Δημοπρατείται η αποκατάσταση και επαναλειτουργία του εμβληματικού Εθνικού Θεάτρου Ρόδου

Ιστο­ρι­κής σημα­σίας η ομόφωνη απόφαση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου

Κλείνει ορι­στικά άλλη μια πληγή του νοσηρού παρελ­θό­ντος

Ιστο­ρι­κής σημα­σίας χαρα­κτη­ρί­ζε­ται η σημε­ρινή συνε­δρί­αση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, η οποία συνήλθε υπό την προ­ε­δρία του Περι­φε­ρειάρχη, Γιώργου Χατζη­μάρ­κου και με ομόφωνη απόφασή της, έδωσε το «πράσινο φως» για την δημο­πρά­τηση του έργου της απο­κα­τά­στα­σης και επα­να­λει­τουρ­γίας του εμβλη­μα­τι­κού Εθνικού Θεάτρου Ρόδου.

Η σημασία της σημε­ρι­νής συνε­δρί­α­σης, της πρώτης για το 2023 και με μονα­δικό θέμα την έγκριση των όρων δημο­πρά­τη­σης του έργου, κατα­δει­κνύ­ε­ται και από την συμ­με­τοχή (μέσω τηλε­διά­σκε­ψης) της Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού, Λίνας Μενδώνη. Η υπουρ­γός ανα­φέρ­θηκε στην μεγάλη σημασία του έργου, όσον αφορά το πολι­τι­στικό κεφά­λαιο όχι μόνο της Δωδε­κα­νή­σου, αλλά και της χώρας συνο­λικά, γεγονός που δικαιο­λο­γεί και την απόφαση χρη­μα­το­δό­τη­σής του από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης και Ανθε­κτι­κό­τη­τας, παρά τον πολύ υψηλό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του, χρη­μα­το­δό­τηση η οποία «ξεκλεί­δωσε» χάρη στον ίδιο τον  Πρω­θυ­πουργό, Κυριάκο Μητσο­τάκη, ο οποίος δεσμεύ­τηκε για την απο­κα­τά­σταση του ιστο­ρι­κού κτιρίου, ήδη από τον Νοέμ­βριο του 2021, οπότε και το επι­σκέ­φθηκε, μαζί με την κα Μενδώνη και ενη­με­ρώ­θηκε για την ιστορία και τους συμ­βο­λι­σμούς που το συνο­δεύ­ουν.

Στην σημε­ρινή συνε­δρί­αση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, συμ­με­τεί­χαν επίσης ο Δήμαρ­χος Ρόδου, Αντώνης Καμπου­ρά­κης, ο Αντι­δή­μαρ­χος Πολι­τι­στι­κών Μνη­μείων και Υπη­ρε­σίας Δόμησης, Στέ­φα­νος Δράκος, ο οποίος είναι και πρό­ε­δρος της κοινής επι­τρο­πής παρα­κο­λού­θη­σης της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης που έχει συνα­φθεί μεταξύ ΥΠΠΟ, Περι­φέ­ρειας Ν. Αιγαίου και Δήμου Ρόδου, ο Αντι­δή­μαρ­χος Οικο­νο­μι­κών, Τάσος Σπανός και ο Αντι­δή­μαρ­χος Επι­κοι­νω­νίας, Κώστας Ταρα­σλιάς.

Το έργο «Απο­κα­τά­σταση και επα­να­λει­τουρ­γία Εθνικού Θεάτρου Ρόδου»  που θα ξανα­δώ­σει ζωή στο εμβλη­μα­τικό, ιστο­ρικό κτίριο, είναι συνο­λι­κού αρχικού εκτι­μώ­με­νου προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 17.235.000,00 €.  Χρη­μα­το­δο­τεί­ται με το ποσό των 16.800.000,00 € συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ 24% από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης και Ανθε­κτι­κό­τη­τας, με το ποσό των 400.000,00 € από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και με το ποσό των 35.000,00 € από τον Δήμο Ρόδου.

Η συνο­λική προ­θε­σμία εκτέ­λε­σης του έργου ορί­ζε­ται σε 24 μήνες από την ημέρα υπο­γρα­φής της σύμ­βα­σης με τον ανάδοχο.

Η απο­κα­τά­σταση και η επα­να­λει­τουρ­γία του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου, απο­τε­λεί  όνειρο όλης της κοι­νω­νίας της Ρόδου, ένα ακόμα στοί­χημα, να κλείσει ορι­στικά  μια ακόμη πληγή δεκα­ε­τιών, από τις πολλές  που κλη­ρο­δό­τη­σαν στον τόπο οι δια­χει­ρι­στές ενός νοσηρού και τραυ­μα­τι­κού παρελ­θό­ντος,  δια­σφα­λί­ζο­ντας για το ιστο­ρικό κτίριο την ανα­βί­ωση του ρόλου που μπορεί να δια­δρα­μα­τί­σει στα πολι­τι­στικά δρώμενα, όχι μόνο της Ρόδου, αλλά ολό­κλη­ρης της χώρας.

Ο δρόμος γι’ αυτό το ιστο­ρι­κής σημα­σίας έργο άνοιξε κατά την  επί­σκεψη του Πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη και της Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού Λίνας Μενδώνη στη Ρόδο, στις 5 Νοεμ­βρίου 2021, οπότε ο Πρω­θυ­πουρ­γός, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την ιστο­ρική, αρχι­τε­κτο­νική και καλ­λι­τε­χνική αξία του Εθνικού Θεάτρου, καθώς και την μεγάλη πολι­τι­σμική συνει­σφορά του από την περίοδο της ανέ­γερ­σής του επί Ιτα­λο­κρα­τίας, μέχρι και την περίοδο ανα­στο­λής της λει­τουρ­γίας του,  προέβη στην ανα­κοί­νωση της συμ­φω­νίας συνερ­γα­σίας μεταξύ του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού, του Δήμου Ρόδου και της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Της εξαγ­γε­λίας της χρη­μα­το­δό­τη­σης απο­κα­τά­στα­σης του εμβλη­μα­τι­κού αυτού κτιρίου, προη­γή­θηκε μια μακρά περί­ο­δος συνερ­γα­σίας και συνεν­νο­ή­σεων ανάμεσα στον Περι­φε­ρειάρχη Γιώργο Χατζη­μάρκο, τον Δήμαρχο Αντώνη Καμπου­ράκη και την Υπουργό Πολι­τι­σμού Λίνα Μενδώνη, δεδο­μέ­νου ότι πρό­κει­ται για ένα έργο σύνθετο και απαι­τη­τικό, λόγω της ιδιαι­τε­ρό­τη­τας και της ιστο­ρι­κό­τη­τας του.

Ακο­λού­θησε η υπο­γραφή  Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης Πολι­τι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης  μεταξύ της  Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού, Λίνας Μενδώνη, του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργου Χατζη­μάρ­κου και του Δημάρ­χου Ρόδου Αντώνη Β. Καμπου­ράκη, για την υλο­ποί­ηση του έργου  και η έγκριση από την Ειδική Υπη­ρε­σία Συντο­νι­σμού Ταμείου Ανά­καμ­ψης (ΕΥΣΤΑ) του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, της χρη­μα­το­δό­τη­σής του από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης και Ανθε­κτι­κό­τη­τας με το χρη­μα­τικό ποσό των 16.800.000,00 € συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ 24%.

Μετά την θετική αξιο­λό­γηση της ΕΥΣΤΑ επί της πλη­ρό­τη­τας των στοι­χείων του έργου και της συμ­βα­τό­τη­τας αυτού με τους γενι­κούς και ειδι­κούς στόχους του Ταμείου Ανά­καμ­ψης και Ανθε­κτι­κό­τη­τας, ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Θεό­δω­ρος Σκυ­λα­κά­κης, υπέ­γραψε την απόφαση ένταξης.

Η Υπουρ­γός Πολι­τι­σμού Λίνα Μενδώνη, κατά την σημε­ρινή συνε­δρί­αση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, δήλωσε:

«Η σημε­ρινή ημέρα είναι πολύ σημα­ντική για όλους μας. Θέλω να σας ευχα­ρι­στήσω, διότι το γεγονός ότι το Εθνικό Θέατρο της Ρόδου εντά­χθηκε στο Ταμείο Ανά­καμ­ψης, είναι το απο­τέ­λε­σμα μιας συνερ­γα­σίας όλων μας. Πιστεύω ότι είναι ένα από τα έργα που πραγ­μα­τικά δικαιώ­νουν τον ορισμό και τις επι­λε­ξι­μό­τη­τες του Ταμείου Ανά­καμ­ψης και Ανθε­κτι­κό­τας. Είναι ένα έργο ανα­πτυ­ξιακό, βαριά πολι­τι­στικό, το οποίο έχει πολύ μεγάλο κοι­νω­νικό αντί­κρι­σμα, όχι μόνο για την Ρόδο αλλά για ολό­κληρο το Αιγαίο, ένα έργο που έχει συν­δε­θεί ιστο­ρικά με πολύ σημα­ντι­κές στιγμές του λυρικού θεάτρου και της όπερας. Εκτός από την πολι­τι­στική του διά­σταση, θα τονώσει ιδιαί­τερα το του­ρι­στικό προϊόν της Ρόδου και πραγ­μα­τικά θέλω να σας ευχα­ρι­στήσω για την εξαι­ρε­τική συνερ­γα­σία.  Επειδή ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του είναι μεγάλος για έργο πολι­τι­σμού, η υιο­θέ­τηση της πρό­τα­σής μας από τον Πρω­θυ­πουργό, ήταν αυτή που «ξεκλεί­δωσε» όλη την δια­δι­κα­σία για την χρη­μα­το­δό­τησή του. Θέλω να ευχηθώ να έχουμε ανάδοχο το συντο­μό­τερο δυνατόν και  μέχρι το τέλος του 2025, να είμαστε όλοι γεροί για να το εγκαι­νιά­σουμε».

Τις ευχα­ρι­στίες και την ευγνω­μο­σύνη του προς την Υπουργό Πολι­σμού, Λίνα Μενδώνη και δια μέσου αυτής και προς τον Πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη,  εξέ­φρασε ο Περι­φε­ρειάρ­χης, Γιώργος Χατζη­μάρ­κος.

«Είναι μεγάλη η χαρά μας που η νέα χρονιά μπαίνει “με το δεξί”. Χωρίς την δική σας κατα­λυ­τική παρέμ­βαση, δεν θα βρι­σκό­μα­σταν σήμερα σε αυτή την εξαι­ρε­τικά ευχά­ρι­στη θέση. Μέσα από αυτό το ερείπιο που σύντομα θα πάψει να μας ντρο­πιά­ζει, μας δώσατε την υπέροχη είδηση για την διάσωση του Εθνικού Θεάτρου. Ενός μνη­μείου, εξαι­ρε­τικά σπου­δαίου, για το πολι­τι­στικό κεφά­λαιο του τόπου και της χώρας μας, που για χρόνια το βλέπαμε να ρημάζει», ανέφερε ο Περι­φε­ρειάρ­χης και πρό­σθεσε:

«Ένας ακόμη σκε­λε­τός από το παρελ­θόν, που βγάλαμε από την ντου­λάπα για να τον φτιά­ξουμε. Ήταν πιο δύσκολο από ό,τι περι­μέ­ναμε, ένα πολύ απαι­τη­τικό έργο για το οποίο εργά­στη­καν πολλοί άνθρω­ποι. Είμαστε πολύ χαρού­με­νοι που φτάσαμε σήμερα σε αυτήν την υπέροχη μέρα. Και ανα­ρω­τιέ­μαι, πώς  η ομάδα των “ευαίσθητων’, θα βγάζει από  από εδώ και στο εξής ψηφί­σματα και ανα­κοι­νώ­σεις; Πώς θα δείχνει την συγκί­νησή της πάνω στο ερείπιο; Επι­πλέον, τους στε­ρή­σαμε τη χαρά να γκρε­μί­σουν ό,τι απέ­μεινε. Είναι η πρώτη φορά που κάτι θα “ξηλωθεί” για να  αντι­κα­τα­στα­θεί. Με σχέδιο, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, με σύμβαση, με ανάδοχο, με υπόλογο που φέρει την ευθύνη. Διότι τόσα χρόνια, έπαιζαν απλώς με τα κρο­κο­δεί­λια δάκρυα, “ξήλωσαν” τα πάντα, κατέ­στρε­ψαν ό,τι όμορφο υπήρχε μέσα στο Εθνικό Θέατρο, χάθηκαν όλα εκείνα που έπρεπε να έχουν φυλα­χθεί ως κόρη οφθαλ­μού. Kαι είναι αυτή η ομάδα που εγώ αποκαλώ “γκρουπ της κακο­μοι­ριάς”, “συμ­μο­ρία της μιζέ­ριας” η οποία πρώτη πάλι θα επι­τε­θεί για το… χρώμα της κουρ­τί­νας. Αυτό που έχει σημασία, είναι το πολι­τικό μήνυμα που βγαίνει σήμερα από εδώ. Ένα πολύ ισχυρό μήνυμα για το πώς ξανα­χτί­ζε­ται ένας τόπος. Γιa όλα αυτά που ξέχασε ακόμη και ο χρόνος, για όλους τους σκε­λε­τούς που βρήκαμε στις ντου­λά­πες, κάνο­ντας το αδύνατο δυνατό».

Ο Δήμαρ­χος Ρόδου, Αντώνης Καμπου­ρά­κης, δήλωσε:

“Η απο­κα­τά­σταση του Εθνικού Θεάτρου, είναι ένα μεγάλο έργο για τη Ρόδο, το Νότιο Αιγαίο και για ολό­κληρη τη χώρα μας. Πρό­κει­ται για ένα εμβλη­μα­τικό τοπό­σημο το οποίο φιλο­ξέ­νησε στο παρελ­θόν περί­φη­μες παρα­στά­σεις και πολι­τι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και που στέγασε το Πνεύμα στον τόπο μας.

Θέλω να εκφράσω την ευγνω­μο­σύνη μου, στον Πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη και στην Υπουργό Πολι­τι­σμού Λίνα Μενδώνη, διότι η Ρόδος αποκτά ξανά όχι απλώς ένα εμβλη­μα­τικό περιου­σιακό στοι­χείο. Αποκτά μία στέγη πολι­τι­σμού, πνεύ­μα­τος, μόρ­φω­σης και προ­σφο­ράς στο Ροδίτη στη Ροδί­τισσα, στο Δωδε­κα­νή­σιο και στη Δωδε­κα­νή­σια, στους Πολίτες του Ν. Αιγαίου, σε όλους τους Έλληνες και τις Ελλη­νί­δες και σε όλους τους Ευρω­παί­ους που προσ­δο­κούμε να μας επι­σκε­φθούν και να χαρούν με το απο­τέ­λε­σμα που σύντομα θα κλη­θούμε να εγκαι­νιά­σουμε.

Θερμές ευχα­ρι­στίες και στον πρόεδρο της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, τον Περι­φε­ρειάρχη Γιώργο Χατζη­μάρκο. Όλοι μαζί, με το Δήμο Ρόδου να απο­τε­λεί βασικό κρίκο αυτής της προ­σπά­θειας, προ­χω­ράμε στην υλο­ποί­ηση ενός μεγάλου έργου στις ψυχές και στο μυαλό μας. Και είμαι βέβαιος, ότι ο Ελλη­νι­κός Λαός θα το απο­δε­χθεί  με μεγάλη ευγνω­μο­σύνη προς αυτούς που είδαν την λύση και την εφάρ­μο­σαν και όχι προς αυτούς που με διά­φο­ρες δικαιο­λο­γίες προ­σπα­θού­σαν να κερ­δί­σουν χρόνο, χωρίς να προ­σφέ­ρουν απο­τε­λέ­σματα”

Ιστο­ρικά στοι­χεία

Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου απο­τε­λεί εμβλη­μα­τικό κτήριο για όλους τους Δωδε­κα­νή­σιους. Σχε­διά­στηκε από τον νεαρό αρχι­τέ­κτονα Αρμάντο Μπερ­να­μπίτι και απο­τε­λεί δείγμα “ορθο­λο­γι­στι­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής”.   Εγκαι­νιά­σθηκε το 1937 ως θέατρο Giacomo Puccini.

Το πρώτο έργο που ανέβηκε στην τερά­στια (για τα τότε δεδο­μένα της χώρας) σκηνή του, ήταν η όπερα Μαντάμ Μπά­τερ­φλάι του Giacomo Puccini, τον Μάιο του 1937. Από την κατα­σκευή του στη δεκα­ε­τία του ’30 μέχρι και το 2006 λει­τουρ­γούσε κανο­νικά με πλήθος σημα­ντι­κών παρα­στά­σεων υψηλού καλ­λι­τε­χνι­κού επι­πέ­δου.

Από το 1965, το Εθνικό Θέατρο Ρόδου, πέρασε στην κυριό­τητα του Δήμου Ρόδου και λει­τούρ­γησε σαν κινη­μα­το­γρά­φος μέχρι το 1969. Επί χούντας το 1969 κι ενώ το μόνο που χρεια­ζό­ταν, ήταν η αντι­κα­τά­σταση των καθι­σμά­των της πλα­τείας, έγινε μια δαπα­νηρή επι­σκευή, η οποία κράτησε μέχρι το 1982, με απο­τέ­λε­σμα να μειωθεί η μονα­δική ηχητική του θεάτρου. Κατε­δά­φι­σαν τη γαλαρία που εξυ­πη­ρε­τούσε τους θεατές του φτωχού βαλα­ντίου και την ένωσαν με τα θεωρεία.

Έκλει­σαν μόνιμα την ανοι­γό­μενη κινητή στέγη που εξυ­πη­ρε­τούσε τις καλο­και­ρι­νές παρα­στά­σεις, αχρή­στευ­σαν τους υπάρ­χο­ντες αγωγούς εξα­ε­ρι­σμού και τους αντι­κα­τέ­στη­σαν με και­νούρ­γιους για κλι­μα­τι­σμό. Ωστόσο, διεσώθη ο χώρος της ορχή­στρας που είχε τη δυνα­τό­τητα να εξυ­πη­ρε­τή­σει 60 οργα­νο­παί­κτες.

Το 1982 λει­τούρ­γησε σαν κινη­μα­το­γρά­φος, ωστόσο, το κτήριο από το 1981 και μετά δεν συντη­ρή­θηκε συστη­μα­τικά, με απο­τέ­λε­σμα να παρου­σιά­ζει σημα­ντι­κής έκτασης φθορές. Λει­τούρ­γησε από το 1987 ως τα μέσα της δεκα­ε­τίας του 2000 και έκτοτε η λει­τουρ­γία του κτηρίου στα­μά­τησε.

Η μη συστη­μα­τική συντή­ρηση από το 1981 και μετά, αλλά και οι απο­σπα­σμα­τι­κές εργα­σίες, χωρίς συστη­μα­τικό πλάνο συντη­ρή­σεων, με ταυ­τό­χρονη αλλαγή χρήσεων χώρων και εκτε­τα­μέ­νες προ­σθή­κες και τρο­πο­ποι­ή­σεις Η/Μ εγκα­τα­στά­σεων, οδή­γη­σαν στο να δια­κο­πεί η λει­τουρ­γία του το 2006. Έκτοτε παρα­μέ­νει κλειστό, με τον χρόνο να αυξάνει εκθε­τικά τα προ­βλή­ματα.

Το έργο αφορά στην ολο­κλή­ρωση των μελετών εφαρ­μο­γής και την εκτέ­λεση όλων των εργα­σιών (οικο­δο­μι­κών, ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κών κλπ) για την πλήρη απο­κα­τά­σταση του Μνη­μείου, ώστε να είναι έτοιμο για λει­τουρ­γία ως κέντρο πολι­τι­σμού, ανοικτό για το κοινό, με αίθου­σες θεάτρου (λυρικού και πρόζας), χορού και μου­σι­κής, αίθου­σες μόνιμων και περιο­δι­κών εκθέ­σεων, χώρους πολ­λα­πλών χρήσεων, πωλη­τή­ριο και χώρο ανα­ψυ­χής σύμφωνα με τις εγκε­κρι­μέ­νες ορι­στι­κές μελέτες.

Κύριος στόχος των σχε­δια­ζό­με­νων παρεμ­βά­σεων είναι η απο­κα­τά­σταση του Εθνικού Θεάτρου, με τρόπο που θα δια­φυ­λάσ­σει στον μέγιστο δυνατό βαθμό την αρχική του μορφή και αξιο­ποιώ­ντας τα αυθε­ντικά υλικά κατα­σκευής. Παράλ­ληλα, θα εκσυγ­χρο­νι­στεί με τις απα­ραί­τη­τες τεχνο­λο­γι­κές και λει­τουρ­γι­κές υπο­δο­μές.

Οι κύριοι άξονες στους οποίους βασί­ζε­ται η πρόταση επέμ­βα­σης είναι οι εξής:

• Αντι­με­τώ­πιση του κτηρίου ως μνη­μείου και η απο­κα­τά­στασή του κατά το δυνατόν πλη­σιέ­στερα στην αρχική του μορφή, με τον απα­ραί­τητο τεχνο­λο­γικό και λει­τουρ­γικό εκσυγ­χρο­νι­σμό.

• Απο­κα­τά­σταση των μορ­φο­λο­γι­κών χαρα­κτη­ρι­στι­κών του και η ανά­δειξη του θεα­τρι­κού χώρου στο πνεύμα της αρχικής ιδέας.

• Λει­τουρ­γική μετα­τροπή του σε κέντρο πολι­τι­σμού, ανοικτό για το κοινό ανε­ξαρ­τή­τως παρα­στά­σεων, με αίθου­σες θεάτρου (λυρικού και πρόζας), χορού και μου­σι­κής, αίθου­σες μόνιμων και περιο­δι­κών εκθέ­σεων, χώρους πολ­λα­πλών χρήσεων, πωλη­τή­ριο και χώρο ανα­ψυ­χής.

• Πλήρης αξιο­ποί­ηση χώρων απο­κλει­στικά για παρου­σί­αση θεα­μά­των και δρώ­με­νων με θέμα τον πολι­τι­σμό και την παρά­δοση.

• Δυνα­τό­τητα φιλο­ξε­νίας εκδη­λώ­σεων όχι μόνο μεγάλου, αλλά και μικρού βελη­νε­κούς, και δυνα­τό­τητα πει­ρα­μα­τι­κών εφαρ­μο­γών.

• Εναλ­λα­κτι­κές δυνα­τό­τη­τες πολ­λα­πλών και αντα­πο­δο­τι­κών χρήσεων, που θα συνά­δουν το επίπεδο ποιό­τη­τας του χώρου (π.χ. οι τακτι­κές παρου­σιά­σεις της Ρόδου σε επι­σκέ­πτες).

• Αξιο­ποί­ηση του αρχικού σχε­δια­σμού του και του αυθε­ντι­κού υλικού με γνώμονα την αειφόρο λει­τουρ­γία του ΕΘΡ.

• Χρήση συμ­βα­τών σύγ­χρο­νων συστη­μά­των, ΑΓΙΕ και εφαρ­μογή συστη­μά­των φυσικού φωτι­σμού και δρο­σι­σμού στα πλαίσια των σύγ­χρο­νων απαι­τή­σεων λει­τουρ­γι­κό­τη­τας.

• Ορθο­λο­γική λει­τουρ­γία με το μικρό­τερο δυνατό κόστος συντή­ρη­σης σε βάθος χρόνου, αλλά και ανά­δειξη του κτηρίου όχι μόνο ως «δοχείου πολι­τι­σμού», αλλά και ως αντι­κει­μέ­νου με δική του πολι­τι­στική υπε­ρα­ξία.