Τα τέσσερα «αγκάθια» στην καθιέρωση του πλαστικού χρήματος

Δύσκολη υπόθεση απο­δει­κνύ­ε­ται η «εκθρό­νιση» των μετρη­τών από το πλα­στικό χρήμα μέσω της υπο­χρε­ω­τι­κής σύν­δε­σης των ηλε­κτρο­νι­κών δαπανών με το αφο­ρο­λό­γητο μισθω­τών και συντα­ξιού­χων που σχε­διά­ζε­ται από πέρσι το φθι­νό­πωρο αλλά βρί­σκε­ται μέχρι στιγμής στα χαρτιά.

Ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών κ. Τρύ­φω­νας Αλε­ξιά­δης τονίζει σε κάθε ευκαι­ρία ότι οι σχε­τι­κές δια­τά­ξεις θα περά­σουν σε νομο­σχέ­διο που θα έρθει στη Βουλή ίσως μέσα στην επόμενη εβδο­μάδα.

Η επι­τυ­χία, όμως, το μέτρου που είναι δυνατό να περιο­ρί­σει σημα­ντικά την φορο­δια­φυγή θα κριθεί στο πόσο γρήγορα μπορούν να επι­λυ­θούν και τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα που εμπο­δί­ζουν την εφαρ­μογή του.

Το πιο βασικό από όλα είναι οι τερά­στιες προ­μή­θειες που συνε­χί­ζουν να χρε­ώ­νουν (από 2% έως και 5% υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις) οι εμπο­ρι­κές τρά­πε­ζες στις συναλ­λα­γές με πλα­στικό χρήμα οι οποίες είναι μέχρι και 10 φορές υψη­λό­τε­ρες από ότι σε άλλες χώρες μέλη της ΕΕ.

Το γεγονός αυτό έχει προ­κα­λέ­σει ήδη τις αντι­δρά­σεις των ιδιο­κτη­τών πρα­τη­ρίων καυ­σί­μων, οι οποίοι μέσω της χρήσης πλα­στι­κού χρή­μα­τος για τις πλη­ρω­μές χάνουν ένα σημα­ντικό ποσοστό από το κέρδος τους.

Το ίδιο γεγονός απο­τε­λεί αντι­κί­νη­τρο για περίπου 410.000 ιδιο­κτή­τες κατα­στη­μά­των εστί­α­σης να τοπο­θε­τή­σουν – όσοι δεν έχουν – ένα ή και περισ­σό­τερα μηχά­νημα αυτό­μα­της υπο­δο­χής καρτών αν κάνουν και δια­νο­μές κατ οίκον. Το ίδιο πρό­βλημα επι­κα­λού­νται και οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες που κατη­γο­ρού­νται για υψηλή φορο­δια­φυγή.

Ένα δεύτερο πρό­βλημα, παρά­γωγο του πρώτου, είναι ότι πολλοί μικρο­με­σαίοι επι­χει­ρη­μα­τίες που θα κληθούν να υπο­στη­ρί­ζουν το μέτρο βρί­σκο­νται στον Τει­ρε­σία λόγω ληξι­πρό­θε­σμών οφειλών. Το νομο­σχέ­διο θα προ­βλέ­πει ότι οι επαγ­γελ­μα­τίες θα ανοί­ξουν ένα ειδικό ακα­τά­σχετο λογα­ρια­σμό μέσω του οποίου θα περνούν οι συναλ­λα­γές με τους πελάτες τους. Το ερώτημα είναι αν ο λογα­ρια­σμός αυτός θα είναι ακα­τά­σχε­τος και από το δημόσιο, αλλά και από τις τρά­πε­ζες ή το «ακα­τά­σχετο» θα ισχύει μόνο για τις εφορίες και τα ασφα­λι­στικά ταμεία.

Τρίτο πρό­βλημα αφορά τον σχε­δια­σμό του νομο­σχε­δίου σχετικά με την υπο­χρε­ώ­σεις του φορο­λο­γού­με­νου. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, οι φορο­λο­γού­με­νοι θα πρέπει να δηλώ­σουν ένα αριθμό λογα­ρια­σμού και μια πιστω­τική ή χρε­ω­στική κάρτα μέσω της οποίας θα κατα­γρά­φο­νται οι ηλε­κτρο­νι­κές δαπάνες ως το όριο που θα οριστεί ανάλογα με το όριο εισο­δή­μα­τος ώστε ο φορο­λο­γού­με­νος να κατο­χυ­ρώ­σει το αφο­ρο­λό­γητό του.

Αν τελικά εφαρ­μο­στεί θα δημιουρ­γή­σει περισ­σό­τερα προ­βλή­ματα από αυτά που φιλο­δο­ξεί να λύσει. Με δεδο­μένο ότι τα εισο­δή­ματα έχουν μειωθεί σημα­ντικά και οι πλη­ρω­μές σε περίπου 1 εκα­τομ­μύ­ριο εργα­ζό­με­νους στον ιδιω­τικό τομέα γίνο­νται με καθυ­στέ­ρηση από 1 έως και 8 μήνες αν κάποιος έχει δύο πηγές εισο­δή­μα­τος και δύο κάρτες μπορεί να βρεθεί να περι­μέ­νει να πλη­ρω­θεί μέσω του λογα­ρια­σμού της «δηλω­μέ­νης» κάρτας για να κάνει δαπάνες που θα μετρή­σουν για το αφο­ρο­λό­γητο.

Τέταρτο πρό­βλημα που θα πρέπει να λυθεί είναι να γίνουν οι απα­ραί­τη­τες διορ­θώ­σεις και επαφές με τις τρά­πε­ζες το συντο­μό­τερο δυνατό ώστε τα προ­βλή­ματα να επι­λυ­θούν αν είναι δυνατό πριν το τέλος του μήνα. Αν το μέτρο αργήσει ως συνήθως και ενερ­γο­ποι­η­θεί μετά το πρώτο τρίμηνο του χρόνου, τότε θα κιν­δυ­νέ­ψει με απο­τυ­χία.

enikonomia.gr