Μ.Ιατρίδη: “Θέλω και μπορώ να συμβάλλω με τη ΝΔ στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας”

Άρθρο της Μίκας Ιατρίδη Υπο­ψή­φιας Βου­λευ­τού Δωδε­κα­νή­σου με τη Ν.Δ.

Στη δήλωση μου το 2012, με αφορμή την κατα­ψή­φιση εκ μέρους μου του Μνη­μο­νίου και της συνα­κό­λου­θης δια­γρα­φής μου από τη Ν.Δ. είχα ανα­φέ­ρει ότι «αυτή η παρά­ταξη, είναι το σπίτι μου».

Η αλήθεια είναι ότι επί τόσους μήνες στάθηκα απέ­να­ντι στα προ­βλή­ματα που δημιουρ­γούσε η πιστή εφαρ­μογή των μνη­μο­νίων και η τρόικα. Στάθηκα απέ­να­ντι στο κόμμα με το οποίο ανα­δεί­χτηκα και μπήκα στην πολι­τική. Όπως στά­θη­καν, άλλωστε, και αρκετά στελέχη, για διά­φο­ρους λόγους, απέ­να­ντι στη Ν.Δ., απέ­να­ντι στο ίδιο κόμμα που τους ανέ­δειξε, καθ’ όλη διάρ­κεια της ιστο­ρι­κής του δια­δρο­μής.

Αναμ­φί­βολα, ένιωσα τότε την ανάγκη να μετα­φέρω τις αγωνίες του κόσμου, τον θυμό και την αγα­νά­κτηση του. Και πράγ­ματι, έκανα και αυστηρή κριτική, με πολι­τι­κούς και όχι προ­σω­πι­κούς χαρα­κτη­ρι­σμούς, σε μια πολι­τική που ακόμα και τα ίδια τα κυβερ­νη­τικά στελέχη θεω­ρού­σαν ότι δεν μπο­ρούσε να συνε­χι­στεί.

Ακριβώς τα ίδια έπραξα όταν πήρα την πολι­τική απόφαση να απο­χω­ρήσω από τους Ανε­ξάρ­τη­τους Έλληνες. Για αυτές μου τις απο­φά­σεις δέχθηκα πολύ σκληρή κριτική με προ­σω­πι­κούς χαρα­κτη­ρι­σμούς, αστή­ρι­κτες και συκο­φα­ντι­κές κατη­γο­ρίες, ώστε να πληγεί η τιμή και η υπόληψη μου. Όμως, ποτέ, σε όλη μου την πολι­τική δια­δρομή δεν δεί­λιασα και δεν δέχθηκα εκβια­σμούς.

Μπροστά στο ενδε­χό­μενο να δημιουρ­γη­θεί αστά­θεια, αβε­βαιό­τητα, ακυ­βερ­νη­σία και πιστή στις ιδε­ο­λο­γι­κές μου κατα­βο­λές και πεποι­θή­σεις, δήλωνα και πίστευα πάντα ότι δεν υπάρχει εύκολη εναλ­λα­κτική λύση, δεν υπάρχει μαγικό ραβδί εξόδου από την κρίση.

Το κλίμα των τελευ­ταίων εβδο­μά­δων, οι σκιές που σημά­δε­ψαν τον πολι­τικό μας πολι­τι­σμό και την αστική δημο­κρα­τία, αλλά κυρίως η προ­τροπή των συμπο­λι­τών μου να πάρω ξεκά­θαρη θέση μπροστά στο αδιέ­ξοδο, με οδή­γη­σαν να στηρίξω την επιλογή στο πρόσωπο του Σταύρου Δήμα για το αξίωμα του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας.

Η επίμονη προ­σπά­θεια από τον πρω­θυ­πουργό και πρόεδρο της ΝΔ να πείσει για την ανα­γκαιό­τητα της ψήφισης Πρό­ε­δρου της Δημο­κρα­τίας, προ­τεί­νο­ντας τη συναι­νε­τική του εκλογή από την παρούσα Βουλή, ώστε να προ­χω­ρή­σει και η συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση και να γίνουν οι εκλογές στο τέλος του 2015, ήταν μια λύση που αντα­πο­κρι­νό­ταν στις παρού­σες ανάγκες της χώρας.

Περαι­τέρω, η αδιαλ­λα­ξία της αντι­πο­λί­τευ­σης, μέσα από τις πιο ετε­ρό­κλι­τες πολι­τι­κές συμ­μα­χίες, να συναι­νέ­σει στην πρόταση αυτή, η συνα­κό­λουθη απο­φα­σι­στι­κό­τητα του πρω­θυ­πουρ­γού να δοθεί γρήγορα ξεκά­θαρη λύση στον τόπο και να απο­φύ­γουμε παρα­τε­τα­μένη εκλο­γική περίοδο αβε­βαιό­τη­τας, δημιούρ­γη­σαν νέα δεδο­μένα.

Τα δεδο­μένα αυτά, συνε­τέ­λε­σαν ώστε, ύστερα από πρό­σκληση του Αντώνη Σαμαρά, να ταχθώ στον αγώνα για να συγκρο­τη­θεί μια ευρεία κοι­νω­νική πλειο­ψη­φία από ευρω­παϊ­κές αστικές δυνά­μεις, από δυνά­μεις δημιουρ­γίας και προ­ο­πτι­κής, με πυλώνα την κεντρο­δε­ξιά παρά­ταξη ,στην οποία πάντοτε ανήκα, και με βασικό κορμό της, την ΝΔ.

Τάσ­σο­μαι στον αγώνα των εκλογών για να κερ­δί­σει η ευθύνη και ο ρεα­λι­σμός. Να επι­κρα­τή­σει η υπευ­θυ­νό­τητα και ο ορθο­λο­γι­σμός. Μπορεί να δια­φώ­νησα με τους χει­ρι­σμούς της συγκυ­βέρ­νη­σης, μπορεί να απο­χώ­ρησα παλιό­τερα από την ΝΔ, όμως σήμερα δεν βλέπω – και, κυρίως, δεν το βλέπουν οι συμπο­λί­τες μου στα νησιά και νομίζω σε όλη την χώρα – μια άλλη ξεκά­θαρη εναλ­λα­κτική πρόταση για να φύγουμε από το τέλμα της ύφεσης και της λιτό­τη­τας.

Οι φιλε­λεύ­θε­ρες κατα­βο­λές μου και η ξεκά­θαρη θέση μου για την ευρω­παϊκή προ­ο­πτική της χώρας, η έλλειψη συγκε­κρι­μέ­νης πολι­τι­κής από την αντι­πο­λί­τευση και κυρίως η αγωνία του κόσμου με τον οποίο συνο­μιλώ καθη­με­ρινά, δεν μου επι­τρέ­πουν να επιλέξω την ασφά­λεια της αποχής, την σιγου­ριά της αδρά­νειας και της απε­μπλο­κής από τις ευθύνες που πρέπει να ανα­λαμ­βά­νει σήμερα ένας πολι­τι­κός.

Κάτι που θα μπο­ρούσα πολύ εύκολα να κάνω, αν αλή­θευαν και όλα αυτά τα σενάρια περί χρη­μα­τι­σμού βου­λευ­τών με απί­στευτα ποσά της τάξης των εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, ή η εξα­σφά­λιση μια σίγου­ρης θέσης. Ούτε το ένα συμ­βαί­νει, ούτε το άλλο. Αντί­θετα, παρα­μένω μια νέα πολι­τι­κός, που δεν συμ­βι­βά­ζε­ται, δεν φοβάται, δεν μένει αδρανής παρα­τη­ρη­τής των όσων συμ­βαί­νουν στη χώρα μας.

Στο νέο έτος, η χώρα χρειά­ζε­ται ισχυρή, υπεύ­θυνη και σίγουρη δια­κυ­βέρ­νηση. Πιστεύω ακρά­δα­ντα, ακού­γο­ντας τις ανη­συ­χίες των συμπα­τριω­τών μου, ότι σήμερα, δεδο­μέ­νων των συν­θη­κών, μόνο με βασικό πυλώνα την ΝΔ υπάρχει ευρω­παϊκή προ­ο­πτική για την χώρα.

Πρέπει να αλλά­ξουν φυσικά πολλά, αλλά κυρίως πρέπει να απο­φύ­γουμε τους λεο­ντα­ρι­σμούς και τα πει­ρά­ματα, να απο­φύ­γουμε τα ατυ­χή­ματα και την ρήξη με τους ευρω­παί­ους εταί­ρους μας. Και φυσικά παρα­μένω ατα­λά­ντευτη στις αρχές μου.

Πρέπει να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε, να παλέ­ψουμε να αλλάξει η πολι­τική της

γερ­μα­νι­κής ηγε­μο­νίας στην ΕΕ, πολι­τική που μας εγκλω­βί­ζει στην ύφεση. Πρέπει να απε­γκλω­βί­σουμε την χώρα από την μέγγενη της λιτό­τη­τας.

Εντός της ΝΔ, θα συνε­χίσω να παλεύω για αυτές τις θέσεις μου. Και πιστεύω ότι πολλά πλέον στελέχη της φιλε­λεύ­θε­ρης παρά­τα­ξης, τα οποία είχαν φύγει στο παρελ­θόν και επέ­στρε­ψαν σε μια ώρα δύσκολη, είναι έτοιμα να παλέ­ψουν για την ουσια­στική αλλαγή στον τόπο. Χωρίς λαϊ­κι­σμό, χωρίς υπο­σχέ­σεις, χωρίς ανε­δα­φι­κές πολι­τι­κές και ακα­τά­σχετη παρο­χο­λο­γία.

Αλλά, με δύναμη από τον λαό, να προ­χω­ρή­σουμε ισχυροί και με σχέδιο στο μέλλον, για εμάς και τα παιδιά μας. Θέλω και μπορώ να συμ­βάλλω σε αυτό το σχέδιο ανόρ­θω­σης της χώρας.

Καλή χρονιά σε όλους με υγεία, πρόοδο και δημιουρ­γία. Θα τα κατα­φέ­ρουμε, ενω­μέ­νοι όλοι οι Έλληνες.