Ένας δίαυλος με τις Βρυξέλλες που δεν χτίστηκε σε μια μέρα

Η εικόνα του Από­στο­λου Τζι­τζι­κώ­στα να επι­στρέ­φει στην ΕΝΠΕ ως Ευρω­παίος Επί­τρο­πος και να δηλώνει ότι «η Ένωση Περι­φε­ρειών είναι σε καλά χέρια» δεν είναι απλή φιλο­φρό­νηση μεταξύ παλιών συνα­δέλ­φων. Είναι δημόσια πιστο­ποί­ηση από τον άνθρωπο που κρατά τα χαρ­το­φυ­λά­κια των μετα­φο­ρών και του του­ρι­σμού, δηλαδή τα 2 πεδία που καθο­ρί­ζουν αν το Νότιο Αιγαίο θα ζει ή θα επι­βιώ­νει. Και δεν το είπε σε κάποιον τυχαίο. Το είπε στον Γιώργο Χατζη­μάρκο, τον περι­φε­ρειάρχη που κατά­φερε από τη Ρόδο να πάρει την προ­ε­δρία ενός οργάνου που παρα­δο­σιακά ελεγ­χό­ταν από τις μεγάλες ηπει­ρω­τι­κές Περι­φέ­ρειες. Το ότι ο Επί­τρο­πος ανα­γνω­ρί­ζει πως η ΕΝΠΕ σήμερα πιέζει, τεκ­μη­ριώ­νει και πετυ­χαί­νει απο­τε­λέ­σματα σημαί­νει ότι η φωνή των νησιών ακού­γε­ται πια σε τρα­πέ­ζια όπου πριν από λίγα χρόνια δεν είχε καν καρέκλα.

Η ουσία βρί­σκε­ται στο timing. Η νέα προ­γραμ­μα­τική περί­ο­δος σχε­διά­ζε­ται τώρα και οι Περι­φέ­ρειες που θα έχουν ανοιχτή γραμμή με την Επι­τροπή θα είναι αυτές που θα δια­μορ­φώ­σουν τους όρους για τη συνοχή και τη νησιω­τι­κό­τητα, όχι αυτές που θα τους μάθουν από το ΦΕΚ. Ο Χατζη­μάρ­κος φρό­ντισε η ΕΝΠΕ να συνε­δριά­σει στη Θεσ­σα­λο­νίκη την παρα­μονή της ΔΕΘ, με τον Επί­τροπο στο τραπέζι, την ώρα που όλη η πολι­τική Ελλάδα κοι­τούσε προς τα εκεί. Αυτό δεν είναι φωτο­γρα­φία, είναι θέση.

Όταν ο Επί­τρο­πος Μετα­φο­ρών λέει ότι παρα­κο­λου­θεί στενά τις διεκ­δι­κή­σεις σου, το επόμενο βήμα είναι δικό σου και ο Χατζη­μάρ­κος έχει δείξει ότι ξέρει να το κάνει.