Μίκα Ιατρίδη: Πρέπει ν’ αποδοθεί δικαιοσύνη για τα Τέμπη και να τιμωρηθούν οι ένοχοι

• Η φωνή του λαού πρέ­πει πάντα να ακού­γε­ται, ει­δι­κά σε τρα­γω­δί­ες όπως αυτή, το­νί­ζει η βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου της ΝΔ • Η κυ­βέρ­νη­ση και όλοι μας δου­λεύ­ου­με με ορί­ζο­ντα το 2027, όταν και θα κρι­θού­με συ­νο­λι­κά για το έργο και τις πρά­ξεις μας

Σε όλα τα θέ­μα­τα της τρέ­χου­σας επι­και­ρό­τη­τας το­πο­θε­τεί­ται η «γα­λά­ζια» βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, Μίκα Ια­τρί­δη, στη συ­νέ­ντευ­ξή της στη «δ».

Η βου­λευ­τής απα­ντά στις με­γά­λες προ­κλή­σεις που έχει να αντι­με­τω­πί­σει η κυ­βέρ­νη­ση, στο ζή­τη­μα της τρα­γω­δί­ας των Τε­μπών, μετά και τις πρό­σφα­τες δη­λώ­σεις του πρω­θυ­πουρ­γού σε τη­λε­ο­πτι­κή του συ­νέ­ντευ­ξη, στο θέμα του επι­κεί­με­νου ανα­σχη­μα­τι­σμού, στις δη­μο­σκο­πή­σεις, στην ακρί­βεια, στο ζή­τη­μα των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ και το Με­τα­φο­ρι­κό Ισο­δύ­να­μο που απα­σχο­λούν τους νη­σιώ­τες, ενώ η ίδια εκτι­μά ότι δεν υπάρ­χει εσω­τε­ρι­κή γκρί­νια στους κόλ­πους της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας.

«Για μένα, σε μία εποχή που χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από εξαι­ρε­τι­κή ρευ­στό­τη­τα στην οι­κο­νο­μία, στις διε­θνείς σχέ­σεις και, συ­νο­λι­κά, στην κοι­νω­νία, η με­γά­λη πρό­κλη­ση είναι η δια­τή­ρη­ση της στα­θε­ρό­τη­τας», επι­ση­μαί­νει η βου­λευ­τής της ΝΔ.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Κυρία Ια­τρί­δη, εί­μα­στε στην αρχή της νέας χρο­νιάς, με την κυ­βέρ­νη­ση να έχει φτά­σει σχε­δόν στο μισό της δεύ­τε­ρης θη­τεί­ας της. Ποια είναι η με­γα­λύ­τε­ρη πρό­κλη­ση από εδώ και πέρα;

Επει­δή βρί­σκο­μαι πάντα δίπλα στους συ­μπο­λί­τες μου, και ζω και αφου­γκρά­ζο­μαι τους προ­βλη­μα­τι­σμούς τους, γνω­ρί­ζω κα Πα­μπρή, ότι τα πράγ­μα­τα, προ­φα­νώς, δεν είναι τέ­λεια και δυ­σκο­λί­ες υπάρ­χουν, όπως το ύψος των τιμών σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις, το κό­στος της ενέρ­γειας και της κα­τοι­κί­ας. Όμως για αυτό ακρι­βώς τον λόγο χρειά­ζε­ται, πρώτα και πάνω από όλα η στα­θε­ρό­τη­τα, η συ­νερ­γα­σία και ο σω­στός σχε­δια­σμός για να τα ξε­πε­ρά­σου­με.

Για μένα, λοι­πόν, σε μία εποχή που χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από εξαι­ρε­τι­κή ρευ­στό­τη­τα στην οι­κο­νο­μία, στις διε­θνείς σχέ­σεις και, συ­νο­λι­κά, στην κοι­νω­νία, η με­γά­λη πρό­κλη­ση από εδώ και πέρα θα είναι η δια­τή­ρη­ση της στα­θε­ρό­τη­τας. Θυ­μί­ζω ότι η κυ­βέρ­νη­ση της Ν.Δ., από το 2019 που ανέ­λα­βε τις ευ­θύ­νες της χώρας, αν και δια­χει­ρί­στη­κε πολ­λές με­γά­λες και απρό­βλε­πτες κρί­σεις κα­τά­φε­ρε να εξα­σφα­λί­σει αυτή τη στα­θε­ρό­τη­τα.

Αν συ­γκρί­νου­με, μά­λι­στα, το τι συμ­βαί­νει και με τις «με­γά­λες» χώρες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ενω­σης, όπως η Γαλ­λία και η Γερ­μα­νία, η κυ­βέρ­νη­ση της Ν.Δ. έχει πε­τύ­χει την ηρε­μία που χρειά­ζε­ται, ώστε να μπο­ρέ­σου­με το 2027 η Ελ­λά­δα μας να είναι σε πολύ κα­λύ­τε­ρη κα­τά­στα­ση από ό,τι ήταν το 2019.

Συ­νε­πώς, για τα επό­με­να δύο χρό­νια στα­θε­ρά και απα­ρέ­γκλι­τα προ­χω­ρά­με στον οι­κο­νο­μι­κό σχε­δια­σμό μας, με ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρες μειώ­σεις φόρων, μέτρα για την πε­ραι­τέ­ρω αύ­ξη­ση του ει­σο­δή­μα­τος, πε­ρισ­σό­τε­ρη ανά­πτυ­ξη και πε­ραι­τέ­ρω ανα­βάθ­μι­ση των υπη­ρε­σιών του Κρά­τους προς τους πο­λί­τες σε όλους τους το­μείς.

• Η φωνή λαού, που ξε­χύ­θη­κε σαν πο­τά­μι στις πλα­τεί­ες για την τρα­γω­δία των Τε­μπών, φαί­νε­ται ότι οδή­γη­σε στο mea culpa του πρω­θυ­πουρ­γού, ο οποί­ος βγήκε απο­λο­γη­τι­κός στη συ­νέ­ντευ­ξη και βγά­ζει στη «σέ­ντρα» Κα­ρα­μαν­λή, Hellenic Train, ΟΣΕ και Πυ­ρο­σβε­στι­κή. Δεν άρ­γη­σαν τα αντα­να­κλα­στι­κά της κυ­βέρ­νη­σης στο θέμα αυτό;

Τα Τέμπη με έχουν συ­γκλο­νί­σει, όπως τον κάθε ένα και την κάθε μία από εμάς και για αυτό στέ­κο­μαι με από­λυ­το σε­βα­σμό απέ­να­ντι στον ανεί­πω­το πόνο των γο­νιών που έχα­σαν τα παι­διά τους.

Η φωνή του λαού πρέ­πει πάντα να είναι δυ­να­τή και να ακού­γε­ται, ει­δι­κά σε τρα­γω­δί­ες όπως αυτή. Εγώ δεν θα κρυ­φτώ πίσω από το δά­χτυ­λό μου. Ο πόνος είναι αβά­στα­χτος, το πέν­θος είναι με­γά­λο. Άλ­λω­στε, στις συ­γκε­ντρώ­σεις συμ­με­τεί­χαν χι­λιά­δες άν­θρω­ποι, μα­κριά από κόμ­μα­τα και πα­ρα­τά­ξεις. Πρέ­πει, λοι­πόν, να μά­θου­με τι ακρι­βώς έχει συμ­βεί, γιατί συ­νέ­βη, να απο­δο­θεί δι­καιο­σύ­νη, να τι­μω­ρη­θούν οι ένο­χοι, και, βέ­βαια, να μην ξα­να­συμ­βεί μία τέ­τοια τρα­γω­δία.

Η κυ­βέρ­νη­ση με τα δε­δο­μέ­να που είχε, πι­στεύω ότι έκανε ό,τι ήταν δυ­να­τόν για να αντα­πο­κρι­θεί στις πε­ρι­στά­σεις, αλλά ήταν και αδύ­να­τον να μην υπάρ­ξουν δυ­στο­κί­ες και αυτό είναι κάτι που πα­ρα­δέ­χθη­κε ο πρω­θυ­πουρ­γός. Την ίδια στιγ­μή, όμως, η κυ­βέρ­νη­ση της Ν.Δ. ενί­σχυ­σε το έργο της Δι­καιο­σύ­νης δί­νο­ντάς της τη δυ­να­τό­τη­τα να ανοί­ξει τα κι­νη­τά τη­λέ­φω­να όλων των εμπλε­κό­με­νων, κάτι που δεν ψή­φι­σαν τα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης, τα οποία την ίδια στιγ­μή προ­σπα­θούν να εκ­με­ταλ­λευ­τούν για κομ­μα­τι­κά οφέλη τη δι­καιο­λο­γη­μέ­νη οργή των πο­λι­τών.

Η κυ­βέρ­νη­ση, επί­σης, έδωσε τη δυ­να­τό­τη­τα να συ­στα­θεί ξανά ο ανε­ξάρ­τη­τος Ορ­γα­νι­σμός Διε­ρεύ­νη­σης αε­ρο­πο­ρι­κών και σι­δη­ρο­δρο­μι­κών ατυ­χη­μά­των, ο οποί­ος κάνει πολύ σο­βα­ρή δου­λειά πάνω στη διε­ρεύ­νη­ση των Τε­μπών.

Συ­νε­πώς, πι­στεύω ότι τώρα πια που η ανά­κρι­ση είναι κοντά στο τέλος, θα πρέ­πει να έχου­με εμπι­στο­σύ­νη στη Δι­καιο­σύ­νη και τους δι­κα­στές ότι θα μπο­ρέ­σουν να δώ­σουν τις απα­ντή­σεις στα «γιατί» και τα «πώς» που μας βα­σα­νί­ζουν όλους μας.

• Το προη­γού­με­νο διά­στη­μα υπήρ­χε έντο­νη εσω­κομ­μα­τι­κή γκρί­νια. Η ει­κό­να προ­φα­νώς θα χει­ρο­τε­ρέ­ψει με βάση το γε­γο­νός ότι ακόμη και κο­ρυ­φαία στε­λέ­χη της ΝΔ, φαί­νε­ται να παίρ­νουν απο­στά­σεις από τη δια­χεί­ρι­ση των Τε­μπών;

Δεν συμ­φω­νώ ότι υπήρ­χε ή υπάρ­χει «έντο­νη εσω­κομ­μα­τι­κή γκρί­νια». Εύ­λο­γος προ­βλη­μα­τι­σμός μπο­ρεί να υπάρ­χει, πώς είναι δυ­να­τόν να μην υπάρ­χει; Είναι από­λυ­τα φυ­σιο­λο­γι­κό. Από εκεί και πέρα, κοι­τάξ­τε, σε μία συν­θή­κη σαν και αυτή, η ει­κό­να δεν μπο­ρεί να είναι το ζη­τού­με­νο. Πι­στεύω ότι πια είναι κοντά η ώρα που θα μι­λή­σει η Δι­καιο­σύ­νη, αλλά και η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

• Ήδη έχει ξε­κι­νή­σει η πα­ρα­φι­λο­λο­γία για αλ­λα­γές στο υπουρ­γι­κό σχήμα. Δε­δο­μέ­νου ότι ο ανα­σχη­μα­τι­σμός δεν προ­α­ναγ­γέλ­λε­ται και απο­τε­λεί απο­κλει­στι­κό προ­νό­μιο του πρω­θυ­πουρ­γού, εκτι­μά­τε ότι χρειά­ζε­ται «λί­φτινγκ» το υπάρ­χον κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα;

Από το 2019 ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει δεί­ξει ότι δεν βιά­ζε­ται σε απο­φά­σεις που σχε­τί­ζο­νται με ανα­σχη­μα­τι­σμούς και ότι δεν είναι θια­σώ­της των δο­μι­κών αλ­λα­γών. Σί­γου­ρα, μπο­ρεί στα δη­μο­σιο­γρα­φι­κά γρα­φεία, αλλά και σε μέρος της κοι­νής γνώ­μης να συ­ζη­τεί­ται αυτή τη στιγ­μή το εν­δε­χό­με­νο ενός ανα­σχη­μα­τι­σμού. Όμως, αυτός που έχει τη συ­νο­λι­κή ει­κό­να και θα λάβει τις κα­τάλ­λη­λες απο­φά­σεις είναι, τε­λι­κά, ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, ανε­ξάρ­τη­τα από τα πρό­σω­πα που είναι στο υπουρ­γι­κό συμ­βού­λιο, στό­χος όλων μας, που στη­ρί­ζου­με αυτήν την κυ­βέρ­νη­ση, είναι να προ­χω­ρή­σει το πρό­γραμ­μά μας και ο σχε­δια­σμός μας και, με αφε­τη­ρία όσα έχου­με πε­τύ­χει, να συ­νε­χί­σου­με να ερ­γα­ζό­μα­στε για να δί­νου­με τις κα­λύ­τε­ρες λύ­σεις στα ζη­τή­μα­τα που μας απα­σχο­λούν.

• Οι δη­μο­σκο­πή­σεις -μέχρι και τη συ­νέ­ντευ­ξη του πρω­θυ­πουρ­γού για τα Τέμπη- έδει­χναν αν­θε­κτι­κό­τη­τα της κυ­βέρ­νη­σης. Ωστό­σο, η αυ­το­δυ­να­μία με τα ση­με­ρι­νά δε­δο­μέ­να δεί­χνει δύ­σκο­λο να επι­τευ­χθεί. Ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει απο­κλεί­σει αλ­λα­γή του εκλο­γι­κού νόμου. Σε πε­ρί­πτω­ση σχη­μα­τι­σμού κυ­βέρ­νη­σης συ­νερ­γα­σί­ας ποιον θα βλέ­πα­τε ως ιδα­νι­κό εταί­ρο; Είστε κα­ταρ­χάς υπέρ των κυ­βερ­νή­σε­ων συ­νερ­γα­σί­ας;

Με βάση και τις τε­λευ­ταί­ες δη­μο­σκο­πή­σεις μετά τις δια­δη­λώ­σεις για τα Τέμπη, η αν­θε­κτι­κό­τη­τα, σε γε­νι­κές γραμ­μές, της κυ­βέρ­νη­σης πα­ρα­μέ­νει και η δια­φο­ρά με το δεύ­τε­ρο κόμμα είναι σχε­τι­κά στα­θε­ρή. Την ίδια στιγ­μή, οι πο­λί­τες δη­λώ­νουν ότι δεν είναι ευ­χα­ρι­στη­μέ­νοι από τα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης.

Αυτό ας το κρα­τή­σου­με, γιατί είναι ένας πα­ρά­γο­ντας που θα κρί­νει τις επερ­χό­με­νες εξε­λί­ξεις στην πο­λι­τι­κή ζωή της χώρας.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει δη­λώ­σει ότι η κυ­βέρ­νη­ση και όλοι μας δου­λεύ­ου­με με ορί­ζο­ντα το 2027, όταν και θα κρι­θού­με συ­νο­λι­κά για το έργο και τις πρά­ξεις μας. Εμείς θα διεκ­δι­κή­σου­με την αυ­το­δυ­να­μία, γιατί εί­μα­στε η πα­ρά­τα­ξη της στα­θε­ρό­τη­τας και των με­γά­λων επι­λο­γών. Ιδα­νι­κός εταί­ρος είναι ο ίδιος ο ελ­λη­νι­κός λαός, ο οποί­ος μας έδωσε την αυ­το­δυ­να­μία τόσο το 2019, όσο, και κυ­ρί­ως, το 2023.

Αυτός λοι­πόν θα είναι ο στό­χος μας, να διεκ­δι­κή­σου­με και να κερ­δί­σου­με αυ­το­δύ­να­μα την εμπι­στο­σύ­νη του ελ­λη­νι­κού λαού για μία ακόμη φορά και πι­στεύω ότι θα τα κα­τα­φέ­ρου­με. Άλ­λω­στε, η εμπει­ρία έχει δεί­ξει ότι σε κα­τα­στά­σεις σαν αυτές που βιώ­νου­με μία αυ­το­δύ­να­μη κυ­βέρ­νη­ση είναι πάντα πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή.

• Ποια εκτι­μά­τε θα είναι η με­γα­λύ­τε­ρη πρό­κλη­ση για την Ελ­λά­δα και ποια για την Ευ­ρώ­πη το 2025;

Αυτό που συ­ζη­τή­σα­με και πιο πριν. Σε συν­θή­κες ρευ­στό­τη­τας, να έχου­με την απαι­τού­με­νη στα­θε­ρό­τη­τα, ώστε να προ­χω­ρή­σου­με στην πο­λι­τι­κή που εφαρ­μό­ζου­με, με ψυ­χραι­μία και τον απα­ραί­τη­το σχε­δια­σμό, για να κά­νου­με την Ελ­λά­δα ακόμα κα­λύ­τε­ρη.

Για την Ευ­ρώ­πη, και ει­δι­κά την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση η με­γα­λύ­τε­ρη πρό­κλη­ση είναι να κι­νη­θεί ακόμα πιο γρή­γο­ρα και να λαμ­βά­νει τις κα­τάλ­λη­λες απο­φά­σεις στα ζη­τή­μα­τα που αφο­ρούν τις ευ­ρύ­τε­ρες γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, τον αντα­γω­νι­σμό που προ­έρ­χε­ται από τις άλλες με­γα­λύ­τε­ρες οι­κο­νο­μί­ες του πλα­νή­τη μας και το με­τα­να­στευ­τι­κό. Κυ­ρί­ως, όμως, να προσ­διο­ρι­στεί επι­τέ­λους το πόσο «ενω­μέ­νη» είναι η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση.

• Οι μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ δεν έχουν ακόμη επα­νέλ­θει, το με­τα­φο­ρι­κό Ιι­σο­δύ­να­μο δεν πλη­ρώ­νε­ται στην ώρα του και μέσα σε όλα αυτά προ­στί­θε­νται και οι αυ­ξή­σεις των ακτο­πλοϊ­κών και αε­ρο­πο­ρι­κών ει­σι­τη­ρί­ων, που θα πά­ρουν «φωτιά». Τι απα­ντά­τε;

Το ζή­τη­μα των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ ήταν και είναι πάντα στις διεκ­δι­κή­σεις μου, δεν έχει φύγει ποτέ. Θυ­μί­ζω άλ­λω­στε ότι εμείς αλ­λά­ξα­με τον ευ­ρω­παϊ­κό κα­νο­νι­σμό, ώστε να υπάρ­χει η δυ­να­τό­τη­τα για την επα­να­φο­ρά τους.

Για το με­τα­φο­ρι­κό ισο­δύ­να­μο, μο­λο­νό­τι κα­τα­βάλ­λο­νται οι πλη­ρω­μές, υπάρ­χουν, πι­στεύω, πε­ρι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης ως προς τον χρόνο κα­τα­βο­λής τους.

Το ύψος των τιμών των ακτο­πλοϊ­κών και αε­ρο­πο­ρι­κών ει­σι­τη­ρί­ων είναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας, για όλους τους νη­σιώ­τες. Πρέ­πει πάντα να έχου­με τα­κτι­κές ακτο­πλοϊ­κές συν­δέ­σεις, τόσο με τον Πει­ραιά όσο και με τα άλλα νησιά με­τα­ξύ τους, στις κα­λύ­τε­ρες δυ­να­τές τιμές, σε τιμές που να μπο­ρού­με να αντα­πο­κρι­νό­μα­στε όλες και όλοι.

Για αυτό το λόγο, η κυ­βέρ­νη­ση έχει ήδη αντι­δρά­σει, και πριν λίγες ημέ­ρες έγινε σύ­σκε­ψη στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου με τον πρω­θυ­πουρ­γό και τον υπουρ­γό Ναυ­τι­λί­ας, ώστε να βρε­θούν οι κα­τάλ­λη­λες λύ­σεις, με τη χρήση χρη­μα­το­δο­τι­κών ερ­γα­λεί­ων για να μην αυ­ξη­θούν οι τιμές από τον Μάιο, γιατί ασφα­λώς θα επη­ρε­α­στούν όχι μόνο οι νη­σιώ­τες αλλά, τε­λι­κά και ο ίδιος ο κλά­δος της ακτο­πλο­ΐ­ας, ο του­ρι­σμός στον οποίο βα­σι­ζό­μα­στε και, σε τε­λι­κή ανά­λυ­ση, το σύ­νο­λο της το­πι­κής μας οι­κο­νο­μί­ας.

Πε­ραι­τέ­ρω, η κυ­βέρ­νη­ση έχει δη­λώ­σει ότι πα­ρα­κο­λου­θεί και τα ζη­τή­μα­τα αντα­γω­νι­σμού και δε­σπό­ζου­σας θέσης ορι­σμέ­νων εται­ρειών, ώστε να πα­ρέμ­βει, αν χρεια­στεί. Τα ζη­τή­μα­τα των τιμών δεν λύ­νο­νται «με έναν νόμο και ένα άρθρο», για αυτό και θα εξα­ντλη­θούν όλες οι δυ­να­τό­τη­τες που υπάρ­χουν.