Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου υποβάλλει μήνυση για δύο κακουργήματα κατά της ΔΕΥΑΡ

• Με εντολή του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου ο προϊ­στά­με­νος της Νομικής Υπη­ρε­σίας κ. Γιώργος Μαυ­ρομ­μά­της ανέλαβε την ποινική διε­ρεύ­νηση της υπό­θε­σης που έχει προ­κα­λέ­σει πολι­τικό σεισμό στο νησί και αντι­πα­ρά­θεση άνευ προη­γου­μέ­νου

Η Ρόδος βρί­σκε­ται ξανά στο επί­κε­ντρο μιας σύγκρου­σης που υπερ­βαί­νει τα όρια μιας τεχνι­κής δια­φω­νίας γύρω από μετρή­σεις και τιμο­λό­για νερού. Η κλι­μά­κωση της αντι­πα­ρά­θε­σης ανάμεσα στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και τη ΔΕΥΑΡ για τις χρε­ώ­σεις κατα­νά­λω­σης σε νησίδες και πρανή, οδήγησε την περι­φε­ρειακή αρχή στην απόφαση να κινηθεί ποινικά για δύο του­λά­χι­στον κακουρ­γή­ματα εις βάρος μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της επι­χεί­ρη­σης και υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων.

Η κίνηση έρχεται ως συνέ­χεια μιας αλυ­σί­δας διοι­κη­τι­κών και δικα­στι­κών επει­σο­δίων που έχουν ήδη αφήσει έντονο απο­τύ­πωμα στο θεσμικό σκηνικό του νησιού.

Η απόφαση που άναψε το πράσινο φως

Στις 28 Ιουλίου 2025 το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο Νοτίου Αιγαίου, στη 10η τακτική συνε­δρί­ασή του, εξου­σιο­δό­τησε ρητά την Περι­φε­ρειακή Επι­τροπή και τη Νομική Υπη­ρε­σία να προβούν σε κάθε πρό­σφορη νομική ενέρ­γεια για τη δια­σφά­λιση της φήμης και της προ­σω­πι­κό­τη­τας της Περι­φέ­ρειας.

Στο ίδιο απο­φα­σι­στικό σκέλος περι­λαμ­βά­νε­ται εντολή για άσκηση κάθε ενδίκου βοη­θή­μα­τος κατά της πράξης επι­βο­λής προ­στί­μου της ΔΕΥΑΡ καθώς και κατά­θεση μηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς για ποινικά κολά­σι­μες πράξεις που τυχόν τελέ­στη­καν με την έκδοση του προ­στί­μου και του τιμο­λο­γίου.

Η μήνυση, σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», θα στο­χεύει σε δύο κακουρ­γή­ματα και στρέ­φε­ται κατά μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ και υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων σε συνέ­χεια της από­φα­σης του Συμ­βου­λίου.

Την επι­χει­ρη­σιακή υλο­ποί­ηση της απο­φά­σεως ανα­λαμ­βά­νει η Νομική Υπη­ρε­σία της Περι­φέ­ρειας με προϊ­στά­μενο τον δικη­γόρο παρ’ Αρείω Πάγω κ. Γιώργο Μαυ­ρομ­μάτη. Το σκηνικό χτί­στηκε με γρή­γο­ρους ρυθμούς.

Η εντολή για κατά­θεση μηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς απο­τε­λεί τομή διότι μετα­φέ­ρει το κέντρο βάρους από το πεδίο των διοι­κη­τι­κών αντιρ­ρή­σεων και των αστικών διεκ­δι­κή­σεων στο πεδίο της ποι­νι­κής ευθύνης.

Η Περι­φέ­ρεια επι­χει­ρεί να κατα­δεί­ξει ότι η έκδοση προ­στί­μου και τιμο­λο­γίου δεν συνιστά απλή δια­χει­ρι­στική πράξη αλλά εγείρει ζητή­ματα που πρέπει να ελεγ­χθούν από την Εισαγ­γε­λία.

Η απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ και η κλι­μά­κωση της σύγκρου­σης

Στις 23 Ιουλίου 2025, το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ συνε­δρί­ασε με αντι­κεί­μενο την ένσταση που είχε κατα­θέ­σει η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Στην ένσταση αυτή η Περι­φέ­ρεια κατη­γο­ρούσε τη ΔΕΥΑΡ για αόριστη και νομικά εσφαλ­μένη πράξη επι­βο­λής προ­στί­μου, ζητούσε την ακύρωσή της και απαι­τούσε την ανά­κληση του χαρα­κτη­ρι­σμού «υδρο­κλοπή», τον οποίο θεωρεί προ­σβλη­τικό και συκο­φα­ντικό. Παράλ­ληλα υπο­γράμ­μιζε ότι η ΔΕΥΑΡ όφειλε να είχε τοπο­θε­τή­σει υδρό­με­τρα στα επίμαχα σημεία, κάτι που δεν συνέβη ποτέ. Η ΔΕΥΑΡ απά­ντησε επι­κα­λού­μενη στοι­χεία από νέα αυτοψία της Διεύ­θυν­σης Υδάτων και μετρή­σεις της Υπη­ρε­σίας Υδρο­μέ­τρων.

Ο πρό­ε­δρος του Δ.Σ. κ. Σωτή­ριος Βαγια­νός τόνισε ότι τα δεδο­μένα δεν μετα­βάλ­λουν την ουσία της αρχικής δια­πί­στω­σης: η Περι­φέ­ρεια φέρεται να έχει προ­χω­ρή­σει σε αυθαί­ρε­τες συν­δέ­σεις χωρίς σύναψη συμ­βά­σεων και χωρίς έγκριση της ΔΕΥΑΡ. Η απόφαση ελήφθη κατά πλειο­ψη­φία, με τον εκπρό­σωπο των εργα­ζο­μέ­νων να δηλώνει «παρών» και ένα μέλος να μειο­ψη­φεί.

Η ένσταση της Περι­φέ­ρειας: «Αόριστη και παρά­νομη πράξη»

Η Περι­φέ­ρεια στην ένστασή της, που είχε κατα­τε­θεί στις 9 Ιουλίου 2025, ανέφερε ότι η πράξη επι­βο­λής προ­στί­μου είναι εντελώς αόριστη: δεν προσ­διο­ρί­ζει με σαφή­νεια τις θέσεις των 38 συν­δέ­σεων, δεν τεκ­μη­ριώ­νει τη μεθο­δο­λο­γία υπο­λο­γι­σμού της κατα­νά­λω­σης και δεν εξηγεί πώς προ­κύ­πτει το υπέ­ρο­γκο ποσό των 8 εκατ. ευρώ. Επι­πλέον, υπο­στή­ριξε ότι μεγάλο μέρος των συν­δέ­σεων πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε από την ίδια τη ΔΕΥΑΡ, κατόπιν επα­νει­λημ­μέ­νων αιτη­μά­των της Περι­φέ­ρειας προς τις δημο­τι­κές υπη­ρε­σίες ήδη από το 2011.

Σε αρκετές περι­πτώ­σεις, μάλιστα, το πότισμα γινόταν με βυτία και όχι με απευ­θείας σύνδεση από το δίκτυο, κάτι που, όπως τονί­ζε­ται, θα είχε δια­πι­στω­θεί αν είχαν γίνει πραγ­μα­τι­κές επι­τό­πιες αυτο­ψίες.

Οι θέσεις της ΔΕΥΑΡ: «Αυθαί­ρε­τες συν­δέ­σεις και χρήση πόσιμου νερού»

Η ΔΕΥΑΡ, αντι­τεί­νο­ντας, υπο­στή­ριξε ότι ουδέ­ποτε έλαβε επίσημα αιτή­ματα από την Περι­φέ­ρεια. Τα έγγραφα που επι­κα­λεί­ται η ΠΝΑι, σύμφωνα με τη ΔΕΥΑΡ, είχαν σταλεί σε άλλους φορείς, όπως η ΔΕΥΑ Καλ­λι­θέας ή ο Δήμος Ροδίων, οι οποίοι δεν είχαν αρμο­διό­τητα. Συνεπώς, δεν μπορεί να θεω­ρη­θεί ότι υπήρξε νόμιμη δια­δι­κα­σία.

Ιδιαί­τερη αναφορά έγινε στις συν­δέ­σεις στην περιοχή Λάρδου – Ασκλη­πιού, όπου η ΔΕΥΑΡ κατήγ­γειλε ότι η Περι­φέ­ρεια προ­χώ­ρησε σε αυθαί­ρε­τες συν­δέ­σεις παρά το γεγονός ότι η επι­χεί­ρηση αδυ­να­τούσε να υδρο­δο­τή­σει την περιοχή λόγω απω­λειών δικτύων από τις πυρ­κα­γιές του 2023 και έλλει­ψης επάρ­κειας νερού.

Το επίμαχο ζήτημα της τιμο­λό­γη­σης

Η ΔΕΥΑΡ επέ­μεινε ότι η χρήση νερού από τα δίκτυά της, ακόμη και για άρδευση φυτών, τιμο­λο­γεί­ται με βάση το τιμο­λό­γιο ύδρευ­σης και όχι άρδευ­σης, αφού το νερό προ­έρ­χε­ται από δίκτυο πόσιμου νερού.

Σημειώ­νε­ται ότι η ίδια πολι­τική εφαρ­μό­ζε­ται σε ξενο­δο­χεια­κές μονάδες ή κατοι­κίες με κήπους. Η Περι­φέ­ρεια, στον αντί­ποδα, υπο­στή­ριξε ότι η τιμο­λό­γηση είναι παρά­νομη και δυσα­νά­λογη, αφού το νερό χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε απο­κλει­στικά για άρδευση πρα­σί­νου σε νησίδες και πρανή, ενώ σε πολλές περι­πτώ­σεις δεν υπήρξε καν κατα­νά­λωση από δίκτυο.

Η νέα πράξη επι­βο­λής προ­στί­μου: ανα­δρο­μι­κές χρε­ώ­σεις από το 2005

Το πλέον αμφι­λε­γό­μενο στοι­χείο είναι η νέα πράξη που κοι­νο­ποι­ή­θηκε στις 14 Αυγού­στου 2025. Μετά την ακύρωση του αρχικού τιμο­λο­γίου μέσω πιστω­τι­κού και τον επα­νυ­πο­λο­γι­σμό, η ΔΕΥΑΡ (παρότι είχε απορ­ρι­φθεί η ένσταση της Περι­φέ­ρειας !!!) εξέδωσε νέα τιμο­λό­για ύψους 9.468.838,05 ευρώ.

Το ποσό αυτό περι­λαμ­βά­νει:

• Πρό­στιμο 5.000 ευρώ για κάθε μία από τις 37 παρά­νο­μες συν­δέ­σεις, συνο­λι­κού ύψους 185.000 ευρώ.

• Χρε­ώ­σεις για κατα­νά­λωση νερού που εκτι­μή­θηκε συνο­λικά σε 3.553.041 κυβικά μέτρα σε πολλές των περι­πτώ­σεων μάλιστα από το 2005.

Η μεθο­δο­λο­γία που ακο­λου­θή­θηκε στη­ρί­ζε­ται σε στα­τι­στι­κές ανα­γω­γές βασι­σμέ­νες κυρίως σε ένα μόνο υδρό­με­τρο (FC004086), το οποίο κατέ­γραψε περίπου 70.000 κυβικά μέτρα σε διά­στημα 20 ετών. Από αυτό προ­έ­κυ­ψαν υπο­λο­γι­σμοί για όλες τις υπό­λοι­πες συν­δέ­σεις, με δειγ­μα­το­λη­πτι­κές μετρή­σεις, σταθ­μι­κούς μέσους όρους και κανο­νι­κές κατα­νο­μές. Το στοι­χείο που προ­κα­λεί σφοδρή αντί­δραση είναι ότι οι χρε­ώ­σεις εκτεί­νο­νται σε χρονικό διά­στημα που ξεκινά από το 2005. Δηλαδή, η ΔΕΥΑΡ ζητεί ανα­δρο­μικά οφειλές που, ακόμη κι αν θεω­ρη­θούν υπαρ­κτές, έχουν πλέον παρα­γρα­φεί.

Η αμφι­σβη­τού­μενη μεθο­δο­λο­γία

Η Περι­φέ­ρεια αμφι­σβη­τεί κάθε πτυχή της μεθο­δο­λο­γίας αυτής. Επι­ση­μαί­νει ότι η χρήση ενός μόνο υδρο­μέ­τρου ως δείγμα είναι στα­τι­στικά αυθαί­ρετη, ότι οι μετρή­σεις σε άλλα υδρό­με­τρα απορ­ρί­φθη­καν χωρίς επαρκή αιτιο­λό­γηση. Παράλ­ληλα, καταγ­γέλ­λει ότι η ΔΕΥΑΡ χρη­σι­μο­ποιεί ανα­γω­γές που οδηγούν σε εξω­πραγ­μα­τι­κές εκτι­μή­σεις κατα­νά­λω­σης, ενώ το πότισμα γινόταν συχνά με βυτία.

Δημό­σιες δηλώ­σεις και μαρ­τυ­ρίες

Στην αντι­πα­ρά­θεση παρε­νέ­βη­σαν και τρίτοι φορείς. Ο πρό­ε­δρος των εργα­ζο­μέ­νων της ΔΕΥΑΡ κ. Ελευ­θέ­ριος Καρα­νι­κό­λας, έχει δηλώσει ότι οι συν­δέ­σεις σε αρκετές νησίδες έγιναν από συνερ­γεία της ΔΕΥΑΡ και όχι από την Περι­φέ­ρεια. Αντί­στοιχα, γεω­πό­νος που είχε επι­βλέ­ψει το έργο ανα­δά­σω­σης στη Νότια Ρόδο το 2023 επι­βε­βαί­ωσε ότι υπήρξε συνερ­γα­σία με τη ΔΕΥΑΡ και ότι το νερό χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε σε συνεν­νό­ηση με την επι­χεί­ρηση. Οι δηλώ­σεις αυτές ενι­σχύ­ουν τη θέση της Περι­φέ­ρειας περί συνεν­νό­η­σης και καθι­στούν ακόμη πιο περί­πλοκη την εικόνα.