Κατερίνα Γαβαλά: «Τα νησιά μας έχουν μετατραπεί σε “παγίδες” για όσους γιατρούς τολμούν να έρθουν»

Η Δρ. Κα­τε­ρί­να Γα­βα­λά, με κα­τα­γω­γή από Ελ­λά­δα και Ιτα­λία, είναι χει­ρουρ­γός-οφθαλ­μί­α­τρος, διευ­θύ­ντρια ΕΣΥ, πρό­ε­δρος του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου Κω, αντι­πρό­ε­δρος της Ένω­σης Νο­σο­κο­μεια­κών Ια­τρών Κω και μέλος της Επι­τρο­πής Γυ­ναι­κών Ια­τρών του Πα­νελ­λή­νιου Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου.

Με έντο­νη πο­λι­τι­κή και συν­δι­κα­λι­στι­κή δράση, υπήρ­ξε υπο­ψή­φια βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στις πρό­σφα­τες εκλο­γές. Έχει δια­τε­λέ­σει γραμ­μα­τέ­ας της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Βο­ρεί­ου Συ­γκρο­τή­μα­τος Δω­δε­κα­νή­σου και ανα­πλη­ρώ­τρια γραμ­μα­τέ­ας του Τομέα Από­δη­μου Ελ­λη­νι­σμού επί της αεί­μνη­στης Φώφης Γεν­νη­μα­τά. Σή­με­ρα, συ­νε­χί­ζει να υπη­ρε­τεί τον χώρο της πο­λι­τι­κής ως μέλος της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Βο­ρεί­ου Συ­γκρο­τή­μα­τος Δω­δε­κα­νή­σου και ανα­πλη­ρώ­τρια γραμ­μα­τέ­ας Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής.

Στη συ­ζή­τη­σή μας, η κα Γα­βα­λά απα­ντά στα καυτά ερω­τή­μα­τα της υγεί­ας, της νη­σιω­τι­κό­τη­τας, τα εσω­κομ­μα­τι­κά του ΠΑΣΟΚ και την ηγε­σία του κόμ­μα­τος και το αί­τη­μα της κοι­νω­νί­ας και των επι­χει­ρη­μα­τιών για την επα­να­φο­ρά των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών του ΦΠΑ στα νησιά.

Μά­λι­στα η πο­λι­τευ­τής του ΠΑΣΟΚ στα Δω­δε­κά­νη­σα, δη­λώ­νει ότι «το ΠΑΣΟΚ έχει βα­θιές ρίζες στην κοι­νω­νία και στα Δω­δε­κά­νη­σα, αλλά οφεί­λει να επα­να­προσ­διο­ρι­στεί δυ­να­μι­κά», προ­σθέ­το­ντας με σκω­πτι­κό τρόπο ότι οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες ζη­τούν εκ­προ­σώ­πους που να βρί­σκο­νται δίπλα τους και όχι στα πα­ρα­σκή­νια.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• κα Πρό­ε­δρε εδώ και χρό­νια το πρώτο ζή­τη­μα που απα­σχο­λεί τους πο­λί­τες στην Κω είναι η ανα­σφά­λεια, λόγω της έλ­λει­ψης για­τρών στο Ιπ­πο­κρά­τειο. Το νο­σο­κο­μείο πα­ρα­μέ­νει πρω­το­σέ­λι­δο με τον υπουρ­γό να «ση­κώ­νει τα χέρια» και την ει­δι­κό­τη­τα του πα­θο­λό­γου να μοιά­ζει αδύ­να­τη να βρε­θεί για να υπη­ρε­τή­σει στο νησί. Τε­λι­κά δεν υπάρ­χει λύση;

Η Κως, το νησί του Ιπ­πο­κρά­τη κα Πα­μπρή, δι­καιού­ται ένα νο­σο­κο­μείο αντά­ξιο της ιστο­ρί­ας και των ανα­γκών της. Όμως, η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που βιώ­νου­με είναι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή. Η υπο­στε­λέ­χω­ση έχει φτά­σει στο απρο­χώ­ρη­το, με την ει­δι­κό­τη­τα του πα­θο­λό­γου να πα­ρα­μέ­νει ζη­τού­με­νο εδώ και χρό­νια. Αυτό δεν είναι σύμ­πτω­ση ούτε φυ­σι­κό φαι­νό­με­νο. Είναι απο­τέ­λε­σμα μιας συ­νο­λι­κής κυ­βερ­νη­τι­κής απο­τυ­χί­ας να σχε­διά­σει και να εφαρ­μό­σει πο­λι­τι­κές που θα κά­νουν τα δη­μό­σια νο­σο­κο­μεία ελ­κυ­στι­κά για τους για­τρούς.

Ο υπουρ­γός ση­κώ­νει τα χέρια, αλλά οι πο­λί­τες δεν μπο­ρούν να ση­κώ­σουν άλλο το βάρος αυτής της κα­τά­στα­σης. Δεν φταί­ει η νη­σιω­τι­κό­τη­τα, φταί­ει η έλ­λει­ψη κι­νή­τρων, η δυ­σκο­λία συν­θη­κών και η αί­σθη­ση εγκα­τά­λει­ψης που νιώ­θουν οι για­τροί όταν κα­λού­νται να υπη­ρε­τή­σουν εδώ. Όταν οι προ­σλή­ψεις δεν προ­χω­ρούν, όταν οι εφη­με­ρί­ες είναι εξα­ντλη­τι­κές και όταν ένας για­τρός ανα­γκά­ζε­ται να κα­λύ­πτει τα κενά που αφή­νει το κρά­τος, είναι επό­με­νο να επι­λέ­γει άλλες λύ­σεις.

Η κυ­βέρ­νη­ση πρέ­πει να κα­τα­λά­βει ότι η Κως δεν είναι ένα νησί μόνο για του­ρι­στι­κές φω­το­γρα­φί­ες το κα­λο­καί­ρι. Είναι ένας τόπος όπου οι άν­θρω­ποι ζουν όλο τον χρόνο και αξί­ζουν αξιο­πρε­πή υγειο­νο­μι­κή πε­ρί­θαλ­ψη. Από τη δική μου θέση, με τις λίγες δυ­νά­μεις που δια­θέ­τω, προ­σπα­θώ να επι­τύ­χω τα μέ­γι­στα δυ­να­τά απο­τε­λέ­σμα­τα. Γι’ αυτό και πέ­ρα­σα πρό­σφα­τα ψή­φι­σμα για τη δη­μιουρ­γία ενός Φό­ρουμ Πο­λι­τι­κών Υγεί­ας υπό την αι­γί­δα του Πα­νελ­λή­νιου Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου. Πρό­κει­ται για μία πρω­το­βου­λία με­γά­λης ση­μα­σί­ας όχι μόνο για την Κω, αλλά και για τα Δω­δε­κά­νη­σα συ­νο­λι­κά.

• Έχετε ασχο­λη­θεί επι­στα­μέ­νως με τα ζη­τή­μα­τα υγεί­ας. Τι «φρε­νά­ρει» τε­λι­κά τους για­τρούς να υπη­ρε­τή­σουν σε με­γά­λα νησιά;

Η απά­ντη­ση είναι απλή και σκλη­ρή: γιατί δεν τους συμ­φέ­ρει. Σή­με­ρα, ο νέος για­τρός που τε­λειώ­νει την ει­δι­κό­τη­τά του έχει μπρο­στά του επι­λο­γές. Θα πάει εκεί όπου η ερ­γα­σία του θα έχει προ­ο­πτι­κή, αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες και οι­κο­νο­μι­κή αντα­μοι­βή.

Τα νησιά μας, ακόμα και τα με­γά­λα, έχουν με­τα­τρα­πεί σε “πα­γί­δες” για όσους τολ­μούν να έρ­θουν. Η έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού οδη­γεί σε εξο­ντω­τι­κές συν­θή­κες, ενώ οι μι­σθοί πα­ρα­μέ­νουν κα­θη­λω­μέ­νοι. Οι όποιες λύ­σεις που δό­θη­καν ήταν απο­σπα­σμα­τι­κές και ανε­παρ­κείς. Το πρό­βλη­μα δεν λύ­νε­ται με ημί­με­τρα, αλλά με γεν­ναί­ες απο­φά­σεις:

-Προ­σαρ­μο­γή των μι­σθο­λο­γι­κών κι­νή­τρων στις πραγ­μα­τι­κές συν­θή­κες της νη­σιω­τι­κής Ελ­λά­δας.

-Εξα­σφά­λι­ση της επαγ­γελ­μα­τι­κής εξέ­λι­ξης των για­τρών, ώστε να μη θε­ω­ρούν το νησί “στάση” πριν την τε­λι­κή τους επι­λο­γή.

-Βελ­τί­ω­ση των δομών και της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς τους, ώστε να μη νιώ­θουν εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νοι από το σύ­στη­μα.

Χωρίς αυτά, θα συ­νε­χί­σου­με να βλέ­που­με προ­κη­ρύ­ξεις που μέ­νουν άγο­νες και υπουρ­γι­κές δη­λώ­σεις που δεν λύ­νουν τί­πο­τα.

• Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα είναι όμορ­φη λέξη για συ­νέ­δρια το κα­λο­καί­ρι στα μι­κρο­νή­σια και εφιάλ­της για τις δύ­σκο­λες μέρες του χει­μώ­να. Δυ­στυ­χώς δεν έχου­με κερ­δί­σει πολλά;

Αγα­πά­με τη νη­σιω­τι­κό­τη­τα, αλλά όχι ως επι­κοι­νω­νια­κό τρικ. Δεν μπο­ρεί να είναι απλώς ένα ωραίο αφή­γη­μα για κα­λο­και­ρι­νά συ­νέ­δρια, ενώ τον χει­μώ­να η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στα νησιά μας πα­ρα­μέ­νει ζο­φε­ρή. Οι με­τα­κι­νή­σεις είναι δύ­σκο­λες, οι υπο­δο­μές ανε­παρ­κείς και οι πα­ρο­χές σε κρί­σι­μους το­μείς, όπως η υγεία, η εκ­παί­δευ­ση και η δη­μό­σια διοί­κη­ση, υπο­λει­τουρ­γούν. Γι’ αυτό τον λόγο, η το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση θα παί­ξει κομ­βι­κό και κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στην επι­τυ­χία του Φό­ρουμ Πο­λι­τι­κών Υγεί­ας. Δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει μία τέ­τοια πρω­το­βου­λία χωρίς τη στή­ρι­ξη των το­πι­κών φο­ρέ­ων. Αν θέ­λου­με να αλ­λά­ξει κάτι, πρέ­πει να συ­ντο­νι­στού­με όλοι μαζί.

• Νέα συ­νά­ντη­ση φο­ρέ­ων με στόχο την επα­να­φο­ρά των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά. Με την άρ­νη­ση της κυ­βέρ­νη­σης να αγ­γί­ξει τους φό­ρους προ­στι­θέ­με­νης αξίας εκτι­μά­τε ότι υπάρ­χουν πε­ρι­θώ­ρια επι­τυ­χί­ας ή να το ξε­χά­σου­με;

Ο ΦΠΑ στα νησιά δεν είναι “προ­νό­μιο”, είναι ανα­γκαίο μέτρο για να μπο­ρούν να επι­βιώ­σουν οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες και επι­χει­ρή­σεις. Η κυ­βέρ­νη­ση απορ­ρί­πτει κάθε συ­ζή­τη­ση, επι­μέ­νο­ντας σε μία πο­λι­τι­κή που πλήτ­τει ευ­θέ­ως τα νησιά μας. Μπο­ρού­με να ανα­τρέ­ψου­με την κα­τά­στα­ση; Τί­πο­τα δεν κερ­δί­ζε­ται αν δεν επι­μεί­νου­με. Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση έχει ήδη πα­ρα­δείγ­μα­τα χωρών που εφαρ­μό­ζουν δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νους φο­ρο­λο­γι­κούς συ­ντε­λε­στές σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές. Το ζή­τη­μα είναι πο­λι­τι­κό, όχι τε­χνι­κό.

• Το ΠΑΣΟΚ κόβει πίτα στην πρω­τεύ­ου­σα του νομού και τα στε­λέ­χη πρώ­της γραμ­μής απου­σιά­ζουν από την εκ­δή­λω­ση. Μήπως έφτα­σε η ώρα για αλ­λα­γή στη σύν­θε­ση των πε­ρι­φε­ρεια­κών ορ­γά­νων; Υπάρ­χει έλ­λειμ­μα;

Το ΠΑΣΟΚ έχει βα­θιές ρίζες στην κοι­νω­νία και στα Δω­δε­κά­νη­σα, αλλά οφεί­λει να επα­να­προσ­διο­ρι­στεί δυ­να­μι­κά. Αν υπάρ­χουν στε­λέ­χη που απου­σιά­ζουν από κρί­σι­μες στιγ­μές, αυτό πρέ­πει να μας προ­βλη­μα­τί­σει. Οι και­ροί απαι­τούν συμ­με­το­χή, πα­ρου­σία και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα. Αν χρειά­ζο­νται αλ­λα­γές, αυτές πρέ­πει να γί­νουν με τρόπο που θα ενι­σχύ­σει το κόμμα, όχι να το δι­χά­σει. Οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες ζη­τούν εκ­προ­σώ­πους που βρί­σκο­νται δίπλα τους, όχι στα πα­ρα­σκή­νια.