To τελευταίο αντίο από όλους στον Κώστα Σημίτη

Με τιμές εν ενερ­γεία πρω­θυ­πουρ­γού έγινε η ταφή του Κώστα Ση­μί­τη στο Α’ Νε­κρο­τα­φείο. Πο­λί­τες πα­ρέ­μει­ναν στον χώρο, αφή­νο­ντας λευκό τρια­ντά­φυλ­λα, ενώ στη συ­νέ­χεια, απο­χω­ρούν από τον χώρο. Ο Κώ­στας Ση­μί­της ετάφη δίπλα στον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου, ενώ τιμές απέ­δω­σαν αγή­μα­τα από τα τρία σώ­μα­τα των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων.

Στον χώρο ήταν τα μέλη της οι­κο­γέ­νειας του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού, η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, ο πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Αν­δρου­λά­κης, στε­λέ­χη του ΠΑΣΟΚ και πλή­θος κό­σμου.

Λου­λού­δια άφη­σαν η Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης, ο Χάρης Δού­κας, ο Πα­να­γιώ­της Δου­δω­νής, ο Δη­μή­τρης Κα­ρύ­δης, η Μι­λέ­να Απο­στο­λά­κη, ο Δη­μή­τρης Ρέπ­πας, η Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου.

Στην εξό­διο ακο­λου­θία χο­ρο­στά­τη­σε ο Αρ­χιε­πί­σκο­πος Αθη­νών και Πάσης Ελ­λά­δος Ιε­ρώ­νυ­μος. Τους επι­κή­δειους λό­γους εκ­φω­νούν η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, ο πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Αν­δρου­λά­κης, καθώς και οι κα­θη­γη­τές Γιάν­νης Βούλ­γα­ρης, Τάσος Γιαν­νί­τσης (πρώην υπουρ­γός) και Κων­στα­ντί­νος Τσου­κα­λάς.

Τιμές στον εκλι­πό­ντα απε­δω­σαν αγή­μα­τα από τα τρία σώ­μα­τα των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων.

Μετά την τε­λε­τή στη Μη­τρό­πο­λη, η πομπή κα­τευν­θύν­θη­κε πεζή προς το Α’ Νε­κρο­τα­φείο Αθη­νών για το τε­λευ­ταίο κα­τευό­διο. Η τε­λε­τή ολο­κλη­ρώ­θη­κε με την από­δο­ση τιμών.

 

 

Οι επι­κή­δειοι

Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου: Υπη­ρέ­τη­σε το όραμα μιας ισό­τι­μης Ελ­λά­δας μέσα στην Ευ­ρώ­πη

«Απο­χαι­ρε­τά­με σή­με­ρα με θλίψη και τιμή μία με­γά­λη προ­σω­πι­κό­τη­τα της σύγ­χρο­νης ιστο­ρί­ας μας» τό­νι­σε η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου κατά τον επι­κή­δειο λόγο της, στην εξό­διο Ακο­λου­θία του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Κώστα Ση­μί­τη, που τε­λέ­στη­κε στην Ιερά Μη­τρό­πο­λη Αθη­νών.

Η κ. Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου υπο­γράμ­μι­σε ότι «ο Κώ­στας Ση­μί­της υπε­ρα­σπί­στη­κε, με συ­νέ­πεια και πε­ποί­θη­ση, πάθος και λο­γι­κή, λέ­ξεις και πρά­ξεις, σε όλη του τη ζωή, τη δη­μο­κρα­τία και τις αρχές της. Αγω­νι­στής κατά της δι­κτα­το­ρί­ας, δια­κε­κρι­μέ­νος ακα­δη­μαϊ­κός δά­σκα­λος, άν­θρω­πος των ιδεών και του πρα­κτι­κού λόγου, άφησε το βαθύ απο­τύ­πω­μά του στη Με­τα­πο­λί­τευ­ση με το δικό του, ξε­χω­ρι­στό και δια­χρο­νι­κό, πο­λι­τι­κό πα­ρά­δειγ­μα».

Μι­λώ­ντας για το έργο του, ση­μεί­ω­σε ότι «με κύρια ανα­φο­ρά του την ευ­ρω­παϊ­κή σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία και το ρεύμα του εκ­συγ­χρο­νι­σμού, ο Κώ­στας Ση­μί­της ει­σή­γα­γε στην πο­λι­τι­κή μας συ­νεί­δη­ση και κουλ­τού­ρα μία νέα μέ­θο­δο και αντί­λη­ψη της δια­κυ­βέρ­νη­σης. Με έμ­φα­ση στον ορ­θο­λο­γι­σμό, τον προ­γραμ­μα­τι­σμό, την προ­σή­λω­ση σε στό­χους υψη­λούς και την ηθική του κα­θή­κο­ντος, τη χα­μη­λό­το­νη, κα­θη­με­ρι­νή και συ­στη­μα­τι­κή ερ­γα­σία. Μα­κριά από δη­μο­φι­λείς, ανέ­ξο­δες ρη­το­ρεί­ες και λαϊ­κι­στι­κές ευ­κο­λί­ες. Με λόγο με­τριο­πα­θή και με­τρη­μέ­νο και ήθος δη­μο­κρα­τι­κό».

Πα­ράλ­λη­λα, ανέ­φε­ρε ότι «ο εκ­συγ­χρο­νι­σμός του δεν υπήρ­ξε μόνον ένα πο­λι­τι­κό και επί­και­ρο πρό­γραμ­μα, αλλά και διαρ­κής θε­σμι­κή και κοι­νω­νι­κή άσκη­ση, μια συ­νε­χής και ανοι­κτή μέχρι σή­με­ρα με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κή πρό­κλη­ση. Έθεσε ψηλά και τολ­μη­ρά τον πήχη και υπη­ρέ­τη­σε το όραμα μιας ισχυ­ρής και ισό­τι­μης Ελ­λά­δας μέσα στην Ευ­ρώ­πη. Η οκτα­ε­τής θη­τεία του Κώστα Ση­μί­τη στην πρω­θυ­πουρ­γία έφερε ση­μα­ντι­κές κα­τα­κτή­σεις στο Κρά­τος Δι­καί­ου και την κοι­νω­νία, σπου­δαία έργα υπο­δο­μών και επεν­δύ­σεις. Συ­νο­δεύ­θη­κε από κο­ρυ­φαί­ες στιγ­μές, που ενί­σχυ­σαν τη θέση της χώρας, διεύ­ρυ­ναν τους ορί­ζο­ντές μας και κα­θό­ρι­σαν τον τρόπο ζωής μας. Η έντα­ξη στην Ευ­ρω­ζώ­νη και η εί­σο­δος της Κύ­πρου στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση υπερ­βαί­νουν τη συ­γκυ­ρία και λά­μπουν ως εθνι­κά επι­τεύγ­μα­τα στον μακρύ ιστο­ρι­κό μας χρόνο».

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας τον επι­κή­δειο λόγο της, η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας υπο­στή­ρι­ξε: «Η δη­μό­σια πα­ρου­σία του Κώστα Ση­μί­τη τε­λού­σε σε συ­νέ­χεια και ενό­τη­τα με τον ιδιω­τι­κό του βίο. Ήταν πράος, λιτός και αυ­τάρ­κης, με αγάπη για τον πο­λι­τι­σμό, τα βι­βλία και τις τέ­χνες, αφο­σιω­μέ­νος και δο­τι­κός στη σύ­ζυ­γό του Δάφνη και τις κόρες του, τη Μα­ρι­λέ­να και τη Φιόνα, πι­στός και υπο­στη­ρι­κτι­κός στους φί­λους και τους συ­νερ­γά­τες του». Όπως είπε «Οι συ­γκι­νη­τι­κές, αδια­με­σο­λά­βη­τες κα­τα­θέ­σεις και μαρ­τυ­ρί­ες τους, αυτές τις μέρες, κα­τα­δει­κνύ­ουν πόσο θα λεί­ψει, αλλά και ότι το υπό­δειγ­μά του θα πα­ρα­μεί­νει ζω­ντα­νό, ως πα­ρα­κα­τα­θή­κη, για τους ίδιους και για τον τόπο μας».

Μη­τσο­τά­κης για Ση­μί­τη: Άξιος υπη­ρέ­της της Δη­μο­κρα­τί­ας

«Μα­χη­τής κατά της δι­κτα­το­ρί­ας, άξιος υπη­ρέ­της της Δη­μο­κρα­τί­ας. Ευ­γε­νής αντί­πα­λος, με τον οποίο η πα­ρά­τα­ξή μας συ­να­ντή­θη­κε δύο φορές. Η ιστο­ρία θα ζυ­γί­σει την πο­λυ­σή­μα­ντη δια­δρο­μή του» είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Στην επι­κή­δεια ομι­λία του, ο κ. Μη­τσο­τά­κης ανα­φέρ­θη­κε στις τρεις πα­ρα­κα­τα­θή­κες που αφή­νει ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός.

«Τρεις πα­ρα­κα­τα­θή­κες είναι ορα­τές: Η ατα­λά­ντευ­τη πίστη του στον ευ­ρω­παϊ­κό προ­σα­να­το­λι­σμό. Ο τρό­πος δια­κυ­βέρ­νη­σης με πρω­τα­γω­νι­στή το πε­ρί­φη­μο μπλο­κά­κι, τις ση­μειώ­σεις όπου κα­τα­γρά­φο­νταν με­θο­δι­κά οι δια­κη­ρύ­ξεις που έγι­ναν πράξη, πα­ρά­δειγ­μα του πόση ση­μα­σία πρέ­πει να δίνει ένας ηγέ­της στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα. Η τρίτη ιδιό­τη­τα ήταν αυτή ενός πο­λι­τι­κού που δίπλα στα πο­λι­τι­κά του κα­θή­κο­ντα έβρι­σκε χρόνο να δια­βά­ζει, να πα­ρα­κο­λου­θεί θέ­α­τρο. Αγά­πη­σε αλη­θι­νά τον ρόλο του συ­ζύ­γου και του πα­τέ­ρα», ανέ­φε­ρε.

Κά­νο­ντας ανα­φο­ρά στη δη­μο­κρα­τι­κή συ­νέ­πεια του Κώστα Ση­μί­τη, ο κ. Μη­τσο­τά­κης ανέ­φε­ρε ότι «δεν μπήκε ποτέ στον πει­ρα­σμό να με­ταλ­λα­χθεί και να γίνει αρε­στός, προ­σχω­ρώ­ντας σε ξένο τρόπο συ­μπε­ρι­φο­ράς». «Η κυ­βέρ­νη­ση υπάρ­χει όχι για να διαιω­νί­ζει την πα­ρου­σία της αλλά να επι­διώ­κει μία κα­λύ­τε­ρη κοι­νω­νία. Πολ­λές φορές κό­ντρα στο ρεύμα, έλεγε ο Κ. Ση­μί­της», είπε ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης.

Με τη στάση του υπήρ­ξε μια εξαί­ρε­ση στον πο­λύ­βουο χώρο των συν­θη­μά­των και την υπερ­βο­λή των ακραί­ων κομ­μα­τι­κών αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων.

Επί­σης, απο­τέ­λε­σε πα­ρά­δειγ­μα του «πώς ένα πο­λι­τι­κός μπο­ρεί να πα­ρα­μεί­νει ενερ­γός πο­λί­της μα­κριά από τα φώτα της δη­μο­σιό­τη­τας».

«Δύ­σκο­λα θα μπο­ρού­σε να δια­φω­νή­σει κα­νείς με τον Κώστα Ση­μί­τη όταν σε αυτό αντι­κα­το­πτρί­ζε­ται η προ­σπά­θεια της πα­τρί­δας να απαλ­λα­γεί από βα­ρί­δια του πα­ρελ­θό­ντος», είπε ο κ. Μη­τσο­τά­κης.

 

 

Αν­δρου­λά­κης: Το ΠΑΣΟΚ απο­χαι­ρε­τά τον δεύ­τε­ρο Ιστο­ρι­κό του Ηγέτη, μετά τον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου

«O πο­λι­τι­κός κό­σμος γί­νε­ται φτω­χό­τε­ρος, καθώς έχασε μια σπου­δαία προ­σω­πι­κό­τη­τα διε­θνούς εμ­βέ­λειας, που εμπλού­τι­ζε δη­μιουρ­γι­κά και με ορθό λόγο τον δη­μό­σιο διά­λο­γο.

Αγα­πη­μέ­νε μου Πρό­ε­δρε,

Με βαθιά συ­γκί­νη­ση θυ­μά­μαι το μικρό βι­βλια­ρά­κι που μου δώ­ρι­σες σε μια από τις πρώ­τες μας συ­ζη­τή­σεις. Μια έκ­δο­ση του Ομί­λου Αλέ­ξαν­δρου Πα­πα­να­στα­σί­ου, που είχες ιδρύ­σει με άλ­λους ανή­συ­χους δη­μο­κρά­τες αγω­νι­στές στα χρό­νια της νιό­της σου.

Με έκα­νες κοι­νω­νό της πο­λι­τι­κής σκέ­ψης σου και των ιδα­νι­κών με τα οποία πάντα έδι­νες τη μάχη ενά­ντια στη συ­ντή­ρη­ση και τη μοι­ρο­λα­τρία. Όποιος δια­βά­σει εκεί­νο το κεί­με­νο, αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι δεν έδι­νες μάχες τα­κτι­κής.

Είχες εντο­πί­σει από νωρίς τις ιστο­ρι­κές ρίζες των πα­θο­γε­νειών του κρά­τους και είχες δια­μορ­φώ­σει το πο­λι­τι­κό όραμα για την υπέρ­βα­ση τους. Γι’ αυτό και ήταν διαρ­κής η πάλη σου απέ­να­ντι στον πε­λα­τεια­σμό, τα στε­ρε­ό­τυ­πα και τα κα­τε­στη­μέ­να που κα­θη­λώ­ναν την κοι­νω­νία και τη Δη­μο­κρα­τία» είπε ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης.

Γιαν­νί­τσης: Αφιέ­ρω­σε τη ζωή του για να πάει η Ελ­λά­δα πολύ ψη­λό­τε­ρα

«Η πα­ρου­σία όλου του πο­λι­τι­κού φά­σμα­τος απο­δει­κνύ­ει το μέ­γε­θος της τιμής για τον Κώστα Ση­μί­τη.

Μας έκανε υπε­ρή­φα­νους, μας έδωσε υπό­στα­ση. Αφιέ­ρω­σε τη ζωή του για να πάει η Ελ­λά­δα πολύ ψη­λό­τε­ρα. Και την πήγε.

Κα­τα­νό­η­σε ότι η θέση της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρώ­πη βα­σι­ζό­ταν στο να κα­τα­νο­ή­σει το σφυγ­μό της επο­χής και να τον με­τα­βι­βά­σει στο κόμμα του και την κοι­νω­νία. Και το πέ­τυ­χε

Πήγε μόνο μπρο­στά συχνά με προ­σω­πι­κό και πο­λι­τι­κό κό­στος. Ήταν μια σπά­νια προ­σω­πι­κό­τη­τας που τον σφρά­γι­σαν οι γο­νείς του, τα τα­ρα­χώ­δη χρό­νια της δι­κτα­το­ρί­ας, το πώς προ­χω­ρού­σαν οι χώρες της Ευ­ρώ­πης ενώ ήμα­σταν στο γύψο και η πίστη του στο ΠΑΣΟΚ» είπε ο κα­θη­γη­τής και πρώην υπουρ­γός του ΠΑΣΟΚ, Τάσος Γιαν­νί­τσης.

 

Γιάν­νης Βούλ­γα­ρης: Η 8ετια Ση­μί­τη ήταν κάτι πα­ρα­πά­νω από μια πε­ρί­ο­δο του ΠΑΣΟΚ

«Ο Κώ­στας Ση­μί­της γνώ­ρι­σε την πο­λι­τι­κή ως ρίσκο. Παιδί αρι­στε­ρών γο­νέ­ων γνώ­ρι­σε την τα­ρα­χώ­δη πε­ρί­ο­δο του εμ­φυ­λί­ου. Όταν η προσ­δο­κία έφερε τις προσ­δο­κί­ες στο μέτρο του εφι­κτού, ο Ση­μί­της δεν υπο­τά­χθη­κε. Υπη­ρέ­τη­σε το ΠΑΣΟΚ μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ημουν συ­νι­δρυ­τής θα θυ­μί­σει σε στιγ­μές έντα­σης στον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου

Η 8ετια Ση­μί­τη ήταν κάτι πα­ρα­πά­νω από μια πε­ρί­ο­δο του ΠΑΣΟΚ. Η κοι­νω­νία τον επέ­βα­λε στο ΠΑΣΟΚ» είπε ο κα­θη­γη­τής Γιάν­νης Βούλ­γα­ρης.

Πηγή: thetoc.gr