Δεν μας χρειάζονται «καφετζούδες»

Ξε­κί­νη­σαν τα δύ­σκο­λα, για όλους εκεί­νους που  πήγαν ή δεν πήγαν φέτος δια­κο­πές και τώρα προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για έναν «βαρύ» χει­μώ­να, με όσα αυτός φέρει μαζί του, με ότι συ­νε­πά­γε­ται. Με­τρά­νε τις δυ­νά­μεις τους, αγω­νιούν για το μέλ­λον και όσα αυτά θα κου­βα­λή­σει για να φορ­τώ­σει στις πλά­τες μας, κά­νουν υπο­λο­γι­σμούς, πολ­λές φορές με­τα­φέ­ρουν τις έν­νοιες στο μα­ξι­λά­ρι τους, λίγο πριν κοι­μη­θούν. Ο χει­μώ­νας που έρ­χε­ται θα είναι δύ­σκο­λος για όλους μας και δεν χρειά­ζο­νται σε κα­νέ­ναν «κα­φε­τζού­δες» να προ­βλέ­πουν πως «Θα ζή­σου­με ξανά το χει­μώ­να του 1942» ή πως θα είναι «Ανα­πό­φευ­κτη η πτώση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου για αρ­κε­τό διά­στη­μα», αλλά πο­λι­τι­κή ηγε­σία που μπο­ρεί να δια­χει­ρι­στεί αυτό που έρ­χε­ται.