δια­κύ­βευ­μα πίσω από τις στρό­φιγ­γες

Η υπό­θε­ση που αρ­χι­κά πα­ρου­σιά­στη­κε ως διοι­κη­τι­κή σύ­γκρου­ση δύο φο­ρέ­ων απο­κτά δια­στά­σεις που ξε­περ­νούν την αρ­χι­κή της ει­κό­να. Πίσω από τη δια­κο­πή νερού στη ΔΟΥ, στο διοι­κη­τή­ριο, στα σφα­γεία και στη διεύ­θυν­ση με­τα­φο­ρών, βρί­σκε­ται ένα πο­λυ­ε­πί­πε­δο πλέγ­μα αμ­φι­σβη­τού­με­νων οφει­λών, εκ­κρε­μών δι­κα­στι­κών υπο­θέ­σε­ων, κα­τα­σχέ­σε­ων τρα­πε­ζι­κών λο­γα­ρια­σμών και αντίρ­ρο­πων χρεών που κα­νέ­νας εκ των δύο φο­ρέ­ων δεν φαί­νε­ται να έχει διευ­θε­τή­σει.

Σε αυτό το πλαί­σιο, η ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ρέμ­βα­ση έρ­χε­ται να προ­σθέ­σει ένα ακόμη επί­πε­δο θε­σμι­κής εμπλο­κής. Το ερώ­τη­μα που ανα­δύ­ε­ται δεν είναι μόνο αν η δια­κο­πή υδρο­δό­τη­σης συ­νι­στά ποι­νι­κό αδί­κη­μα