Επιστροφή…

Το τρι­ή­μερο πένθος για τη σιδη­ρο­δρο­μική τρα­γω­δία στα Τέμπη εξέ­πνευσε και έκανε την εμφά­νισή της στον ορί­ζο­ντα μια άλλη «χρόνια παθο­γέ­νεια» που μαστί­ζει την ελλη­νική κοι­νω­νία και το πολι­τικό της σύστημα. Είναι η ταχύ­τητα και η ευκολία με την οποία το πένθος και ο οφει­λό­με­νος σεβα­σμός στη μνήμη των θυμάτων δίνουν τη θέση τους στη στείρα αντι­πα­ρά­θεση, την κυνική εκμε­τάλ­λευση, την πολι­τική σπέ­κουλα. Επι­στροφή στην πολι­τική κανο­νι­κό­τητα. Από σήμερα, λαμ­βά­νουν θέσεις πολι­τι­κοί με στοι­χεία που συγκέ­ντρω­ναν τις ημέρες της «εκε­χει­ρίας» τα κομ­μα­τικά τους επι­τε­λεία, ώστε να ορμή­σουν σαν λέαινες στην αρένα με μονα­δικό τους έργο να κατα­δι­κά­σουν ή να υπε­ρα­σπι­στούν την κυβέρ­νηση, τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις, το Δημόσιο, τις εται­ρείες και τους ανευ­θυ­νο­ϋ­πευ­θύ­νους τους, για το δυστύ­χημα στα Τέμπη. Να ουρ­λιά­ζουν, να ανταλ­λάσ­σουν συν­θή­ματα και κατη­γο­ρίες χωρίς να ακού­γε­ται τίποτα ουσια­στικό. Ας θυμη­θούν όλοι ότι το τέλος του τρι­ή­με­ρου εθνικού πένθους δεν σημαί­νει τίποτα απο­λύ­τως και ότι ο κόσμος θέλει επι­τέ­λους έργα και όχι λόγια. Είναι φανερό ότι διά­φο­ροι, στο πολιτικό-δημοσιογραφικό παράλ­ληλο σύμπαν μάλλον δεν έχουν κατα­λά­βει ότι αν αυτή είναι η επιλογή τους, θα αντι­με­τω­πί­σουν δυσά­ρε­στες εκπλή­ξεις – οι εκλογές είναι υπερ­βο­λικά κοντά. Υ.Γ.  Όσοι ετοι­μά­ζο­νται να πάρουν πολι­τική ρεβάνς πάνω από τις σορούς των θυμάτων, για όσα συνέ­βη­σαν στο πρό­σφατο παρελ­θόν και είχαν προ­κα­λέ­σει και πάλι έναν απο­τρο­πια­σμό, ίσως θα πρέπει να ανα­στο­χα­στούν – αν και όσο μπορούν. Ότι ετοι­μά­ζο­νται πάντως, είναι φανερό.