ΔΗΜΟ-ΚΡΙΣΕΙΣ

Το Στρατολογικό βρίσκει επιτέλους νοικοκύρη

Δημόκριτος γράφει ο 1 λεπτό ανάγνωση
ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η συγ­χώ­νευση του Στρα­το­λο­γι­κού Γρα­φείου Ρόδου με αυτό της Σύρου το 2011 οδήγησε σε εγκα­τά­λειψη του κτηρίου στην Πλατεία Ελευ­θε­ρίας, το οποίο έχει γίνει σκου­πι­δό­το­πος.
  • Ο δια­γω­νι­σμός της ΕΤΑΔ φαί­νε­ται να προ­σφέ­ρει λύση μετά από 15 χρόνια, με την κατα­κύ­ρωση του ακι­νή­του στην «Ξενο­δο­χεία Ρόδου Γ.Β. Καρα­γιάν­νης Α.Ε.».
  • Ο μισθω­τής ανα­λαμ­βά­νει την πλήρη ανα­κα­τα­σκευή του κτηρίου και υπο­χρε­ού­ται να το παρα­δώ­σει ανα­στη­λω­μένο χωρίς απο­ζη­μί­ωση μετά από 16 ή 24 χρόνια.
  • Η χρήση του κτηρίου παρα­μέ­νει αβέβαιη, με προ­τά­σεις για γραφεία ή άλλες λει­τουρ­γίες, ενώ το Δημόσιο εξα­σφα­λί­ζει μίσθωμα και δια­τη­ρεί την ιδιο­κτη­σία.

Από τις 5 Σεπτεμ­βρίου 2011, όταν το Στρα­το­λο­γικό Γραφείο Ρόδου συγ­χω­νεύ­θηκε με της Σύρου, το διώροφο της Πλα­τείας Ελευ­θε­ρίας έμεινε να ρημάζει βόρεια του Μαν­δρα­κίου. Κτι­σμένο από το 1929 έως το 1936, δια­τη­ρη­τέο και χαρα­κτη­ρι­σμένο έργο τέχνης, κατέ­ληξε σκου­πι­δό­το­πος σε ένα από τα πιο προ­βε­βλη­μένα σημεία της πόλης. Ο δια­γω­νι­σμός της ΕΤΑΔ που ξεκί­νησε στις 31 Μαρτίου φαί­νε­ται να δίνει τη λύση που δεν είχε βρεθεί επί 15 χρόνια. Το ακίνητο φέρεται να κατα­κυ­ρώ­νε­ται στην «Ξενο­δο­χεία Ρόδου Γ.Β. Καρα­γιάν­νης Α.Ε.», της οικο­γέ­νειας του Βασίλη Καρα­γιάννη, ενώ ο Μανώλης Μαρ­γιέλ­λος απο­σύρ­θηκε από τη δια­δι­κα­σία για λόγους που δεν έγιναν γνωστοί.

Το σχήμα είναι καθαρό και συμ­φέ­ρει το Δημόσιο. Ο μισθω­τής πλη­ρώ­νει την πλήρη ανα­κα­τα­σκευή, βγάζει με δικά του έξοδα όλες τις άδειες, οφείλει να λει­τουρ­γή­σει το κτήριο μέσα σε 1 χρόνο και σε 16 χρόνια, ή σε 24 αν δοθεί παρά­ταση, το παρα­δί­δει ανα­στη­λω­μένο χωρίς να δικαιού­ται ούτε 1 ευρώ απο­ζη­μί­ωση. Το κράτος κρατά την ιδιο­κτη­σία, εισπράτ­τει μίσθωμα με αφε­τη­ρία τις 25.000 ευρώ τον χρόνο και γλι­τώ­νει ένα μνημείο από την κατάρ­ρευση χωρίς να ξοδέψει τίποτα. Μένουν να φανούν 2 πράγ­ματα, το τελικό μίσθωμα που παρα­μέ­νει άγνωστο και η χρήση, αφού η εται­ρεία φέρεται να θέλει εκεί τα γραφεία της ενώ η πόλη θα προ­τι­μούσε ίσως ένα κτήριο με ανοιχτή πόρτα.

Όπως και να έχει, ένα γραφείο με αναμ­μένα φώτα αξίζει περισ­σό­τερο από ένα μνημείο γεμάτο σκου­πί­δια.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.